Кіріспе
Чинквапин – АҚШ-тағы Солтүстік Каролина штатының Дуплин округінде, Солтүстік-Шығыс Кейп-Фер өзенінің жанында орналасқан, құрамына енбеген қауым және халық санағымен белгіленген аудан (CDP). Ол 2020 жылғы халық санағында 86 тұрғыны бар CDP ретінде алғаш рет тізімделді.
Тарих
Солтүстік Каролина штатының Чинквапин қаласының тамыры негізінен 1730 жылдары Перкиманс округінен аймаққа көшіп келген Тигпен отбасымен байланысты. Джеймс Тигпен, Дуплин округі Тигпендерінің біріншісі, солтүстік-шығыс Кейп-Фейр өзенінің жанындағы жерге патент алды және ол "Чинкуапен бақшасы" деп атаған плантация құрды. Джеймс және оның туыстары жаңа үйлерінің маңындағы көптеген арналарды Перкиманстағыдай атады – Сайпресс-Крик, Мадди-Крик, тіпті Чинквапиннің өзі. Алгонкин тілінде "чинквапин" немесе "чинкапин" – Castanea pumila, американдық каштанның кішкентай туысы, Оңтүстік-Шығыс АҚШ-тың өзендері мен арналарында көптеп кездеседі. Киелі кітаптардағы жазбаларға сәйкес, Джеймс Тигпен 1737 жылы Чинкуапен бақшасында қайтыс болды. Оның ұлы, доктор Джеймс Тигпен IV, жерді анасынан сатып алды (анасы қайтадан тұрмысқа шыққан), және оны ұлы Жобаға жетілгенше сенімді сақтауға берді. 1754 жылы Жоба және оның әйелі Энни плантацияны басқара бастағанда, олар есімнің соңғы бөлігін алып тастап, үйлерін жай ғана Чинквапин деп атады. Осы кезеңде Шотландия-Ирландиядан көптеген иммигранттар Кейп-Фейр аймағына келіп, Лондон саудагері Генри МакКаллохтан сатып алынған жерге қоныстанды, ол Британ тажыннан өзен бойында 71 160 акр жер алған еді. Тигпендер сияқты, бұл аймақта бұрыннан тұрған тұрғындар мен жаңа келгендер арасында кеңінен араласу болды, бұл некелік тізімдерде көрсетілген. 1780 жылы Чинквапин торилер тарапынан өртелді, бұл Жобаның Солтүстік Каролина милициясында қызмет еткеніне жауап ретінде жасалған болуы мүмкін. Жоба соғыстан аман қалмағандықтан, плантацияны қайта құру оның үлкен ұлы Жоабқа жүктелді. Чинквапин әрқашан негізінен жүгері және (қазір аздап) темекі өсіруге бағытталған аграрлық қауымдастық болды. Мал шаруашылығы және ағаш/су қоймаларын жинау да ғасырлар бойы жергілікті экономиканың маңызды бөлігі болды. Темір жолға дейін осы тауарларды нарыққа (атап айтқанда, Уилмингтонға) жеткізудің жалғыз мүмкін жолы – өзен арқылы еді. Солтүстік-шығыс Кейп-Фейрге жақын орналасқан Чинквапин шығыс Дуплин округінен шығарылатын өнімдер үшін жиі порты болды, әсіресе су деңгейі төмен болған кезде, өзен жоғарырақ орналасқан жерлерге қол жетімді болмады. 19-ғасырдың басында Чинквапин плантациясы бірнеше құлдардан тұратын үйден бірнеше ондаған адамнан тұратын қауымға дейін өсті. 1865 жылы Азамат соғысының соңында одақтық әскерлер Файетвиллде А. П. Херт деп аталатын кішкентай бу кемесін басып алды. Олар бұрынғы құл Дан Бакстонды кеме капитаны етіп тағайындап, оны Чинквапинге жіберді. Соғыстан кейін Бакстон кемеге ие болған кәсіпкерлерді іздеп тауып, А. П. Херт әлі де олардың меншігі екенін мәлімдеді. Бакстон оны өмір бойы капитан ретінде қызмет етсе, қайтарып беруге уәде берді. Ол 1923 жылы батып кеткенше, алпыс жылдан астам уақыт бойы жұмыс істеп келді. Жақын маңдағы Холлсвилл қауымдастығында (Чинквапиннен жоғары) бу кемесін басқарған П. Д. Роббинспен бірге, бұл екеуі Дуплин округінде афроамерикандықтардың бай, көбінесе назардан тыс қалған өзендік қайықтану тарихын көрсетеді. 1884 жылы Чинквапинде пошта кеңсесі салынды; алғашқы пошта бастығы – жергілікті фермер және дүкенші Уильям Херринг Слоан. 1890 жылдан бастап мемлекет Холлсвиллге дейін, Солтүстік-шығыс Кейп-Фейр өзенінің сағасынан 88 миль биіктікте, шағын бу кемелері үшін және Корнегей көпіріне дейін, сағадан 103 миль биіктікте, құла борттары үшін өзенді тазалау жобасын қаржыландырды. Жоба шамамен 1913 жылға дейін созылды, сол кезде арнаны жақсартуға және күтіп ұстауға 33 738,86 доллар жұмсалды. Өзен саудасы ағаш өндіруші компаниялар округ бойынша темір жол салуды бастағанға дейін тұрақты болды. 1916 жылы Чинквапинде темір жол станциясы салынды. Атлантик және Каролина темір жолы Атлантик жағалау желісі темір жолынан (Варшава станциясының солтүстігінде) Кэнансвиллден Чинквапинге дейін жүрді. Чинквапиннің солтүстігінде, Мадди-Крик арғы жағында, А & С, Кинстон Каролина РР (Рауленд Ламбер Компаниясы) және Роппер Ламбер Компаниясы округтің сол бөлігіндегі ұзын жапырақты қарағай ормандарын жинауды жеңілдету үшін Чинквапинге жақын жерде екінші рельстер салды. Бұл кезеңдегі жергілікті суреттерде ағаштардың елеулі топтары байқалмайды. Темір жолдың болуынан туындаған бастапқы экономикалық өрлеу, ол Ұлы депрессия кезінде бұзылды, және оның арқасында кең таралған ашық кесуге қарамастан, Чинквапин 20-ғасырдың басынан бері өте аз өсті. Аймақтың халық санының өсуінің басым бөлігі шын мәнінде ауылды қоршаған ауылдарда және жақын маңдағы Уоллес және Беулавилл қалаларында орын алды. Дегенмен, Чинквапинде әлі де бірнеше шағын кәсіпорындар орналасқан, және қауымдастыққа пошта кеңсесі және бастауыш мектеп қызмет етеді.
Білім
1900-шы жылдардың басында Букер Т. Вашингтон және Джулиус Розенвальд атты меценат ауылдық афроамерикалық балаларға арналған мектептер ашуға көмектесті. Мұндай "Розенвальд мектебі" Чинквапинде 1930 жылдарға дейін жұмыс істеді. Чинквапин орта мектебі 1925 жылы салынды және 1926 жылы алғаш рет аккредиттелді – оның алғашқы директоры Артур Ранс болды. Ғимарат екі қабатты, ағаш каркасты және кірпішпен қапталған. 1950 жылдары екі қабатты сынып бөлмелерінен тұратын қосымша және жеке кафетерий салынды, екеуі де кірпіштен тұрғызылды. 2010 жылы округ бақылаудағы өртпен ғимаратты бұзды.
Атақты тұрғындар
Чинквапин – Пепси-Коланың ойлап табушысы Калеб Брэдхамның (27 мамыр 1867 – 19 ақпан 1934) туған жері. Рэндалл Кенан (12 наурыз 1963 жылы туған) – Солтүстік Каролина штатының Чинквапин қаласында өскен американдық көркем және деректі әдебиеттердің авторы. Оның кітаптарының ішінде "Let the Dead Bury Their Dead" атты әңгімелер жинағы бар, ол 1992 жылы "Нью-Йорк Таймс" газетінің ең жақсы кітаптарының бірі деп танылды. Кенан Гуггенхайм стипендиясымен, Уайтинг сыйлығымен және Джон Дос Пассос сыйлығымен марапатталған.