Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ливандық актриса, режиссер және белсенді (1974 жылы туған)
Lebanese actress, director and activist (born 1974)
Надин Лабаки (نادين لبكي Nādīn Labikī; 18 ақпан 1974 жылы туған) – ливандық және канадалық актриса, режиссер және белсенді. Лабаки 2000-шы жылдардың басында актриса ретінде алғаш рет көзге түсті. Оның режиссерлік жолы 2007 жылы Канн кинофестивалінде көрсетілген "Карамель" дебюттік фильмінен кейін басталды. Ол ливандықтардың күнделікті өмірінің әртүрлі жақтарын бейнелеуімен және соғыс, кедейлік, феминизм сияқты маңызды саяси мәселелерді көтеріп, танымал. "Капернаум" (2018) фильмі үшін ол "Оскар" сыйлығына "Ең үздік шетелдік фильм" номинациясы бойынша ұсынылған алғашқы араб режиссері.
Nadine Labaki (نادين لبكي Nādīn Labikī; born February 18, 1974) is a Lebanese and Canadian actress, director, and activist. Labaki first came into the spotlight as an actress in the early 2000s. Her filmmaking career began in 2007 after the release of her debut film, Caramel, which premiered at the Cannes Film Festival. She is known for demonstrating everyday aspects of Lebanese life and covering a range of political issues such as war, poverty, and feminism. She is the first female Arab director to be nominated for an Oscar in the category for Best Foreign Language Film for her third directorial effort, Capernaum (2018).
Ерте өмір
Лабаки Ливанның Маунт Ливан губернаторлығындағы Баабдат қаласында маронит ата-анасы Антуан мен Антуанетта Лабаки отбасында дүниеге келген. Әкесі инженер, ал анасы үй шаруасын жүргізеді. Ол өмірінің алғашқы он жеті жылын соғысқа толы ортада өткізді, Ливандағы азаматтық соғыс 1991 жылы аяқталғанға дейін. Кішкентай кезінде ол әкесінің інісінен әңгіме айту өнерін үйренді. Ливандағы соғыстан қауіптеніп, Лабаки 1989 жылы Монреальде үш жыл тұрды және Канада азаматтығын алды. Лабаки Бейруттегі Сент-Жозеф университетінде аудиовизуалдық зерттеулер мамандығы бойынша білім алды. 1997 жылы ол «11 Rue Pasteur» атты дипломдық жұмысын түсірді, ол Париждегі Араб әлемінің институтында өткен Араб киносының биенналесінде «Үздік қысқаметражды фильм» жүлдесін жеңіп алды. Лабаки ливандық және араб режиссерлерінің арасында ерекшеленеді, өйткені ол шетелде білім алмаған. Ол Таяу Шығыстың танымал әншілері үшін жарнамалық роликтер мен музыкалық бейнелер түсіріп, бірнеше марапатқа ие болды. Қазіргі ливан әйелін бейнелеуге тырысып, ол «өз денелерінде өте еркін ливан әйелдерінің образдарын жасады». Әджрамның ер адамдарға қызмет ететін кейіпкері орынсыз және тым әсерлі деп танылды. Лабаки сценарийін қорғап, Әджрамның «күшті және беделді әйел кейіпкерін» сомдағанын айтты. Әджрам Лабакимен «Ya Salam», «Lawn Ouyounak» және «Inta Eih» музыкалық бейнелерінде бірлесіп жұмыс істеді. Бұл фильм туралы ой 2008 жылы Лабаки ұлының күтімін күткен кезде келді. Сол кезде Ливан ондаған жылдардағы ең қауіпті кезеңге жетіп, діни қақтығыстар Бейрут көшелерінде дүрбелең тудырды. Лабаки достардың діни айырмашылықтарға байланысты жау болып кеткенін айтады. Ана болуға дайындалған ол, аналар балаларының қару алуына және соғысқа баруына жол бермеу үшін қандай қиындыққа баратынын ойлады. 2013 жылдың соңында Надин Лабаки үшінші толық метражды фильмі «Капернаум» жұмысын бастады, ол 2018 жылғы Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» жүлдесіне үміткер болды. Фильм Бейрут апатты аудандарында тұратын 12 жасар баланың оқиғасын баяндайды. Ол ата-анасын балалардың азапталуы мен бейжайлыққа жол бергені үшін сотқа беруге тырысады. Лабаки сценарийді Джихад Ходжейли, Мишель Кесруани, Жорж Хаббаз және күйеуі Халед Музанармен бірге жазды. Сценарий жазуға үш жыл бұрын Лабаки қаланың балаларын зерттеп, олардың өмірінен, оқиғаларынан және өткенінен мәліметтер жинады. Лабаки 12-ші Азия-Тынық мұхиты киносы сыйлығында «Үздік режиссер» атағын жеңіп алды. Ол 2015 жылғы Канн кинофестивалінің «Un Certain Regard» бөлімінің қазылар құрамына сайланды. «Капернаум» фильмінің сәттілігінен кейін Creative Artists Agency (CAA) Лабакимен барлық сала бойынша келісімшарт жасады, бірақ ол Францияда Art Media Agency агенттігі арқылы өкілдік етуді жалғастыруда. Оның «Капернаум» фильмі «Шетел тіліндегі үздік фильм» номинациясына «Оскар» сыйлығына ұсынылды, бұл 2019 жылы әйел режиссер үшін алғашқы рет болды. Ол «Үздік шетел тіліндегі фильм» номинациясына ие болған алғашқы араб режиссері. БҰҰ-ның Бас комиссариаты және ЮНИСЕФ ұйымдарымен бірлесіп, Зайн Әл Рафиа мен оның отбасы Норвегияға көшірілді. Ол және оның бауырлары өмірінде алғаш рет мектепке барады, балалық шақтарын қайтаруды үміттенеді. Бұл, дейді Лабаки, ең үлкен сыйлық. Ол Зейна Дурраның «Жетінші ит» фильмінде түсті. Бұл жұмыс 2006 жылы Венеция халықаралық қысқаметражды фильмдер фестивалінде көрермендердің жүлдесін жеңіп алды. 2006 жылы Лабаки «Боста» атты ливандық музыкалық комедиясында ойнады. Ол сонымен қатар «Қайда барамыз?» және «Капернаум» фильмдерінде де түсті.
Labaki was born in Baabdat, Mount Lebanon Governorate, Lebanon, to Maronite parents Antoine and Antoinette Labaki. Her father is an engineer, while her mother is a homemaker. She spent the first seventeen years of her life living in a war torn environment, until 1991 when the civil war in Lebanon had ended. Early in life, she learned the art of storytelling from her uncle, who was the family hakawati (storyteller). Seeking safety from the war in Lebanon, Labaki spent three years in Montreal beginning around 1989, and she obtained Canadian citizenship. Labaki obtained a degree in audiovisual studies at Saint Joseph University in Beirut. In 1997, she directed her graduation film, 11 Rue Pasteur, which won the Best Short Film Award at the Biennale of Arab Cinema at the Arab World Institute in Paris. Labaki is unique among her fellow Lebanese and Arab filmmakers in that she was not educated or trained abroad. she went on to direct advertisements and music videos for renowned Middle Eastern singers, for which she won several awards. Striving to portray contemporary Lebanese woman, she "created examples of Lebanese women who were very at ease in their bodies." Ajram's female character, who serves as a waitress to male customers, was seen as inappropriate and too evocative. Labaki defended her script, stating that Ajram was actually portraying an "assertive and powerful female figure". Ajram continued to collaborate with Labaki on her music videos "Ya Salam", "Lawn Ouyounak" and "Inta Eih". The idea for this film first came about when Labaki was pregnant with her son in 2008. At that time, Lebanon was at the brink of its most violent turmoil in decades. The inter religious conflict led to outbursts in the streets of Beirut. Labaki speaks of friends becoming enemies due to religious differences. Preparing for motherhood, she began to ponder what extreme lengths mothers would go to to prevent their sons from obtaining arms and taking to the streets to fight. In late 2013, Nadine Labaki started work on her third feature film called Capernaum which was selected to compete for the Palme d'Or at the 2018 Cannes Film Festival. The film tells the story of a 12 year old boy living in the slums of Beirut. He strives to sue his parents for bringing him into a world of suffering and negligence of children. Labaki wrote the screenplay along with Jihad Hojeily, Michelle Kesrouani, Georges Khabbaz and her husband, Khaled Mouzanar. For three years prior to writing, Labaki extensively researched the city's children to gather accounts of their experiences, stories and pasts. and Labaki won Best Directing at the 12th Asia Pacific Screen Awards. She was selected to be on the jury for the Un Certain Regard section of the 2015 Cannes Film Festival. Following the success of Capernaum, Creative Artists Agency (CAA) signed Labaki in all areas, but she continues to be represented in France by Art Media Agency. Her movie Capernaum was nominated in the foreign language Oscars category, which was a first for a female director in 2019. She is the first female Arab director to ever be nominated for an Oscar for Best Foreign Language Film. In collaboration with the UNHCR and UNICEF, Zain Al Rafeea and his family have been resettled in Norway. He and his siblings are attending school for the first time in their lives with a hope of regaining their childhoods. This, says Labaki, is the greatest reward. She starred in Zeina Durra's The Seventh Dog. The work won the audience award at the Circuito Of Venice International Short Film Festival in 2006. In 2006, Labaki starred in "Bosta," a Lebanese musical comedy. She has also performed in her films Where Do We Go Now? and Capernaum.
Тақырыптар
Ливандық азамат соғысы кезінде өскен Лабакидің фильмдері, оның туған еліндегі саяси жағдайлармен байланысты, көбінесе зорлық-зомбылық және жарақаттану тақырыптарын зерттейді. Ол "кино өзгерістер жасау құралы болуы мүмкін" деп сендіреді. Саясат пен өнердің өзара байланысты екенін, ал оның фильмдерінің өзінің "қарсылық білдіру жолы" екенін айтады. Оның кино жасау және қоғамдық белсенділік бір-бірімен тығыз байланысты екенін, киноның әлеуметтік өзгерістерге ықпал ете алатынына сенеді. Оның туындыларындағы тағы бір маңызды тақырып – феминизм және әйелдердің тарихы. Ол мұны Таяу Шығыстағы әйелдердің күнделікті өміріне назар аудару арқылы көрсетеді. Надин Лабаки фильмдері арқылы араб және батыс әлемінің тақырыптарын байланыстырады. Оның трансұлттық феминизмі ондаған жылдар бойы саяси дау-дамаздардың нәтижесінде туған күрделі жағдайлардың салдарынан зардап шеккен қарапайым әйелдердің жағдайын көрсетеді.
Growing up during the Lebanese Civil War, Labaki's films are informed by her experiences of political unrest in her home country, often exploring themes of violence and trauma. She believes that "cinema can be a way to [create] change." She has stated that politics and art are intertwined and that her films are her own "way of revolt". She has stated that her film making and activism are the same, believing that cinema can effect social change. Another common theme in her work is feminism and the female narrative. She does this by focusing on the everyday lives of women in the Middle East in her films. Through her films, Nadine Labaki connects themes from the Arab world and the Western world. Her transnational feminism highlights ordinary women affected by complex realities deeply rooted in decades of political turmoil.
Стиль
Лабакидің фильмдеріне көбінесе кәсіби емес актерлер тартылады. "Егер осы бала сөйлей алса, не дейтін еді, ал оны өлтірген ересектерге қалай сөйлейтін еді деп ойладым" дейді ол. "Мен олардың дауысы болғым келді, олардың өзін-өзі жеткізу құралы болғым келді".
Labaki's films are often cast with non professional actors. Stating, "I remember thinking if this child could talk, what would he say, and how would he address the adults that killed him?" she says. "I wanted to become their voice, their vehicle for them to express themselves."
Жеке өмір
Лабаки көп тілді, араб, француз, ағылшын және итальян тілдерін еркін меңгереді. 2007 жылы ливандық музыкант және композитор Халед Музанарға тұрмысқа шықты. 2009 жылы Лабаки өзінің тұңғыш ұлы Уәлидті дүниеге әкелді. Жеті жыл өткен соң (2016 жылы) Лабаки қызы Майрунды дүниеге әкелді. 2016 жылы Лабаки Бейрут американдық университетінен құрметті диплом алды және 150-ші бітіру салтанатында сөз сөйледі.
Labaki is multilingual, fluent in Arabic, French, English and Italian. In 2007, she married Lebanese musician and composer Khaled Mouzanar. In 2009, Labaki gave birth to her first boy, Walid. Seven years later (2016), Labaki gave birth to a daughter, Mayroun. In 2016, Labaki received an honorary degree from the American University of Beirut and was the speaker at the 150th Commencement Ceremony.
Саясат
Лабаки 2016 жылғы мамырдағы Бейрут қалалық сайлауында жаңа саяси қозғалыс «Бейрут Мадинати» тізімінен кандидат болды. «Бейрут Мадинати» әлеуметтік әділдік пен қоғамның мүддесіне баса назар аудап, өкілдік ету үшін түрлі азаматтардан тұратын топты пайдаланады. Халықтың шамамен 40% дауысын жинағанына қарамастан, қозғалыс Саад Харири қолдаған «Бейрут тізімі» қарсыласына 12 округтің 6-сында жеңіліп, сайлау жүйесі бойынша бірде-бір орынға ие бола алмады.
Labaki was a candidate on the list of the new political movement Beirut Madinati for the capital's May 2016 local election. Beirut Madinati focuses on social justice and the good of the public utilizing a diverse group of citizens as representatives. Despite achieving about 40% of the popular vote, the movement lost against its opponent, the Beirutis' List supported by Saad Hariri, in all 6 out of 12 wards, but did not gain a single seat under the election's one district first past the post system.