USS Solar (DE 221) (солар деп айтылады), АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминец эскорты, боцманның бірінші класты серігі Адольфо Солардың (1900–1941) құрметіне аталған. Ол 1941 жылғы 7 желтоқсанда Перл-Харборға жасалған жапон шабуылы кезінде қаза тапты. Solar кемесі 1943 жылғы 22 ақпанда Филадельфия Әскери-теңіз кемежайында салынды, 1943 жылғы 29 мамырда суға түсірілді, демеушісі – Регина Солар ханым, және 1944 жылғы 15 ақпанда Филадельфияда қолданысқа берілді. Кеме 1946 жылғы 30 сәуірде жарылыс салдарынан қирады.
USS Solar (DE 221) (pronounced sō lär), a of the United States Navy, was named in honor of Boatswain's Mate First Class Adolfo Solar (1900–1941), who was killed in action during the Japanese attack on Pearl Harbor on 7 December 1941. Solar was laid down on 22 February 1943, by the Philadelphia Navy Yard; launched on 29 May 1943, sponsored by Mrs. Regina Solar; and commissioned at Philadelphia on 15 February 1944. The ship was destroyed by an accidental explosion on 30 April 1946.
Атау беру
Кеме Адольфо Солардың құрметіне аталған, ол 1900 жылдың 8 мамырында Техас штатының Сан-Антонио қаласында дүниеге келген. 1922 жылдың 1 маусымында Техас штатының Хьюстон қаласында екінші сыныпты теңізші ретінде Әскери-теңіз күштеріне қабылданды. Ол "Нью-Мексико" линкорында бес рет тіркелуден бұрын төрт рет қатарынан қызмет етті, содан кейін "Невада" линкорында бесінші рет қызметке түсті. Боцманның бірінші сынып аға сержант Солар 1941 жылдың 7 желтоқсанында таңертең жапондықтар Перл-Харборға шабуыл жасаған кезде "Невада" кемесінде болды. Ол "USS Nevada кемесінің әуе шабуылына қарсы батареясының батарея офицерлері өз орындарына келгенге дейін ерте атыс ашуымен, содан кейін қаруын үлкен шеберлікпен, оқ сынықтарынан қаза тапқанға дейін басқарды" деп есептелді. Ол қайтыс болғаннан кейін Әскери-теңіз күштері министрінің мақтау қағазымен марапатталды.
The ship was named after Adolfo Solar, who was born on 8 May 1900 in San Antonio, Texas. On 1 June 1922, he enlisted in the Navy as a seaman second class at Houston, Texas, and he served four consecutive enlistments on the battleship New Mexico before signing up for a fifth time and serving aboard the battleship Nevada. Boatswain's Mate First Class Solar was on board the Nevada on the morning of 7 December 1941 when the Japanese attacked Pearl Harbor. He was credited with " the early opening of fire by antiaircraft battery of the USS Nevada prior to the arrival of the battery officers at their stations, and thereafter controlling his gun in an outstanding manner until killed by shell fragments." He was posthumously commended by the Secretary of the Navy.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Солар Делавэр өзеніндегі сынақтарды аяқтады және Бермуда аймағында кемелік жаттығулар өтті; содан кейін 1944 жылдың сәуір айының басында Филадельфияға оралды. Ол Майн штатының Каско шығанағына қосымша жаттығулар үшін бағытталды. 25 сәуірде "Солар" 27.1 топтығымен бірге Касабланкаға бет алған конвойдың қауіпсіздік шебінде Нью-Йорк қаласынан теңізге шықты. Конвой 4 мамырда Касабланкаға жетті, ал үш күннен кейін "Солар" АҚШ-қа қайтып келді. Ол 16 мамырда Нью-Йоркке келді. "Солар" келесі кезде 64-ші топқа бекітілді және келесі алты айды АҚШ-тан Жерорта теңізіне және кері бағытта үш конвойды сүйемелдеумен өткізді. 1944 жылдың 16 желтоқсанында эсминец-эскорт Атлантика флотының операциялық оқу командасының (COTCLANT) командиріне бағындырылды, эсминецтер мен эсминец-эскорттар экипаждарын оқытуға көмектесу үшін. 1945 жылдың 2 ақпанында ол Атлантика конвойларын сүйемелдеу қызметін 60.9 топтығының құрамында жаңадан бастады. Осы жаңа міндеттемесінің алғашқы сапарында "Солар" алғашқы жауынгерлік қимылына тап болды, бірақ өзі жеке жаудың суасты қайықтарымен қақтығысуға мүмкіндік алмады. Оның UGS 72 конвойы Гибралтар бұғазына кіре бергенде екі танкерін жоғалтты. "Солар" Алжирдің Оран қаласында жанар-жағармай және азық-түлікпен қамтамасыз етілді; содан кейін GUS 74 конвойын АҚШ-қа сүйемелдеді. Нью-Йорктегі кемежайдағы жұмыстардан кейін ол тағы бір Гибралтарға бағытталған конвойдың қауіпсіздік шебінде жолға шықты. Ораннан GUS 86 конвойымен қайтып келе жатқанда кемеге Еуропада одақтастардың жеңісі туралы хабар жетті. АҚШ-қа оралғаннан кейін "Солар" Нью-Йорктегі әдеттегі кемежай кезеңіне жоспарланды. Алайда, бірнеше дүркінді, кейде қайшы бұйрықтардан кейін жұмыс Бостон қаласында жүргізілді.
Solar completed post commissioning trials in the Delaware River and shakedown training in the Bermuda area; then returned to Philadelphia at the beginning of April 1944. After post shakedown availability, she headed for Casco Bay, Maine, for more training. On 25 April, Solar put to sea from New York City with Task Group 27.1 in the screen of a Casablanca bound convoy. The convoy made Casablanca on 4 May; and, three days later Solar headed back toward the United States. She arrived in New York on 16 May. Solar was next assigned to Task Force 64, and spent the next six months escorting three convoys from the United States to the Mediterranean and back. On 16 December 1944, the destroyer escort was assigned to the Commander, Operational Training Command, Atlantic Fleet (COTCLANT), to help train destroyer and destroyer escort crews. On 2 February 1945, she resumed Atlantic convoy escort duty as an element of TG 60.9. On her first voyage of this new assignment, Solar encountered her first combat, though she herself was unable to engage the enemy submarines. Her convoy, UGS 72, lost two tankers at the entrance to the Strait of Gibraltar. Solar fueled and provisioned at Oran, Algeria; then escorted convoy GUS 74 to the United States. After yard work at New York, she got underway in the screen of another Gibraltar bound convoy. During the return voyage from Oran with convoy GUS 86, the ship received the news of Allied victory in Europe. Upon her return to the United States, Solar was scheduled for her usual yard period in New York. However, after several sets of confusing and sometimes contradictory orders, the work was carried out in Boston.
Соғыстан кейінгі
1945 жылдың көктемінде "Солар" кемесі Филадельфия әскери-теңіз кемежайында радарлық күзет кемесіне айналдырылуға жоспарланған, бірақ кемежай оны жөндеуге үлкермеді. Оның орнына, ол Коннектикут штатының Нью-Лондон қаласынан су асты кемелерін дайындау қызметіне тағайындалды. 18 шілдеде ол Бостон әскери-теңіз кемежайында Тынық мұхитындағы қызметке дайындық көріп тұрды. Оның радарлық күзет кемесіне айналуы тоқтатылды және тамыздың ортасында V J күні жарияланғаннан кейін оның бұйрықтары қайта өзгертілді. 7 қыркүйекте Бостоннан Кубадағы Гуантанамо шығанағына екі апталық қайта дайындыққа кетіп қалды. Қайта дайындықты аяқтағаннан кейін ол Каско шығанағына бағыт алды, бірақ сонда бара жатқанда Майами, Флорида қаласына бұрылып, жаттығу тобының бас штабы болды. Қазан айының соңында ол Әскери-теңіз күні мерекесіне Балтимор қаласына сапар шекті. 19 желтоқсанда "Солар" кемесі ұшаққа қарсы және истребительдерді басқару жаттығулары үшін Операциялық даму күшінің қолбасшысына берілді. 1946 жылдың басында ол сонарды сынау кемесі ретінде тағайындалды.
In the spring of 1945, Solar was slated to be converted to a radar picket ship by the Philadelphia Navy Yard, but the yard was unable to work on her. Instead, she was assigned to training duty with submarines out of New London, Connecticut. By 18 July, she was in the Boston Navy Yard preparing for duty in the Pacific. Her conversion to radar picket ship had been canceled and, with the declaration of V J day in mid August, her orders were changed again. She departed Boston on 7 September, for two weeks of refresher training at Guantanamo Bay, Cuba. At the completion of refresher training, she headed for Casco Bay; but, en route there, she was diverted to Miami, Florida, where she became the training group flagship. In late October, she visited Baltimore for the Navy Day celebration. On 19 December, Solar was assigned to the commander, Operational Development Force, for anti aircraft and fighter director practice. The beginning of 1946 brought an assignment as a sonar test ship.
Қазалы жарылыспен жойылу
1946 жылғы 30 сәуірде Solar кемесі Нью-Джерси штатындағы Эрл әскери-теңіз оқ-дәрілер қоймасының I айлағына оқ-дәрілерді түсіру үшін тоқтады. Операция 11:30-нан кейін бірден бір экипаж мүшесі «кірпі» (hedgehog) зарядын тастағанға дейін жақсы жүрді. ("Юнайтед Пресс" агенттігінің мәліметінше, куәгерлер Балтиморлық теңізші Джозеф Стакинский кемеден пирске тасымалданған снаряд қолында жарылып, жарылыстарды бастады деді. Стакинский жарақат алмады.) Ол салыстырмалы түрде жеңіл жарақаттармен құтыла алды, бірақ одан кейін болған үш жарылыс кемені 2-ші жоғарғы жұмыс бөлмелерінің жанында қиратты. Оның 2-ші қаруы қиратылды, ал көпір, бас батарея директоры және мачта артқа және оң жаққа лақтырылды. Кеменің екі жағы да жарылып, палубасы отқа толы болды. Кемеден кету туралы бұйрық екінші жарылыстан кейін берілді және дереу орындалды. Дегенмен, осы трагедияда жеті теңізші қаза тауып, тағы 125-і жарақат алды. Solar кемесіндегі құтқару жұмыстары сағат 15:00-де басталды, және кеменің батып кетуіне жол бермеу үшін қираған үстіңгі құрылысы кесілді. Кеме Нью-Йоркке көшірілді, онда 1946 жылғы 21 мамырда қызметтен босатылды. Solar барлық қолданылатын жабдықтарынан айырылып, теңізге сүйретіліп, 1946 жылғы 9 маусымда суға батырылды. Оның аты 1946 жылғы 5 маусымда Әскери-теңіз тізімінен шығарылды. 2022 жылғы 5 шілдеде жарылыстан аман қалған соңғы адам – теңізші Дж.Д. Рид 95 жасында қайтыс болды.
On 30 April 1946, Solar was berthed at Leonardo Pier I of the Naval Ammunition Depot Earle, New Jersey, to discharge ammunition. The operation went smoothly until, shortly after 11:30, one of the crewmen dropped a hedgehog charge. ("The United Press quoted witnesses as saying a shell being passed by Seaman Joseph Stuckinski of Baltimore from the ship to a truck on the pier exploded in his arms and set off the blasts. Stuckinski was not injured.") He was able to escape with relatively minor injuries, but three ensuing explosions blasted the ship near her number 2 upper handling rooms. Her number 2 gun was demolished and the bridge, main battery director, and mast were all blown aft and to starboard. Both sides of the ship were torn open, and her deck was a mass of flames. The order to abandon ship came after the second explosion and was carried out expeditiously. Nevertheless, the tragedy claimed the lives of seven sailors and injured 125 others. Salvage work on Solar was begun by 15:00, and her wrecked superstructure was cut off to prevent her from capsizing. She was moved to New York, where she decommissioned on 21 May 1946. Solar was then stripped of all usable equipment, towed to sea, and sunk on 9 June 1946, in of water. Her name was struck from the Navy List on 5 June 1946. On July 5, 2022, the last living survivor of the explosions – Seaman J. D. Reed – died at age 95.