Фильмнің құны мен қаржыландыру жолдары

Кіріспе

Ұсынылатын фильмнің құнын анықтау

Фильмді қаржыландыру – фильм өндірісінің алдындағы даму кезеңінде жүзеге асатын және ұсынылатын фильмнің әлеуеттік құнын анықтауға қатысты мәселе. АҚШ-та құн әдетте кірістердің болжамына негізделген (фильмдер үшін әдетте 10 жыл, телешоулар үшін 20 жыл), кинотеатрларда көрсетілуден бастап, DVD сатуын, ішкі және халықаралық кабельдік телеарналарға таратуды және әуекомпанияларға лицензия беруді қамтиды.

Шолу

Фильмдік қаржыландыру – жобалық қаржыландырудың бір саласы болып табылады, яғни фильм жобасының өндірген ақша ағындары инвесторларды өтеу үшін сыртқы көздердің орнына қолданылады. Фильмнің коммерциялық сәттілігін анықтайтын негізгі факторлар: көрермендердің талғамы, көркемдік құндылығы, бір уақытта шыққан басқа фильмдермен бәсекелестік, сценарийдің сапасы, актерлердің шеберлігі, режиссердің және басқа да тараптардың кәсібилігі және т.б. Егер фильм "қағазда" коммерциялық сәттілікке ие болып көрінсе де, фильмнің қаншалықты табыс әкелетінін анықтаудың нақты әдісі жоқ. Бұрын тәуекелді азайту алдын ала сату, кассалық жиынтықтардың болжамы және теріс құқықтарға иелік ету негізінде жүзеге асырылатын. DVD, кабельдік теледидар және SVOD (сұраныс бойынша бейне ағыны) сияқты басқа да электрондық медиадағы күшті қосымша нарықтармен қатар, инвесторларға шетелдік дистрибьюторлардан алынатын сурет субсидиялары (салық жеңілдіктері мен несиелері) және алдын ала сату (жеңілдетілген келісімшарттық қаржыландыру) ықтимал шығындарды азайтуға көмектесе алатыны көрсетілді. Алайда өндіріс шығындарының өсуіне байланысты, потенциалды қаржыгерлер инвестицияларының қайтарылатынына және қандай табыс күте алатынына қатысты үлкен сенімділік пен кепілдіктерді талап етуде. Өткен фильмдердің нашар көрсеткіштері сот құжаттарында жарияланып тұр. AIG сияқты мүліктік және жазатайым оқиғалар компаниялары (P&C) фильмдердің тізіміне және оларды қаржыландыруға шығарылған облигацияларға сақтандыру ұсынған, бірақ қазір фильмдердің тізімін сақтандырудан толығымен бас тартады. Бұл 1999 жылдың басында басталған көптеген сот процестеріне әкелді (Стив Стейблердің Destination Films компаниясының 100 миллион долларлық облигациялық қорының сәтсіздігі және одан кейінгі сот ісі), және бүгінгі күнге дейін Арамидтің Relativity компаниясының Beverly 1 Sony және Melrose 2 Paramount фильмдеріне қатысты сот ісімен жалғасуда. Citigroup Beverly 1 Sony фильмдерінің тізімін мүліктік және жазатайым оқиғалар сақтандыруымен (бұрын банкрот болған Ambac Assurance, Corp. компаниясынан) қамтуға тырысты. Осы "сақтандырылмаған" фильмдер тізімін қаржыландыру (SFA) инвесторларға бастапқы капиталды қайтара алмағаннан кейін, нарық шешімдерді іздеуде. JP Morgan сияқты банктердің ойын-сауық бөлімшелері бар, олар болашақ фильмдердің табысы артық күтілетін деңгейден асып түсетінін анықтау үшін меншікті тәуекелді азайту регрессиялық талдауын қолданады (сонда түпкілікті табыс несиенің өтелуіне жеткілікті болады), бірақ бұл есептелген болжау және ірі ұлттық банктердің миллиондаған жаман несиелерге ұшырауына себеп болды. Мұндай шығындардан қорғанудың баламасын Geneva Media Holdings, LLC әзірледі (алғашқыда АҚШ-тың IRC 181 салықтық жеңілдіктері бойынша бай адамдарға және "тікелей инвесторларға" тәуекелді азайту ретінде). Толық сақтандырылған медиа қорлар қазір ірі хедж-фондтар, банктер және инвесторлардың тәуекелін азайтуға маманданған институционалдық зейнетақы қорларының тәуекелді талдаушылары тарапынан мұқият қарастырылуда. Голливудтан тыс көптеген адамдар фильм мен теледидардың нарықтық табыс ағынынан кейін қаншалықты ұзақ өмір сүретінін түсінбейді. Көптеген коммерциялық фильмдер мен теледидар бағдарламалары ондаған жылдар бойы ақша табуда. Теріс шығындардың бір бөлігін төлейтін инвестор үшін ақшаның уақыт құны маңызды. Көптеген кино инвесторлары үшін осы "қауіпті" инвестиция үшін қажетті кіріс деңгейі 25% немесе одан да көп болуы мүмкін. Бұл фильмнің шығарылғаннан кейін қосымша он жыл бойы теледидардан кіріс табуы мүмкін, бірақ осы кірістің қазіргі құны (PV) қажетті кіріс деңгейімен және осы кірістің жинақталуына кеткен уақытпен азаяды. Қосымша кірістер (VOD, DVD, Blu-ray, PPV, CATV және т.б.) жалпы тарату келісімінің бөлігі ретінде осы қалдықтарды сатып алған студияға тиесілі. Көптеген кино инвесторлары үшін бұрын кинотеатрлардағы кассалық жиынтықтар олардың инвестицияларының PV-ін қайтарудың негізгі орны болды. VaultML жасалма интеллектті пайдалана отырып, кассалық табыстылықты және инвесторлардың тәуекелін болжау үшін жоғары жиілікті саудада қолданылатын технологияларды әзірледі. Олар сценарийден бастап 300 мыңнан астам элементті талдау арқылы болжаудың негізін құраймыз деп мәлімдейді. 2015 жылға арналған жарияланған болашақ болжамдары бойынша олар инвестициялардың қайтарымы бойынша нарықты басып өтті. Relativity Media компаниясының Ryan Kavanaugh актерлерге өндіріс шығындарын төмендету және пайданы қорғау үшін алдын ала гонорар төлеудің орнына пайдаға қатысуды ұсынды. Kavanaugh Sony және NBC/Universal сияқты ірі студиялардан алынған деректерді пайдаланып, өндіріске дейін фильмдердің сәтсіздік деңгейін анықтау үшін күрделі Монте-Карло жүйесін құруға тырысты. Оның жобалары мен бизнес-моделі өте сәтсіз аяқталды, нәтижесінде 500 миллион долларлық шығынға ұшырады. Оның фильмдерінің кассалық табысы әртүрлі болды, өйткені фильмдердің табысын, инвесторлардың тәуекелін немесе қабылдау параметрлерін болжауға арналған белгілі бір арақатынастар, қоспалар, әдістер немесе құпия кристалдық шар жоқ. Slated – кәсіби акционерлік инвестициялар үшін арналған алғашқы онлайн фильмдік қаржыландыру нарығы. Slated командасымен, сценариймен және қаржылық талдаумен біріктірілген инвесторлар фильмдерге меншік құқығына ие бола алады. Epagogix кассалық табысқа ықпал ететін факторларды бағалау үшін нейрондық желілерді пайдаланатын жүйе әзірледі. Олар әртүрлі кассалық табысқа ие болған көптеген фильмдерді бағалайды. Тағы бір фильмдік қаржыландыру сарапшысы Стив Жасмин фильмнің кассалық табысын болжау үшін жүйе әзірледі деп мәлімдейді. Бұл жүйе миллиард долларлық табыс әкелген фильмдердің 800 шығармашылық элементтерін сандық түрде бағалау арқылы көрермендердің қандай нәрселерге қызығушылық танытатынын анықтайды. Worldwide Motion Picture Group "сценарийді бағалау" деп аталатын қызмет ұсынады, онда талдаушылар тобы бұрын шығарылған фильмдердің сценарийлерімен салыстыра отырып, ұсынылған сценарийдің кассалық әлеуетін бағалауға тырысады. Олар сондай-ақ бұл талдауға көмектесу үшін сауалнамалар жүргізеді және бұрынғы фокус-топтардың нәтижелерін пайдаланады. Фильмдік қаржыландыру үшін кепіл ретінде зихи құқықтар қолданылатындықтан, фильмдік қаржыландыру мәмілелері әдетте атау талдауымен басталады.

Film finance is a subset of project finance, meaning the film project's generated cash flows rather than external sources are used to repay investors. The main factors determining the commercial success of a film include public taste, artistic merit, competition from other films released at the same time, the quality of the script, the quality of the cast, the quality of the director and other parties, etc. Even if a film looks like it will be a commercial success "on paper", there is still no accurate method of determining the levels of revenue the film will generate. In the past, risk mitigation was based on pre sales, box office projections and ownership of negative rights. Along with strong ancillary markets in DVD, cable television, and other electronic media such as SVOD, or streaming video on demand), investors were shown that picture subsidies (tax incentives and credits), and pre sales (discountable contract finance) from foreign distributors, could help to mitigate potential losses. As production costs have risen, however, potential financiers have become increasingly insistent upon higher degrees of certainty as to whether they will actually have their investment repaid, and assurances regarding what return they will earn. Past film slate's poor performance records are showing up in public court documents. Property and casualty companies (P&C) like AIG had offered insurance against film slates and the bonds issued to fund them, but now fully refuse to cover film slates. This ended in many lawsuits, starting in early 1999 (with Steve Stabler's Destination Films $100 million bond fund failure and subsequent lawsuit), and continue to this day with Aramid's lawsuit on Relativity's Beverly 1 Sony film slate and the Melrose 2 Paramount slate. Citigroup attempted to wrap the Beverly 1 Sony slate with a property and casualty insurance wrapper (from the formerly bankrupt Ambac Assurance, Corp.). After these "uninsured" slate financing arrangements (SFA) failed to return even the original principal to investors, the market has sought solutions. Traditionally, banks like JP Morgan have an entertainment division that uses proprietary risk mitigation regression analysis to see if future film revenues can meet an exceedance probability (where in the ultimate revenues allow the loan to break even), but this is calculated guesswork, and has caused all of the major national banks to lose millions in bad loans. An alternative to such loss protection was developed by Geneva Media Holdings, LLC (originally as risk mitigation for affluent individuals and "direct investors" under U. S. tax incentive IRC 181). Fully insured media funds are now being carefully reviewed by risk analysts at major hedge funds, banks and institutional pension plans specializing in investor risk mitigation. Many outside of Hollywood fail to realize the longevity of film and television after market income streams. Many commercial films and network television shows will make money for decades. For the investor who pays for part of the negative costs, the time value of money is important. For many movie investors the required rate of return for this "risky" investment may be 25% or more. This means that while there may be TV revenues for an additional ten years after the movie is released, the PV (present value) of those revenues is diminished by the required rate of return and the time it takes for these revenues to accrue. Ancillary revenues (VOD, DVD, Blu ray, PPV, CATV, etc. ), tend to accrue to the studio that purchased these residuals as part of their overall distribution deal. For many movie investors in the past, the theatrical box office was the primary place to gain a PV return on their investment. VaultML has developed technologies usually seen in high frequency trading to predict box office success and investor risk using artificial intelligence. They claim to analyze over 300,000 elements from screenplay to form a basis for prediction. Based on their published future predictions for 2015 they out yielded the market on a return on investment basis. Ryan Kavanaugh of Relativity Media offered participation in profits to actors, rather than up front fees, to lower production costs and keep profits protected. Kavanaugh has attempted to use data from major studios like Sony and NBC/Universal to build a complex Monte Carlo system to determine movie failure rates prior to production. His projects and business models have failed miserably, resulting in $500 million in losses. The box office results of his movies have been mixed, as there is no set ratios, blends, mixtures, method or secret crystal ball that can project movie revenues, investor risk, or rejection parameters. Slated is the first dedicated online film finance marketplace for professional equity investing. Combined with Slated's team, script and financial analysis, investors can have ownership in films. Epagogix has developed a system using neural networks to assess factors that contribute to box office success. They assess a wide variety of movies of different box office returns. Another film finance analyst, Steve Jasmine, claims to have developed a system for predicting a film's box office success. This system claims to quantify 800 creative elements of billion dollar grossing movies to determine what audiences are most interested in. Worldwide Motion Picture Group offers a service termed "script evaluation" where a team of analysts compare draft scripts to those of previously released movies in an effort to estimate the box office potential of the proposed script. They also conduct surveys and use results of previous focus groups to assist this analysis. Since the collateral for film financing can be based on intellectual property rights, film finance transactions generally commence with a title analysis.

Мемлекеттік гранттар

Бірқатар үкіметтер фильмдерді өндіруге кеткен шығындарды субсидиялау бағдарламаларын іске асырады. Мысалы, 2011 жылғы наурызда таратылғанға дейін Ұлыбританиядағы Ұлыбританияның Кино Кеңесі, белгілі бір талаптар орындалған жағдайда, продюсерлерге Ұлттық лотереядан қаржыландыруды ұсынды. Кеңестің көптеген функциялары қазір Британдық кино институтының құзырына өтті. Джорджия, Огайо, Луизиана, Нью-Йорк, Коннектикут, Оклахома, Пенсильвания, Юта және Нью-Мексико сияқты штаттар фильмнің толық немесе бір бөлігі сол штаттың аумағында түсірілсе, субсидия немесе салық жеңілдігін береді. Үкіметтер осы субсидияларды беруге мүдделі, себебі олардың аумағына шығармашылық адамдарды тартуға және жұмыс орындарын көбейтуге үміттенеді. Сонымен қатар, нақты бір жерде түсірілген фильм сол жерді халықаралық көрермендерге жарнамалау мүмкіндігін береді. Үкіметтік субсидиялар көбінесе қайтарымсыз гранттар түрінде болады, яғни үкімет қаржылық үстеме күтпейді. Алайда, канадалық федералдық кино агенттігі – Telefilm Canada, қайтарылатын үлестік нысанында қаржыландыруды ұсынатындығы бір ерекшелік болып табылады.

Салықтық ынталандырулар

Кейбір АҚШ штаттары мен Канада провинциялары еңбек, өндіріс шығындары немесе шынайы фильм/телевизия/компьютерлік ойын шығындары үшін 15%-дан 70%-ға дейінгі салық жеңілдіктері немесе ақшалай стимулдар ұсынады. Әр штат пен провинцияның ерекшеліктері бар. Бұл "жұмсақ ақша" деп аталатын стимулдар, әдетте, театрлық немесе интерактивті өндіріс аяқталғаннан және жұмысшыларға, қаржы институттарына, сондай-ақ стимул ұсынатын штат немесе провинциядағы жалға беру немесе реквизит компанияларына барлық төлемдер жасалғаннан кейін ғана іске асырылады. Көптеген басқа да шектеулер болуы мүмкін (мысалы, актерлер, актерлік құрам мен топ мүшелері штат немесе провинцияда тұруы керек). Көбінесе, штаттың шекараларында белгілі бір көлемде физикалық түсіру (негізгі түсіру) аяқталуы керек, сондай-ақ штаттың мекемелері пайдаланылуы керек. Бұл жалға алу мүмкіндіктерін, банктерді, сақтандыру компанияларын, дыбыс жазу студияларын немесе студияларын, агенттерді, агенттіктерді, брокерлерді, қосымша қызмет көрсететін компанияларды, қонақүйлерді/мотельдерді және т.б. қамтиды. Олардың әрқайсысы да штат немесе провинцияның шекараларында физикалық мекенжайға ие болуы керек. Сонымен қатар, маусымдық емес кезеңде, төмен кірісті аймақтарда немесе экономикалық қиындықтарды бастан өткеріп жатқан жерлерде түсірілген, немесе дауылға бейім штаттарда немесе Арктикалық провинцияларда нашар ауа-райы айларында түсірілген отбасылық ойын-сауық жобалары үшін қосымша стимулдар (бұрынғы жұмсақ ақшадан тағы 5%-дан 25%-ға дейін) ұсынылуы мүмкін. Көптеген елдер фильм өндірушілеріне немесе фильм иелеріне салық шегерімдерін арттыратын заңнама енгізді. Бұл салықтық жеңілдіктерді үлкен салық міндеттемелері бар бай адамдарға тиімді түрде сататын стимулдар құрылды (мысалы, IRS кодексінің 181 және 199 бөлімдері). Жеке тұлға көбінесе фильмнің немесе фильмге қатысты белгілі бір құқықтардың заңды иесіне айналады. 2007 жылы Ұлыбритания үкіметі Продюсердің салықтық кредитін енгізді, ол фильм өндірушісіне қазынадан тікелей ақшалай субсидия беруге мүмкіндік береді.

Германиядағы салықтық паналар

Қаржыны тартудың салыстырмалы түрде жаңа тактикасы – неміс салықтық тығырлары арқылы. Германияның салық заңнамасы инвесторларға тіпті неміс туындысы емес фильмдерге және фильм әлі өндіріске кірмеген жағдайда да, дереу салық жеңілдігі алуға мүмкіндік береді. Фильм өндірушілері авторлық құқықты осы салықтық тығырлардың біріне фильмнің бюджетінің құнымен сата алады, содан кейін оны бастапқы құнының шамамен 90% бағасына қайта жалға алады. 100 миллион долларлық фильмде продюсер 10 миллион доллар таба алады, адвокаттар мен делдалдардың комиссиясы ескерілгеннен кейін. Бұл тактика жоғары бюджетті фильмдерге артықшылық береді, себебі шағын бюджетті фильмдерден алынған пайда заңдық және әкімшілік шығындарға жұмсалады. Бұрын жиі қолданылса да, жоғарыда аталған схемалардың көпшілігі тоқтатылды және олардың орнына дәстүрлі өндіріс стимулдары енгізілуде. Басты өндіріс стимулы – Deutscher Filmförderfonds (DFFF). DFFF – бұл Германияның Мәдениет және БАҚ федералды комиссары беретін грант. Грантты алу үшін продюсер әртүрлі талаптарды орындауы керек, соның ішінде мәдени сәйкестік тестінен өтуі тиіс. germanfilmfinance.com сайтындағы фильм қаржы калькуляторы жобаның тесттен өтетінін және жеке есептелген грант мөлшерін онлайн режимінде тексереді.

Британдық салықтық паналар

Британдық салықтық бейкенттерде сол авторлық құқықтарды британдық компанияға қайтадан сатуға болады, соның арқасында тағы 10 миллион доллар жинау мүмкін, бірақ Ұлыбритания заңнамасы фильмнің бір бөлігінің Ұлыбританияда түсірілуін және өндірісте британдық актерлер мен түсіру тобының лайықты үлесінің жұмыс істеуін талап етеді. Британдық салықтық бейкенттерді пайдалану арқасында көптеген американдық фильмдер Британияның Pinewood және Shepperton сияқты ірі киностудияларында түсіріледі, соның салдарынан Basic Instinct 2 сияқты фильм өзінің оқиғаларын Нью-Йорктан Лондонға көшірді. Бұл мәмілелер көбінесе Sale & Leaseback мәмілелері деп аталады; олар 2007 жылдың наурызында тоқтатылды, алайда 2006 жылдың 31 желтоқсанына дейін басталган мәмілелер сақталды.

Сату алдындағы қызмет

Алдын ала сату – сценарий мен актерлік құрамына сүйену арқылы фильм аяқталмас бұрын оны әртүрлі елдерде тарату құқығын сату. Келісімге қол қойылған кезде дистрибьютор продюсерлерден мазмұнның белгілі бір элементтерін және актерлерді ұсынуын талап етеді; маңызды өзгеріс енгізілсе, қаржыландыру тоқтауы мүмкін. Халықаралық көрерменді тартуға қажетті «жұлдызды есімдерді» алу үшін дистрибьюторлар мен сату агенттері актерлерді таңдау бойынша ұсыныстар жасайды. Атақты актерлер немесе режиссерлермен жасалған алдын ала сату шартында көбінесе (сатып алушының талабы бойынша) «маңызды элемент» туралы тармақ болады, ол (жоғарыдағы мысал сияқты) егер жұлдыз немесе режиссер жобадан шығып, олардың орнына теңдес актерді табу мүмкін болмаса, сатып алушыға шарттан бас тартуға мүмкіндік береді. Алдын ала сатуға сенеу киноиндустриясының киножұлдыздарына, режиссерлерге және/немесе белгілі бір жанрларға (мысалы, қорқынышқа) тәуелділігін түсіндіреді. Әдетте, алдын ала сату шартына қол қойған кезде сатып алушы фильмнің есебіне (немесе банкке) 20% көлемінде аванс төлейді, ал қалған 80% фильмді шетелдік сату агентіне тапсырғанда (барлық қажетті талаптармен бірге) төленеді. Әдетте, продюсер шетелдік аумақтарды (толығымен немесе ішінара) және/немесе Солтүстік Америкада көрсету уақытын/құқықтарын (яғни, кинотеатрларда көрсету, үй бейнесі/DVD, ақылы телеарналар, тегін телеарналар және т.б.) сатады, содан кейін бұл шарттардың құнын банк (несие беруші) өндірісті қаржыландыру үшін беретін несиенің кепілі ретінде пайдалана алады.

Теледидар сатылымы

Фильм түсірілгеннен кейін өндірушінің телеарнаға көрсету құқықтарын сатуы жиі кездеседі. Бірақ кейде құқықтарды алдын ала сатуға және түскен қаражатты өндіріс шығындарына жұмсауға да болады. Кейде телеарна киностудияның ана компаниясына тиісті еншілес компания болып табылады.

Теріс жүк тасымалдау келісім-шарты

Теріс сатып алу келісімі – тәуелсіз өндіруші мен киностудия арасында жасалған шарт. Студия белгілі бір күні фильмді өндірушіден белгілі бір сомаға сатып алуға келіседі. Осы уақытқа дейін фильмді қаржыландыру өндірушінің жауапкершілігінде болады, егер фильмнің бюджеті артық кетсе, ол қосымша шығындарды өтеуге міндетті. Әдетте, өндіруші фильмді қаржыландыру пакетін күшейту үшін теріс сатып алу келісімінің құнына сәйкес банк/несие берушіден несие алады. Бұл жиі "факторингтік қағаз" деп аталады. Солтүстік Американың көптеген ірі студиялары мен телеарналарының (оның ішінде негізгі кабельдік арналардың) келісімшарттары банктің кепілдігімен/факторинге алынып, келісімшарт құнының 100% мөлшерінде несиеленеді, ал несие беруші тек бастама/орнату ақысын ғана алады. Студиялар мен телеарналардың рөлдерін бөлу, телесериалдарды қаржыландырудың әртүрлі тәуекелдері мен пайдасына сәйкес келетін құралдарды қажет етті. Осының нәтижесінде "дефициттік қаржыландыру" деп аталатын тәжірибе пайда болды – бұл ретте телеарна шоуды шығаратын студияға лицензиялық төлем төлейді және шоуды көрсету құқығын алады, бірақ студия меншік құқығын сақтайды. Лицензиялық төлем өндіріс шығындарын толық жаба алмайды, сондықтан дефициттік қаржыландыруда "дефицит" туындайды. Дефициттік қаржыландыру фильмді қаржыландыру арқылы әртүрлі тәуекелдер мен пайдалар анықталғаннан және іске асырылғаннан кейін пайда болды. Дефициттік қаржыландыру шоуға төленген лицензиялық төлем өндіріс шығындарын толық жаба алмайтын жағдайда пайда болады. Студия өндіріске меншік құқығын сақтайды, бірақ лицензиялық төлемдер шоуды көрсету үшін берілгенде, шығындар толық өтелмегендіктен "дефициттік қаржыландыру" термині қолданылады.

Кедергі/суперкедергілік қаржыландыру

Киноиндустриясындағы Gap/Supergap қаржыландыру – бұл аралық қарыздың бір түрі, онда продюсер фильмнің сатылмаған аумақтары мен құқықтарына кепілдік етілген қарыз алып, фильмдік қаржыландыру пакетін толықтыруды көздейді. Көптеген қаржыгерлер тек сатылмаған шетелдік (Солтүстік Америкалық емес) құқықтардың құнына несие береді, себебі ішкі (Солтүстік Америка: АҚШ және Канада) құқықтар шетелдік нарықтағы нақты бағалауға қарағанда "өнімділік" тәуекелі ретінде қарастырылады. Қысқасы, фильмнің шетелдік құндылығын шетелдік сату компаниясы немесе агент сценарийдің сапасы, жанры, актерлер, режиссер, продюсер және АҚШ-тағы ірі киностудиядан шығару бары болуы бойынша бағалай алады; мұның бәрі елдің әрбір шетелдік аймағының тарихи және қазіргі нарықтық талғамына, тенденцияларына және қажеттіліктеріне сәйкес ескеріледі. Бұл әлі де болжау қиын практика. Ішкі дистрибуция да болжауға қиын және оның сәтті болатынына ешқандай кепілдік жоқ (мысалы, фильмнің үлкен бюджеті мен коммерциялық жанры мен актерлері болғанымен, оны көруге болмайтындықтан АҚШ-та кинотеатрларда немесе теледидарда көрсетілмей, тікелей бейнежазбаға түсірілуі мүмкін). Көңіл көтеру бизнесінде нақтылыққа келерде, шетелдік құнға несие беру, тек ішкі табысқа ставка жасаудан артық (комедиялар мен қалалық фильмдер ерекше жағдайлар: олар "ішкі жобалар" немесе "ішкі мүмкіндіктер" деп аталады). Өзінің аралық сипатына сәйкес, инвестицияны қайтару ретімен, әдетте, Gap (немесе Supergap) қарыздары аға/банк өндіріс қарызынан кейін қайтарылады, бірақ өз кезегінде Gap/Supergap қарызы капиталмен қаржыландырылушылардан бұрын қайтарылады. Gap қарызы, фильмді түсіру үшін қажетті қарыздың 10-15% асып кеткенде Supergap қарызына айналады (яғни, фильмнің қаржыландыру пакетін толықтыру үшін қажетті Gap пайызы банк төлеуге дайын болғаннан көп болғанда, бұл дәстүрлі түрде 10-15% құрайды, бірақ кейде 1 000 000 АҚШ доллары сияқты белгілі бір соманы да құрайды). Gap/Supergap қарыз беру – өте тәуекелді капитал инвестициясының түрі, сондықтан алынатын сыйақы мен пайыз осы тәуекел деңгейін көрсетеді. Бірақ бұл үй сатып алуға ұқсас: ешкім сатып алу бағасының 100% -ын қолма-қол төлемейді, олар шамамен 20% -ын қолма-қол төлеп, қалғанын қарызға алады. Supergap қаржыландыру да осы қағида бойынша жұмыс істейді: 20-30% қолма-қол ақша/капитал салып, қалғанын қарызға алу.

In motion pictures, gap/supergap financing is a form of mezzanine debt financing where the producer wishes to complete their film finance package by procuring a loan that is secured against the film's unsold territories and rights. Most gap financiers will only lend against the value of unsold foreign (non North American) rights, as domestic (North American: USA & Canadian) rights are seen as a "performance" risk, as opposed to more quantifiable risk that is the foreign market. In short, this means that the foreign value of a film can be ascertained by a foreign sales company/agent by evaluating the blended value of the quality of the script, its genre, cast, director, producer, as well as whether it has theatrical distribution in the US from a major film studio; all of this is taken into consideration and applied against the historical and current market tastes, trends, and needs of each foreign territory of country. This is still an unpredictable practice. Domestic distribution is also unpredictable and far from ever a sure thing (e. g. just because a film has a big budget and a commercial genre and cast, it could still be unwatchable and thus never receive a theatrical or television release in the US, thus being relegated to being a big budget, direct to video film.) Any certainty in the entertainment business, lending against foreign value estimates is preferable to betting on strictly a domestic success (comedies and urban films being two notable exceptions: they are referred to as "domestic pieces" or "domestic plays".) True to its mezzanine nature, in the pecking order of recoupment of investment, generally, gap (or supergap) loans are subordinate to (recoup after) the senior/bank production loan, but in turn, the gap/supergap loan will be senior to (recoup before) equity financiers. A gap loan becomes a supergap loan when it extends beyond 10 15% of the production loan required to shoot the film (or in other words, when the percentage of the gap required to complete the film's financing package becomes greater than a bank is willing to bear, which is traditionally 10 15%, but can sometime be a flat dollar threshold like US$1,000,000.) Gap/supergap lending is a very risky form of capital investment and accordingly the fees and interest charged reflect that level of risk. But at the same time it is not unlike buying a house: nobody pays 100% of the purchase price with cash; they pay about 20% in cash and borrow the rest. Supergap financing works by the same principle: put down 20 30% cash/equity and borrow the rest.

Көпірлік қаржыландыру

Соңғы жылдары фильм түсіруде көпірлік қаржыландыру жиі қолданылатын құралға айналды. Көпірлік қаржыландыру – актерлерді шартқа алу үшін қаражат керек болғанмен, актерлер болмағанда қаражат алу мүмкін болмайтын, кең таралған "қарсылыққа тап болу" мәселесіне берілген жауап. Мысалы, режиссер инвестортан фильмді қаржыландыруға берілген міндеттемеге ие болса, бірақ актерді бекіті алмайынша, актердің төлемін сақтандыруға жеткілікті қаражаты болмаса, инвестордың талаптарын орындау қиынға түседі. Мұндай жағдайда, қысқа мерзімді несие беруші актерді міндеттеме бойынша кепілдік ретінде пайдаланып, көпірлік несие бере алады. Актердің төлемі сақтандырылғаннан кейін, инвестиция тартылып, көпірлік несие шағын пайызбен қайтарылады. Канадада осы қаржыландыру түрі көбінесе "жасыл жарық қаржыландыру" деп аталады.

Қаржыландыру кестесі

Қаржыландырудың салыстырмалы түрде жаңа әдісі, «шиферлік қаржыландыру» — «бірнешеден ондаған фильмді қамтитын белгілі бір студиялық фильмдерге инвестиция салуды білдіреді», әдетте жеке капитал фирмалары мен хедж-фондтар арқылы. Шиферлік қаржыландырудың кеңінен таралуы «студиялар мен Уолл-стрит арасындағы күрделі қарым-қатынастың» белгісі болып табылады. 2005-2008 жылдар аралығында хедж-фондтар студиялық фильмдерге шамамен 4 миллиард доллар, ал жеке капитал фирмалары 8 миллиард доллар инвестициялады. Шиферлік қаржыландыру идеясы 1990-жылдардың соңында банктер мен инвестициялық фирмалар студиялар үшін құрған «көпфильмдік несие желілерінен» туындады. Бұл стратегияның үш негізгі артықшылығы бар: тәуекелді азайту (қаржы бір фильмге емес, бірнеше фильмге жұмсалғандықтан), инвесторлардың аз араласуы және «жоғары бюджеттік франшизаларға» капиталды босату, олар үшін қаржы жинау қиындықтары жоқ. 2005 жылы Relativity Media бас директоры Райан Кавано осы факторларды пайдаланып, алғашқы шиферлік қаржыландыру келісімін жасады – Sony Pictures және Universal Studios-пен 17 фильмдік бірлескен келісім, ол хедж-фондтардың 600 миллион долларымен қолдауға алынды, бұл келісім «Gun Hill Road» деп аталды. Шиферлік қаржыландыру бұрынғы несие желілерінің артықшылықтарын сақтап қалды, себебі ол студияларға жоғары бюджетті фильмдерді қаржыландырғанда өз капиталын аз тәуекелге салуға мүмкіндік береді. Өндіріс шығындарын, соның ішінде баспа және жарнама (P&A) мен роялтилерді ескергеннен кейін, студиялар қалған кассалық түсімді инвестициялық серіктестермен бөліседі; көбінесе олар DVD және тауар сатудан түскен түсімді де бөліседі.

Жамағатпен қаржыландыру

Онлайн-қоғамдық қаржыландырудың қанығы күшейгенімен, көбірек фильмдер өз тұтынушылары арқылы тікелей қаржыландырылуда. Kickstarter және IndieGoGo платформалары фильмдерге арналған жеке категорияларды ұсынады. Қоғамдық қаржыландыру фильмдері тұтынушыларға қандай фильмдер түсірілетініне әсер етуге мүмкіндік береді, тәуекелді, әлеуметтік маңызы бар, инновациялық, пайдаға бағытталмаған, негізгі кинотеатрларда таба алмайтын шағын және маргиналды аудиторияға арналған тәуелсіз фильмдерді жасауға жағдай жасайды және жаңа фильмдер түсірушілерге кіруге кедергіні азайтады. Қоғамдық қаржыландыру арқылы түсірілген фильмдердің мысалдары: Iron Sky, Kung Fury, Veronica Mars, Code 8, Star Trek: Renegades, Manthan және Anomalisa.