Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық биолог Эллиот Мейеровиц (22 мамыр 1951 жылы туған) – американдық биолог.
American biologist
Elliot Meyerowitz (born May 22, 1951) is an American biologist.
Мансап
Мейеровиц Колумбия университетінде білім алған (А. Биология, 1973), онда ол Сайрус Левинталь зертханасында жартылай уақыт жұмыс істеді, балықтардың жүйке жүйесінде аксондар мен дендриттік ағаштарды іздеу үшін біріктірілген микроскопиялық және есептеу әдістерін қолданды. Оның аспирантуралық жұмысы Йель университетінің биология факультетінде (Ph. D., 1977) жүргізілді, онда ол Дуглас Канкель зертханасында генетикалық мозаикаларды пайдаланып, Drosophila-да көз және ми дамуының өзара әрекеттесуін зерттеді. 1977-1979 жылдары ол Стэнфорд университетінің медицина мектебінің биохимия факультетінде Дэвид Хогнесс зертханасында постдокторант болды, генді клондаудың және геномиканың алғашқы күндерінде гендерді молекулалық клондау әдістерін әзірледі және қолданды. 1980 жылдан бері ол Калифорния технология институтының биология бөліміндегі профессор, 2000 жылдан 2010 жылға дейін бөлім төрағасы қызметін атқарды, қазір ол Джордж В. Бидл атындағы биология профессоры. 2011 және 2013 жылдар аралығында ол Кембридж университетінің Сайнсбери зертханасының алғашқы директоры болып тағайындалды және Калифорния технология институтынан демалыста болған кезде университетте профессорлық қызметке сайланды, сонымен қатар Тринити колледжінде профессорлық қызметкер болды. Мейеровиц Arabidopsis thaliana зерттеулерінің негізін қалаушы болғанға дейін Drosophila melanogaster саласындағы сарапшы болды. Доктор Мейеровиц өсімдік гормондарын қабылдаудың генетикалық және молекулалық негіздері, сондай-ақ гүл және сабақтың апикальды меристемасының дамуы кезіндегі үлгілердің молекулалық механизмдері туралы зерттемелерімен танымал. Соңғы кезде ол өскіндердің морфогенезінің физикалық модельдеріне көшті. Оның зертханасында көптеген өсімдік биологиясының жетекшілері білім алды, олардың ішінде Сюэмей Чен, Стивен Э. Джейкобсен, Мартин Ф. Янофский, Джон Л. Боуман және Детлеф Вейгель бар. Мейеровиц 1991 жылдан бері Америка өнер және ғылым академиясының, 1995 жылдан бері АҚШ Ұлттық ғылым академиясының, 1998 жылдан бері Америка философиялық қоғамының мүшесі, сондай-ақ 2002 жылдан француз академиясының және 2004 жылдан Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі. Ол алған наградалардың арасында 1996 жылғы Америка генетика қоғамының медалі, 1997 жылғы Жапония ғылымды дамыту қоғамының биология саласындағы халықаралық сыйлығы, 1999 жылғы АҚШ Ұлттық ғылым академиясының Ричард Лоунсбери сыйлығы, 2001 жылғы Йель университетінің Уилбур Кросс медалі, 2005 жылғы Халықаралық даму биологтары қоғамының Харрисон сыйлығы және 2006 жылғы «Өсімдік молекулалық генетикасы» саласындағы Балзан сыйлығы (Крис Р. Сомервиллмен бірге) бар. Ол генетика, геномика және даму биологиясы саласындағы сегіз жетекші журналдың редакциялық кеңесінің мүшесі және 1995-1997 жылдары Халықаралық өсімдік молекулалық биология қоғамының, 1999 жылы Америка генетика қоғамының және 2005-2006 жылдары даму биологиясы қоғамының президенті болды.
Meyerowitz did his undergraduate work at Columbia University (A. B. in biology, 1973), where he worked part time in the laboratory of Cyrus Levinthal on combined microscopic and computational methods for tracing axons and dendritic trees in the nervous systems of fish. His graduate work was in the Department of Biology at Yale University (Ph. D. 1977), where he worked in the laboratory of Douglas Kankel on the interaction of eye and brain development in Drosophila, by use of genetic mosaics. From 1977 to 1979 he was a postdoctoral fellow in the laboratory of David Hogness in the Biochemistry Department at the Stanford University School of Medicine, developing and using methods for the molecular cloning of genes in the early days of gene cloning and genomics. Since 1980 he has been a faculty member in the Division of Biology at the California Institute of Technology, where he served as division chair from 2000 to 2010, and where he is now George W. Beadle Professor of Biology. Between 2011 and 2013, he was appointed as inaugural director of the Sainsbury Laboratory at the University of Cambridge and elected into a professorship in the university, and a professorial fellow at Trinity College, while on leave from the California Institute of Technology. Meyerowitz was a Drosophila melanogaster expert before he became a pioneer of Arabidopsis thaliana research. Dr. Meyerowitz is well known for his contributions on the genetic and molecular basis of plant hormone reception, and on the molecular mechanisms of pattern formation during flower and shoot apical meristem development. More recently, he has turned his attention to physical models of shoot morphogenesis. Many leaders in plant biology trained in his laboratory, including Xuemei Chen, Steven E. Jacobsen, Martin F. Yanofsky, John L. Bowman, and Detlef Weigel. Meyerowitz is a member of the American Academy of Arts and Sciences (1991), the U. S. National Academy of Sciences (1995), and the American Philosophical Society (1998), and is a foreign member of the French Académie des Sciences (2002) and the Royal Society (2004). Among the awards he has received are the Genetics Society of America Medal in 1996, the International Prize for Biology from the Japan Society for the Promotion of Science in 1997, the Richard Lounsbery Award from the U. S. National Academy of Sciences in 1999, the Wilbur Cross Medal of Yale University in 2001, the Harrison Prize of the International Society of Developmental Biologists in 2005 and the Balzan Prize for "Plant Molecular Genetics" in 2006 (with Chris R. Somerville). He is a member of the editorial board of eight leading journals in genetics, genomics, and developmental biology, and has served as president of the International Society for Plant Molecular Biology (1995–1997), the Genetics Society of America (1999) and the Society for Developmental Biology (2005–2006).