Кіріспе

Paw Paw – АҚШ-тың Батыс Вирджиния штатындағы Морган округіне қарасты қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 410 адамды құрайды. Қала жақын орналасқан Пау-Пау туннелімен әйгілі. Пау-Пау 1891 жылдың 8 сәуірінде Морган округінің округтік соты шешімімен құрылған және осы аймақта көптеп өсетін жабайы пау-пау жемісінің атымен аталады. Пау-Пау – Морган округіндегі ең батыс құрылған қауымдастық және Hagerstown-Martinsburg, MD-WV статистикалық аймағына кіреді. Пау-Пау Потомак өзенінің Пау-Пау Бэнд деп аталатын бөлігінің бойында орналасқан. Пау-Пау аңғары Сидлинг-Хилл, Грин-Ридж, Пурслейн-Маунтин және Таун-Хилл тауларымен қоршалған. Қалаға Чесапик және Огайо каналының бір бөлігі болған Пау-Пау туннелінің аты берілген. Туннельдің құрылысы 1836 жылы басталды және жоспардан 12 жыл кешігіп, 1850 жылы аяқталды. Бүгінде туннель және жақын жердегі канал Чесапик және Огайо каналының ұлттық тарихи паркінің құрамына кіреді.

География

АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 0,53 шаршы миль (1 км²) құрайды, барлығы құрлық.

Тарих

Потомак өзенінің жоғарғы аңғарындағы ең ертедегі адам қонысы шамамен б.з.д. 10 000 жылға дейін соқталады, осы кезде адамдар Беринг бұғазы арқылы Солтүстік Америкаға көшіп келген. 17 ғасырда еуропалықтардың саны арта бастады. Еуропалық қоныстар Батыс Вирджинияға бірте-бірте тараған сайын, тайпалар өздерінің ауылдары мен егістіктерінен ығыстырылды, ал олардың жерлері жаңа қоныс аударушылармен иеленіліп, өңделді. 1681 жылы Англия королі II Карл қазіргі Батыс Вирджинияның Шығыс Панхендл аймағында алғашқы жер участаларын берді. Морган округіне кіретін бұл аумақ ақырында алтыншы лорд Фэрфакс Томасқа мұра болып өтті және Фэрфакс жер гранты деп аталды. 1746 жылы Томас Джефферсонның әкесі Питер Потомак өзенінің бастауына жеткен және қазір Фэрфакс тас тарихи ескерткіш мемлекеттік паркінің бөлігі болып табылатын Фэрфакс тасын орнатқан экспедицияға қатысты. Келесі жылы Джордж Вашингтон аймақты зерттеп, кейіннен Пау-Пау бұрылыстарында жер сатып алды, себебі Потомак өзені Пау-Пау мен Кішкентай Орлеанс қалалары арасында 31 шақырымға иреліп ағады. Вашингтон бұл жерді «аттың подкова тәрізді, өзен оның айналасында ағып өтеді – 200 акрлік құнарлы жазық, көптеген жаңғақ ағаштарымен» деп сипаттады.

1749 жылға қарай, қазіргі Пау-Пау маңындағы Потомак өзенін Огайо компаниясының тері саудагерлері пайдаланса, қоныс аударушылар айналасындағы жерлерге шаруашылықтар құрды. Пау-Пау жергілікті жеміс бақтарымен және жеміс-жидек сақтау қоймаларымен де танымал болды. 1894 жылы «Морган Ньюс» газеті «Пау-Пау қазіргі уақытта өзінің тарихындағы кез келген кезеңнен де әдемі. Көшелері керемет, ағаштан жасалған тротуарлары сәнді, көше шамдары жарқырап тұр» деп хабарлады. Көшелерді 1926 жылға дейін май шамдары жарықтандырды, содан кейін Paw Paw Electric Company компаниясына қалаға электр энергиясын жеткізуге франшиза берілді. Пау-Паудағы алғашқы мемлекеттік мектеп 1870 жылдардың басында күнәкарлар фабрикасының аумағында салынған ғимаратта ашылды, бірақ 1877 жылғы су тасқыны оны қиратты. 1893 жылы, қала құрылғаннан кейін екі жыл өткен соң, қала әкімшілігінің кеңсесі мен түрмесі салынды. Бұл ғимарат 1977 жылға дейін әкімшілік кеңсесі, қалалық кеңес отырыстары және азаматтық және қоғамдық шаралар үшін пайдаланылды. Ғимарат 2023 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді және Пау-Пау үшін Ұлттық тізімдегі алғашқы жазба болды. 1876 жылы салынған және 1994 жылға дейін шағын католик отбасылары қолданған бұрынғы Сент-Чарльз католиктік миссиялық шіркеуі 2024 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне қосылды.

Көлік

C&O каналы мен B&O темір жолы қаланың өсуі мен гүлденуіне маңызды рөл атқарды. Үш он жылдан кейін жобаға 729 000 доллардан астам жұмсалды, бірақ өзендегі қатынай жылма жолмен 45 күнге ғана шектелді. 1828 жылы жаңа құрылған C&O Canal Company компаниясы жарғыны өз қолына алды. Пау-Пау туннелінің құрылысы 1836 жылы басталды, құрылысшылардың көп бөлігі ағылшын, уэльс, неміс және ирланд жұмысшыларынан тұрды. 1922 жылғы ереуіл, 1924 жылғы су тасқыны және Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін каналдың жүк кірісінің маңызды көзі болған көмірге деген сұраныстың төмендеуі 1925 жылы оның жабылуына әкелді. 1838 жылы Пау-Пауда теміржол құрылысы басталды, ал келесі жарты ғасырда қала аймақтық сауданың маңызды орталығына айналды, бұл аймаққа жұмыс орындары мен өркендеу әкелді. 1905 жылы Паудан солтүстікке қарай Батыс Мэриленд темір жолы салынды, ал 1914 жылы B&O Пау-Пау арқылы қысқа желі салды, ол күніне алты жергілікті аялдама жасады. B&O 1961 жылы Пау-Паудан негізгі теміржол желісін алып тастады, соның салдарынан Пау-Паудағы тұрақты жолаушылар тасымалы тоқтатылды. 1845 жылы ашылған Пау-Пау теміржол станциясы 1961 жылы мұңайтулы түрде жабылды. Бүгінде Пау-Пауға бағытталған негізгі тас жол – Батыс Вирджинияның 9-жолы. WV 9 шығысқа қарай округ орталығы Беркли-Спрингс қаласына жетеді, онда ол 522 АҚШ тас жолымен қосылады. WV 9 сондай-ақ шығысқа қарай Беркли-Спрингстен Мартинсбургке дейін жалғасады. Батысқа қарай WV 9 Потомак өзенін кесіп өтіп, Мэриленд штатының Аллегани округіне кіреді, онда ол Мэриленд жолы 51 болып өтеді. MD 51 батысқа қарай Камберлендке дейін жалғасады, ол 68-ші мемлекетаралық, 40-шы және 220-шы АҚШ тас жолдарының қиылысында аяқталады.

2010 жылғы санақ

2010 жылғы санақ бойынша қалада 508 адам, 223 үй шаруашылығы және 131 отбасы тұрды. Халық тығыздығы болды. Қаланың нәсілдік құрамы: 92,9% ақ нәсілді, 2,4% афроамерикалық, 2,0% американдық үндістер, 0,4% азиялық, 0,4% басқа нәсілдерден және 2,0% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 2,6% құрады. 223 үй шаруашылығының 30,0%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 41,3%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 12,6%-ы күйеуі жоқ әйелдер, 4,9%-ы күйеуі жоқ еркектер және 41,3%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 37,7%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 19,7%-ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,28 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,96 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 38,6 жас. Тұрғындардың 23,6%-ы 18 жасқа дейін, 7,5%-ы 18 мен 24 жас аралығында, 27,6%-ы 25 пен 44 жас аралығында, 25%-ы 45 пен 64 жас аралығында және 16,3%-ы 65 жасқа толған немесе одан асқан. Қаланың жыныстық құрамы: 49,0% еркек және 51,0% әйел.