Жосип Скоблар: Хорват футболшысы және жаттықтырушысы

Кіріспе

Хорватиялық футболшы және жаттықтырушы

Йосип Скоблар (12 наурыз 1941 жылы туған) – хорватиялық бұрынғы кәсіби футболшы және жаттықтырушы. Ол негізінен шабуылшы, сонымен қатар екі қанатта ойнауға қабілетті болған. 1971 жылы ол 44 голмен Еуропаның Алтын бутсының иегері атанды. Ол «Задар», «ОФК Белград», «Ганновер 96», «Марсель» және «НК Риека» клубтарында ойнады. «Марсель» сапында ойнаған кезде Скоблар екі рет Франция бірінші лигасының чемпионы атанды (1970–71, 1971–72), 1971 жылғы Чемпиондар кубогы мен 1972 жылғы Франция кубогын жеңіп алды. Сонымен қатар, ол үш маусым қатарынан лиганың үздік мергені болды (1970–71, 1971–72, 1972–73). 2009 жылы ол «Олимпик де Марсель» клубының Даңқ залына енгізілді, ал 2010 жылы «Олимпик де Марсельдің 110 жылдығына арналған армандайтын команда» құрамына қосылды. Скоблар «ОФК Белград» және «НК Риека» клубтарының тарихындағы үздік XI құрамына да кіреді. Халықаралық деңгейде Скоблар Югославия құрамасы сапында 32 матч өткізіп, 11 гол соқты. Ол 1962 жылғы ФИФА Әлем чемпионатында ұлттық құрама құрамында болды, онда жартылай финалда Чехословакияға есе жіберіп, төртінші орынға табан тіреді. Жаттықтырушы ретінде ол «НК Ориент», «НК Риека», «Гамбургер СВ», «Челик Зеница», «Динамо Загреб», «Реал Вальядолид», «Фамаликао», «НК Загреб», «Ним», «Задаркомерц», «Марсель», Ливан құрамасы және «Хайдук Сплит» командаларын басқарды, соңғысымен ол екі Югославия кубогын жеңіп алды (1987, 1991).

Клуб

Скоблар Задар қаласына жақын Привлакада (сол кезде Хорватия Бановинасының құрамында) дүниеге келген. Ол карьерасын НК Задар клубында бастады (1957–58). Оны сол жерде Задарда міндетті әскери қызметін өтеген OFK Белград қақпашысы Перика Раденкович байқады. Раденкович Скобларды клуб басшылығына ұсынды, ал 19 жастағы футболшы көп ұзамай Белградқа аттанды. OFK Белград сапында Скоблар 1962 және 1966 жылдары Югославия кубогын жеңіп алды. Германияда ол "Ханновер 96" клубында ойнады (1967–70). Бундеслигадағы 57 ойында 30 гол соқты, сондай-ақ оны "Гол мырзасы" деп атады. Ол бразилиялық Жаирзиньо мен Пауло Сезардың "ОМ" клубына келгеннен кейін клубты тастап кетті.

Халықаралық

Югославия құрамасы сапында 1961 және 1967 жылдар аралығында ойнады. 32 ойында Югославия құрамасы үшін 11 гол соқты. Скоблар 1962 жылғы әлем чемпионатына қатысты. Ол бір гол соқты, ал Югославия төртінші орынды иеленді. Ұлттық құрама сапындағы алғашқы ойынын 1961 жылдың 7 мамырында Венгрияға қарсы өткізді. Халықаралық карьерасын 1967 жылдың 7 қазанында Батыс Германияға қарсы, Еуро-68 іріктеу турнирі аяқталмас бұрын аяқтады. Ол жоқ кезде Югославия ұлттық футбол құрамасы Еуро-1968 турнирінде екінші орынды жеңіп алды.

Ойын стилі

Ол OFK Белградқа келгенде, оның әмбебаптылығы, техникасы және жылдамдығының арқасында сол қанатқа (сыртқы сол жаққа) қойылды. Қанатта ойнаған кезде де ол гол соғуды жалғастырды, бірақ қанатшы ретінде гол соғу әлеуетін толыққанды пайдалана алмады. Марсельде ол барлық шабуылшы позицияларында ойнай алатын болғандықтан орталық шабуылшыға ауыстырылды. Скоблар баспен гол соғумен өте жақсы танымал болды. Ол сонымен қатар, үлкен жылдамдықпен мықты дриблинг жасаушы еді.

Басқарушылық мансап

Ойыншылық карьерасы аяқталғаннан кейін ол Марсельге оралды және 1977 жылы Иван "Палма" Марковичтің басшылығымен техникалық менеджер болды. Ішкі конфликтіге байланысты ол бір маусымнан кейін клубты тастап, бапкерлік мансабын жалғастырды. Бапкерлік жолын үшінші лигадағы "НК Ориент" (Риека) клубында бастады. Ол клубты 1981 жылғы Югославия кубогының ширек финалына жеткізді, онда "НК Загреб" және "ОФК Београд" командаларын жеңді. Ширек финалда "Ориент" пенальтилер сериясінде "Будучност Титоградтан" жеңілді. 1983 жылдың мамырында Скоблар Мариян Брнчичтің орнына "НК Риека" клубына қосылды. 1982–83 маусымының соңғы алты матчын өткізіп, клубты құлдыраудан сақтап, 15-орында қалды. Екінші маусымында Скоблар клубын лигада жеңіске жақын жеткізді, "Қызыл Жұлдыз" (Белград) командасынан үш ұпай ғана қалып қойды. "Риека" "Железничар" және "Партизан" командаларынан кейін төртінші орынды иеленді. Бұл клубтың 1965–66 маусымындағы ең жақсы нәтижесі болды, сонымен қатар Югославия кубогының ширек финалына жетіп, УЕФА кубогына қатысуға мүмкіндік алды. 24 қазанда "Риека" УЕФА кубогының екінші турында "Реал Мадридті" 3:1 есебімен жеңді. Бұл матч Скоблардың жанкүйерлер арасындағы беделін арттырып, клубты аңызға айналдырды. Испаниядағы жауапты матчта "Риека" 3:1 есебімен жеңіліп, "Реал Мадрид" алға өтіп, ақырында кубокты жеңіп алды. Көптеген ойыншылар мен Скоблардың өзі де төрешінің шешімімен жеңіске жеткізілмегендерін айтты. Маусым клубтың ортаңғы кестеде сегізінші орында аяқталды, еурокубокқа ілігу үшін төрт ұпай жетіспеді. 1985–86 маусымы лигадағы жеңілістермен және кубоктың екінші турындағы шығарылумен басталды. Маусымның екінші жартысында Скоблар клубпен бесінші орынды қамтамасыз етіп, УЕФА кубогына жолдама алды. 1986–87 УЕФА кубогының бірінші турында "Риека" "Стандарт Лиеж" клубынан жеңілді. Маусым ортасында "Риека" лигада оныншы орында тұрды және кубоктың жартылай финалына жетті. Скоблар 1986 жылдың желтоқсан айында клубты тастады. Кейіннен ол "Хайдук Сплит" клубының бас бапкері болды, ол 2 Югославия кубогын жеңіп алды. 1987 жылы "Гамбургер" клубымен "ДФБ Суперкубогында" ойнады. 1988 жылы "Челик Зеница" клубын басқарды және оларды құлдыраудан сақтап қалды. Ол сондай-ақ Испанияда "Реал Вальядолид" және Португалияда "Ф.С. Фамаликао" клубтарымен қысқа мерзімді жұмыс істеді. Сондай-ақ, ол хорватиялық "Динамо" Загреб, "НК" Загреб, "Задаркомерц" және "ХНК" Риека клубтарына бапкерлік жасады. "Риекаға" екінші рет келгенде Скоблардың нәтижелері жағымсыз болды, сондықтан ол 1995 жылы екі айдан кейін жұмыстан босатылды. Кейіннен, осы жылдың қазан айында ол тағы да "Риеканың" бапкері болып тағайындалды, бірақ 1996 жылдың ақпан айында нәтижелерге байланысты қайтадан жұмыстан шығарылды. Кейінірек Скоблар клуб президенті Хрвое Шаринич оған командамен тиісті жұмыс істеу үшін жеткілікті еркіндік бермегенін мәлімдеді. 2001 жылдан бері ол "Марсель" клубында скаут ретінде жұмыс істейді және қазір зейнеткерлікке жақын. 2001 жылдың жазында ол Марк Левимен бірге үш күн бойы команданың менеджері болды, Томислав Ивичтің тағайындалуына бірнеше күн бұрын. Ол Ливан ұлттық футбол құрамасын басқарды. 2000 жылдың наурыз айында құрамаға қосылып, 2000 жылғы Азия кубогының екінші турындағы қатысуға ілікпегені үшін сол жылдың қазан айында жұмыстан босатылды.

With his playing career over, he came back to Marseille, and became technical manager in 1977 under manager Ivan "Ðalma" Marković. Due to an internal conflict he left the club after one season to pursue a career as a manager. He began his career as a manager in third tier club NK Orijent in Rijeka. He took the club to the quarter final of the 1981 Yugoslav Cup beating NK Zagreb and OFK Beograd. In the quarter final Orijent lost to Budućnost Titograd of penalties. Skoblar joined NK Rijeka in May 1983 replacing Marijan Brnčić. He concluded the last six matches of 1982–83 season and saved the club from relegation and finished at 15 place. In his second season at the club Skoblar nearly won the League short three point from first placed Red Star Belgrade, Rijeka finished in fourth place behind Željezničar and Partizan. This result was the club best league result since 1965–66, they also reached the quarter final of Yugoslav Cup and qualified for UEFA Cup. On 24 October Rijeka beat Real Madrid 3:1 in the second round of the UEFA Cup. This match made Skoblar reputation with the supporters and club rise to a status of legend. In their away match against the Spanish side they lost 3:1 with Real Madrid advancing and eventually winning the Cup. Many of the players and Skoblar himself have stated that they were cheated from victory by the referee. The season ended with the club at a mid table eight place, four points shy of a European qualification. 1985–86 season started out poorly with losses in the league and elimination in the second round of the Cup. During the second part of the season Skoblar managed to secure fifth place with the club and secured a place in the UEFA Cup. Rijeka was eliminated during the first round of the 1986–87 UEFA Cup by Standard Liège. Mid season Rijeka was in tenth place in the league and had reached the semi final in the Cup. Skoblar left the club in December 1986. He later became head coach for Hajduk Split with whom he won 2 Yugoslavia Cups. With Hamburger SV he lost DFB Supercup in 1987. In 1988 he managed Čelik Zenica and saved them from relegation. He also had short stints in Spain with Real Valladolid and Portugal with F. C. Famalicão. He also coached Croatian clubs Dinamo Zagreb, NK Zagreb, Zadarkomerc and HNK Rijeka. At his second stint at Rijeka Skoblar's results were unfavorable so he was sacked after two months in 1995. Later during the year in October he was again set as manager of Rijeka but was again sacked due to results in February 1996. Years later Skoblar stated that he wasn't given enough freedom by the (then) president of the club Hrvoje Šarinić to work properly with the team. He is employed at the Marseille since 2001 as scout, and he is now close to retirement. During the summer 2001, he was with Marc Levy the co manager of the team for 3 days, few days before the nomination of Tomislav Ivić. He managed the Lebanon national football team. He joined them in March 2000 and got sacked later in the year (October) after failing to qualify to the second round of the 2000 AFC Asian Cup.

Жеке өмір

Скоблар ағасымен Задар қаласында отбасылық ресторанның иесі.