Кіріспе
Британдық журналист және журнал редакторы Ник Логан (3 қаңтар 1947 жылы Линкольн, Линкольнширде туған) – ағылшын журналисі, редактор және баспагер. Логан ең белгілісі – 1980 және 1990 жылдары британдық баспа саласында жаңа «өмір салты» секторын қалыптастырған The Face журналын құрғандығымен танылады. Ол 1970 жылдардағы өркендеген кезінде New Musical Express журналының редакторы болды және The Face-пен қатар Smash Hits (поп екі апталығы), Arena, Arena Homme + және Deluxe (ерлер журналдары) мен Frank (әйелдер басылымы) сияқты көптеген журналдарды жасады.
Nick Logan (born 3 January 1947 in Lincoln, Lincolnshire) is an English journalist, editor and publisher. Logan is best known for having founded The Face, the magazine which forged a new "lifestyle" sector in British publishing in the 1980s and 1990s. He was editor of the New Musical Express during its 1970s heyday and created a slew of other titles alongside The Face: pop fortnightly Smash Hits, men's magazines Arena, Arena Homme + and Deluxe and women's publication Frank.
Ерте өмір
Джон мен Дорис Логанның төрт баласының бірі – Ник Логан, шығыс Лондондағы Лейтонстоун және Вэнстед аудандарында өсті және Лейтон округінің ұлдарға арналған гимназиясында оқыды. 1967 жылғы қазан айында Джули Хиллиерге (1947–2016) үйленді және үш баласы бар.
Журналистика
Логан 1963 жылы Шығыс Лондондағы "West Essex Gazette & Walthamstow Guardian" жергілікті газеттері сериясында репортер болып жұмысын бастады, онда оған поп-рубрикасының жауапкершілігі жүктелді. "Мен жергілікті тұрғын Small Faces тобымен немесе Nashville Teens тобының барабаншысымен сұхбаттасқанмын, бірақ бәрі ұсақ-түйек болды", - деп еске алды Логан кейін.
Жаңа музыкалық экспресс
1967 жылы Логан IPC-нің NME журналына бес штатты жазушының бірі ретінде жұмысқа орналасты. Апталық басылым әлі де онжылдықтың басындағы ірі жұлдыздарға, мысалы, The Beatles-ке тәуелді болды. Рок музыкасы поп музыкасын ығыстырғанда және альбомдардың сатылымы синглдерді басып өткенде, NME өзінің бәсекелесі Melody Maker-ге, сондай-ақ IPC баспасына қарағанда артта қалды. 1972 жылы IPC басшылығы Логанның әріптесі Алан Смитті редакторға, ал Логанды редактордың орынбасары етіп тағайындады, оларға басылымның мазмұны мен дизайнын жаңартпау міндеті жүктелді. Олар бірлесіп, андеграунд және тәуелсіз басылымдардан жаңа редакциялық топты құрастырды, оның құрамында Oz журналынан Чарльз Шаар Мюррей, ал Frendz журналынан Ник Кент және Пенни Смит болды. Логан 1973 жылы 26 жасында Смиттен редакторлық қызметін қабылдап, Ұлыбританиядағы ең жас ұлттық газет редакторы атанды. Оның Джули Берчилл және Тони Парсонс сияқты жас британдық жазушылардың ең үздік өкілдерін шақыруы нәтижесінде журнал сол кезеңдегі ең беделді музыкалық апталыққа айналып, апта сайын 180 000 данадан астам сатылым көрсетті.
Басты орындар
1978 жылы Логан корпоративтік ортада ешқашан жұмыс істемеуге бекініп, NME-ден кетті. Ол Emap бөлімін дамытып жатқан East Midlands Allied Press баспасына бірнеше журнал идеяларын ұсынды. Олардың ішінде 1978 жылдың күзінде Англияның солтүстік-шығысында Smash Hits деп сынақ саудаға шығарылған, түрлі-түсті жасөспірімдерге арналған поп-журналдың ұсынысы да болды. "Менің қызығушылығым – ән мәтіндерін қолдау ретінде керемет фотосуреттерді ұсыну және Jam сияқты жақсы топтарды жас көрермендерге жеткізу болатын", – деді Логан кейін. Сынақ сауданың нәтижесінде Emap алғашқы санын жалпыұлттық таралымға шығарды; келесі екі айда сату 100 000 данадан асып, баспагер Логанмен екі апта сайын шығатын басылымға көшу туралы келісімге келді. Smash Hits журналының таралымы тез 166 000 данаға жетті, бұл NME-ден 35 000 данаға кем, ал Melody Maker-ден 10 000 данаға көп еді. Бірақ 1979 жылдың күзінде Логан жаңа қадам жасауға дайын болды. Журналист Иан Кранна редактор болып тағайындалды, ал Логан редакциялық директор ретінде жаңа журнал ұсынды – "жақсы өндірілген, әдемі безендірілген және жақсы жазылған, музыкаға негізделген ай сайынғы журнал, бірақ оны құрайтын тақырыптарды – сән мен кинодан бастап түнгі клубтар мен әлеуметтік мәселелерге дейін кеңейту". Emap директорлары ұсынысты қабылдамаған соң, Логан әйелімен бірге өздеріне сеніп, жаңа журналға 3500 фунт стерлинг салым жасауға шешім қабылдады және оған "Бет" деген ат қойды.
Эмап бетіндегі сурет
Бенсон EMAP-қа қосылмаса да, Джонни Дэвис пен Эшли Хит трансфер жасаған команданың құрамында болды. 2002 жылы Дэвистің орнына Popbitch әңгімелер веб-сайтының негізін қалаушылардың бірі Нил Стивенсон редактор болып тағайындалды. 2004 жылдың көктеміне қарай ай сайынғы сатылым 40 000 данаға дейін төмендеді және Emap тұтынушылар бөлімінің басшысы Пол Кинан журналдың жабылатынын хабарлады. Соңғы саны 2004 жылдың мамыр айында шықты.
Арена
1986 жылдың күзінде Логан ерлер журналының алғашқы нөмірін – "Аренаны" жариялады; ол редактор болды, ал бұрын i D журналында жұмыс істеген Дилан Джонс редактордың орынбасары, Невилл Броди көркемдік директоры және Стив Тейлор – жазылушы редактор болды. "Арена" бастапқыда екі рет, кейін тоқсан сайын шығарылды. Кейіннен ол жылына 10 рет жарық көрді. 1990 жылы Дилан Джонс Логаннан кейін бас редактор болып, ал Робин Деррик көркемдік редактор атанды. Кэтрин Флет 1992 жылдан 1995 жылға дейін "Арена" журналының редакторы қызметін атқарды, одан кейін Питер Хоуарт оның орнын басты. Экоу Эшун 1997 жылдың ақпан айында Хоуарттың орнына "The Face" журналынан көшіп келді және 1999 жылдың шілдесінде Wagadon сатылғанға дейін қызмет етті. "Арена" журналының соңғы саны 2009 жылы жарық көрді.
Фрэнк
"Ақылды әйелдер журналы" деп насихатталған "Фрэнк" журналының алғашқы саны Логан 1997 жылдың қыркүйегінде жарық көрді. Тина Годуин редактор, Лиза Маркуэлл редактордың орынбасары, ал Харриет Квик – материалдар редакторы болып тағайындалды. Журналдың бірінші саны 120 000 данамен сатылды, ал Годуин сауда баспасөзіне бұл басылым "құқықтарын жоғалтқан 25 жастағы оқырманның қажеттілігін қанағаттандырады" деді. "Фрэнк" аса бәсекелестік нарықта бекіне алмады, қызметкерлердің кетіп қалуы мен кеңселер арасындағы жанжалдардан кейін Логан 1999 жылдың көктемінде журналды жапты. Кейіннен журнал әйелдерге арналған терең ойлы және кемсітпейтін журналистиканың алғашқы қадамын басты деп есептеледі. Жазушы Лу Стоппард "Фрэнк" журналын "өте алдымен" деп атады.
Делюкс
Deluxe журналы FHM, Loaded және Maxim сияқты "Жаңа ер" тақырыптарымен жас жігіттерге бағытталған, одан да күрделі журнал ретінде жобаланды, бұл идеяны The Face-ке үн қосушы Эндрю Харрисон ұсынды, оны Логан бас редактор етіп тағайындады. Харрисон 1998 жылдың мамыр айында, алғашқы саны жарыққа шығар алдында: "Deluxe пайда болды, себебі бір топ адам ер адамдар мүддесінің бастысы және соңы осы бірнеше тақырыптар ғана дегенге көнбеді", - деп мәлімдеді. Deluxe 150 000 даналық жоспарланған тиражға жете алмады. Төрт санынан кейін жасалған жаңа дизайн жағдайды өзгерте алмады, ал Логан 1998 жылдың желтоқсан айында жарнама менеджері Род Сопп сатылымның нашар болуын себеп етіп, журналды жабу туралы шешім қабылдады.
Кейінгі өмірі
Вагадонды сатқаннан кейін Ник Логан баспа ісінен зейнеткерлікке шықты. 2012 жылы ол Lloyd Johnson: The Modern Outfitter көрмесінің каталогына кіріспе жазды. 2012 мен 2017 жылдар аралығында Логан автор Пол Горманмен "Түстің тарихы: мәдениетті өзгерген журнал" кітабын дайындауда жұмыс істеді. 2017 жылдың қараша айында Логан Лондонның Сент-Мартин орталығында өткен "The Story Of The Face" атты әңгімелесу шарасына қатысты. Логан уақытын Лондон мен Португалияда бөліседі.
Беттің мұрасы
2011 жылы DJ Джайлс Филд өзінің «The Face» журналының барлық нөмірін Лондонның Дизайн мұражайының тұрақты қорына сыйға берді. 2017 жылдың қараша айында Thames & Hudson компаниясы Пол Горманның «The Face тарихы: Мәдениетті өзгерген журнал» кітабын, Дилан Джонстың алғы сөзімен және Ник Логанның еңбектерімен жариялады.