Tulasa Thapa

Кіріспе

Адам саудасының құрбаны Туласа Тапа (1970-1995) 1982 жылы 13 жасында Катмандуға жақын орналасқан Танкоттың туған ауылында тұтқынға алынып, Парса ауданының Бірганж шекаралық қаласы арқылы Мумбайға контрабандалық жолмен әкетіліп, жезөкшелікке сатылған непалдық қыз. Оны жүйелі түрде ұрып-соғып, бағындырып, содан кейін оны саудаға жарамды ету үшін бірнеше рет зорлады. Ол Мумбаидегі үш жезөкшеханаға 5000-ден 7000 рупияға дейін сатылды.

Құтқару

Он айдан кейін, 1982 жылғы қарашада ол Бомбейдің JJ ауруханасына жеткізілгенде, жыныстық жолмен берілетін үш түрлі ауруға, жыныс мүшелеріндегі майдақ жараларға және ми туберкулезіне шалдыққан. Бұл оны спастикалық күйге түсіріп, қалыпты өмір сүруіне кедеріл келтірді және соңында өліміне әкеп соқты. Халық денсаулығын сақтау ұйымы "Туласаны құтқару" атты толыққанды науқанға кірісіп, БАҚ қолдауымен оны құтқаруға қол жеткізді. Ауруханада Туласаға жезөкшелік индустриясынан болуы мүмкін кек алудан қорғау үшін полиция күзеті қойылды. Донгридегі уақытша тұру үйінде бірнеше күн болғаннан кейін ол Непалға оралып, Джорпатидегі Мүгедектерге арналған Чешир үйінде тұруға орналасты. Дәрігерлер Туласаны қарап, оның физикалық және психологиялық жағдайының өте нашар екенін анықтады, бұл Үндістанда секс-жұмыскер ретінде құлдыққа түскен кезде жұқтырған туберкулезінің салдары болды. Бұл жағдайға байланысты БАҚ-тағы кеңінен таралған наразылық Үндістан және Непал үкіметтерінің Непал қыздарын Үндістанның жезөкшелік үйлерінен құтқару және қайтару туралы келісімге қол қоюына себеп болды. Үндістанда кәмелетке толмағандарды сату үшін жаза 7 жылдан 13 жылға дейін ұзартылды. Балалар проституциясы шамамен 40 пайызға төмендеді, бірақ бұл мәселе әлі де өзекті болып қала береді және нақты деректер жоқ. Рейтер агенттігінің мәліметінше (Масако Иджима, "Оңтүстік Азия балалар проституциясына қарсы бірігуге шақырылады", Рейтер, 19 маусым 1998 жыл), 1996 жылы Бомбейдің жезөкшелік үйлеріне жасалған ірі шабуылдар кезінде құтқарылған 484 жезөкше қыздың 40 пайыздан астамы Непалдан келген. 2000 жылы ол қысқа мерзімге жаңалықтарда болды, өйткені оны қудалаушыларына қатысты сот шешімі жарияланды. 1982 жылғы 6 желтоқсанда тіркелген алғашқы есепте Туласа өзін ұрлап, әртүрлі жезөкшелік орындарына сатқан 32 адамды айтты. Олардың арасында такси жүргізушілер, ұрлаушылар және жезөкшелік үйлерінің иелері болды. Ол сондай-ақ үш непалдықты – Канча Сарки, Лал Бахадур Кани және Уттам Кумар Париярды атады, олар Непал үкіметімен тұтқындалып, ақырында 20 жылға бас бостандығынан айырылды. Бомбей полициясы ұстаған 32 адамның жетісіне айып тағылды, бірақ дәлел жетіспеуіне байланысты босатылды. Тоғыз күдіктінің тек біреуі сотқа тартылды, ал қалғандары жасырынбаққа түсті. Жалғыз айыпталушы судьямен дәлелдердің жеткіліксіздігіне байланысты босатылды.

Ten months later, in November 1982, when she was brought to Bombay's JJ Hospital, she was suffering from three types of sexually transmitted diseases, genital warts and brain tuberculosis which left her spastic and permanently using, and finally led to her death. The People's Health Organisation embarked on a full fledged "Save Tulasa" campaign, and with the support of the media managed to rescue her. At the hospital, Tulasa was given police protection against possible reprisals from the prostitution industry. After a period of stay in the Dongri Remand Home, she returned to Nepal to take up residence in the Cheshire Home for the Disabled in Jorpati. Doctors evaluated Tulasa and found her to be severely damaged physically and psychologically. of tuberculosis she had acquired while enslaved as a sex worker in India. The resulting media outcry resulted in the governments of India and Nepal signing a treaty for the rescue and repatriation of Nepali girls from Indian brothels. In India the sentence for trafficking with minors has been hiked from 7 years to 13. Child prostitution has been reduced by about 40% but remains a major problem and no accurate figures are available. According to Reuters (Masako Iijima, "S. Asia Urged to Unite Against Child Prostitution," Reuters, 19 June 1998), over 40% of 484 prostituted girls rescued during major raids of brothels in Bombay in 1996 were from Nepal. In 2000, she was back in the news for a short time as the verdict was delivered in the case against her persecutors. In the first report recorded on 6 December 1982, Tulasa had named 32 people responsible for abducting her and selling her to different brothels. These included taximen, the abductors and the brothel owners. She also named three other Nepali men, Kancha Sarkhi, Lal Bahadur Kani and Uttam Kumar Pariyar, whom the Nepal government had arrested and finally sentenced to 20 years imprisonment. Out of the 32 people arrested by Bombay police, seven were charged but released due to a lack of evidence. Only one of the nine suspects faced trial, the rest having hidden themselves away. The single accused was released by the judge on grounds of inadequate evidence.