Кіріспе

Флоридадағы археологиялық мәдениет, АҚШ

Алачуа мәдениеті – Флориданың солтүстік-орталық бөлігінде шамамен 600-1700 жылдар аралығында қалыптасқан, Соңғы Ормандар кезеңінің Оңтүстік-Шығыс аймағындағы археологиялық мәдениет. Ол бүгінгі Алачуа округі, Марион округінің солтүстік жартысы және Путнам округінің батыс бөлігіне сәйкес келетін аумақта табылған. Бұл мәдениетке дейін, шамамен осы аймақта Кадес тоған мәдениеті болған.

Шығу тегі

Археолог Джеральд Миланич Алачуа мәдениетінің халқының қазіргі Грузиядан көшіп келгендер болғанын ұсынады. Алғашқы Алачуа мәдениетінің қыш ыдыстары Окмулги өзені бойында табылған Окмулги мәдениетінің ыдыстарымен ұқсас. Осы сценарий бойынша, Окмулгиден келген иммигранттар бұрыннан ауыл шаруашылығымен айналысқан немесе келгеннен кейін көп ұзамай оны қабылдап, ауыл шаруашылығына жарамды жоталы жерлерге қоныстанған. Бұл аймақтарды Cades Pond халқы аз пайдаланған, олар көлденең жерлерде қоныстанған. Алачуа мәдениеті пайда болғаннан кейін Cades Pond мәдениеті көп ұзамай жоғалып кетті. Басқа археологтар Алачуаның ерекше ыдыс түрлері сол жерде дамығанын, тіпті Окмулги мен Алачуа ыдыстарының ұқсастығы Алачуа аймағынан Окмулги аймағына қоныс аударудан туындағанын айтқан. Археологтар Алачуа мәдениеті мен көршілес Суанни аңғары мәдениетінің ыдыстары арасындағы жақын ұқсастықты да атап көрсетеді, ол Маккитен Уиден аралы мәдениетінен пайда болған сияқты.

Мерзімдері

Алачуа мәдениетінің Колумбияға дейінгі кезеңі Хикори Понд кезеңіне (600–1250) және Алачуа кезеңіне (1250–1539) бөлінеді. Испан саяхатшыларымен алғашқы кездесу кезінде Алачуа мәдениет аймағын Тимукуа тайпасының бір тармағы – тарихи Потано үндістері мекендеген. Олар Тимукуа тілінің Потано диалектісінде сөйлеген. Алачуа мәдениетінің кезеңіндегі кіші кезеңдер әртүрлі керамика түрлерінің таралу деңгейімен анықталады. Хикори Понд кезеңіндегі ең көп таралған керамика түрі – Прайри Корд Марк стилі. Алачуа кезеңінде Алачуа Кобылы белгілі стилі кеңінен таралды. Алачуа мәдениетінің барлық кезеңінде басқа да керамика стильдері кездесті. 1539 жылдан кейінгі кезең еуропалық бұйымдардың және басқа мәдениеттердің керамика стильдерінің енгізілуімен сипатталады. II Потано кезеңі дәстүрлі керамика стильдерінің Леон Джефферсон стилімен (Апалачи тайпасымен байланысты) толықтай алмастырылуымен ерекшеленді. Бұл халық азайып қалған Потано провинциясының Апалачи провинциясынан қайта толықтырылғанын көрсетеді, бірақ испан құжаттарында мұндай халық қозғалысының куәлігі табылмады. Тас және сүйек құралдары кезең бойында аз өзгеріске ұшырады.

Сайттар

Алачуа мәдениетінің өкілдері қатты ағаштан жасалған тоғайларда мекендеген, ал ауылдары жоғартөбелерде, өзендер мен шұңқырлардың жанында орналасқан. Ауылдар көбінесе топтамалар түрінде кездеседі, бұл ауылдың шағын аумақта белгілі бір уақыт аралығында көшірілуінен туындаған болуы мүмкін. Ауылдық топтамалар көбінесе тоғайлардың немесе жолдардың бағыттарымен сабақтасқан. Алачуа мәдениетімен байланысты археологиялық орындардың ішінде Ричардсон (8AL100) орны бар, қазіргі уақытта бұл орын 1539 жылы Эрнандо де Сото сапарлаған Потано қаласының орны, сондай-ақ Сан Буэнавентура де Потано миссиясының орны деп саналады. Басқа Алачуа мәдениеті орындарына Болен Блафф, Фокс Понд, Хендерсон Моунды, Лоу-Школь Моунды, Рокки Пойнт және Вудвард Моунды мен Ауыл кіреді.

Тіршілік ету

Осы кезеңде Коб белгілі керамикасының кездесуі Алачуа мәдениетінің халқы жүгері егіп өсіргенін көрсетеді. Миддендерде тұщы су қабыршақтарының саны аз, сондай-ақ Кейдс Понд миддендерімен салыстырғанда жануарлар түрлері де сирек кездеседі. Бұл, Cades Pond мәдениетінен бұрынғы кезеңмен салыстырғанда, аң аулау мен жинаудың тамақ көзі ретінде азайғанын көрсетеді. Алачуа мәдениетінің халқы қолданған тамақ ресурстарын толыққанды зерттеу жүргізілген жоқ. Аймақта жерлеу орны табылды, бірақ кең ауқымды қазба жұмыстары жүргізілген жоқ. Ауылдарда сақтау шұңқырлары және басқа да құрылыстардың іздері, оның ішінде бір жерде дөңгелек үй табылған.