Кіріспе

Электронды толқындардың голографиясы

Электрондық голография – электрондық материя толқындарымен жасалатын голография. Оны 1948 жылы Денис Габор электронды микроскоптағы кескіннің шешілуін жақсартуға тырысқанда ойлап тапты. Электрондық толқындармен голография жасауға жасалған алғашқы әрекеттер 1952 жылы Хайн мен Малви жасады; олар 60 кВ электрондармен цинк оксиді кристалдарының голограммаларын жазды, шамамен 1 нм шешілуімен реконструкцияларды көрсетті. 1955 жылы Г. Мёленштедт пен Х. Дюкер электрондық бипризманы ойлап тапты, осылайша электрондық голограммаларды осьтен тыс схема бойынша жазуға мүмкіндік берді. Электрондық голографияның көптеген түрлі конфигурациялары бар, олардың 20-дан астамын 1992 жылы Коули сипаттаған. Әдетте, голографиялық өлшемдерді жүргізу үшін электронды сәуленің жоғары кеңістіктік және уақыттық когеренттілігі (яғни, төмен энергия таралуы) қажет.

Одан тыс схемадағы жоғары энергиялы электронды голография

Жоғары энергиялы (80-200 кВ) электрондарды қолданатын электрондық голография, трансмиссиялық электрондық микроскопта (TEM) осьтен тыс схема арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Электрондық сәуле өте жіңішке, оң зарядталған сым арқылы екіге бөлінеді. Оң кернеу электрондық толқындарды бұрып, олардың қабаттасуына және бір-бірінен тең қашықтықта орналасқан жолақтардан тұратын интерференциялық суреттің пайда болуына мүмкіндік береді. Осьтен тыс голограммаларды қайта құру сандық түрде жүзеге асырылады және екі математикалық түрлендіруден тұрады. Біріншіден, голограмманың Фурье түрлендіріледі. Нәтижесінде алынған күрделі сурет автокорреляциядан (орталық жолақтан) және екі өзара байланысты қосымша жолақтан тұрады. Тек бір қосымша жолақты таңдау үшін, таңдалған қосымша жолақтың ортасына орналасқан төмен өткізгіш сүзгі (дөңгелек маска) қолданылады. Орталық жолақ және екінші қосымша жолақ нөлге теңестіріледі. Содан кейін таңдалған қосымша жолақ күрделі суреттің ортасына жылжытылады және кері Фурье түрлендіріледі. Объект доменіндегі алынған сурет күрделі шама болып табылады, сондықтан объект функциясының амплитудасы мен фазалық таралуы қайта құрылады.

Электрондардың желілік голографиясы

Денис Габордың түпнұсқалы голографиялық схемасы – сызықты схема, яғни сілтемелік және нысандық толқындар бірдей оптикалық осьті пайдаланады. Бұл схема нүктелік проекциялық голография деп те аталады. Нысан дивергентті электрондық сәулеге орналастырылады, толқынның бір бөлігі нысаннан шашырайды (нысандық толқын) және ол детектор жазықтығында шашыралмаған толқынмен (сілтемелік толқын) араласады. Сызықты схемадағы кеңістіктік когеренттілік электрон көзінің мөлшерімен анықталады. Төмен энергиялы электрондармен (50-1000 эВ) голография сызықты схемада іске асырылуы мүмкін.

Электромагниттік өрістер

Интерферометриялық жүйені электромагниттік өрістерден қорғау маңызды, себебі олар Ахронов-Бом эффектісі салдарынан қажетсіз фазалық өзгерістерге алып келуі мүмкін. Тұрақты өрістер кедергі суретінің белгілі бір қалыпта қалуына себеп болады. Барлық компоненттер мен сынамалар тиісінше жерге қосылып, сыртқы шудан қорғалуы қажет.

Қолданбалар

Электрондық голография жұқа пленкалардағы электр және магнит өрістерін зерттеу үшін кеңінен қолданылады, себебі магниттік және электр өрістері үлгі арқылы өтетін интерференциялық толқынның фазасын өзгерте алады. Электрондық голография принципі интерференциялық литографияға да қолданылуы мүмкін.