Владимир Беара: Югославияның ұлы қақпашысы және жаттықтырушысы
Vladimir Beara
Владимир Беара: Югославия футболшысы, қақпашы және жаттықтырушы. «Хайдук Сплит» пен «Қызыл Жұлдыз» командаларында өнер көрсетті. Эраның үздік қақпашыларының бірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Югославия футболшысы және жаттықтырушысы
Yugoslav footballer and manager
Владимир Беара (;; 26 тамыз 1928 – 11 тамыз 2014) – югославиялық футбол қақпашысы және жаттықтырушысы. Ол кәсіби клубтық мансабының көп бөлігін Югославия Федералды лигасының "Хайдук Сплит" және "Қызыл Жұлдыз Белград" клубтарында, сондай-ақ Югославия ұлттық футбол құрамасында өткізді. Ол өз заманының ең үздік қақпашыларының бірі деп есептеледі.
Vladimir Beara (; ; 26 August 1928 – 11 August 2014) was a Yugoslav football goalkeeper and manager. He played the vast majority of his professional club career for Hajduk Split and Red Star Belgrade in the Yugoslav Federal League and for the Yugoslavia national football team. He is considered to have been one of the best goalkeepers of his era.
Ерте өмір
Беара қазіргі Хорватиядағы Синж қаласының жанындағы Зелово Сутинско ауылында Яков және Мария ата-анасының серб отбасында дүниеге келді. Оның Любо және Свето есімді екі бауыры болған.
Beara was born into an ethnic Serb family to parents Jakov and Marija in the village of Zelovo Sutinsko near Sinj in present day Croatia. He had two brothers named Ljubo and Sveto.
Клубтық мансап
«Хайдук Сплит» (1946–55) командасы сапында Беара 308 ойын өткізіп, 1950, 1952 және 1955 жылдары Югославия лигасында жеңіске жеткен командасына көмектесті. Дегенмен, ол үшінші лига титулын жеңген маусымнан кейін 1955 жылы Белградтың «Қызыл Жұлдызына» (1955–60) ауысты. «Қызыл Жұлдыз» құрамында ол 1956, 1957, 1959, 1960 жылдары Югославия лигасының тағы да көп титулдарын жеңіп алды, сондай-ақ 1958 және 1959 жылдары Югославия кубогын ұтты. Мюнхендегі әуе апатынан бұрын «Манчестер Юнайтед» командасы өткізген соңғы ойында ол «Қызыл Жұлдыздың» қақпашысы болды. 1963 жылы ұлы совет қақпашысы Лев Яшин оның емес, Владимир Беараның барлық уақыттағы ең үздік қақпашы екенін айтты. Беара мансабын неміс клубтары «Алеманния Аахен» (1960–62) және «Виктория Кёльн» (1963–64) сапында аяқтады.
For Hajduk Split (1946–55) Beara played 308 games, and helped his team to win the Yugoslav League title in 1950, 1952 and 1955. He made, however, a transfer in 1955 to Belgrade's Red Star (1955–60), after the season he had won the third league title. With Red Star he won even more Yugoslav league titles, in 1956, 1957, 1959, 1960, and won the Yugoslav Cup in 1958 and 1959. He was Red Star's goalkeeper against Manchester United in the last game United had played before the Munich air disaster. In 1963, the great Soviet goalkeeper, Lev Yashin said that not him, but Vladimir Beara is the greatest keeper of all time. Beara ended his career in German clubs Alemannia Aachen (1960–62) and Viktoria Köln (1963–64).
Халықаралық мансап
Беара 1950-1960 жылдары Югославия ұлттық құрамасы сапында 59 ойын өткізді. Югославия құрамасына шақырылғаннан кейін, ол Англияға қарсы матчта "Арсеналдың" Хайбери стадионында тамаша ойыншылық шеберлігімен көзге түсті және осы арқылы танымал болды. Содан бері оны Владимир Великий деген лақап атымен жиі атады. Беара 1952 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына қатысты; ол Венгрияға қарсы финалға жеткен команданың құрамында болды және күміс жүлде жеңіп алды. Ол сонымен қатар үш әлем чемпионатына қатысты: 1950 жылғы, 1954 жылғы және 1958 жылғы әлем чемпионаттары. 1953 жылы Беара Англияға қарсы көрсетпелік матч өткізген ФИФА әлем жұлдыздары құрамасындағы төрт югослав ойыншысының бірі болды; ойын 4:4 есебімен тең аяқталды, Беара тек бір гол жіберді.
Beara played 59 games for the Yugoslavia national team between 1950 and 1960. Immediately after being selected to play for the Yugoslavia national team, he became famous mostly due to his fabulous stops in a match against England at Highbury Stadium of Arsenal. Since then he was often called by his nickname Vladimir Veliki. Beara participated in the 1952 Summer Olympic Games; he was a member of the team that reached the final against Hungary, winning a silver medal. He also represented his nation in three World Cups; World Cup 1950, World Cup 1954 and World Cup 1958. In 1953, Beara was one of four Yugoslav players on the FIFA World Stars XI who played an exhibition game against England; the match finished in a 4–4 draw, with Beara conceding only one goal.
Жаттықтырушылық мансап
1967 жылы Беара неміс спорт университетінің спорт академиясындағы жаттықтырушылар курсын бітірді, қазіргі Ге́ннес Вайсвайлер академиясы. Одан соң Германия, Нидерланды, Австрия және Югославия клубтарын, сондай-ақ Камерун ұлттық құрамасын жаттықтырды. Оның жаттықтырушылық мансабындағы ең жарқын сәт – 1971 жылы Славко Луштицаның ассистенті ретінде «Хаджук Сплит» клубымен Югославия чемпионатында жеңіске жеткені. Бұл клубтың 1955 жылы ойыншы ретінде кеткеннен кейінгі алғашқы чемпионаты болды. Сонымен қатар, ол 1975 жылы «Тонерр Яунде» клубымен Африка Кубок иегерлерінің кубогын жеңіп алды.
In 1967 Beara finished a coaching course at the sports academy at the German Sport University Cologne, today's Hennes Weisweiler Academy. He went on to coach clubs in Germany, the Netherlands, Austria and Yugoslavia as well as the national team of Cameroon. A highlight of his coaching career was winning the Yugoslav national championship with Hajduk Split in 1971 as assistant coach to Slavko Luštica. This was the club's first championship since his departure as player in 1955. He also won the African Cup Winners' Cup with Tonnerre Yaoundé in 1975.
Өлім
2014 жылдың 11 тамызында Беараның отбасы оның өткен жыл бойында бірнеше рет инсультты бастан өткергеннен кейін Хорватияның Сплит қаласында қайтыс болғанын мәлімдеді. Ол католиктік Ловринак зиратында жерленді. Беараның әйелі Ядранканың оны католик зиратына жерлеу туралы шешімі сынға ұшырады, себебі Беара Серб Православие шіркеуінің адал жақтасы болған.
On 11 August 2014, Beara's family announced that he died in Split, Croatia after several strokes over the previous year. He was buried in the Catholic Lovrinac Cemetery. The decision made by Beara's widow Jadranka to bury him at a Catholic cemetery was met with criticism, because Beara was a staunch believer of the Serbian Orthodox Church.
Ойын стилі
Беара спорттық және өзіне сенімді қақпашы болды, ол көзге түсетін, бірақ тиімді стильге ие еді. Оның допты берік ұстауы мен батыл мінезінің арқасында, ол керемет соққыларды тойтарушы ғана емес, сонымен қатар қақпасынан шығуда да шебер болды. Ол сәнділігі мен қақпашылық шеберлігін үйлестіре білгендіктен, "Темір қолдары бар балет бишісі" деген лақап атымен белгілі болды.
Beara was an athletic and self confident keeper, endowed with an eye catching yet effective style. Thanks to his firm grip on the ball and his brave attitude, not only he was an outstanding shot stopper, but he also excelled at coming off his line. He was nicknamed The ballet dancer with the hands of steel because of his ability to combine elegance with goalkeeping skills.
Дәйексөздер
Жақсы қақпашы менің дәуірімдегідей болуы керек. Ол батыл және өзіне сенімді болуы тиіс. – Беара қақпашылар туралы. "Голға деген сенімділігім, допты оңай ұстай алатын сезімім және соққыларды бағындыру техникам Барба Луканың еңбегі. Біз жаттығуларда орындаған қарапайым жаттығу еді. Ол маған бейсболдай кішкентай допты ұстатуға мәжбүрледі, содан кейін футбол добын ұстау мен үшін өте оңай болды." – Беара өзінің қақпашы техникасы туралы. "Оның тартымды, эстетикалық сыңарлығы бар еді, сондықтан оның иілген аяқтарымен және мінсіз дене күйімен секірулері мен сүңгілері әдемі көрінетін. Ол басымен тұрып, серпіліс сияқты, кез келген сәтте допты ұстауға дайын болды." – Боб Уилсон Беара туралы. "Мен әлемдегі ең үздік қақпашы емеспін, ол Владимир Беара." – 1963 жылы "Алтын доп" сыйлығын алған жалғыз қақпашы Лев Яшиннің сөзі.
"A good goalkeeper still has to be a lot like he was in my time. He has to have courage and self confidence. "|Beara himself on goalkeepers. "My confidence in goal, the way I seemed to be able to catch a ball easily, and my technique for taming shots I put down to Barba Luka. It was a simple drill we did in practice. He made me catch a small ball about the size of a baseball and after that it was very easy for me to catch a football. "|Beara himself on his goalkeeping technique. "There was an entertaining, aesthetic air about him, that's why his jumps and dives with feet curled and body perfectly poised appealed. He kept goal on his toes, like a coiled spring, always ready to pounce. "|Bob Wilson on Beara. "I am not the best goalkeeper in the world, it is Vladimir Beara. "|Lev Yashin, the only goalkeeper who received the award Ballon d'Or, in 1963.