Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эдвард Э. Роусон (шамамен 1818 – 10 сәуір 1893) – Атланта, Джорджия қаласындағы маңызды ерте кәсіпкер болды. Роусон Вермонт штатының Крафтсбери қаласында дүниеге келген, ол 1636 жылы Англиядан көшіп, Массачусетс штатының Ньюбери қаласына қоныстанған Эдвард Роусоннан жеті буын кейін туған. Оның өмірінің көп бөлігі әкесі Илия Роусонның плантациясында өтті. Еңбекке үйренген жас Роусон оқуға да жеткілікті уақыт таба білді, ал ата-анасының ықпалы мен мысалы оның білім алу мүмкіндіктерін барынша пайдалануына көмектесті. Ол өте жақсы деңгейдегі аудандық мектептерде оқыды, бірақ он тоғыз жасқа толмас бұрын әкесі қайтыс болды, сондықтан ол үйден кетуге және өзіне өзі көмектесуге мәжбүр болды.
Edward E. Rawson (c. 1818—April 10, 1893) was an important early businessman in Atlanta, Georgia. Rawson was born at Craftsbury, Vermont, seven generations removed from Edward Rawson, a politician who had emigrated from England in 1636 and settled at Newbury, Massachusetts. Most of his early life was spent on the plantation of his father, Elijah Rawson. Though accustomed to hard work young Rawson found plenty of time for study, and he was encouraged by parental influence and example to make the most of his educational opportunities. He attended the district schools, which were exceptionally good, but before reaching his nineteenth year his father died, making it necessary for him to leave home and to shift for himself.
Грузия
Лампкинге (Джорджия) келген соң, ол ағасы В. А. Роусонның кеңсе қызметкері болып жұмысқа орналасты. Ол 1841 жылға дейін осы мекемеде қызмет етіп, кейін өз есебінен сауда бизнесін бастады. Он алты жыл өткен соң, ол үлкен жергілікті сауда желісін құрды және 1846 жылы үйленді (олардың тоғыз баласы болды). Бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты, оған жақсырақ климат іздеу қажет болды, сондықтан ол Лампкиндегі бизнесін жабып, Атлантаға көшті. Ол жаңа орында да жұмысын тез бастады, себебі ол өзімен бірге тәжірибелі кәсіпкерлік қабілетін ғана емес, сонымен қатар бәсекелестікке төтеп беруге жеткілікті капитал әкелді. Соғыс басталған кезде ол өте табысты бизнес жүргізіп жатқан еді. Ұстамдылық пен белгілі бір шапшаңдық оған қоғамның құрметін әкелді, және ол әрбір клиенттің жақсы ниеті мен достығын сақтап қалды, аты-жөні кітаптарына енгізілген. Денсаулығының нашарлауы Роусонға соғысқа белсенді қатысуға мүмкіндік бермеді, бірақ оның туған жері солтүстік болса да, оның көңілі оңтүстікке жақын болды. 1863 жылдан 1864 жылға дейін ол екінші округтің өкілі ретінде қалалық кеңесте қызмет етті. Атлантаны эвакуациялау алдында, генерал Шерман қаланы өртеп жіберуге дайындалып жатқанда, Роусон қала мэрі Джеймс Калхунның алты кісіден тұратын комиссиясына кірді, ол қаланы тапсырды және кейін эвакуациялады. 1865 жылы қалаға оралған соң, Роусон оңалту жұмысына белсенді түрде кірісіп, Атлантаны қайтадан дамытуға және жетістікке жеткізуге көмектесетін күштерді ұйымдастыруға белсенді қатысты. 1867-1868 жылдары ол үшінші әскери округтің қолбасшысы генерал Джон Поуптың тағайындауымен екінші округтің өкілі болды, Ф. М. Ричардсонның орнын басып, кеңестің жартысына жуығы кетіп қалды. Ол көптеген маңызды қоғамдық пайдалы шараларды қабылдауды қолдады және штаттық астананы Милледжвиллден Атлантаға көшіру үшін алғашқы қадамдар жасады. Ол сонымен қатар Атлантаның мемлекеттік мектеп жүйесін ұйымдастыруға көмектесті, көп жылдар бойы білім беру кеңесінде қызмет етті. 1872 жылдан 1888 жылға дейін ол су комиссиясы төрағасы болып қызмет етті, қалаға заманауи су жүйесін салды. Ол 1879 жылға дейін саудамен айналысып, содан кейін Атланта табыт фабрикасының үлесін сатып алды және 1887 жылға дейін онда жұмыс істеді, одан кейін Gate City Coffin Company компаниясын құрды, оның президенті болды. Атлантадағы ұзақ қызмет жолында ол Тринити методистік шіркеуінің белсенді және ықпалды мүшесі болды.
Coming to Lumpkin, Georgia, he entered the employ of his brother W. A. Rawson, as clerk, remaining in this establishment until 1841 when he embarked in the mercantile business on his own account. Sixteen years passed and during this time he built up an immense local trade and he was married there in 1846 (they had nine children together) but ill health made it necessary for him to seek higher latitudes and accordingly he closed out his establishment at Lumpkin and came to Atlanta. He lost no time in starting up again in this place, as he not only brought with him an experienced business head but also enough capital to meet competition. When the war broke out he was doing an excellent business. Sturdy integrity and wide awake enterprise secured for him the patronage of the community, and he retained the good will and friendship of every customer whose name was once entered upon his books. Ill health prevented Rawson from taking any active part in the operations of the war, but his sympathies were strongly with the South notwithstanding his northern birth and antecedents. From 1863 to 1864, he served in the city council representing the Second Ward, and just before the evacuation of Atlanta under the relentless order of Gen. Sherman, who was preparing to burn the city, Rawson was in Mayor James Calhoun's committee of six who surrendered the city and later evacuated. On returning to the city in 1865 Rawson gave himself heartily to the work of rehabilitation and was instrumental in organizing the busy forces which started Atlanta again upon the highway of civic prosperity and success. From 1867 to 1868 he was appointed to represent the Second Ward by Third Military District commander General John Pope, replacing F. M. Richardson who resigned with almost half of the council. There he advocated the adoption of many important measures of public utility and took an active part in the preliminary movement for bringing the state capitol from Milledgeville to Atlanta. He was also instrumental in organizing the public school system of Atlanta, serving for many years on the board of education. He also served as chairman of the board of water commissioners from 1872 to 1888 building a modern water system. He remained in merchandising most of this time until 1879 when he bought an interest in the Atlanta Coffin Factory, with which he remained until 1887, when he established the Gate City Coffin Company where he was president. Throughout his long career in Atlanta, he was an active and influential member of Trinity Methodist Church.