Филиппин Үкіметінің Бюджет және Менеджмент Департаменті

Кіріспе

Филиппин үкіметінің атқарушы бөлімі. Бюджет және басқару департаменті (DBM;) – Филиппин Президенті кеңсесінің атқарушы органы. Ол мемлекеттік ресурстарды ұлттық даму үшін тиімді және сауатты пайдалануға, сондай-ақ ұлттық әлеуметтік-экономикалық және саяси даму мақсаттарына жету құралы ретінде жауапты. Департаментте төрт вице-министр және төрт орынбасар бар.

Тарих

20-шы ғасырдың басында Екінші филиппин комиссиясы заң шығарушы орган ретінде әрекет ете отырып, үкіметтің жылдық шығыстарына арналған қаражатты бөлу шараларын қабылдады. Бұл 1902 жылғы Филиппин заңына сәйкес келіп, онда мемлекеттік қазынадан төлемдер заңмен бекітілген қаражаттар негізінде ғана жасалуы керек деп белгіленген. 1916 жылы Джонс заңы қабылданғаннан кейін Филиппин заң шығарушы органы екі палатадан құрылды: Филиппин Сенаты және Өкілдер палатасы. Бас губернатор заң шығарушы органның кезекті сессиясы ашылғаннан кейін 10 күн ішінде жылдық бюджетті ұсынуға міндетті болды. Екі жылдан кейін, бас губернатор ұсынуға тиіс бюджетті дайындау үшін Мемлекеттік кеңес құрылды. Мұндай қаражатты дайындауға, қабылдауға және іске асыруға көмектесу үшін бюджеттік кеңсе құрылды. Офис төрт бөлімнен тұрды: бюджеттік бөлім агенттіктердің тұрақты бюджеттерімен айналысты; шығындар орталық бөлімі арнайы бюджеттерді қарастырды; қызметті тексеру бөлімі лауазымдарға тағайындау және жаңа лауазымдар құру туралы өтініштерді тексерді, ал әкімшілік бөлім әдеттегі әкімшілік мәселелерді шешті. 1935 жылғы Конституция бюджеттік саясат пен процедураны белгіледі, олар жылдар бойы қабылданған бірқатар заңдар мен жарлықтармен толықтырылды. Бюджет комиссиясы 1936 жылдың 25 сәуірінде шығарылған №25 жарлықпен құрылды. 1978 жылдың 11 маусымында қол қойылған №1405 Президенттік жарлық арқылы ол министрлікке айналды. АҚШ Федералдық үкіметіндегідей, Бюджет комиссиясы және Бюджет министрлігі Президент Әкімшілігінің құрамында болды және Қаржы министрлігінің құрамына кіретін басқа мемлекеттік агенттіктерден бөлек болды. Алғашқы бюджет заңы 1937 жылдың 17 желтоқсанында №246 Коммуналдық акт ретінде қабылданды. Бұл заң 1938 жылдың 1 қаңтарынан күшіне енді, ол үкіметтің бюджеттік жүйесінің негізі ретінде жолмен бюджеттендіруді қарастырды. №246 акті «теңгерілген бюджет» деп аталып, ұсынылған шығындарды қолданыстағы кірістермен сәйкестендіруге баса назар аударды. 1954 жылдың 4 маусымында №992 Республикалық акті, басқаша айтқанда, Түзетілген бюджеттік акт қабылданды, ол Бюджет комиссиясының Президенттің қаржылық және бюджеттік кеңесшісі ретіндегі рөлін күшейтті. Бюджетті дайындау кезінде Үкіметтің әртүрлі министрліктері мен агенттіктерінің бағдарламаларын біріктіру көзделіп, осы кезде атқарылатын бюджеттік жүйе енгізілді. 1972 жылғы Президенттік жарлық №1 бойынша Интегралды қайта ұйымдастыру жоспары Бюджет комиссиясында қайта ұйымдастырушылық өзгерістер жасады, оның төрт бөлімі сақталды: Бюджеттік операциялар басқармасы; Ұлттық есеп басқармасы; Басқару басқармасы; және Жалақы және лауазымдарды жіктеу басқармасы (GWAPOCO). Комиссияға бес штат бөлімі берілді: жоспарлау қызметі; қаржылық және әкімшілік қызметтер; оқу және ақпараттық қызметтер; заңнамалық қызметкерлер; және деректерді өңдеу орталығы. Парламенттік басқаруға көшу 1973 жылғы Конституциямен жүзеге асырылды. Сол кезде Батасанг Памбанса деп аталған үкіметтің заң шығарушы тармағында бюджетке жауапты министр Ассигнованиелер және қайта ұйымдастыру комитетін төрағалық етті. 1977 жылғы Бюджеттік реформа туралы жарлық арқылы министрліктің жоспарлау, бағдарламалау және бюджеттеу байланыстары одан әрі нығайтылды. 1973 жылғы Филиппин Конституциясы Президент Корасон Акиноның №3 жарлығына сәйкес Уақытша Конституциямен алмастырылды. Заң шығарушы билік уақытша президентке берілді. Бюджеттік функциялар тағы да Бюджет және басқару кеңсесімен жүзеге асырылды. 1987 жылғы Конституцияға сәйкес шығарылған №292 жарлық Бюджет және басқару департаментінің негізгі ұйымдық бөлімшелерін қарастырды. 1992 жылы Фидель В. Рамос тұсында мемлекеттік бюджетті құрудың мақсаты Ұлттық бюджетті Филиппин экономикасын бұрыннан сипаттайтын өрлеу мен құлдырау циклін бұзу құралы ету болды. Бюджет үкіметтің жұмысына және жобаларына қолдау көрсетуден басқа, экономикалық ынталандыруға және экономикалық дамудың пайдасын тарату құралына айналды. Жозеф Эстраданың президенттігінің басында осы кезеңді сипаттайтын Азиялық қаржы дағдарысы ұлттық басшылықты елдің экономикалық саясаты мен стратегиясына екінші рет қарауға итермеледі. Экономикалық дағдарыстың салдарына байланысты макроэкономикалық тұрақтылықты сақтау үшін үкімет ішкі сұранысты арттыру үшін шығындарды ұстап тұруды және мемлекеттік инфрақұрылым мен әлеуметтік қызметтер салаларын дамытуды қамтамасыз етуі керек болды. Ол циклдік тапшылықтың орынды деңгейін негізінен сыртқы қарыз алу арқылы қаржыландырып, тапшылықтың теріс әсерін бюджеттік процесте құрылымдық реформаларды енгізу арқылы өтеуі керек болды. Осы кезеңде, 1998 жылдың ортасынан 2000 жылдың соңына дейін, DBM ақша ағынын жақсартуға, бөлудегі және ақша ағынындағы белгісіздікті азайтуға, сондай-ақ ашықтық пен есептілікті арттыруға бағытталған бюджеттік реформаларды жалғастырды. Президент Глория Макапагал Арройо тұсында DBM қаржылық жауапкершілікті тереңдетуге, мемлекеттік шығыстардың тиімділігін арттыруға және жақсы басқаруды ілгерілетуге күш салды. Осы маңызды мәселелермен қатар, ол үкіметаралық қарым-қатынастарды күшейтуге, бюджеттік процесте жеке сектордың қатысуын арттыруға және әкімшіліктің қаржылық саясаты, бағыттары және бюджеттік саясаты мен процедуралары туралы халыққа кеңінен хабарлауға күш салды. Сондай-ақ, ол ұйымның ашықтыққа, теңдікке және есептілікке бағытталған агенттіктердің шығыс үлгісі мен ресурстарды басқаруын ықпалдастыратын ұйым ретінде қаралуына сәйкес ішкі басқаруды күшейтуге күш салды. 2011 жылдың 25 сәуірінде департамент 75 жылдығын тойлады. Ол туды көтеру рәсімімен және барлық қызметкерлері мен басшыларының, соның ішінде Флоренсио Абад мырзасының міндеттемелерге қол қоюымен басталды. Сол күні кешке бүкіл DBM отбасы Пасай қаласындағы Филиппин халықаралық конгресс орталығына департаменттің елге қызметіне арналған тамаша кешкі асқа барды. Президент Бенигно С. Акино III шараға қатысып, сөз сөйледі. Екінші жағынан, DBM аймақтық кеңсесі IX-ның Антонетта "Нонетте" Аркуизасы әйгілі сән гуруы Мама Рене Салудтың рухымен DBM-нің 75 жылдығын тойлау кезінде «Мисс DBM» атағын алды.

At the beginning of the 20th century, the Second Philippine Commission, acting as a legislative body, enacted appropriations measures for the annual expenditures of the government. This was in accordance with the Philippine Bill of 1902, which decreed that disbursements from the national treasury were to be authorized only in pursuance of appropriations made by law. With the passage of the Jones Law in 1916, the Philippine Legislature was set up with two chambers: the Philippine Senate and the House of Representative. The governor general was to submit, within 10 days of the opening of the legislature's regular session, the annual budget. Two years later, the Council of the State was formed to prepare the budget that the governor general was required to submit to the Philippine Legislature. A budget office was formed to assist in the preparation, enactment and implementation of such appropriations made by law. Four divisions made up the Office: a budget division took charge of agency regular budgets; an expense central division took care of special budgets; a service inspection division screened appointments and requests for the creation of positions, and an administrative division handled routine administrative matters. The Constitution of 1935 established both budget policy and procedure, which were amplified in a series of laws and executive acts over the years. The Budget Commission was established by Executive Order (EO) No. 25 issued on April 25, 1936. It became a ministry by virtue of Presidential Decree (PD) No. 1405, signed on June 11, 1978. Following the pattern in the United States Federal Government, the Budget Commission was, and the Ministry of the Budget continued to be, part of the Office of the President and separate from the other fiscal agencies of government that form part of the Ministry of Finance. The first budget law was passed on December 17, 1937, as Commonwealth Act (CA) No. 246. It took effect on January 1, 1938, providing for a line item budget as the framework of the government's budgeting system. CA No. 246 called for a "balanced budget" emphasizing matching proposed expenditures with existing revenues. On June 4, 1954, Republic Act (RA) No. 992, otherwise called the Revised Budget Act, was enacted providing for an enhanced role of the Budget Commission as the fiscal arm and budgeting adviser of the President. The preparation of the budget was to include the aggregation of the programs of the different departments and agencies of the Government. At this point, a performance budgeting system was introduced. The Integrated Reorganization Plan of 1972, under Presidential Decree No. 1, implanted re organizational changes in the Budget Commission with four of its units retained: the Budget Operations Office; National Accounting Office; Management Office; and Wage and Position Classification Office (GWAPOCO). Five staff units were provided the commission: for planning service; for financial and administrative services; or training and information services; a legislative staff; and a data processing center. The change to a parliamentary form of government was instituted by the 1973 Constitution. The legislative branch of the government then referred to as the Batasang Pambansa, saw the minister in charge of the budget, chairing the Committee on Appropriations and Reorganization. Through the Budget Reform Decree of 1977, the planning, programming and budgeting linkages of the ministry were further strengthened. The 1973 Philippine Constitution was superseded by the Provisional Constitution under Proclamation No. 3 of President Corazon C. Aquino. The legislative power was temporarily reposed on the president. Budgetary functions once more were exercised by the Office of Budget and Management. EO No. 292, issued pursuant to the 1987 Constitution, provided for major organizational subdivisions of the Department of Budget and Management. In 1992, under Fidel V. Ramos, government budgeting aimed to make the National Budget an instrument for breaking the boom and bust cycle that had characterized the Philippine economy in the past. Beyond sustaining the operations of government and its projects, the budget became an economic stimulus and a means to disperse the gains of economic development. At the outset of Joseph Estrada's presidency, the Asian financial crisis that characterized the period prompted the national leadership to take a second look at the country's economic policies and strategies. To maintain macroeconomic stability in light of the effects of the economic turmoil, the government had to raise domestic demand by sustaining expenditures and pump priming the areas of public infrastructure and social services. It had to adopt an expansionary fiscal policy by allowing a reasonable level of cyclical deficit to be financed largely through foreign borrowing while offsetting the negative impact of the deficit by introducing structural reforms in the budget process. During this period, from mid 1998 to end of 2000, the DBM continued to introduce budgeting reforms that were meant to improve cash management, reduce uncertainty in the allotment and cash flow, and enhance transparency and accountability. Under President Gloria Macapagal Arroyo, the DBM focused its efforts on deepening fiscal responsibility, enhancing the efficiency of public expenditures, and promoting good governance. Along with these major areas of concern, it intensified efforts at strengthening inter governmental relations, eliciting increased participation from the private sector in the overall budget process and in intensifying public information on the administration's fiscal policy, thrusts, and budget policies and procedures. It likewise stepped up efforts at enhancing internal management in line with its vision to be seen as an organization that influences the spending behavior and management of resources of agencies towards transparency, equity, and accountability. On April 25, 2011, the department celebrated its 75th anniversary. It was kicked off with a flag raising ceremony and a signing of a pledge of commitment by all its employees and executives, including Sec. Florencio Abad. In the evening of the same day, the entire DBM family went to the Philippine International Convention Center in Pasay for a grand ball in honor of the department's service to the country. President Benigno S. Aquino III graced the event and delivered his speech. On the other hand, Antonietta "Nonette" Arquiza of DBM Regional Office IX was given the title Miss DBM by renowned fashion guru Mama Renee Salud in the spirit of fun as DBM celebrates its 75th anniversary.

Бюджет және басқару департаментінің хатшыларының тізімі

Қазіргі уақытта департаменттің хатшысы – Амена Ф. Пангандаман, ол 2022 жылдың 30 маусымында тағайындалды.