Стив Сундра: Американдық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы Стивен Ричард Сандра (27 наурыз 1910 жыл - 23 наурыз 1952 жыл) - Нью-Йорк Янкис (1936; 1938-1940), Вашингтон Сенаторс (1941-1942) және Сент-Луис Браунс (1942-1944; 1946) командаларында сегіз маусым ойнаған питчер. Ол оң қолмен соққы беріп, лақтырды.

Мансап

Пенсильвания штатының Лаксор қаласында туған Стив Сандра – чех шахтердің ұлы. 16 жасында отбасы Кливлендке (Огайо штаты) көшіп келді, онда Сандра құмдағы бейсболда көзге түсті. Ол «Кливленд Индианс» командасымен келісімшарт жасады және 1932 жылы кәсіби дебютін жасады, 1934 жылы «Толедо» командасына өтті. 1935 жылы «Кливленд» Сандраны «Миннеаполис» және «Ньюарк» командаларына жіберді, ал желтоқсан айында «Янкилер» оны үш питчердің қатысуымен алмастырып, Монте Пирсонмен бірге Джонни Алленді алды. Оның Американдық лигасындағы мансабы 1936 жылдан 1946 жылдың басына дейін созылды, оның ішінде 1944–1945 жылдары Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясындағы қызметі болды. 1936 жылы Сандра «Ньюарк Беарз» командасы үшін 12–9 есебімен рекордты көрсетті, 2.84 көрсеткішімен Халықаралық лигада көшбасшы болды. 1936 жылғы сәуірде «Янкилер» үшін бір рельефтік ойыннан кейін ол қайтадан «Ньюарк» командасына жіберілді. «The Bears» командасы 109–43 есебімен IL чемпионатында жеңіске жетті, ал Сандра 15–4 есебімен ERA бойынша сегізінші орынды иеленді (3.09) және «All Star Game» ойынына шақырылды. Сандра 1938 жылы әлем чемпионы атанған «Янкилер» командасының құрамында болды. Ол тұрақты маусымда соңғы төрт ойында жеңіске жетті, содан кейін 1939 жылғы AL байрағы үшін күресте 11 тізбектей жеңіске (үш рет рельефте) қол жеткізді, бірақ маусымның соңғы ойынында жеңіліске ұшырады. 1939 жылғы әлем чемпионатының төртінші ойынында 2.2 иннинг рельефте тартты, 4 соққы, 3 ұпай (барлығы тең), 1 басу және 2 соққыға ұшырады. 1940 жылы Сандра 4–6 есебімен жеңіліске ұшырады, ал келесі жылы «Вашингтон Сенаторс» командасына сатылды, олар оны 1942 жылдың маусым ортасында «Сент-Луис Браунс» командасына жіберді. Ол 1943 жылы 15 ойында жеңіске жетті, содан кейін 1943 жылы екі толық ойында жеңіске жетіп, байраққа таласып жатқан «Браунс» командасымен маусымды бастады. Бірақ үшінші ойында 2 мамырда Армияға шақырылды, осылайша 1944 жылғы Әлемдік серияны жіберді, бұл «Браунс» командасының Американдық лигасындағы 52 жылдық тарихындағы жалғыз қатысуы болды. Сандра 1946 жылы босанғаннан кейін көктемгі жаттығулар үшін «Браунс» командасына қайта оралды, бірақ 29 мамырда бостандыққа шығарылды, осылайша бейсбол мансабы аяқталды. Сандра питчер үшін таяқпен жақсы ойнады, 168 ойында .209 орташа көрсеткішті (302 таяққа 63 соққы), 33 ұпай, 2 хоум-ран, 22 RBI және 20 базаға шығу көрсетті. Кейін Сандра «G. I. Bill» бойынша «Браунс» командасына сот ашты, оның бір жылға тізімде қалуы керек деп мәлімдеді. Ол 1946 жылғы жалақысынан айырмашылығы 5413 доллар сұрады, бірақ 1949 жылы федералды сотта жеңіліске ұшырады. 1950 жылдың соңында ауырып қалғанға дейін құрылыс саласында жұмыс істеді. Сандра 42 жасқа толуына төрт күн қалғанда Кливлендте рактан қайтыс болды. Ол Кливлендтің «Кальварий» зиратында жерленген.

A native of Luxor, Pennsylvania, Steve Sundra was the son of a Czech coal miner. The family moved to Cleveland, Ohio, when he was 16 and Sundra starred in sandlot ball there. He was signed by the Cleveland Indians and made his pro debut in 1932, moving up to Toledo in 1934. Cleveland optioned Sundra to Minneapolis and Newark in 1935, and the Yankees obtained him in a three pitcher deal in December, along with Monte Pearson, in exchange for Johnny Allen. His career in the American League ran from 1936 to early in 1946, with time out for 1944–1945 United States Army service during World War II. In 1936, Sundra posted a 12–9 record for the Newark Bears, leading the International League with a 2.84 earned run average. After one relief appearance for the Yankees in April 1936, he was optioned back to Newark. The Bears won the IL championship with a 109–43 mark, and Sundra went 15–4, ranking eighth in the league in ERA (3.09), and was selected for the All Star Game. Sundra was a member of the World Champion Yankees in 1938. He won his last four starts during the regular season, then ran off 11 straight victories (three in relief) for the 1939 AL pennant winners before losing his last start of the season. He appeared in Game Four of the 1939 World Series, pitching 2.2 innings of relief, allowing 4 hits, 3 runs, all unearned, 1 walk and striking out 2. In 1940 Sundra faded, going 4–6, and the next year was sold to the Washington Senators, who in turn sent him to the St. Louis Browns in the 1942 midseason. He won 15 games in 1943, then in , began the year with two complete game victories for the pennant bound Browns. But after his third start on May 2 he entered the Army, thus missing the 1944 World Series, the only fall classic in which the Browns would ever appear during their 52 year history in the American League. Sundra rejoined the Browns for spring training in 1946 after his discharge, but was released on May 29, marking the end of his baseball career. Sundra was good with the bat for a pitcher, posting a .209 batting average (63 for 302) with 33 runs, 2 home runs, 22 RBI and 20 bases on balls in 168 games. Later, Sundra sued the Browns under the G. I. Bill, claiming that he should have been kept on the roster for one year. He asked for $5,413, the difference between what he had been paid and his 1946 salary, but lost in federal court in a decision rendered in 1949. He worked in construction until he fell ill in late 1950. Sundra died in Cleveland, four days before his 42nd birthday, a victim of cancer. He is buried in Cleveland's Calvary Cemetery.