Кіріспе

Батыс Австралиядағы шағын қала Наннин – Батыс Австралияның Орта Батыс аймағындағы шағын қала. Ол Аннин көлінің солтүстік жағалауында, Мекатаррадан оңтүстік-батысқа қарай және Перттен солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Наннин – бұрынғы алтын өндіруші қала, Мурчисон алтын кен аймағында алғаш рет алтын табылу орны. Джон Коннелли 1890 жылы Аннеан станциясының солтүстік-шығысында алтын тапқаннан кейін, аймаққа алтын іздеушілер көптеп келді. Мурчисон алтын кен аймағы 1891 жылдың қыркүйегінде жарияланды, ал қала 1893 жылы ресми тіркелді. Бұл аймақтағы алғашқы қала болды. 1894 жылға қарай қала өз сайлау округін құруға жеткілікті үлкен болып өсті. 1896 жылы Батыс Австралияда Наннин мен Кью арасында темір жол құрылысы басталды, ол 1903 жылы аяқталды. Осы желінің Мекатарраға дейін созылуы 1909 жылы басталды.

Тарих

Наннин – аборигендік атау, "Наннин Веллс" деген атау алғаш рет 1889 жылы геодезист тарапынан тіркелген. Атаудың мағынасы – "майлы", бұл атау түпкілікті ландшафттағы орынға берілген, онда арманнан келген ежелгі Динго эмудан бір бөлігін жұлып алып, жергілікті жартаста осының іздерін қалдырған, оны аборигендер "нганини" деп атаған. Бұл жерде алтынның табылуының алғашқы күндері даулы, бірақ бір дереккөз бойынша, аймақта алтынға алғашқы күдік Ингпен мен Уоттсқа болған. Олар 1890 жылдың мамыр айында осы орны Жаңа Оңтүстік Уэльс кен инженері Конноллиге көрсеткен, ол алтын тапқан, бірақ оған тым әсер етпеген. 1890 жылдың қазан айында Макферсон мен Питеркин сол жерге бағытталды және көп мөлшерде алтын тапты. 1891 жылдың тамызына қарай олар және басқалар шамамен 800 тонна алтын өндірген. Наннин кіретін Мёрчисон алтын кені 1891 жылдың қыркүйегінде жарияланды. Желтоқсан айына қарай шамамен жеті жүз адам кенге келді. Алғашқы қоныс қала мен кендердің арасындағы шағын ойпаңда орналасқан. 1892 жылы Джон Форрест, Корольдік жерлер комиссары, жерді зерттеуді және қалашықты жариялауды шешті, бірақ Форрест бұл жерді "Аннин" деп атады, бұл жақын маңдағы мал шаруашылығы станциясының аты. Жергілікті кеншілер лоттарды Пертте аукционға сатуды естігенде, сексен бесінен астамы Форресттен аукционды Джералдтонға көшіруді өтінді. Лоттар 1892 жылдың тамызында зерттелді, ал қалашаның аты Наннин деп қойылды, себебі "ол Аннин станциясынан 10 миль (16 км) және Наннин Веллснен 3 миль (5 км) қашықтықта орналасқан", сонымен қатар бұл ұсынылып отырған сайлау округінің және іргелес алтын кен орнының аты болды. Қала 1893 жылдың сәуір айында ресми түрде жарияланды. Сатып алуға арналған қала участақтары зерттелгеннен кейін, көптеген, мүмкін барлық, қолданыстағы ғимараттар, соның ішінде бизнес, ресми қалаға көшірілді. Бұл көшу қаншалықты жылдам болғаны белгісіз, бірақ ол 1896/7 жылдары аяқталған. Бұл кейбір бизнеске жабылуға себеп болуы мүмкін, олар бағаланған жерге көшуге ықыласты болмады. 1913 жылы қала мен айналасын қатты жаңбыр су басып, Наннин бір күнде көп жауын-жабын алды, нәтижесінде Мекатарраға баратын теміржол суға батып, қаланың солтүстігінде бірнеше шақырым жерде су тасқыны болды. 1919 жылға қарай қала күрт құлдырады.

Коммуналдық қызметтер

1906 жылы қарашада қаланың су құбыры іске қосылды.

Жергілікті билік

Наннин жолы ауданы 1893 жылғы 13 қазанда құрылды. Қаланың өзін қамтитын Наннин муниципалитеті 1896 жылғы 22 шілдеде жол ауданынан бөлінді. Жол ауданы 1909 жылғы 29 қазанда таратылды, бірақ 1913 жылғы 2 сәуірде қайта құрылды, осы кезде муниципалитет қайта құрылған, кішірек жол ауданымен біріктірілді. Жол ауданы 1930 жылғы 24 қаңтарда қайтадан таратылды. Бірақ, әлдебір сәттілікке қарай, 1896 жылғы наурыз айында Уорден соты мен тіркеушінің кеңсесі үшін тас ғимараттың құрылысы басталды. Уолтерс, В. А. Г. – Нанниндегі алғашқы кен сақшысы. Ол 1891 жылдың қыркүйегінде келді.

Полиция және соттар

1896 жылы полиция бөлімі салынды. Бөлім 1922 жылдың қаңтар айында жабылды және сол жылы ғимарат Ялгуға көшірілді. Биннингс, [констебль] – ол 1891 жылдың қыркүйегіне дейін аймақта болған, бірақ 1892 жылдың сәуіріне дейін оны Нанинге нақты орналастыру мүмкін емес.

Зират

1896/7 жылы Симпсон көшесіндегі Judges қонақ үйінің алдында шамамен алты қабір болған, бірақ сол уақытта оларды көшіру жоспарланған еді.

Көлік қызметтері

1892 жылдың қаңтар айында Сполдинг Мингеньюден Аннеанға дейін пошта тасымалын бастады, ал Марш сол жылдың шілдесінен бастап Джералдтоннан Наннинге дейін пошта тасымалын жүргізді. Батыс Австралияның 1903 жылғы 6 қаңтардағы санында «Кьюден Наннинге дейінгі темір жол желісінің» ашылуы туралы хабарланды.

Басты жол

Дауни мен Мерфи 1894 жылғы пошталық тізімде қонақ үй және дүкеншілер ретінде тіркелген. Бұл «Пионер» қонақ үйі деп есептеледі, себебі Дауни бұрынғы қонақ үйін ескі қаладан көшіріп, Макферсон көшесінде, ресми жарияланған қалада 1896/7 жылдары «Пионер» қонақ үйі ретінде ашқан. Ол, әлдекейім, бұрынғы орнынан бизнес атауын сақтап қалған.

Патшалық

1894 жылғы пошталық тізімде Джон Деннис тіркелген, бірақ 1897 жылғы пошталық тізімде Роберт Дж. Ридли тіркелген.

Виктория

1895 жылы КЕЛЛИ мырзаның жөнделген кірпіштен салынған Виктория қонақ үйіне, халық саны жеткіліксіз деген себеппен лицензия берілмеді, әйтсе де бұл қонақ үй бұрын лицензия алған болатын.

Жеңіс

1893 жылы пансионат ретінде жалға берілгенге дейін Жеңіс қонақ үйі болған. Сол кездегі жалға алушы Т. Макдональд 1896 жылы лицензиясын қайта алуға өтініш беруді жоспарлаған. Э. Б. СОГТОН 1897 жылғы пошталық тізімде қонақ үй қызметкері ретінде тіркелген. Қонақ үйдің ішкі жағы керемет жиһазбен жабдықталған, темірден салынған, үлкен бар, үш қонақ бөлмесі, зал, ас бөлмесі және 12 жатын бөлмесі болған, сондай-ақ тұрмыстық техникалар да бар еді. Онда танымал "Алкок" бильярд үстелімен жабдықталған үлкен бильярд залы болды, сонымен қатар сарайлар, шаруашылық ғимараттары мен ет дүкені де бар екені айтылды, ал жылдық кірісі үш мың австралия фунтын құрады делінген. 1907 жылдың қаңтарында қонақ үйде газгенераторы жарылып, шаруашылық ғимараттарының бірінің шатыры қирады. Сол кездегі менеджер Элеонора Уиллоус (туған тегі Спенсер) ешқандай зардап көрмегені хабарланды. "Мама Уиллоус" деп танылған ол, 1904 жылы Уильям СНЕЛЛ мырзаға тиген кезден бастап 1920 жылы Микатарраға көшкенге дейін қонақ үйді өздігінен басқарды.

Солтүстік Мурчисон

Бұл 1898 жылы жұмыс істеген төрт қонақ үйдің бірі еді, және 1940 жылдары жабылып, қаланың соңғы қонақ үйіне айналды.

Масондық зал

Фримесондық 20 ғасырдың бірінші жартысында Австралияның көптеген ауылдық және шалғай қалаларының әлеуметтік құрылымының маңызды бөлігі болды. Масондық зал бастапқыда 1900 жылы Наннинде салынған, содан кейін 20 жылдан кейін Нанниннің тоқырауы басталғанда Мекатарраға көшірілген. Ғимаратты тізіміне енгізу кезінде WA мұралық кеңесі оны "Федерация готикасы" сәулет стилінде деп сипаттайды. Ол ғимараттың "тарихи тақырыптарын" "әлеуметтік және азаматтық қызмет, спорт, демалыс және ойын-сауық" деп көрсетеді. Тізімде Зал "қызыл темір шатыры бар, үлкен ағаш каркасты, толқынды темірмен қапталған тіктөртбұрышты ғимарат" деп сипатталған. Ағаш каркасты терезелер еңіс астында жоғары орнатылған, ал шығыс терезесінің үстінде кішкентай әшекейлік қалқа бар. Шатыр үш металл желдеткішпен безендірілген. Ғимараттың арт жағында толқынды темірден жасалған үйме және екі жеке дәретхана бар. Бүгінде Зал Батыс Австралия, Мекатарра қаласындағы Савидж және Дарлот көшелерінің бұрышында, өткен шақтардың еске алушы ескерткіші ретінде тұр.