Патрик Фишер: Американ футболшысының өмірбаяны

Кіріспе

Американдық футболшы (1940 жылы туған)

Патрик Фишер (2 қаңтар 1940 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби футболшы, 1961-1967 жылдар аралығында «Сент-Луис Кардиналс» және 1968-1977 жылдар аралығында «Вашингтон Редскинс» командаларында бұрыштама қорғаушы болып ойнаған.

Ерте өмір

Фишер Омаха қаласындағы Вестсайд орта мектебінде және Небраска–Линкольн университетінде оқыды. Небраскада ол қауіпсіздік ойнаушысы, шабуылшы және төрт ширеуші қызметін атқарды.

Кәсіби мансап

Фишерді Ұлттық футбол лигасы да, Американдық футбол лигасы да қызықтырды, бірақ оның дене бітіміне қатысты алаңдаушылықтар сондықтан іздестіру кешікті. Ол 1961 жылғы NFL драфтында 17-ші раундта «Сент-Луис Кардиналс» командасының құрамына іліккен болатын. Сондай-ақ «Даллас Тексанс» клубы да оны қатарына қосуға тырысты. Ол соңғысын «қосалқы нұсқа» деп сипаттады. «Мен NFL-ді жақсырақ лига деп есептедім. Егер «Кардиналс» командасына ілікпесем, «Шефтерге» сынақтан өтуге барып, мүмкіндігімді сынап көрер едім». Фишер жаңа маусымда кейде соққыларды қайтаруға тартылды және сол жылы қорғаныс бойынша ешқандай статистика тіркелмеді. Бірақ екінші маусымында жағдай өзгерді, алайда шектеулі түрде. 16 қыркүйекте «Филадельфия» командасына қарсы өткен ойында ол алғаш рет квотербек Сонни Юргенсеннен допты ұстап алды. Содан кейін сегіз апта бойы алаңға шыққан жоқ. Осы маусымда тағы екі допты ұстап алды. 1963 жылғы маусымда жақсарып, қатысқан 10 ойынның 7-сінде допты ұстап алды, оның ішінде 8 желтоқсанда «Филадельфияға» қарсы өткен ойында екі допты ұстап алды. Келесі жылы тоғыз ойынға қатысып, әрқайсысында бір допты ұстап алды, соның ішінде екі ойында бірнеше допты ұстап алып, екі ойында қатарынан тачдаун соқты. 1966 жылы жарақаттар Фишердің мүмкіндіктерін шектеді, ол бір ғана допты ұстап алды. Фишер «Кардиналс» командасының бас жаттықтырушысы Чарли Уиннермен келіспеушіліктерге тап болды, бұл оның еркін агент ретінде команданы тастауына себеп болды. 1968 жылы Фишер «Вашингтон» командасымен еркін агент ретінде келісім шарт жасады. NFL Rozelle ережесін қолданған төрт жағдайдың біріншісінде «Кардиналс» 1969 жылғы екінші раундтағы таңдауды (жалпы 35-ші нөмір – Рольф Крюгер) және 1970 жылғы үшінші раундтағы таңдауды (жалпы 69-шы нөмір – «Колорадо» командасының қорғаушысы Эрик Харрис) өтемақы ретінде алды. Ол 1969 жылы «Про Боул» ойыншысы атанды. 1971 жылғы маусымда бас жаттықтырушы болып Джордж Аллен келді, ол команданы «Тозулы Банда» деп аталатын деңгейге дейін, яғни тек тәжірибелі ойыншыларды пайдалануға бағытталған тәсілді енгізді, себебі бастапқы құрамдағы ойыншылардың орташа жасы 30-дан асты. Фишер келесі жылдары команданың маңызды ойыншысы болды. 1972 жылы «Редскинс» командасы 1972–1973 жылғы NFL плей-оффының NFC Чемпионатында «Даллас Каубойларына» қарсы жеңіске жетті, онда олар өздерінің квотербегі Роджер Стаубахты 20 әрекетте 9 аяқтауға, 98 пастық ярдқа және үш сэкке дейін шектеді, Фишер мен басқа бұрыш қорғаушы Майк Басс кең қабылдағыштарды тоқтатуда ерекше табысқа жетті. Бірақ «Редскинс» қорғанысы қарсы командаға тек 69 таза пастық ярдқа мүмкіндік бергенімен, «Майами Дельфинс» командасының жүгіру ойынын (184 жүгіру ярды) тоқтата алмады, нәтижесінде «Дельфинс» командасы Super Bowl VII жеңіп алды. Фишер өзінің алғашқы және жалғыз плей-офф допын 1974 жылы «Рэмс» командасына қарсы дивизиондық раундта 19:10 есебімен жеңіліске ұшыраған кезде ұстап алды. Фишер өзінің соңғы допын 1976 жылдың 5 желтоқсанында «Нью-Йорк Джетс» командасына қарсы өткен ойында ұстап алды. 1977 жылы бірнеше ойын ойнаса да, ешқайсысында статистикалық көрсеткіштер тіркелмеді. Сол жылы арқа жарақаттарына байланысты карьерасын аяқтады.

Fischer was pursued by both the National Football League and the American Football League, albeit late due to concerns over his size. He was drafted in the 17th round draft by the St. Louis Cardinals in the 1961 NFL Draft. He was also recruited by Dallas Texans. He described the latter as a “fallback. I thought the NFL was the better league. If I didn’t make the Cardinals, I could always go on and try out for the Chiefs." Fischer was used for occasional kick returns in his rookie season and he recorded no defensive statistics that year. That would change in his second season, in limited form. In the September 16 game against Philadelphia, he recorded his first interception off quarterback Sonny Jurgensen. He did not play again for eight weeks. He recorded two more interceptions that season. He made improvement in time with the 1963 season, which saw him record an interception in seven of the 10 games he played, which included a two interception game on December 8 against Philadelphia. Fischer played in nine games the next year but recorded an interception in each one for a total of ten, which included two games on multiple picks and touchdowns in back to back games. Injuries limited Fischer in 1966, where he had just one interception. Fischer had disputes with Cardinal head coach Charley Winner that influenced him to leave the Cardinals in free agency. Fischer signed with Washington as a free agent in 1968. In the first of only four times the NFL exercised the Rozelle rule, the Cardinals received a 1969 second round selection (35th overall–Rolf Krueger) and a 1970 third round pick (69th overall–Colorado defensive back Eric Harris) as compensation. He was a 1969 Pro Bowler. The 1971 season saw the arrival of George Allen as head coach, and he instituted an approach to using veteran players exclusively to the point where his teams would be dubbed the "Over the Hill Gang", as the average age of starters was over the age of 30. Fischer would play a key part for the team in the following years. In 1972, the Redskins won the NFC Championship Game of the 1972–73 NFL playoffs against the Dallas Cowboys, when they limited Roger Staubach, their quarterback, to only 9 completions in 20 attempts for 98 passing yards and three allowed sacks, Fischer and Mike Bass, the other cornerback, being particularly successful in shutting down their wide receivers. But though the Redskin defense allowed only 69 net passing yards, it could not stop the running game of the Miami Dolphins (184 rushing yards) as the Dolphins won Super Bowl VII. Fischer recorded his first and only playoff interception in 1974 against the Rams in a 19–10 loss in the Divisional Round. Fischer would record his last interception on December 5, 1976, against the New York Jets. He would play a couple of games in the 1977 season but not record a statistic in any of them. A back injury led to his retirement that year.

Мұра

Фишер 17 жылдық карьерасын 56 перехватпен аяқтады, ал 27 перехватпен «Редскинс» командасының барлық уақыттағы жетінші, ал 412 ярдымен қайтарылған перехваттары бойынша төртінші орында тұрады. 56 перехват – NFL тарихындағы ең көп перехват жасаған ойыншылардың тізімінде 6-орын. Зейнеткерлікке шыққаннан бері жарты ғасырға жуық уақыт өткеніне қарамастан, ол әлі де барлық уақыттағы үздік 20 ойыншының қатарында. Фишер зейнеткерлікке шыққан кезде 213 NFL ойынында ойнады, ол кезде бұрыш қорғаушы үшін рекордты көрсеткіш болатын. Ол кішкентай дене бітіміне қарамастан, күшті талғау қабілетімен танымал болды. Фишердің ең есте қаларлық қорғаныс кездесулері «Филадельфия Иглз» командасының қабылдаушысы Харольд Кармайклмен болды, ол Фишерден он бір дюйм биік еді. Фишердің «Аяғыңа тұр, оны жеңіп ал» деген ұраны бүгінгі күні кішкентай қорғаныс ойыншыларын ұзын бойлы қабылдаушыларға қарсы қалай ойнауға болатынын үйрету және оларды ынталандыру үшін қолданылады. Фишер, «Кардиналс» командасының қауіпсіз ойыншысы Ларри Уилсонмен бірге өнімді қорғаушылар болды, ал «Кардиналс» командасы қауіпсіздікке шабуыл жасаған Вилсонның қалдырған бос орынын толтыру үшін «Бамп-энд-ран» тактикасын қолданды, онда Фишер қабылдаушыларды физикалық тұрғыдан қиындыққа салып, мазалады. Фишер бұл тактиканы алғаш қолданған емес, өйткені ол 1960 жылдардың басында Уилли Браунмен басталды, бірақ Фишер және қорғаныс координаторы Чак Друлис бұл тактиканы тиімді пайдаланды. 1980 жылдардың соңында NFL Films Фишерді «Редскинс» командасының барлық уақыттағы нейтрализаторы деп атады, бұл іс-шараға Tums компаниясы демеушілік етті. «Редскинс» командасынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Фишер акция брокері болып жұмыс істеді және табысты жылжымайтын мүлік бизнесін құрды. 2003 жылы ол Кәсіби футбол зерттеушілер қауымдастығының алғашқы «Өте жақсылар залына» (HOVG) енді. Фишер кішкентай дене бітімі үшін «Тышқан» деген лақап атымен танымал болды.

Жеке өмір

2014 жылға қарай Фишер "деменция, танымдық қабілеттердің төмендеуі және ауыр есте сақтау қабілетінің жоғалтылуы" симптомдарынан зардап шегіп, көмекші тұру орталығында тұрды.