Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Полидиоксанон (PDO, PDS) немесе поли-п-диоксанон – түссіз, кристалдық, биологиялық ыдырайтын синтетикалық полимер.
Polydioxanone (PDO, PDS) or poly p dioxanone is a colorless, crystalline, biodegradable synthetic polymer.
Химия
Химиялық тұрғыдан алғанда, полидиоксанон – көптеген қайталамалы эфир-эстер бірліктерінен тұратын полимер. Ол p-диоксанон мономерынің циклдық ашылу арқылы полимерленуі нәтижесінде алынады. Бұл процеске жылу және цирконий ацетилацетоны немесе мырыш L-лактаты сияқты органометалл катализаторы қажет. Ол -10 және 0 °C аралығындағы шыны тәрізді өтпе температурасымен және шамамен 55% кристалликтік деңгеймен сипатталады. Тігіс материалдарын өндіру үшін полидиоксанон әдетте талшықтарға экструзияланады, бірақ полимерді мономерге спонтанды деполимерленуге ұшырамас үшін мүмкіндігінше төмен температурада өңдеуге ерекше назар қою керек. Полимер тізбегінің негізіндегі эфирлік оттегі тобы оның икемділігіне жауапты.
Chemically, polydioxanone is a polymer of multiple repeating ether ester units. It is obtained by ring opening polymerization of the monomer p dioxanone. The process requires heat and an organometallic catalyst like zirconium acetylacetone or zinc L lactate. It is characterized by a glass transition temperature in the range of −10 and 0 °C and a crystallinity of about 55%. For the production of sutures, polydioxanone is generally extruded into fibers, however care should be taken to process the polymer to the lowest possible temperature, in order to avoid its spontaneous depolymerization back to the monomer. The ether oxygen group in the backbone of the polymer chain is responsible for its flexibility.
Медициналық қолдану
Полидиоксанон биомедициналық қолданулар үшін, әсіресе хирургиялық тігістерді дайындауда қолданылады. Басқа биомедициналық қолдануларға ортопедия, жақ-бет хирургиясы, пластикалық хирургия, дәрілерді жеткізу, жүрек-қан тамырлары және тіндерді қайта жасау кіреді. Мысалы, электроспининг қолдану арқылы PDS-тің икемділігі оның құрылымын бақылауға мүмкіндік береді және тіндерлік мүкіяттықтар сияқты қолдануларда пайдаланылуы мүмкін. Ол гидролиз арқылы ыдырайды, ал түзілген қосымшалар негізінен зәрмен шығарылады, ал қалған бөлігі ас қорыту жүйесі арқылы немесе CO2 түрінде шығарылады. Биоматериал 6 ай ішінде толық сіңіріледі және имплант айналасында тек минималды шетелдік дене реакциясы тінін көруге болады. PDS-тен жасалған материалдарды этилен оксидімен зарарсыздандыруға болады.
Polydioxanone is used for biomedical applications, particularly in the preparation of surgical sutures. Other biomedical applications include orthopedics, maxillofacial surgery, plastic surgery, drug delivery, cardiovascular applications, and tissue engineering. For example, with the use of electrospinning, the flexible nature of PDS allows the control of its structure and can be used in applications such as tissue scaffolding. It is degraded by hydrolysis, and the end products are mainly excreted in urine, the remainder being eliminated by the digestive system or exhaled as CO2. The biomaterial is completely reabsorbed in 6 months and can be seen only a minimal foreign body reaction tissue in the vicinity of the implant. Materials made of PDS can be sterilized with ethylene oxide.