Джон Хенрикс: Австралиялық олимпиада чемпионының өмірі мен жетістіктері
Jon Henricks
Джон Хенрикс – австралиялық жүзуші, 1956 Олимпиадасының 2 мәрте чемпионы. Әлемдік рекордтарды жаңартқан, еркін стильде үздік нәтижелер көрсеткен спортшы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Австралиялық олимпиадалық жүзуші (1935 жылы туған)
жүзуші
Australian Olympic swimmer (born 1935)
the swimmer
Джон Малкольм Хенрикс (1935 жылдың 6 маусымында туған) – 1956 жылғы Мельбурн қаласында өткен жазғы Олимпиада ойындарында екі алтын медаль жеңіп алған Австралиялық олимпиадалық жүзуші. Хенрикс екі стильдегі еркін жүзуде әлемдік рекордтарды орнатқан.
John Malcolm Henricks (born 6 June 1935) is an Australian Olympic swimmer who won two gold medals at the 1956 Summer Olympics in Melbourne. Henricks set world records in two freestyle events.
Мансап
Генрикс өзінің бәсекелестік жүзу мансабын қашықтыққа еркін жүзуші ретінде бастады. Ол өзінің алғашқы маңызды жетістіктерін 1952 жылғы Австралия ұлттық чемпионатында көрсетті: 1500 метрде үшінші орын, 800 метрде екінші орын және 400 метрде бірінші орын алды. Ұзаққа созылған құлақ инфекциясы оны 1952 жылғы Австралия Олимпиада құрамасына қатысудан алды. Оның жаттықтырушысы Гарри Галлахер оны спринттік еркін жүзуге көшірді, және ол 1953 жылғы Австралия ұлттық чемпионатында 100 метрге арналған Олимпиада рекордын жаңартты. Ол 100 метрлік қашықтықта бес жыл бойы әлем рекордын сақтап, 1956 жылғы Мельбурн қаласында өткен жазғы Олимпиада ойындарында 100 метр және 4×200 метрлік еркін стильдегі эстафетада алтын медальдар жеңіп алды. Осы бес жыл ішінде ол бұрынғы рекордты шамамен екі секундқа төмендетті. Осы кезеңде ол осы жарыстарда он австралиялық жеке чемпионатты, екі Британ империясы ойындарының медалін жеңіп алды, сондай-ақ 1954 жылы Жапон ұлттық чемпионатында, Гавайидегі Кео Накама турнирінде, Филиппин ұлттық чемпионатында жаңа рекордтар орнатып, 1954 жылы Америкаға сапар шеккен кезде екі американдық рекордты бұзды. 1955 жылы Хелмс Даңқ залы оны «Жылдың австралиялық спортшысы» деп таныды. 1958 жылы ол 100 және 200 метрлік қашықтықта Американың ашық ауадағы ұлттық чемпионатында жеңіске жетті. 1956 жылғы Олимпиададан кейін Хенрикс Оңтүстік Калифорния университетіне (USC) түсті, онда ол USC Trojans жүзу командасының құрамына кірді. USC-дегі бірінші курсында ол Мюррей Роуз, Дон Реддингтон, Том Винтерс және Денис Девайнмен бірге, жаңағы Нью-Хейвен жүзу клубының үстемдігін бұзған бес студенттен тұратын команда құрды. USC студенттік командасы 1950-ші және 1960-шы жылдардың соңында колледж деңгейіндегі күшті командаға айналып, Тынық мұхитының 8 лигасы бойынша үстемдік құрды, 1960 жылы Ұлттық университеттік спорт қауымдастығының (NCAA) командалық чемпионатында жеңіске жетті және одан да үлкен жетістіктерге жол ашты. 1960 жылы Хенрикс тағы бір рет Олимпиадаға қатысуға тырысып, Австралиядағы іріктеу кезеңін сәтті өтті. Римдегі Олимпиадада Хенрикс асқазан-ішек ауруына шалдығып, жартылай финалдың екінші кезеңінде төртінші орын алып, жарыстан шығып қалды. Австралиялық Джон Девитт пен америкалық Ланс Ларсон бәсекелестікке қалып қойды. Екеуі де командаластар еді: Ларсон USC командасында, ал Девитт австралиялық командасында.
Henricks began his competitive swimming career as a distance freestyle swimmer. He scored his first notable successes at the 1952 Australian national championships, when he came third in the 1500 metres, second in the 800 metres, and first in the 400 metres. A prolonged ear infection kept him off the 1952 Australian Olympic team. His coach Harry Gallagher converted him to sprint freestyle events, and he bettered the Olympic record for 100 metres at the 1953 Australian national championships. He held the 100 metres long course world record for five years, winning gold medals in the 100 metres and 4×200 metre freestyle relay at the 1956 Summer Olympics in Melbourne. During those five years, he lowered the pre existing record by almost two seconds. During that time, he won ten Australian individual championships in those events, two British Empire Games medals and establishing new records in 1954, the Japanese Nationals, the Keo Nakama meet in Hawaii, the Philippine Nationals, and broke two American records while on a visit in 1954. He was named Australian Athlete of the Year by the Helms Hall of Fame in 1955. In 1958, he won the American outdoor national championships in the 100 and 200 metres. After the 1956 Olympics, Henricks enrolled in the University of Southern California (USC), where he was a member of the USC Trojans swimming team. As a freshman at USC, he teamed with Murray Rose, Don Reddington, Tom Winters and Denis Devine, a five man freshman team that broke the New Haven Swim Club's dynastic grasp on the Amateur Athletic Union (AAU) indoor championships. The USC freshman team grew into a collegiate powerhouse in the late 1950s and 1960s, dominating the Pacific 8 Conference, winning the National Collegiate Athletic Association (NCAA) team championship in 1960, and laying the groundwork for greater success. In 1960 Henricks made another attempt at the Olympics, winning the Australian trials handily. Henricks contracted a gastrointestinal ailment at the Olympics in Rome and was eliminated in Semi Final 2, finishing fourth. Australian John Devitt and American Lance Larson were left to contend. Both were teammates; Larson on his USC team, Devitt on his Australian team.