Кіріспе

Кейко Такемияның жапон манга сериясы.

Контекст

Кейко Такемия 1967 жылы манга суретшісі ретінде дебют жасады, оның алғашқы туындылары манга журналдары редакторларының назарын аударды, бірақ олардың ешқайсысы айрықша сындық немесе коммерциялық сәттілікке жете алмады. Оның дебюті шектеулі шоджо манга (қыз мангасы) баспа мәдениеті аясында болды: туындылар балалар аудиториясына бағытталды, отбасылық драма немесе романтикалық комедия сияқты қарапайым тақырыптарға негізделді және өте пассивті әйел басты кейіпкерлерді бейнеледі, олар Күн патшайымы сияқты болды. 1970 жылдардан бастап, жаңа буын шоджо суретшілері пайда болды, олар психологиялық тұрғыдан күрделі, саясат және сексуалдық тақырыптарды тікелей қамтитын және жасөспірім оқырмандарға арналған манга туындыларын жасады. Такемия оның құрамында болған суретшілер тобы «24-жылдық топ» деп аталды. Бұл топ ғылыми фантастика, тарихи фантастика, оқиғалық фантастика және бір жынысты махаббат (ерлер арасындағы – шонен ай және яой, әйелдер арасындағы – юри) элементтерін қосып, жанрды кеңейту арқылы шоджо мангасының дамуына үлкен үлес қосты. Такемия 1971 жылдан 1973 жылға дейін Токионың Нерима ауданындағы Оизумигакуэнчода жалға алған үйде бірге тұрған «24-жылдық топтың» мүшесі Мото Хагиомен жақын дос болды. Үй «Оидзуми салоны» деп аталды және «24-жылдық топтың» мүшелері мен олардың байланысты адамдары үшін маңызды жиналатын орынға айналды. Олардың досы және көршісі 増山法恵 екі суретшінің де дамуына маңызды әсер етті: Масуяма манга суретшісі болмаса да, ол балалар үшін қарапайым ойын-сауықтан гөрі жанрды маңызды әдеби өнер түріне көтеруге ұмтылған шоджо мангасының жанкүйері болды және Такемия мен Хагиоға олардың туындыларына шабыттанған әдебиеттерді, журналдарды және фильмдерді таныстырды. Масуяма Такемияға таныстырған туындылардың ішінде жазушы Герман Гессенің «Bildungsroman» жанрындағы романдары «Казе то Ки но Ута» туындысының дамуына ерекше әсер етті. Масуяма Такемия мен Хагионы «Дөңгелек астында» (1906), «Демиан» (1919) және «Нарцисс пен Гольдмунд» (1932) романдарымен таныстырды; «Демиан» екі суретшіге де үлкен әсер етті, тікелей Такемияның «Казе то Ки но Ута» және Хагионың шонен ай жанрына қосқан үлесі «Томас жүрегі» (1974) туындыларының сюжеті мен оқиға орнына әсер етті. Гессенің ешбір туындысы тікелей гомоэротикалық болмаса да, олар еркек кейіпкерлер арасындағы мықты байланыстарды, интернаттағы ортаны және еркек кейіпкерлердің ішкі психологиясына назар аудару арқылы суретшілерге шабыт берді. «Казе то Ки но Ута» туындысының дамуына әсер еткен басқа туындылар: 1968 жылғы «if», 1969 жылғы «Satyricon» және 1971 жылғы «Death in Venice» еуропалық драмалық фильмдері, олар 1970 жылдары Жапонияда көрсетілді және Такемия мен Хагиоға «табиғаттан тыс әдемі» еркек кейіпкерлерді бейнелеуде әсер етті; Такемияны оның туындысы үшін мектепті таңдауға ықпал еткен Тарухо Инагакидің «(少年愛の美学)» эссесі; және алғашқы коммерциялық таралымы бар жапондық гей ерлер журналы «Баразоку».

Өндіріс

Такемия 1970 жылы «Казе то Ки но Ута» әңгімесін ойлап тапты, содан кейін ол Масуямамен телефон арқылы сериалды талқылау үшін түн бойы оянды. Сол жылдың желтоқсанында сюжеттің егжей-тегжейлі жоспарын жазып, 1971 жылдың қаңтарында манганың алғашқы 50 бетіне эскиздер жасады. Такемия эскиздердің жобасын бірнеше редакторларға көрсетті, бірақ олардың ешқайсысы серияны басып шығаруға қызығушылық танытпады, себебі оның тақырыбы өте даулы болды. Бірнеше редактор Гилберттің үлкен ер адаммен төсектегі көрінісін оқиғаның соңына жылдыруды ұсынды; ол «Мен оқиғаны ең жақсы көрсететін бетті басында қалдырғым келеді» деп бас тартты. Ол жыныстық сипаттамалары, әсіресе еркектер арасындағы жыныстық қатынас көрінісі, сондай-ақ садомазохизм, инцест және зорлау бейнелеуі салдарынан дау тудырды. Такемия ата-аналар мен мұғалімдер қауымдастықтарының реакциясынан қорқыныш білдірді, өйткені Shūkan Shōjo Comic баспасының иесі Шогакукан «қатаң» компания ретінде танымал еді және мектеп оқушыларына арналған академиялық журналдарды шығарумен белгілі болды. Shūkan Shōjo Comic-ке келген оқырман хаттары серияның тақырыбына наразы болғандар мен оның сюжеттік құрылымын және жыныстық қатынастың ашық бейнелеуін мақтағандар арасында бөлінді. Гилберт бастапқыда оқырмандарға ұнамады, бірақ оның өмірі мен балалық шағы туралы көріністер көрсетілгеннен кейін, ол Сержтен де танымал болды. Ол 1988 жылдың шілдесінен 1989 жылдың наурызына дейін Шогакуканның Sōsho баспасында қайта басылды. Содан бері «Казе то Ки но Ута» әртүрлі жапондық баспагерлермен бірнеше рет қайта басылды, соның ішінде 1990 жылдың тамызынан 1991 жылдың наурызына дейін Кадокава Шотеннің Asuka Comics DX баспасында шыққан тоғыз томдық жинақ; 1993 жылдың тамызынан қарашасына дейін Чуокорон Шиншаның Чуко Айзобан баспасында шыққан төрт томдық айзобан басылымы; 1995 жылдың наурызынан қыркүйегіне дейін Хакусеншаның Банко баспасында шыққан он томдық бункобан басылымы; және 2002 жылдың шілдесінен 2003 жылдың қаңтарына дейін Чуокорон Шиншаның Чуко Банко Комик баспасында шыққан сегіз томдық бункобан басылымы. 2010 жылы серияны «І-кітап» бастамасымен Жапонияда он алты томдық электрондық кітап түрінде шығарды. «Казе то Ки но Ута» 2018 жылы алғаш рет Жапониядан тыс жерлерде испан тіліндегі «Milky Way Ediciones» баспасынан аударылып, жарық көрді. Ол 1995 жылғы жапондық бункобан басылымына негізделген он томдық жинақ ретінде шығарылды, онда түрлі-түсті беттер мен Такемия таңдаған жаңа мұқаба суреті болды. Серия сондай-ақ 2018 жылдың соңында итальян тіліндегі баспасы J Pop Manga баспасы арқылы жарияланды. Бастапқыда он томдық жинақ шығарылды, кейін жеке томдар ай сайын жарық көрді.

Жынысы

Казе то Ки но Утаның басты кейіпкерлері – бишонен ("әдемі ұлдар"), бұл социолог Чизуко Уэноның "қыздардың идеалдастырылған өзін-өзі бейнелеуін" көрсететін андрогин еркек кейіпкерлеріне берілген термин. Такемия жыныстық ерекшеліктерді жойған кейіпкерлерді әдейі қолданғанын, "әйелдерге таңылған жыныстық шектеулерден қыздарды ақыл-жағынан босату үшін" жасағанын айтты. Мангадағы әйел кейіпкерлеріне тән дене ерекшеліктерімен бейнеленген еркек кейіпкерлер – жұқа дене, ұзын шаш, үлкен көздер – әйел оқырманды еркек кейіпкермен өзін-өзі сәйкестендіруге шақырады. Осы тәсіл психолог Хаяо Кавайды "Казе то Ки но Ута" туындысын талдағанда, "мүмкін, ешбір туынды жасөспірім қыздың ішкі әлемін осы деңгейде жарық қылмаған" деген қорытындыға әкелді. Анимация режиссері – Сачико Камимура. Фильмнің анимациясы Tranquilizer Product Company, Kugatsusha, Triangle Staff және Tokyo Media Connections компанияларының бірлескен еңбегімен жасалды. Бірақ "Студио Галлоп" фильмінің титрлерінде көрсетілмеген, сондай-ақ олардың сайтында да фильм туралы мәлімет жоқ. 1987 жылғы маусымдағы жарнама Konami компаниясын "анимация өндірісі/жұмысы" (アニメーション制作) үшін марапаттады. Sanctus манганың алғашқы тарауларын бейімдейді, олар ересек Сержтің Лакомбрадеге қайта оралуымен аяқталады; бірнеше жалғасы жоспарланған, бірақ олар ешқашан жарық көрмеді. Халықаралық деңгейде Sanctus 2006 жылы итальяндық Yamato Video дистрибьюторымен лицензияланды, ол фильмді түпнұсқа жапон дыбысымен және Мариза Делла Паскуаның жас Серж, ал Паола Делла Паскуаның Гилберт дауыстаған итальяндық дубляжы бар DVD ретінде шығарды. "Казе то Ки но Ута" романының бірінші томына негізделген радиодрама TBS радиосында эфирге шықты, сценарийін Манн Изава жазды, ал Гилберттің дауысын Хироми Го орындады. Сондай-ақ "Гилберттің реквиемі"; 風と木の詩 ジルベールのレクイエム; Kaze to Ki no Uta: Gilbert no Requiem, 1984 жылы 東海林修 шығарды. (風と木の詩 シンセサイザー・ファンタジー), Гилберт но Реквиемнің ремикс-альбомы 1985 жылы жарық көрді. 1985 жылы Shogakukan "Le Poème du Vent et des Arbres" атты суретшілер альбомын шығарды, онда Такемияның "Казе то Ки но Ута" кейіпкерлерінің түпнұсқа суреттері жинақталған. 復刊ドットコム 2018 жылы кітапты сегіз жаңа сурет және Такемияның Киото Сейка университетінде құрған өнерді сақтау жобасы Genga' (Dash) жасаған түпнұсқа суреттердің жаңа скандарымен қайта басып шығарды. 2016 жылы Takarajimasha Такемия таңдаған "Казе то Ки но Ута" суреттерін және Такемияның жеке көрмелері үшін салған жаңа суреттерді жинаған шектеулі басылымды суретшілер альбомын шығарды.

Жалғасы

"Құдайдың қозысы: Агнус Деи"; 神の子羊 Агнус Деи; Ками но Кохитсужи: Агнус Деи, "Казе то Ки но Ута" романының жалғасы, 1990 жылдан 1994 жылға дейін яой журналында жарық көрді. Романның тараулары 1992 жылдан 1994 жылға дейін Кофуша Шуппан баспасынан шыққан үш томдық қалың қаптамаға жиналды, олардың әрқайсысында Такемияның түпнұсқа мұқабасы бар. "Бақыт көгершіні"; 幸福の鳩; Kōfuku no Hato - "Казе то Ки но Ута" романының 48 беттік жалғасы және қосымша оқиғасы. Гилберт қайтыс болғаннан кейін үш жыл өткен соң, оқиға Жюль мен Розмариннің қарым-қатынасына бағытталған. Олар Серждің Париждегі фортепиано концертінде кездейсоқ кездеседі. "Кофуку но Хато" Такемия жазып, суреттеді және 1991 жылғы қарашада Кадокава Шотен баспасынан шыққан суретшінің кітабында жарияланды.

Сыни жауап

1980 жылы Такемия 25-ші (1979) Шогакукан манга сыйлығын тиісінше «Казе то Ки но Ута» және «Терраға қарай» туындылары үшін «шоджо» және «шонен» (ұлдарға арналған манга) санаттарында жеңіп алды. 2019 жылға дейін «Казе то Ки но Ута» жинағының шамамен 5 миллион данасы сатылды. Кейбір жапон сыншылары «Казе то Ки но Ута» туындысын бастапқыда «Томас жүрегі» романының «екінші тақырыптағы еліктеуі» деп бағалағанмен, ол кеңінен сыншылардың мақтауына ие болды және shōnen ai жанрының «шедеврі» ретінде танылды. 1990 жылдардағы яой ронсо талқылауын бастаған гей жазушы Масаки Сато «Казе то Ки но Ута» сияқты мангалар өзіне «көмектескенін» айтты, ал ақын және драматург Шуджи Терайама осы серияның жарық көруін «Париж әдеби ортасындағы маңызды оқиғалармен» салыстырып, оны Энн Деклостың «О» және Маркиз де Садтың «Жустин» шығармаларымен теңестіріп, «енді комикстер, бағанада «Казе то Ки но Ута және одан кейін» деп аталатын болады» деп жазды. Чихо Сайто «Казе то Ки но Ута» туындысының өзі құрамында болған Be Papas суретшілер тобы атынан жасаған «Революциялық қыз Утена» аниме және манга сериясына зор әсер еткеніне сенеді, және Такемия туралы 2016 жылғы мақаласында бұл еңбектер арасындағы көптеген ұқсастықтарды атап өтті. Anime News Network үшін Йошиказу Ясухиконың фильмографиясын қарастырған сыншы Майкл Туль «Казе то Ки но Ута Санктус: Сей Нару Кана» туындысын «нағыз әдемі» және «көрнекті» туынды деп бағалап, оны 1981 жылы Такемияның «Жазға қарай есік» романынан түсірілген фильммен салыстырды.