Вело-револьвер: Тарихы мен ерекшеліктері

Кіріспе

Револьвер

Velo Dog (сондай-ақ, Revolver de Poche деп те аталады) – француз Рене Галандтың, Шарль Франсуа Галандтың ұлының, 19 ғасырдың соңында велосипедшілерді иттің шабуылынан қорғау үшін жасаған қалталық револьвер. Атау "velocipede" және "dog" сөздерінен құралған. Сақталған үлгілер сыртқы түрімен ерекшеленеді, бірақ олардың ортақ белгілері бар. Балға киімге ілініп қалмауы үшін жабыстырылған, сондықтан қару тек қос әрекетті. Көптеген Velo Dog-тың кейінгі үлгілерінің тағы бір ерекшелігі – қағып тастаушы қалқанның болмауы және қолданылмаған кезде қару корпусына бүгілетін қағып тастау механизмі. Барлық стандартты үлгілерде қысқа ұңғылар бар және бастапқыда 5,75 мм (.22 калибрлі) Velo Dog патронымен атылған, бірақ 1900 жылдан кейін көптеген үлгілер .22 LR немесе .25 ACP патрондарымен жасалған. Каен бұрышымен немесе шаңмен толтырылған патрондар сияқты, сондай-ақ балауыз, ағаш немесе корктан жасалған оқтар сияқты баламалы оқтар да болған. Алғашқы револьверде Galand компаниясының 5,75 мм Velo Dog патроны қолданылған, бұл 22 Long Rifle-ден сәл әлсіз, орталықтан ұсталатын 5,5 мм (номиналды 5,75 мм) патрон, жақтаулы оқпен жабдықталған. Патрон, немесе соңғы кезде Fiocchi компаниясы оны жасап шығарған. Патронның төмен қуатына қарамастан, әйел адам .25 (6,35 мм) Velo Dog револьверімен екі рет маңдайға атып, көз жұмған жағдай тіркелді. Бүгінде Velo Dog термині әртүрлі (көбінесе анонимді) өндірушілердің әртүрлі калибрдегі еуропалық және американдық қалталық револьверлерінің кең ассортиментін білдіреді. Олардың барлығы қалтаға сыятын мөлшерде. Олардың барлығында үш ерекшеліктердің бірі немесе бірнешесі бар: жасырылған балға, бүгілетін қағып тастау механизмі және қолмен қосылатын қауіпсіздік тетігі. Француз өндірушісі Галанд 1890 жылдардың ортасында алғашқы үлгіні ұсынды. Көбісі Бельгиядан, Испаниядан, Франциядан немесе Ресейден келген, сондай-ақ Германиядан, Италиядан, АҚШ-тан және Бразилиядан да өндірілген, барлығы 90-ға жуық өндіруші анықталған. Ең көп өндіріс 20 ғасырдың басында және Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін болды, осы кезде шағын өнеркәсіп дамыды және әртүрлі стандарттағы Velo Dog-тардың саны көбейді. 20 ғасырдың басында қару-жарақ өндірісі негізінен Бельгия мен Испанияның Льеж аймағында шоғырланған. Кейбір дүкендер сапалы қарулар жасады, бірақ көптеген арзан бұйымдар да өндірілді. Бұл қаруларда өндірушінің таңбасы немесе бірегей нөмірлер жиі кездеспейді, сондықтан оларды анықтау өте қиын. Дегенмен, кейбір өндірушілер экспорттағанда идентификациялық нөмірлер қосыпты. Лиждегі қару-жарақ мұражайында осындай қарулардың үлкен коллекциясы бар. Испанияның Эибар аймағында Испания Азамат соғысына дейін 30-дан астам қару жасаушы болды және олардың тек 4-і аман қалғандықтан, өндіріс күнін анықтау немесе әртүрлі құрастыру және/немесе партия нөмірлерін ажырату мүмкін емес. Көптеген ертедегі қару жасаушылар Velo Dog қаруларын партиялармен немесе тіректе жасады, қарудың нөмірін өндіріс тірегіне қойды. Бұл көбінесе сериялық нөмірмен шатастырылады. Тірек толғанда, тағы бірі пайда болды және қарулар ұқсас нөмірленді. Бұл еуропалық, орыс және американдық қару жасаушылардың көптеген клондар мен көшірмелерді партиялармен, бірінен соң бірі шығаруына әкелді. Velodog-тарды өндіру арзан және сатып алу да қымбат емес еді. Сондықтан ерекше Velo Dog-тар өте сирек және қымбатқа бағаланады.

The Velo Dog (also known as a Revolver de Poche) was a pocket revolver originally created in France by René Galand, son of Charles François Galand in the late 19th century as a defense for cyclists against dog attacks. The name is a compound word composed of "velocipede" and "dog". Surviving examples vary considerably in appearance, but have certain features in common. The hammer is shrouded to avoid its snagging on clothing, so the weapon is double action only. Another feature of many late model Velo Dogs is the lack of a trigger guard and a trigger that folds into the body of the weapon when not in use. All common models have short barrels and originally fired the 5.75mm (.22 calibre) Velo dog cartridge, although many produced after 1900 were chambered in .22 LR or .25 ACP rounds. Alternative ammunition options existed such as cartridges loaded with cayenne pepper or dust, or bullets made from wax, wood, or cork. The original revolver uses the Galand company's proprietary 5.75 mm Velo dog cartridge, a centrefire 5.5 mm (nominally 5.75) cartridge slightly less powerful than the 22 Long Rifle, using a jacketed bullet. The cartridge is, or was until very recently, still made by Fiocchi. Despite the low energy of the round, a suicide case was recorded where a woman shot herself twice in the temple with a .25 (6.35 mm) Velo dog revolver before succumbing. Today, the Velo Dog term is used for a broad assortment of Euro and American pocket revolvers in various calibers by diverse (and often anonymous) makers. They all are pocket sized. They all have one or more of three specific features — concealed hammer, folding spur trigger, and manual safety. French manufacturer Galand introduced the first in the mid 1890s. Most came from Belgium, Spain, France, or Russia with additional production in Germany, Italy, USA, and Brazil, with nearly 90 different manufacturers identified. The most prolific production was from the turn of the 20th century to World War I, when a cottage industry sprung up and there was a proliferation of Velo Dogs of various standards. At the turn of the century, a large cottage firearm industry was predominantly in the Liege area of Belgium and Spain. Some shops made fine guns, but a lot of cheap junk was also being produced. These guns seldom had a manufacturer mark or unique numbers so identifying them is nearly impossible. Although when exported some manufacturers added identifying numbers. The firearms museum in Liege has a very large collection of such guns. There were over 30 different gun makers in the Eibar region of Spain alone before the Spanish Civil War and since only 4 of them survived there is no way to date the manufacture dates or distinguish different assembly and/or batch numbers. A lot of early gun makers manufactured Velo Dog firearms in batches or by racks; putting the number of the weapon in the Rack of manufacture. It is usually mistaken for a serial number. When the rack was full, another followed, and the weapons were numbered similarly. This resulted in a lot of European, Russian, and American gunmakers repeatedly producing clones and copies in batches, one after another. Velodogs were cheap to produce and not very expensive to purchase. Thus making unique Velo Dogs extremely rare and somewhat valuable.

Танымал мәдениетте

Вело иті Борис Акуниннің "Ераст Фандорин" сериясының біріндегі "Ахиллдің өлімі" романында, қастандықшының жасыруға болатын тапаншасы ретінде шағын эпизодта пайда болады.