Құрамындағы базидиялы саңырауқұлақтардың микроскопиялық спора түзетін құрылымы, негізгі ерекшеліктері мен бас споралары туралы ақпарат. Саңырауқұлақтар зерттеуі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Саңырауқұлақтың құрылысы
Элеонора Камеронның романдарынан шығарылған ойдан туған ай
Fungal structure
the fictional moon in novels by Eleanor Cameron
Базидиум (: базидия) – базидиомицет саңырауқұлақтарының көбею денелерінің гименофорында кездесетін, микроскопиялық спора өндіретін құрылым. Бұл денелер сондай-ақ үшінші мицелий деп аталады, олар екінші мицелийдің өте иілген түрлері. Базидияның болуы – түрдің негізгі ерекшеліктерінің бірі. Базидиум әдетте базидиоспора деп аталатын төрт жыныстық спораны ұстайды. Кейде олардың саны екі немесе тіпті сегіз болуы мүмкін. Әрбір көбею спорасы стеригма деп аталатын жіңішке өскінің немесе мүйіздің ұшында пайда болады және толық жетілгенде күшпен сыртына шығарылады. "Базидиум" сөзі сөзбе-сөз "кішкентай тұғыр" деген мағынаны білдіреді. Осылай базидиум спораларды қолдайды. Дегенмен, кейбір биологтар бұл құрылым көбірек таяқшаға ұқсайды деген пікірде. Толық жетілмеген базидиум базидиола деп аталады.
A basidium (: basidia) is a microscopic spore producing structure found on the hymenophore of reproductive bodies of basidiomycete fungi. These bodies also called tertiary mycelia, which are highly coiled versions of secondary mycelia. The presence of basidia is one of the main characteristic features of the genus. A basidium usually bears four sexual spores called basidiospores. Occasionally the number may be two or even eight. Each reproductive spore is produced at the tip of a narrow prong or horn called a sterigma , and is forcefully expelled at full growth. The word basidium literally means "little pedestal". This is the way the basidium supports the spores. However, some biologists suggest that the structure looks more like a club. A partially grown basidium is known as a basidiole.
Құрылымы
Базидиомикоталардың көпшілігі бір жасушалы (холобазидия) базидияларға ие, бірақ кейбіреулері көпжасушалы (фрагмобазидия) базидияларға да ие. Мысалы, Puccinales қатарындағы тот қымызбақтарында төрт жасушалы фрагмобазидиялар болады, олар қимасы бойынша қабырғалармен бөлінген. Tremellales қатарындағы кейбір желелі саңырауқұлақтарда да қабырғалармен бөлінген және крест тәрізді төрт жасушалы фрагмобазидиялар кездеседі. Кейде базидий пробазидиумнан дамиды, ол әдеттегі гиф сияқты созылмалы емес. Базидий гифке тіреліп немесе тікелей бекітілуі мүмкін. Базидий әдетте клуб тәрізді болады: сабағында тар, ал сыртқы ұшында кең. Ол ең жоғарғы нүктесіндегі орташа жарты шар тәрізді дөңгелектің ең кең бөлігінде ең кең болады, ал негізі ең жоғарғы нүктедегі ең кең диаметрдің шамамен жартысына тең. Қысқа және тар негізді базидиялар кері жұмыртқа тәрізді болып келеді және Paullicorticium, Oliveonia және Tulasnella сияқты туыстарда кездеседі. Кең негізді базидиялар көбінесе бөшке тәрізді болады.
Most basidiomycota have single celled basidia (holobasidia), but some have ones with many cells (a phragmobasidia). For instance, rust fungi in the order Puccinales have phragmobasidia with four cells that are separated by walls along their cross section. Some jelly fungi in the order Tremellales also have phragmobasidia with four cells that are separated by walls and are shaped like a cross. Sometimes the basidium develops from a probasidium, which is not elongated like a typical hypha. The basidium may be stalked or attached directly to the hyphae. The basidium is normally club shaped: narrow at the stem and wide near its outer end. It is widest in the middle hemispherical dome at its apex, and its base is about half the size of the widest diameter at the highest point. Basidia with a short and narrow base are shaped like an inverted egg, and occur in genera such as Paullicorticium, Oliveonia, and Tulasnella. Basidia with a wide base are often shaped like a barrel.