«Жыл иттің» (1997) – Footscray Football Club (Western Bulldogs) командасының 1996 маусымын көрсететін деректі фильм. Жеңілістер, жаттықтырушылар алмасу, жанкүйерлер тағдыры.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Year of the Dogs – 1997 жылы түсірілген деректі фильм. Ол Футскрей футбол клубының (қазіргі «Уэстерн Булдогз») 1996 жылғы маусымын көрсетеді. Майкл Корделл мен Стюарт Янг режиссерлік еткен фильмде Алан Джойс, Тони Либераторе, Стивен Уоллис, Терри Уоллес, Крис Грант, Пат Ходжсон, Дженни Ходжсон және Питер Гордон түскен.
Year of the Dogs is a 1997 documentary film detailing the 1996 season of the Footscray Football Club (now Western Bulldogs). Directed by Michael Cordell and Stewart Young, it stars Alan Joyce, Tony Liberatore, Stephen Wallis, Terry Wallace, Chris Grant, Pat Hodgson, Jenny Hodgson, and Peter Gordon.
Тарих
1996 жылғы құлпыраған маусымда түсірілген бұл деректі фильмде клубтың және екі жанкүйер – Пат пен Дженни Хогсонның тағдыры көрсетіледі. «Булдогс» командасы нашар өнер көрсетіп, Австралия Футбол Лигасында соңғы орынға (15-ші) жайды. Бас жаттықтырушы Алан Джойс қызметтен босатылып, оның орнына Терри Уоллес тағайындалады. «Догоз» командасы жаттықтырушылық басқарудағы өзгеріске қарамастан, ойындарын ұта алмай, күресін жалғастырады. 17-ші турдағы жеңілістен кейін Уоллес ойыншыларды матчтан кейінгі сөйлеу кезінде ашуланып, егер олардың арқасын қағып, нашар бірінші ширек ойыннан кейін жақсы күш-жігер көрсеткендерін айтса, «қуып шығамын» деп угроза жасады. Тар жанкүйерлер базасының нәтижесінде клуб көптеген қаржылық қиындықтарға тап болды. AFL бас директоры Росс Оукли кіші AFL клубтары бірігуі керек екенін мәлімдеді, ал «Догоз» командасы басқа клубтармен бірігуге қысымға ұшырады. Мельбурн Хокс клубының бірігу әрекеті сәтсіз аяқталғаннан кейін, клуб мүшелері кез келген бірігуге қарсы дауыс береді. Соңында, бизнесмендер мен бұрынғы ойыншылардан құралған топ клубтың болашағын қамтамасыз ету үшін оны өз қолдарына алады. Клуб президенті (Питер Гордон) отставкаға кетеді. Бұған қоса, ең жас ойыншы (Шон Бакстер) қатерлі ісікпен күресіп жатыр, ал клубтың қарт ойыншысы Стивен Уоллис өзінің ойын күндерінің азайып бара жатқанын сезінеді. Маусымның соңғы матчында Футскрей Эссендонмен кездеседі. Зейнеткерлікке шығатын Уоллиске жақсы эскорт жасау үшін, олар жақсы өнер көрсетіп, қызықты ойын өткізеді, бірақ тартысты өткен матчта тарқап қалады. Келесі маусымда «Булдогс» командасы жаңа жанкүйерлерді тарту мақсатында «Уэстерн Булдогс» деп аталады (олар осы атаумен бүгінге дейін танымал). Фильм клубтың күрескен рухын көрсетеді, сонымен қатар олар Фицроймен бірігуден құтылады (бірақ Фицрой Брисбенмен бірігіп, осы тағдырға ұшыраған клуб еді). Уоллес уақытша басшы ретінде тамаша өнер көрсеткеннен кейін, 1997 жылғы маусымға келісімшартқа отырады.
Filmed during the turbulent 1996 season where they finished second last (15th) in the Australian Football League, the documentary follows the club and two dedicated fans, Pat and Jenny Hogson. The Bulldogs have a horror run of losses; senior coach Alan Joyce is sacked and replaced by Terry Wallace. The Dogs continue to struggle under this change in coaching administration, and continue to lose games. Following a round 17 loss to , Wallace infamously sprays the players during his post match address, threatening to "spew up" if he saw the players get a pat on the back or told it was a good effort after a narrow loss following a dismal first quarter. With a thin supporter base, the club is under numerous financial difficulties. The AFL CEO Ross Oakley is insistent that smaller AFL clubs must merge and the Dogs are under pressure to amalgamate with other clubs. After the Melbourne Hawks merger failure, the club's members vote strongly against any proposed merger. In the end a taskforce of businessmen and former players take over the club to ensure its future. The club president (Peter Gordon) resigns. In addition to this, youngest player (Shaun Baxter) is fighting cancer and the club veteran, Stephen Wallis, knows his playing days are numbered. For the last game for the season, Footscray play Essendon. Wanting to give their retiring player, Wallis a good send off, they play hard and put up a good performance, but end up losing narrowly in a closely played game. For the next season, the Bulldogs are renamed the Western Bulldogs (a name they still carry to this day) in an effort to attract new members. The film showcases the club's battling spirit, and as an aside they escape a merger with Fitzroy (although Fitzroy were the club that did suffer that fate, being merged with Brisbane). After Wallace's performance as caretaker, he is signed on for the 1997 season.
Түрлі
Year of the Dogs 1996 жылы маусым ішінде түсірілді және 1997 жылы кинотеатрларда көрсетілді. Осы кезде "Булдогс" командасы өте жақсы маусымдардың бірін өткізіп жатқан болатын, бірақ кейіннен Ұлы финалға түсе алмай, болашақ чемпиондарға бар болғаны екі ұпаймен есе жіберді. Фильм "Толық метражды емес фильмдегі ең жақсы монтаж" (Стюарт Янг) номинациясы бойынша AFI сыйлығын жеңіп алды. Фильм 2016 жылғы AFL Grand Final алдындағы күні 7mate арнасында қайта көрсетілді, сол ойында "Western Bulldogs" командасы "Сидней Свонс" командасын 22 ұпаймен жеңіп, 62 жылдық үзіліске соңғы нүкте қойды.
Year of the Dogs was filmed in 1996 during the course of the season and released theatrically in 1997, when the Bulldogs were having one of their best seasons and later narrowly missed making the Grand Final, losing to eventual premiers by just two points. The film won an AFI award for "Best Editing in a Non Feature Film" (Stewart Young). The film was replayed on 7mate the day before the 2016 AFL Grand Final, in which the Western Bulldogs would break a 62 year premiership drought by defeating the Sydney Swans by 22 points.
Кассалық жинақ
"Иттер жылы" Австралиядағы прокаттан 199 191 доллар табыс етті.
Year of the Dogs grossed $199,191 at the box office in Australia.