«Көк Торғай» (1976) фильмі – америка-советтік фантастикалық туынды. Мавр Метелинктің пьесасы негізінде түсірілген, бірақ сәл табыссыз болды. Кино, фильмдер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1976 жылы Джордж Кукордың түсірген фильмі
1976 film by George Cukor
Көк құс – Джордж Кукордың режиссерлік еткен 1976 жылғы американдық-кеңестік балалар фантастикалық фильмі. Хью Уайтмор, Альфред Хейс және Алексей Каплер жазған сценарийі Морис Метерлинктың 1908 жылғы «Көк құс» пьесасы негізінде құрастырылған. Бұл пьесаның бесінші экрандық бейімделуі болды, оған дейін екі нұсқасы үнсіз фильм түрінде, студияның 1940 жылғы Ширли Темпл қатысқан нұсқасы және 1970 жылғы анимациялық фильм шыққан. Фильм Суық соғыс кезеңінде АҚШ пен Кеңес Одағы арасындағы бірнеше бірлескен кинотуындыларының бірі ретінде танымал болды. Дегенмен, бұрынғы бейімделулерден өзгеше, фильм сыншылар тарапынан жоғары баға алмады және прокатта сәтсіздікке ұшырады.
The Blue Bird is a 1976 American Soviet children's fantasy film directed by George Cukor. The screenplay by Hugh Whitemore, Alfred Hayes, and Aleksei Kapler is based on the 1908 play L'Oiseau bleu by Maurice Maeterlinck. It was the fifth screen adaptation of the play, following two silent films, the studio's 1940 version starring Shirley Temple, and a 1970 animated feature. It was famous as one of the few cinematic co productions between the United States and the Soviet Union during the Cold War. However, unlike prior adaptations, the film received little to no critical praise and was a flop at the box office.
Сюжет
Митил мен оның інісі Тилтиль – шаруа балалары, оларды Нұр патшайымы Бақыттың Көк Құсын іздеуге жібереді. Ол оларға тірі де, тірі емес нәрселердің барлығының рухын шақыруға мүмкіндік беретін сиқырлы алмаз бар бас киім сыйлайды. Олардың саяхатында ит, мысық, су, қант, нан, сүт және от сияқты бейнеленген тұлғалар серік болады. Олар өткен мен болашақтың елдерін, түн мен сәндік патшалықтарды аралап, әрбір жерде білім жинақтайды. Соңында, олар іздеген көк құстың өзінің үйінің ауласында болғанын жасайды.
Mytyl and her brother Tyltyl are peasant children who are led on a quest for the Blue Bird of Happiness by the Queen of Light. She gives them a hat with a magic diamond that allows them to call forth the souls of all things, both living and inanimate. On their journey, they are accompanied by the human personifications of a dog, a cat, water, sugar, bread, milk, and fire. They visit the kingdoms of the past and future and the queendoms of night and luxury, absorbing more wisdom at each place. Eventually, they discover that the blue bird they have been seeking has been in their own backyard all along.
Өндіріс
Эдвард Льюис 1968 жылы «Көк құс» фильмінің құқықтарын сатып алды және Tower International компаниясымен бірлесіп, Ұлыбританиядағы мәдени алмасу бағдарламасы арқылы Кеңес Одағымен бірлесіп өндіріс жасауға тырысты. 1974 жылы Льюис «Ленфильм» компаниясымен халықаралық бірлесіп өндіріс туралы келісімге келді, сценарийін Альфред Хейс және Алексей Каплер бірлесіп жазды. Алғашында Льюис Артур Пеннді режиссер етіп тағайындаған, бірақ совет билігі оны «әлдеқайда либералды» деп санады, соның салдарынан, келісім бойынша Джордж Кукор «саяси көзқарасы бейтарап» американдық режиссер ретінде жұмысқа алынды. Льюис совет студиясын фильмде Марлон Брандо түсетініне уәде беріп, бірлесіп өндіріске көндірді, бірақ бұл уәде орындалмады. Кэтрин Хепберн мен Ширли Маклейн бастапқыда басты рөлдерге келісім жасаған, алайда түсірілім басталғанға дейін екеуі де жобадан бас тартты. Тейлор Дэвид Боуиге рөл ұсынды, бірақ ол бас тартты. Фильмнің түсірілімі Мәскеу мен Ленинград қалаларында өтті. Көбінесе жұмыс және тұру жағдайлары өте қиын болды, орыс емес актерлер суық ауа райына және көбінесе жеуге жарамсыз тағамға бейімделуде қиындықтарға тап болды. Бастапқыда Тайло рөліне таңдалған Джеймс Коко тек нан мен майды ғана қорыта алды, соңында өт қабығының қабынуына шалдығып, оны ауыстыру қажет болды, ал Элизабет Тейлор түсірілім кезінде амебалық дизентериямен күресті. Бірінші аптаның түсірілген кадрларын көргеннен кейін Тейлор Лондонға ұшып, түспен түсірілім тәжірибесі жоқ совет литвалық оператор Джонас Грициустың жұмысын тоқтатуды талап етті. Тейлордың барлық сахналары постпродакшн кезінде қайта түсірілді. Ол Сисли Тайсонмен де қиындыққа тап болды, оны өндіріске бұзық әсер етуге тырысқан деп айыптады. Бұл мәселелер өндірісті бір айға кешіктірген соң, 20th Century Fox Льюис орнына «Қызыл шатыр» фильмінде советтік түсірілім алаңдарында жұмыс істеген және орыс тілін білетін Пол Масланскині продюсер етіп тағайындады. Басты түсірілім 1975 жылдың 20 қаңтарынан 11 тамызына дейін жүргізілді. Variety журналы: «Ешкім осы фильмге күліп, келекелемейді (ондай жақсы), бірақ ешкім терең сезімге бөенбейді (ондай нашар)» деп жазды. Time Out New York бұл фильмді «Мейтерлинктың нәзік фантазиясының өте жағымсыз және әдемі нұсқасы» деп сипаттап, «Кукор режиссерлік еткеніне бір ай бойы сенбеуіңіз мүмкін» деп қосты. «Чикаго Трибьюн» газетінің сыншысы Джин Сискел фильмге төрт жұлдыздың біреуін ғана берді және оның өндіріс проблемалары «экранда көрінеді. Элизабет Тейлор жарық рухын сомдағанда ешқашан осыншалықты жаман көрінбеген. Оның киімі 50-ші жылдардағы жылтыраған көйлек, үстіне лава тәрізді тиара тағылған. Фильмдегі орыс актерлері сырттан келгендей көрінеді, олардың сөздері нашар дубляждалған. Басты рөлдегі екі бала да кинодағы балалар сияқты өтірік айтады. Көркемдік тұрғыдан да қорқынышты көріністер көп. Фильмнің ниеті дұрыс болғанымен, экрандағылар «Көк құсты» бақытсыздыққа толы фильмге айналдырады».
Edward Lewis optioned the film rights to The Blue Bird in 1968 and worked with Tower International to try to secure a co production with the Soviet Union through a cultural exchange program in the United Kingdom. In 1974, Lewis reached an agreement with Lenfilm to create an international co production co written by Alfred Hayes and Aleksei Kapler. Lewis initially hired Arthur Penn to direct, but Soviet authorities deemed him "too liberal" and as a compromise George Cukor was hired as a "non political" American director. Lewis convinced the Soviet studios to co produce the film with the promise that Marlon Brando would be cast in a role, but this never materialized. Katharine Hepburn and Shirley MacLaine initially were signed to star, but both dropped out of the production before shooting began. Taylor approached David Bowie to star in the film but he turned it down. The film was shot on location in Moscow and Leningrad. At times, both work and living conditions bordered on the primitive, and the non Russian cast found it difficult to cope with the severe weather and mostly inedible food. James Coco, originally cast as Tylo, could digest only bread and butter and eventually suffered a gall bladder attack that necessitated his being replaced, and Elizabeth Taylor dealt with amoebic dysentery throughout filming. After viewing her appearance in the first week's dailies, Taylor flew to London and demanded that the director of cinematography Jonas Gricius, a Soviet Lithuanian cinematographer who was inexperienced in shooting with color film, be replaced. All of Taylor's scenes were reshot in post production. He encountered more difficulties with Cicely Tyson, whom he accused of trying to jinx the production by casting voodoo spells on the set. When these issues caused the production to be delayed by a month, 20th Century Fox replaced Lewis with Paul Maslansky, who had experiences filming in the Soviet Union from The Red Tent and spoke Russian, as producer. Principal photography took place from January 20 to August 11, 1975. Variety wrote "Nobody's going to laugh in ridicule at any of it (it's that good) but nobody's going to be strongly moved (it's that bad)." Time Out New York called the film "a desperately pedestrian, hideously glitzy version of Maeterlinck's delicate fantasy" and added, "You'd never believe in a month of Sundays that Cukor directed it." Gene Siskel of the Chicago Tribune gave the film one star out of four and said that its production problems "show on the screen. Elizabeth Taylor has never looked uglier than she does portraying the spirit of light. She wears a '50s spangled gown topped by a lava like tiara. The Russians in the cast appear as interlopers, their speeches badly dubbed. The two starring children are as disingenuous as most movie children. Artistically grotesque moments abound. The film couldn't have its heart in a more right place, but what's up on the screen make this "The Blue Bird" one of unhappiness."
Марапаттар мен ұсыныстар
Фильм "Сатурн" сыйлығының ең үздік фантастикалық фильмі номинациясына іліккенімен, "The Holes" фильмі жеңіске жетті.
The film was nominated for the Saturn Award for Best Fantasy Film but lost to The Holes.