1936 жылғы "Sing, Sing, Sing" әні және Бенни Гудмен оркестрінің нұсқасы
Sing, Sing, Sing (With a Swing)
"Sing, Sing, Sing" - 1936 жылғы Луи Приманың хит әні. Биг-бэнд, свинг дәуірінің белгілі шығармасы, Бенни Гудменмен танымал болды. Тарихы, орындаушылар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Sing, Sing, Sing (With a Swing)" – 1936 жылы жазылған ән, музыкасы мен сөзі Луи Примаға тиесілі. Оны алғашқы болып New Orleans Gang тобымен Луи Прима жазған. Брансуик рекордссс оны 1936 жылғы 28 ақпанда 78 айналымды пластинка форматында шығарды, ал "It's Been So Long" әні B-жағы болды. Бұл ән биг-бенд және свинг дәуірлерімен тығыз байланысты. Флетчер Хендерсон сияқты бірнеше музыканттар осы туындыны аспаптық нұсқада орындады, ең белгілісі – Бенни Гудман.
"Sing, Sing, Sing (With a Swing)" is a 1936 song, with music and lyrics by Louis Prima, who first recorded it with the New Orleans Gang. Brunswick Records released it on February 28, 1936 on the 78rpm record format, with "It's Been So Long" as the B side. The song is strongly identified with the big band and swing eras. Several have performed the piece as an instrumental, including Fletcher Henderson and, most famously, Benny Goodman.
Бенни Гудманның жазбасы
1937 жылғы 6 шілдеде "Sing, Sing, Sing" Голливудта Бенни Гудманның кларнетте; Джин Крупаның барабанда; Гарри Джеймс, Зигги Элман және Крис Гриффинның трубада; Ред Баллард пен Мюррей МакЭчерн тромбондарда; Хайми Шертцер мен Джордж Кениг альт саксофондарда; Арт Роллини мен Видо Муссо тенор саксофонда; Джесс Стейси фортепианода; Аллан Рюсс гитарада; және Гарри Гудман бас гитарада орындады. Әнді Джимми Мунди аранжировкалаған. Көптеген биг-бенд аранжировкаларынан айырмашылығы, сол дәуірде үш минуттан аспауға шектелген, себебі оларды стандартты 10 дюймдік 78 айналымдық пластинканың бір жағына жазуға болатын, Гудман тобы жазған нұсқасы кеңейтілген туынды болды. 1937 жылғы жазба 8 минут 43 секундқа созылды және ол 12 дюймдік 78 пластинканың екі жағын алып жатты. Гудманның 1938 жылғы Карнеги залындағы тікелей орындалысы (импровизациялық сололармен) 12 минут 30 секундқа созылды. Мундидің аранжировкасына Флетчер Хендерсон тобы үшін Чу Берри жазған "Кристофер Колумб" және Приманың туындылары енді. Флетчер Хендерсон 1936 жылғы тамызда вокалдық нұсқасын жазды. 1937 жылғы Бенни Гудманның жазбасы 1982 жылы Грэмми атақ-даңқ залына енгізілді. Росс Файрстоунның айтуынша, 1937 жылғы жазба "түпнұсқа партитураға өте аз ұқсас". Хелен Уорд өзгерістер спонтанды түрде басталғанын айтты: "Бір күні Джин үшінші хордың соңына жеткенде барабан соғуды тоқтатудан бас тартты, себебі күй сол жерде аяқталуға тиіс болған, сондықтан Бенни кларнетке қол алып, онымен бірге ойнай бастады. Содан кейін тағы біреу тұрып, оны қабылдап алып, осылай жалғасты". Файрстоунның сөзіне сүйенсек, "Кристофер Колумбтан" алынған элементтер осылай қосылған. Гудманның жазбаларындағы нөмірдің атауы қосымша күйді мойындайды: "Sing, Sing, Sing (Кристофер Колумбты ұсынады)". 1966 жылы жарық көрген "Hear Me Talkin’ To Ya: The Story Of Jazz As Told By The Men Who Made It" кітабында музыка сыншылары Нат Шапиро мен Нат Хентофф Гудманды цитаталайды: "'Sing, Sing, Sing' (біз 1936 жылы Паломарға екінші сапарымызда орындауды бастадық) әлі де үлкен сәттілікке ие болды, және бірде-бір кеш осы күйсіз толық болған емес". Гудманның 1938 жылғы Карнеги залындағы джаз концертінде Кристофер Колумбпен араластырылған орындалысы коммерциялық жарияланымнан және Гудман тобымен жасалған келесі орындалымдардан ерекшеленді. Карнеги залындағы концертте Гудман тобының құрамы 1937 жылғы жазбадағыдай болды, тек Вернон Браун Мюррей МакЭчерннің тромбонында, ал Бейб Руссин Видо Муссоның тенор саксофонында орын алды. Стейси Гудман оны жеке орындауға рұқсат ететінін білмегеніне қуанғанын айтты, өйткені ол шаршап, "бұзып жіберген" болар еді. 1955 жылы "Бенни Гудман оқиғасы" фильмі үшін Карнеги залындағы орындалысты қайта жаңғырту үшін жасалған жазбаға Стейси қатысудан бас тартты және пианино солосы болмады, себебі оған бір күндік жұмыс үшін стандартты күндік жалақы ғана ұсынылды.
On July 6, 1937, "Sing, Sing, Sing" was recorded in Hollywood with Benny Goodman on clarinet; Gene Krupa on drums; Harry James, Ziggy Elman, and Chris Griffin on trumpets; Red Ballard and Murray McEachern on trombones; Hymie Schertzer and George Koenig on alto saxophones; Art Rollini and Vido Musso on tenor saxophone; Jess Stacy on piano; Allan Reuss on guitar; and Harry Goodman on bass. The song was arranged by Jimmy Mundy. Unlike most big band arrangements of that era, limited in length to three minutes so that they could be recorded on one side of a standard 10 inch 78 rpm record, the version which Goodman’s band recorded was an extended work. The 1937 recording lasted 8 minutes and 43 seconds, and it took up both sides of a 12 inch 78. The recording of Goodman's 1938 Carnegie Hall live performance (with impromptu solos) took 12 minutes and 30 seconds. Mundy's arrangement incorporated "Christopher Columbus", a piece written by Chu Berry for the Fletcher Henderson band, as well as Prima's work. Fletcher Henderson recorded a vocal version in August 1936. The 1937 Benny Goodman recording was inducted into the Grammy Hall of Fame in 1982. Ross Firestone says that the 1937 recording "bore only the slightest resemblance to the original score." Helen Ward said that the changes started spontaneously: "One night Gene just refused to stop drumming when he got to the end of the third chorus, where the tune was supposed to end, so Benny blithely picked up the clarinet and noodled along with him. Then someone else stood up and took it, and it went on from there." Firestone says the elements from "Christopher Columbus" were added this way. The title of the number as given on the Goodman recordings acknowledges the additional tune "Sing, Sing, Sing (introducing Christopher Columbus)”. In their 1966 book Hear Me Talkin’ To Ya: The Story Of Jazz As Told By The Men Who Made It, music critics Nat Shapiro and Nat Hentoff quote Goodman as saying, "'Sing, Sing, Sing' (which we started doing back at the Palomar on our second trip there in 1936) was still a big thing, and no one nighter was complete without it." Goodman's 1938 Carnegie Hall jazz concert performance with Christopher Columbus interpolation was different from the commercial release and from subsequent performances with the Goodman band. The personnel of the Goodman band for the Carnegie Hall concert were the same as in the 1937 recording session, except that Vernon Brown replaced Murray McEachern on trombone, and Babe Russin replaced Vido Musso on tenor saxophone. Stacy was quoted as saying he was glad he did not know Goodman was going to let him solo, because then he would have gotten nervous and "screwed it up." For the 1955 recording recreating the Carnegie Hall performance for the movie The Benny Goodman Story, Stacy declined to participate and there was no piano solo, because he was offered only a standard daily wage for one day's work.