Кіріспе

Зосим туралы әңгіме (кейде Нарация, Апокалипсис немесе Зосимнің сапары деп те аталады) – 5-ші ғасырда жазылған грек мәтіні. Ол кейде Ескі Келісімнің псевдоэпиграфтарының қатарына жатқызылады. Орта ғасырларда ол сирия, араб, геэз, армян, грузин және славян тілдеріне аударылған. Мәтіннің яһуди немесе христиан текті екендігі және оның мәтіндік тарихы туралы пікір таластары көптеген жылдар бойы жүргізіліп келеді. Әңгіме 18 тараудан тұрады, оның 8–10 тараулары дәстүрлі түрде "Рехаптықтар тарихы" деп аталатын жеке жұмыс құрайды, ал 11–16 тараулары "Бақыттылардың мекені" деп белгіленген бөлек туындыны құрайды. Бұрын "Тарихтың" мәтіннің негізгі ядросы болғаны және қалған бөлігі оның айналасына құрастырылғаны есептелген, бірақ қазіргі таңда мұндай пікір кеңінен қабылданбайды. Керісінше, ол мәтінге кейіннен қосылған деп саналады. Әңгіме Бақытты аралдар туралы классикалық аңызға және Еремия кітабының 35-тарауына негізделген. Онда грек мәдениетінің күшті ықпалы байқалады, ал повесть грек мифологиясына ұқсас, әсіресе терапевтер туралы әңгімелермен көбірек ортақ нәрселерді бөліседі. Ол Зосиммен басталады, ол шөлгеуші, Құдайдан Рехаптықтардың жерін көрсетуін үнемі сұрап, соңында Құдай оған періштесін жіберіп, сол жерге жетелеуге рұхсат береді. Жонадаб басқаратын Рехаптықтар адамзаттың технологиялық жетістіктерінен пайда көре алмай, періштелермен бірге өмір сүреді, қалың киім кимейді және тек олардың хош иісті аралдарында өсетін ең таңқурай жемістерін ғана жейді.