Кіріспе

Marine Aircraft Group 24 (MAG 24) – Канеохе шығанағындағы Теңіз әскерінің әуе стансасында дислокацияланған АҚШ Теңіз корпусының авиациялық тобы. MAG 24 1-ші Теңіз авиациялық қанатының және III Теңіз экспедициялық корпусының (III MEF) құрамында болады.

Миссия

Жауынгерлік дайындығы жоғары, кез келген уақытта, дүниежүзілік масштабта қолданысқа ие экспедициялық авиация күштерін, теңіз әскерінің әуе-жер күштеріне (Marine Air Ground Task Force) беру.

Белсенділенуі (1 наурыз 1942)

MAG 24, 1942 жылдың 1 наурызында Ewa теңіз әуе станциясында 23-ші теңіз авиациялық тобымен (MAG 23) бірге құрылды және 2-ші теңіз авиациялық қанатына (2d MAW) қосылды (ол 1941 жылдың қаңтарында ғана құрылған болатын). MCAS Ewa Оаху аралының оңтүстік-батысында және іргелес Барберс Пойнт әскери-теңіз әуе стансасында орналасқан. MAG 24-тің мақсаты – «жауынгерлік аймақтарда пикирлеуші бомбалаушылардың қажеттілігін толықтыру» болды. MAG 24-ке алғашқыда майор И. Л. Кимес басшылық етті және негізінен қағазда ғана бар екі эскадрильядан (VMF 211 және VMF 212) тұрды. MAG 24 және MAG 23 бірнеше ай бойы ұшақтары болмағандықтан қиындықтарға тап болды, себебі барлық қолдағы ресурстар Мидуэйге немесе басқа жерлерге жөнелтілді. Екі MAG-да қол жетімді жалғыз ұшақтар – бірнеше жөнделген SBD 1 және SBD 2 болды, лейтенант-полковник Клод Ларкиннің сөзімен айтқанда: «жақсы емес, бірақ бізге ұшуға мүмкіндік берді».

Жаңа Гебридтердегі Эфатедегі ұшу-қону жолын салу (1942 жылдың наурыз - мамыр айлары)

MAG 24-тің іске қосылғаннан кейін екі апта өткен соң, 15 наурызда капитан Джон К. Литтл басқаратын штаб эскадрильясы әуежай салуға көмектесу үшін Жаңа Гебрид аралдарындағы Эфатеге аттанды. Эфате АҚШ-тың соғысқа қатысуы үшін маңызды болған себебі оның стратегиялық орналасуы еді. Әскери-теңіз күштерінің бас штабы адмирал Эрнест Кинг: «Эфате – Жаңа Гебрид аралдары, Соломон аралдары және Бисмарк аралдары арқылы қадамдық түрде алға жылжуға мүмкіндік беретін баспалдақтың алғашқы сатысы болсын» деді. Келесі 24 айда одақтастар осы мақсатқа жетті. Эфатеде жапондықтар шабуыл жасаған жоқ, бірақ әуежай құрылысы тиісті инженерлік жабдықтардың жетіспеуі мен малярияның таралуы салдарынан қиындықтарға тап болды. Капитан Литтл мен MAG 24 эскадрильясының сарбаздары «үлкен қиындықтарға қарамастан» атқарған жұмысы үшін АҚШ-тың бригада генералы Нил С. Джонсоннан алғыс хат алды. MAG 24 штаб эскадрильясы 24 мамырда Эфатеден MCAS Санта-Барбараға қайта оралды, ал 1942 жылдың тамызына қарай әуежайда Гуадалканал үшін жауынгерлік операцияларды жүргізуге жарамды 6000 футтық ұшу-қону жолағы салынды.

Санта-Барбара әскери-теңіз флотының әуе станциясы (1942 жылдың маусымынан 1943 жылдың қаңтарына дейін)

1942 жылдың мамыр және 1943 жылдың желтоқсаны аралығында MAG 24 Тынық мұхитындағы соғыс күшейгеніне байланысты бірнеше рет орын ауыстырды. 1942 жылдың маусым айында MAG 24 жаңа ашылған MCAS Санта-Барбарадағы алғашқы бөлімше болды, онда бар болғаны 12 офицер және 125 сарбаз болды. Бастапқыда MCAS Санта-Барбара аралдық базаға ұқсас болды, ал әуе станциясы бастапқыда "Батпақ" деп аталды. Көп жауған жаңбыр мен толқындар жиі даланы су басатын, сондықтан кез келген жерге жету үшін 4 дөңгелекті джиптер қажет болды. Ұшқыштар әзілдеп "Санта-Барбара көліне" қонуға рұқсат сұрап бақты. 1942 жылдың 23 ақпанында жапондық суасты қайығы жақын орналасқан Элвуд мұнай аланына оқ жаудырғандықтан, теңізшілер Санта-Барбараның қорғаушылары ретінде жылы күтіп алынды. Бір апта ішінде осы жылы күтімнің нәтижесінде MAG 24 шіркеуінің дін қызметкері 15 неке қиды. MAG 24 бастапқыда жапондықтардың кез келген шабуылына тойтарыс беру үшін әуеайлаққа жақын жағалауда жауынгерлік шұңқырлар қазып, қорғаныс позицияларын ұстап, порт/қайың күзетінде тұрды. Бастапқыда әуеайлақта жапондық суасты қайығы қайта оралған жағдайда тереңдік зарядтарымен жабдықталған Grumman J2F Duck ұшағы болды. Кейін "Duck" ұшағына SNJ 3 Texan және SBC 4 Helldiver екіұшағы қосылды. Алайда, 1942 жылдың күзіне қарай MAG 24 құрамында VMSB 143, VMSB 144, VMSB 242, VMSB 243 және VMSB 244 болып, барлығы SBD Dauntless ұшағын ұшты. Тиісті жабдықтармен жабдықталғаннан кейін, MAG 24 жауынгерлік міндетке дайындық мақсатында үдетілген оқу бағдарламасын өтті. 1943 жылдың қаңтарында MAG 24 USS Mormachawk кемесімен MCAS Ewa-ға оралды, содан кейін 4-ші теңіз базасының қорғаныс әуе күштеріне тағайындалды. MAG 24 штаб эскадрильясы MCAS Ewa-да қалды, бірақ оған қосылған персонал Мидуэй атолында, Джонстон атолында және Пальмира атолында болды, олар MAG 24 Тынық мұхиты театрына орналасқанша күтті. Эфате Тынық мұхитындағы қақтығыстың кіреберіс қақпасы болды; бөлімдер оқу және алмастыру үшін 2-4 апта бойы сол жерде қалды. Оңтүстік Тынық мұхиты теңіз әскерінің әуе қанатына (MASP) тағайындалған MAG 24 жергілікті әуе қорғанысының миссиясын алды, алдыңғы қатарға орналасуды күтіп. MAG 24-ке тағайындалған эскадрильялар үнемі ауысып тұрса, MASP бес истребитель эскадрильясынан (VMF), үш секіруші бомбалаушы эскадрильясынан (VMSB) және үш торпедалық бомбалаушы эскадрильясынан (VMTB) тұрды. MAG 24 орналасу кезінде Арундел аралын басып алу және Коломбангараны оқшаулау болды, одақтас күштер Жаңа Джорджия үшін науқанды аяқтады. Осы уақыт ішінде алдыңғы қатардағы әуе соғысы истребительдермен және бомбалаумен жүргізілді, одақтас күштер Бугенвиллге қарай жылжыды. Қыркүйектен қазанға дейін Бугенвиль аралындағы жапондық әуежайлар үнемі және күшейе түскен қарқынмен бомбаланды. 1943 жылдың 17 қарашасында MAG 24 Баникаға, Расселл аралдарының бір бөлігіне көшірілді, онда олар Бугенвильге шабуыл жасады, содан кейін аралдағы мақсатқа байланысты одақтас әуежайлар аяқталды. Рабаул 1942 жылы жапондықтар басып алған және нығайтқан стратегиялық терең су порты болды. Бугенвильдегі жорық маневрлік соғыспен жүргізілді, бұл аралдағы 40 000 жапондық күштердің 2000-нан басқасын айналып өтіп, Торокина мысығында 6 мильге 8 мильге дейінгі жағажайды басып алды. Торокина мысығы табиғи түрде қорғауға жарамды, бірақ батпақтарда және аралдың солтүстік және оңтүстік шеттеріндегі жау күштерінің арасында орналасқан. Бугенвильге қону 1943 жылдың 1 қарашасында басталды, 31 TBF және 8 SBD қонуға дейінгі авиациялық өрттерді аяқтады, оларды Оңтүстік Тынық мұхиты күштерінің қолбасшысы уақыты, орындалуы және қарсылықты азайтуы үшін мақтады. Құтқару күші 3-ші теңізшілер дивизиясынан (оның ішінде 3-ші теңізшілер полкі) және 2-ші рейдер полкінен тұрды. [9] Таравадан Окинаваға дейін теңізшілерді ертіп келген әскери тілші Роберт Шеррод кейіннен былай деді: "Торокина мысығындағы батыл шабуыл Рабаул адмиралдарын ұйқыда ұстады; қону олар дәстүрге жатқан жерде ең жақсы соққы болды". Жақын орналасқан одақтас кемелерге жасалған ойсыз шабуыл кезінде жапондықтар 11 қарашада тағы 41 ұшақты жоғалтты. Осы шығындардан кейін жапондықтар барлық авиакомпанияларды 13 қарашада Бугенвилл үшін шайқастан шығарып салды. 16 қарашаға қарай жапондықтар Рабаулдан 70 ұшақты, ал авианосецтерден 121 ұшақты жоғалтты. Осы уақыттан бастап Бугенвильдегі әуе соғысы көбінесе түнде болған шағын шабуылдарға ауысты. 9 желтоқсанда VMF 212 және VMF 215 жердегі экипаждары бірінші ұшу-қону жолағы аяқталған күні бұрын Торокина мысығына келді. 21 желтоқсанда MAG 24 Бугенвильге келді, онда топ командирі (подполковник Уильям Маккитрик) Бугенвиль әуе операцияларына басшылық етті. Бірінші екі миссия сәтсіз аяқталса, үшіншісі 9 қаңтарда Тобера әуежайын және 21 жапондық истребителін жойды. 12 қаңтардан бастап Бугенвилльден SBD және TBF эскадрильяларының жеті тобы, сондай-ақ басқа одақтас орта және ауыр бомбалаушылары (барлығы 200-ден астам) Рабаулды күн сайын бомбалады. Наурыздың ортасына қарай одақтас күштер истребительдердің эскортысыз шабуылдарды аяқтады. Рабаулды бомбалау және оқшаулау 1945 жылдың ортасына дейін 44 айға созылды. Осы уақыт ішінде 10 000 жапондық қызметкер қаза тауып, Рабаулдың стратегиялық бекінісі соғыстың соңына дейін жапондықтардың барлық байланыс желілерінен оқшауланды.

Бугенвилл периметрі шайқасы (1944 жылдың наурызы)

Одақтас күштер, MAG 24-тің құрамында, Рабаулды жоюды жалғастырғанда, Бугенвилдегі қалған жапон күштерінің бас қолбасшысы, генерал Харукичи Хякутаке, аралға жер күштері енді келмейтінін түсінді. Желтоқсан айының соңында жапон әскерлері Торокина мүйісі маңындағы басып алынған әуежайларға шабуыл жасауға кірісті. Осы кезде 1-ші теңізшілердің амфибиялық корпусының (3-ші теңізшілерді қоса) теңізшілері АҚШ армиясының «Америка» дивизиясымен алмастырылып, қорғаныс позицияларын нығайтуды жалғастырды. MAG 24 Пива-Дядя айманының солтүстік бөлігін қорғауға бекітілді және қорғаныс үшін әрқайсысы төрт ротадан тұратын екі жаяу әскер батальонына бөлінді. MAG 24 батальондарының әрқайсысына армияның ауыр қару компаниясы қосылды. Шабуылдар кезінде Бугенвилдегі 27 000 адамнан тұратын одақтас күштер 15 000 жапон жаяу әскерімен және жапондықтардың Тынық мұхитында шоғырландырған ең көп далалық артиллериясымен бетпе-бет келді. Әуежайларға шабуылдар 1944 жылдың 8 наурызында басталды және 24 наурызға дейін жалғасты. Шабуылдардың салдарынан Бугенвилдегі барлық ұшақтар әр түнде Баракома, Мунда немесе Грин аралына эвакуацияланып, таңертең жау позицияларына бомба тастап қайта оралатын болды. 10 наурызға қарай 114 SBD және 45 TBF ұшағы «көбінесе үнсіздіксіз» ұшып, жаудың артиллериялық позицияларын анықтауда үлкен дәлдік көрсетті. Келесі бірнеше күнде Бугенвиль әуежайларын қоршаған төбелерде қорғаныс шабуылдары күшейді. Одақтастар 13 наурызда 123 тонна, ал 14 наурызда 145 тонна бомба тастады. Бомбалаудың күшеюі генерал Хякутаке күштерін («Pistol Pete» деп аталды) бірнеше күнге тоқтатты. Жапон күштерінің соңғы шабуылы 23-24 наурыз түнде болды, ол басталғаннан кейін бірнеше сағаттан соң қайтарылды, бірақ қақтығыс кезінде 16 MAG 24 теңізшісі жараланды. 16 күндік шабуылдардан кейін жапондықтар 5469 адамды жоғалтты, ал одақтас күштер (MAG 24-ті қоса) 263 адамды жоғалтты. Генерал Хякутаке мамыр айында тағы да шабуыл жасауды жоспарлады, бірақ сәуір айында күріш рационы басқыншылыққа дейін болған деңгейдің үштен біріне, ал қыркүйекте мүлдем тоқтаған кезде операцияны тоқтатты. Осы уақыт ішінде MAG 24 эскадрильяларының жердегі экипаждары атыс кезінде тиімділігімен көзге түсті. VMF 215 ұшақтардың 95%-ын ұшуға дайын күйде ұстады, бірақ оларда жара, дизентерия, безгек және шаршау жиі кездесті. VMSB 244 жердегі бөлімшеде 10% шығынға ұшырады, бірақ аралдағы ең жоғары қол жетімділікке ие болды. «Air Solomons» командирі 18 наурыздағы оқ жарылысында жараланған алты адамы бар VMSB 235 ұшағын «керемет еңбек еткені үшін, міндетке деген жанқиярлық берілгендігі үшін және Бугенвиль әуежайларын бомбалау кезінде жеке қауіпсіздігін ескермегені үшін, оларға берілген ұшақтар жұмыс істеуі үшін, ең жоғары мақтау мен құрметке лайық» деп мақтады. Ұқсас ұсыныстар басқа MAG 24 бөлімшелеріне де жіберілді, соның ішінде: HqSq 24, SMS 24, VMF 218, VMF 223, VMTB 232 және VMTB 134. Бұл ескерту бұйрығы және миссия Теңіз жаяу әскерлерінің жақыннан әуе көмегі доктринасын қалыптастырып, енгізген даму кезеңін бастады. Никарагуадағы соғыстар аралығында жақыннан әуе көмегінің алғашқы әрекеттері сәтті аяқталғанмен, талаптарды анықтаудан басқа доктрина аз болды және Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін ешқандай құрылымдық даму аяқталмады. Гуадалканал кезінде әуе байланыс топтары (ALP) аралда оқытылды және мақсаттарды бақылау үшін майданға сирек баратын. Жаңа Джорджияда АПП-лар шайқасқа бір күн бұрын брифинг өткізе бастады, кейде жақсартулар жасады. Бугенвиль кампаниясы жақыннан әуе көмегінің қазіргі мағынадағы басталуын белгіледі, бірақ ол әлі де жердегі қолбасшылардың күдігіне ұшырады. Бугенвильге шабуылдан үш ай бұрын 3-ші теңіз дивизиясының әуе офицері ALP шағын мектебін ұйымдастырды, ол мүмкіндіктер мен шектеулерді, жақыннан әуе көмегін сұрату процедураларын және әуе-жер байланысының егжей-тегжейін үйретті. Мектеп шағын болды (үш ұшқыш және алты радист), бірақ ол Бугенвиль кезінде байланысты (және, осылайша, дәлдік пен өлімді) арттыру бойынша дивидендтер төледі. Жақыннан әуе көмегінің ең көрнекті қолданылуы «Hellzapoppin» жотасына жасалған бірнеше шабуылдар болды, онда 3-ші MARDIV тарихшысының айтуынша «жотаны басып алудағы ең тиімді фактор болып ауа шабуылдары шықты. Тынық мұхитындағы соғысқа дейін жақыннан әуе көмегінің ең табысты мысалы». MAG 24 OPSO-ы (соғыстық тілші Роберт Шерродтың «бас профессоры») лейтенант-полковник Кит МакКатчон бұрынғы жақыннан әуе көмегі дамуын кеңейтіп, мектеп құрып, барлық доктриналар мен процедураларды жүйеледі. Олар бұл жұмысты 37-ші армия дивизиясымен бірге жасады, олар Филиппинде қолдау көрсетті. Сонымен қатар, оқу кезеңінде авиаторлар ALP және SBD Dauntless сияқты радио мүмкіндіктерімен жабдықталған радио джиптерін де жабдықтады. Бұл ALP джиптері батальондық басқару штабына немесе жоғары деңгейге тіркелді және жақыннан әуе көмегін ұсынатын ұшақтарды тікелей басқарды. Бұрын 5-ші әуе күштері (MAG 24-ке бағынышты) өз ALP-ларын ұсынған, олар дивизияға немесе жоғары деңгейге тіркелген; сұраулар мен басқару орталықтандырылған байланыс құрылымы арқылы майданнан алыс жіберілді. ALP джиптері мен майдандық басқару бұрынғыдан өзгеше болғанмен, бұл тактиканы теңіз күштері мен армия бұрын қолданған. Бугенвильдегі теңіз жоспарлаушылары Филиппиндегі болашақ миссияны ескере отырып, ұшақтарға тікелей байланыс арқылы бағыт беру тиімдірек және операциялық қарқынды едәуір арттырады деп сендірді. Рабаулды сәтті оқшаулау Филиппин кампаниясына дайындыққа ерекше жағдай жасады, ол тәжірибелі авиаторларға жақыннан әуе көмегіне мамандану үшін үш айлық оқу кезеңін ұсынды. АҚШ армиясы инженерлері Магальдан әуежай құрылысын жылдам жүргізді, ал MAG 24 ұшақтары 1945 жылдың 25 қаңтарында келе бастады. Кампания үшін MAG 24 және MAG 32 бірігіп MAGSDAGUPAN (MAGSD) құрды. Бірінші миссиялар 27 қаңтарда VMSB 241 арқылы жүзеге асырылды, ал 31 қаңтарға қарай MAGSD жеті эскадрильяны және 174 SBD ұшағын қабылдады. Осы алғашқы миссиялардың барысында теңізшілердің шабуылдық бомбалаушылары ауаға көтерілгеннен кейін жерден басқару қамтамасыз етілмеді. Ақыр соңында, 31 қаңтарда генерал Макартур MAGSD-ге жақыннан әуе көмегінің тиімділігін дәлелдеу мүмкіндігін берді. Макартур генерал 1-ші кавалерия дивизиясын Манилаға 100 мильдік батыл шабуыл жасауға және Санто-Томасқа қамаудағыларды босатуға бұйырды. MAGSD-ге 1-ші кавалерия дивизиясының қанатын таңертеңнен кешке дейін тоғыз ұшақтың патрульдік тобымен қорғау миссиясы тапсырылды. «Тамаша сату шеберлігі және әскерлерге дұрыс майдандық басқарумен теңізшілердің ұшқыштары нені істей алатынын көрсетуге деген ұмтылысымен» MAGSD 1-ші және 2-ші кавалерия бригадаларына екі теңіз ALP джипін тіркеуге қол жеткізді. Тоғыз ұшақтың патрульдік тобы ұшатын колоннаның алдында барды, жапондық позицияларды анықтады және тықсырулардың айналысына бағыт берді. 1945 жылдың 2 қаңтарында кавалерияның бір бөлігі дивизияны тұтас тоқтата алатын жапон батальонымен тоқтатылды. Тіркелген ALP патрульге бірнеше көрсетулер жасауға шақырды, бұл кавалерияға SBD ұшақтары атуынсыз жапондықтарды жеңуге мүмкіндік берді. Сонымен бірге, SBD патрулі 1-ші кавалерия желісінің алдында импровизациялық бомбалау шабуылын жасады, нәтижесінде барлық бомбалар 200x300 метрлік аумаққа түсті және нысанда қирату тудырды. Соңында, ALP жапондық истребитель аймақта болғандығы туралы хабарламаны алғанда, полк командирі MAG ALP джиптерінің біріне жүгірді. ALP офицері 2000 метр қашықтықта өртенген истребительге көрсетті, ол...

Филиппиннің Минданао жорығы (1945 жылдың сәуірі мен қыркүйегі)

Лусондағы операциялар 1945 жылдың ақпан айының ортасында MAG 32 Оңтүстік Филиппинге, Минданаоға көшкен кезде аяқталуға басталады. MAG 24 сәуір айының басында MAG 12 және MAG 32-ге қосылып, MAGSZAMBOANGA (MAGZAM) құрады. MAGZAM-мен операциялар кезінде MAG 24 Лусон кампаниясында снайперден қаза тапқан ALP офицерінің құрметіне аталған Титкомб әуежайынан ұшты. Лейтенант-полковник МакКатчон филиппин партизандарына әуе көмегін үйлестірген және аймақтағы жер күштерінің қарсылықсыз қонуына мүмкіндік берген қауіпті барлау миссиясы кезінде Титкомб әуежайының орнын таңдады. Бұл іс-әрекеті үшін МакКатчонға Күміс Жұлдыз табыс етілді. MAG 24 1945 жылдың 17 сәуірінде келді және 22 сәуірде ұшу операцияларын қайта бастады. Генри Чапин Филиппин кампаниясын теңіз авиациясы үшін "шешімді кезең" деп сипаттады. Бұрынғы "жақыннан әуе көмегінің доктринасы ұрыста толықтырылып, жетілдірілді және қатайтылды". Көбінесе, жақыннан әуе көмегі зауыт сияқты дәл және тиімді болды. Мысалы, әр күн сайын, әр сағат сайын 0800-ден 1500-ге дейін бір топ 24-ші дивизияның ALP-сіне хабарлап тұрды. MAGZAM теңізшілері әр деңгейдегі армия басшылығынан 30-дан астам марапат алды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Бейпинг Қытайды басып алу (19451947)

22 қыркүйекте 1945 жылы 1-ші теңіз авиациялық қаруы (1-МАВ) 3-ші амфибиялық корпустың (IIIAC) құрамында Филиппиннен Окинава арқылы Қытайға қарай қозғала бастады. MAG 24 Қытайдың Бейпинг қаласындағы Наньюань әуеайлағында орналасқан болатын, және VMF эскадрильялары F4U 4 "Corsair" және F7F Tigercat ұшақтарын, сондай-ақ C 47 SkyTrain, C 46 Commando, SNB 3 Navigator және OY 1 Sentinel сияқты топқа тікелей қарастырылатын бірнеше көлік және бақылау ұшақтарын пайдаланды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Қытайда үш соғысушы тарап болды: Чан Кай Шек басқаратын ұлтшылдар, Мао Цзэдун басқаратын коммунистер және жапондық және корейлік оккупациялық күштер. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталған кезде Қытайда 630 000-нан астам жапондық және корейлік әскері қалды. Теңіз әскерлерінің Қытайдағы миссиясы, Теңіз күштерінің хатшысы Артемус Гейтс мәлімдегендей, "жапондықтарды қарусыздандыру және оларды Қытайдың ұлттық үкіметінің әскерлері ғана осы миссияны орындай алатын деңгейге дейін қайтару" болды. Қараша айында Бейпингке келгеннен кейін 1-МАВ күш көрсету патрульдерін ұшырып, жиі жерден шабуылға ұшырады. 1-МАВ және MAG 24 жүзеге асырған міндеттердің арасында барлау және теңіз жаяу әскерін әуеден қорғау, сондай-ақ күш көрсету патрульдері болды. Теміржол желілерінің жағдайы, әсіресе, МАГ үшін маңызды міндеттік мақсат болып табылды, себебі олар коммунистік күштердің үнемі саботаждауына ұшырады. Коммунистер мен ұлтшылдарды келісуге шақыру үшін президент Трумэн екі тарап арасында бейбітшілікке қол жеткізу үшін генерал Маршаллды арнайы өкілі етіп тағайындады. 1946 жылдың ақпан айында ол атысты тоқтату туралы келісімге қол жеткізді. Алайда наурыздың ортасына қарай, атысты тоқтату туралы келісім коммунистер тарапынан ашық бұзыла бастады, бірақ бейбіт келісімге қол жеткізу әрекеттері 1946 жылдың соңына дейін жалғасты. Сонымен қатар, коммунистік күштер Қытайдың бір бөлігін әлі де оккупациялап тұрған Кеңес Одағынан айтарлықтай қолдау алды. Маршалл келісімімен атысты тоқтату және кеңестік көмек коммунистік күштердің әскери күшін едәуір арттыруға мүмкіндік берді. Ұлтшылдар да Маньчжуриядағы әскерлерінің санын көбейту арқылы осы үрдіске қосылды. 1946 жылдың көктемінде Қытайдағы теңіз жауынгерлері соғыстан кейінгі әскер санының азаюы және әскерлерді АҚШ-қа қайтару саясатының нәтижесінде азайтылды. 1946 жылдың жазында жапондықтардың көпшілігі өздерінің туған аралдарына қайта оралды, ал теңіз жауынгерлерінің кетуі үдеді. Теңіз жауынгерлеріне стратегиялық көмір желілерін және көпірлерді күзету қалды, және бұл міндеттер мүмкіндігінше тезірек Ұлттық күштерге берілді. 1946 жылдың соңында президент Трумэн ұлтшылдар мен коммунистердің бітімге келе алмайтындығы анық болғандықтан, АҚШ-тың Қытайдағы қатысуын тоқтатуды бұйырды. MAG 24 1947 жылдың 1 сәуірінде Гуамға жөнелту туралы бұйрық алды. Зымырандар Гуантанамо шығанағындағы әскери-теңіз базасынан 15 миль және Флорида жағалауынан 90 миль қашықтықта орналасқан. Бұл қарулар іске қосылған кезде АҚШ пен КСРО арасындағы бәсекелестік түбегейлі өзгеруі мүмкін еді. Кеңес Одағының күшін арттыруы АҚШ-тың Батыс Еуропадағы баллистикалық зымырандарына, әсіресе Түркиядағы баллистикалық зымырандарына жауап болды. 20 қазанда MAG 24 және 24 әскери-әуе базасының эскадрильясы (MABS 24) командирлері GTMO-ға барлау миссиясына кетті. Кей-Уэстте MAG 26 және MAG 32 ( ) M=эскадрильялары қосылды. 28 қазаннан кейін 5-ші теңіз экспедициялық бригадасы 18 000 теңізші, 20 кемемен шығысқа қарай жылжыды, және HMM 361, VMA 121 және VMGR 352 эскадрильялары кірді. Жалпы алғанда, қауіп-қатерге қарсы 400 000 американдық әскер жұмылдырылды. Халықаралық және АҚШ-тың басқыншылықты тез айыптауы орын алды. 1990 жылдың 5 тамызында президент Буш шабуылды "жалаңаш агрессия" деп атады және "бұл тоқтатылмайды" деді. 6 тамыз күні Сауд Арабиясы АҚШ-қа өз елінде әскери күш орналастыруға рұқсат берді және Пентагон бірнеше сағат ішінде "Шөл қалқаны" операциясын бастады. 3-ші МАВ үшін ұсынылған негізгі қанат күштеріне төрт F/A 18 Hornet эскадрильясы, екі AV 8B Harrier эскадрильясы, екі A 6E Intruder эскадрильясы және барлық Marine EA 6B Prowlers кірді. Соғыс басталған кезде, қаланы қоршап тұрған ұшақтардың саны екі есеге жуық болды, оның ішінде OV 10 Bronco ұшағы да бар еді. Ұшақтар мен персоналдың бірлігін сақтау ниеті бұрынғы операциялық міндеттемелердің қатал шындығымен кездесті, эскадрильялар әуе кемелерін (F/A 18A-дан F/A 18C-ге дейін) және зейнетке шығарылатын әуе кемелерін ауыстыруға мәжбүр болды (A 6E Intruder). Әуе кемесінің әртүрлі мәселелері, соның ішінде сапқа қою алдындағы персоналдық мәселелер, Сауд Арабиясына ең жақсы ұшақтарды жөнелту үшін ұшақтар мен персоналды толық ауыстыруға әкелді. Қажетті танкқа қарсы қабілеттілікті қамтамасыз ету үшін HMLA эскадрильялары 18 Cobra және алты Huey ұшақтарынан тұратын Cobra-ға басымдық берілді, әдеттегі жарты-жартылай араласудың орнына. Ұшақтар мен персоналды ауыстыру жөнелтілген күштердің бірінші келген және соңғы келген эскадрильялары арасында дайындық пен оқытудағы айырмашылықтарға әкеліп соқты, осының салдарынан шиеленіс туды. "Шөл даулы" операциясы үшін шабуылдық қолдау талабы үш HMM эскадрильясы CH 46E ұшақтарын және үш HMH эскадрильясы CH 53D және CH 53E ұшақтарының қоспасын пайдаланып басталды. Бұл да күштер толыққаннан кейін алты HMM эскадрильясына және шамамен бес HMH эскадрильясына, соның ішінде бөлімшелерге дейін екі есеге жуық өсті. CH 46E 1990 жылы өзінің қартайғанын көрсетті, беріліс бұзылуы ұшақтың максималды жалпы салмағын 24 300 фунттан 22 000 фунтқа дейін төмендетті. CH 46E Персика шығанағының жоғары қысымы мен тығыздығына байланысты да шектелді, нәтижесінде әрбір ұшақтағы стандартты жауынгерлік жүк сегіз адамды құрады. MAG 24-тің қалған F/A 18C эскадрильялары да 19 желтоқсанда Персика шығанағына жөнелту туралы бұйрық алды. VMFA 212 Персика шығанағына тағайындалатынын күтіп, алдымен MCAS Юмаға барлық сапқа қою алдындағы оқытуды жүргізу үшін келді. MAG 24 сондай-ақ 1990 жылдың қыркүйек айының бірінші аптасында стратегиялық әуе арқылы жеткізілген HMH 463-тен сегіз CH 53D және HMM 165-тен 12 CH 46E ұшақтарын жөнелтті. HMM 265 де 5-ші MEB құрамында "Шөл қалқанынан" "Шөл даулына" өтуден кейін жөнелтуге тағайындалды. Сауд Арабиясына келгеннен кейін, теңіз авиациялық активтері логистикалық міндеттерді теңгерді және жауынгерлік дайындыққа жету үшін соңғы тапсырмаларды орындады. Hornet эскадрильяларына кез келген жаңа агрессияны тоқтату үшін күш көрсету патрулін (CAP) ұстау қосымша міндет жүктелді. Жөнелтуден бастап "Шөл даулы" операциясы басталғанға дейін қаңтардың ортасына дейін, негізгі қанат активтері түнгі көру көзілігімен ұшу, әуедегі атыс, жаппай шабуылдар және Әуе тапсырмаларын орындау репетицияларына шоғырланды. Жөнелтілген Hornet эскадрильялары үшін ерекше маңызды болған нәрсе - HARM радиолокациялық қарсы зымыранын қолдану болды, оны олар алғаш рет қолданатын еді. 3-ші МАВ-қа жалпы қолдау көрсеткен кезде, шабуылдық қолдау тікұшақтары көбірек күрделі тікұшақ шабуылдарына дайындық репетицияларына шоғырланды. Соңғы репетиция, 1991 жылдың 7 қаңтарында орындалды, онда екі дюжина CH 53 және CH 46, сегіз AH 1W, AV 8B және OV 10 бөлімі, сондай-ақ екі UH 1N басқару және бақылау үшін ұшырылды. "Шөл қалқаны" операциясы 15 қаңтарда "Шөл даулы" операциясына ауысты.

"Шөлдік дауыл" операциясы (1991 жылдың қаңтар-ақпаны)

Desert Shield-тің басында, 1991 жылдың қазан айының соңында президент Буш пен оның әкімшілігі экономикалық санкциялардың “ұзақ мерзімді тоқырауға” алып келетінін және Саддам Хусейнді Кувейттен шығару үшін жердегі әскери науқан қажет екенін шешті. Президент Буш 7 қарашада өтетін аралық сайлаудың аяқталуын күтіп отырғанда, Қорғаныс министрі мен Бірлескен Штабтар Төрағасы қажетті күштерді жинауға рұқсат алды. 1991 жылдың 17 қаңтарында таңертең 46 әскери-теңіз авиациясының ұшағы коалициялық күштермен бірігіп, Ирактың басқару және бақылау орталықтарын жою үшін ұрысқа кірісті. F/A-18 ұшақтары Desert Storm операциясының алғашқы теңізшілер миссияларын орындады, себебі бұл ұшақтар Интегралды әуе қорғанысы (IAD) қауіпінен жоғарыдағы қауіпсіз аймақта ұша алатын және бомбалау кезінде жер-әуе қауіпінен қорғану үшін жарқын шамдарды (flares) алып жүрді. Алғашқы миссиялар күрделі, дәл уақытталған, сыртқы байланыссыз және көбінесе түнде, әуеде жанармай құю арқылы орындалды. Соңында, IAD қауіпіне қарсы тиісті қарсы шаралары жоқ AV-8B Harrier және AH-1W/J Cobra тікұшақтары әуе тапсырмасын орындауға тартылды. Harrier және Cobra тікұшақтары Кувейт шекарасына жақын орналасқан Сауд Арабиясының Хафджи қаласын басып алуға тырысқан Ирак әскерлерін жою үшін пайдаланылды. Хафджидегі әрекеттері үшін AH-1W тікұшақтарына Ерекше Ұшқыштар кресі табысталды, олар қарсыластың бақылау пункттері мен зениттік нысаналарын қарқынды атыс астында жойды. Осы кезеңде шабуылдық қолдау тікұшақтары жердегі науқанға дайындық үшін қару-жарақпен әуеден жабдықтаумен айналысты. Сонымен қатар, 23 қаңтарда CH-53 тікұшақтары 17 ұшақтан тұратын артиллериялық шабуылдың алғашқысын жасады. Ұқсас миссиялар мен шабуылдар "G күніне" (1990 жылдың 24 ақпаны) дейін, жердегі науқанды бастауға белгіленген күнге дейін жалғасты. Жердегі науқан кезінде теңіз авиациясының алғашқы қолданылуы Кувейтке ену орындарында C2 үшін UH-1N Huey тікұшақтары болды. Кувейтке енген теңізшілер Ирак артиллериясының шабуылына ұшырады және Harrier және достық артиллерияның отын бағыттау үшін қарсы батареялық радарларды пайдаланды, осылайша 42 жау артиллериялық нысанын жойды. Operation Desert Storm операциясының көп бөлігі үлкен жетістікке ие болды, бірақ Task Force X-Ray тобының ірі гелиборндық операциясы сәтсіз аяқталды, бұл Rotary Wing MAG үшін ерекше қызығушылық тудырды. Task Force X-Ray тобы Кувейт шекарасынан өткен алғашқы және екінші кедергі белдеулері арасындағы Papa Bear тобының қанатын қорғау және блокадалау міндетін атқаруы керек еді. Гелиборндық топ 12 × AH-1W/J, 6 × UH-1N, 20 × CH-46E және 13 × CH-53E/D тікұшақтарынан тұрды. Әуе миссиясының командирі HMM-165 (MAG-24) командирі болды. Миссия 1991 жылдың 24 ақпанында күндізгі, оқиғаға бағытталған және шығарылымды бақылайтын (EMCON) миссия болды. Миссияның маңызды талаптарының бірі - экипаждар дайын болмаған және білікті емес болған түнде енуден аулақ болу үшін күндіз ұшу қажеттігі болды (CH-53D тікұшақтарының бірінде түнгі көру көзілдіріктері болмады). Сәтсіз операция кезінде CH-46E тікұшағы ұшып көтерілген кезде аударылып кетті, ал CH-53D тікұшағы базаға оралғанда қатты қонды. Сәтсіздікке жоғары басшылықтың бақылауының жетіспеуі, миссиялық жаттығуды аяқтамау және ұшыру критерийлерін сақтамау себеп болды. Жердегі науқан 1991 жылдың 24-28 ақпаны аралығында қысқа ғана төрт күнге созылды. Теңізшілер корпусы үшін маңызды оқиға 27-сі күні таңертең Task Force Shepherd тобының Кувейт халықаралық әуежайын басып алуы болды. Жердегі науқанның барлық кезеңінде 3 MAW тұрақты қанатты ұшақтары әр 30 минут сайын 4 "Хорнет" және 4 "Харриер" ұшағын ұшырып, жоғары қарқынмен жұмыс істеді. 3 MAW-дың айналмалы қанатты ұшақтары да осылай жұмыс істеді, тікұшақ экипаждары тұрақты қанатты ұшқыштарға қарағанда жаудың жанында көбірек уақыт өткізді. Жердегі науқан кезінде теңізшілер жақсы жабдықталған, зақымдалмаған, жақсы қоршалған, маскировкаланған және үш апталық әуе шабуылынан зақымдалмаған Ирак бөлімшелерін тапты. Ирактың көп бөлігі аздап қарсылық көрсеткеннен кейін берілді – олар басқа ел үшін соғысып өлгісі келмеді.

MAG-24 Канеохе авиациялық қолдау элементі ретінде қайта тағайындалды (30 қыркүйек 1994 - 15 ақпан 2002)

Салқын соғыстан кейін Теңіз жаяу әскерлерінің жоспарланған қысқартылуына байланысты, сондай-ақ базаны қайта құру және жабу (BRAC) бағдарламасы аясында, MAG 24 1994 жылдың 30 қыркүйегінде Канеохе авиациялық қолдау тобы (ASEK) деп қайта тағайындалды. MAG 24-ті қайта тағайындау 1-ші экспедициялық әскери-теңіз бригадасының (MEB) командалық тобының таратылуымен және 1-ші бригадалық қызметтік қолдау тобының 3-ші ұрыс қызметтік қолдау тобына қайта тағайындалуымен бірге аяқталды. Бұл қысқарту 1990 жылы қорғаныс министрі Дик Чейни бастаған жоспардың нәтижесі болды, ол 1996 жылға қарай әскери шығындарды 12%-ға, ал қарулы күштерді 25%-ға азайтуды көздеді. Салқын соғыс кезінде Теңіз жаяу әскерлерінің құрамында 199,525 теңізші болды, бұл көрсеткіш Desert Shield/Desert Storm операциялары кезінде 194,040-қа дейін аздап төмендеді және 1994 жылға қарай 174,158-ге дейін күрт төмендеп, 1999 жылы 172,641-ге дейін, 1960 жылдан бергі ең төменгі деңгейге жетті. Бұл қысқартудың басты себебі – Кеңес Одағының бейбіт реформаларға ұмтылысы және кеңес әскерлерінің АҚШ мүдделеріне қарсы тұруға қабілетсіздігі болды. 1994 жылдың жазында MAG 24 өзінің барлық үш F/A 18 “Hornet” эскадрильясын (VMFA 212, 232 және 235) MCAS El Toro әскери-әуе базасында орналасқан MAG 11-ге берді. MWSS 174 1994 жылдың 8 қыркүйегінде таратылды. MAG 24-тің қайта тағайындалу салтанатына дейін HMH 463 "Пегасус" эскадрильясы MAG 24-ке тікелей бағынышты болған жалғыз CH 53D тікұшақ тобы болды. Салтанатты шара барысында HMH 463 өзінің тікұшақтарының жартысын HMH 366 “Шекелектер” эскадрильясын құру үшін берді. Сонымен қатар, MALS 24 теңіз әуе логистикалық тобы Канеохе (MALSEK) болып қайта құрылды. 2001 жылдың қыркүйегінен бастап 1-ші теңіз авиациялық қанатының бас қолбасшысы (сол кездегі генерал-майор Картрайт) ASEK-ті MAG 24-ке қайтару процесін бастады. MAG 24-ті қайтарудың себебі – Гавайидегі қысқарту/BRAC бағдарламасының мақсаттары толыққанды орындалмауы, ASEK және оның қарастырылатын бөлімшелерінің MAG ретінде оқу және қызметтік тапсырмаларды орындауы, сондай-ақ CH 53D тікұшақтарын MV 22 ұшақтарына ауыстыруға дайындық қажеттігі болды. Бұл ұсыныс қолдау тапты, себебі бұл іс жүзінде тек атаудың өзгеруі еді. Қайта тағайындау ASEK-тің міндеттемесінде ешқандай өзгеріс енгізбеді (ол MAG-тен ASEK-ке ауысқанда өзгермеген). Сонымен қатар, әскери қызметкерлер саны арттырылмады, басқа эскадрильялар қосылмады, авиациялық ұрыс тобын құруға, MWSS сияқты көмекші құрылымдарға немесе тіпті MAG штабында S 2 бөліміне қосымша штат бірлігі енгізілмеді. Мақұлдау өте жылдам болғандықтан, ASEK тағайындау салтанатына уақытында MAG туын тапсырыс беруге үлкермеді. Оның орнына, әскерлердің командирі және болашақ атқарушы офицер, сол кездегі лейтенант-полковник Марк Дунган, ASEK командирінің кеңсесінде ілініп тұрған ескі MAG 24 туын (минус белгісіз) алып шықты.

Ирак азаттығын алу операциясы (2004 жылдың желтоқсаны - 2009 жылдың мамыры)

2003 жылдың 9 сәуірінде Ирак пен Бағдадқа жасалған шабуылдағы шешуші шайқастар аяқталып, Саддам Хусейннің жиырма төрт жылдық билігіне нүкте қойылды. 30 күннен астам уақытқа созылған бұл науқан MAG 24 тобының Иракқа бостандық операциясына (OIF) қатысуының бастамасы болды. 2003 жылдың жазында Иракта, әсіресе сунниттер көп тұратын аймақтарда зорлық-зомбылық күшейді. Қауіпті жағдайлардың ушығуына байланысты, күдіктілерге қарсы күрестің аяқталғаннан кейін, алғаш рет, бірлескен әуе күштері көктемде қайтадан қолданысқа енгізілді. 2004 жылдың басында зорлық-зомбылық уақытша басылып, кейін қайтадан жарылып, сәуір және қараша айларында Фаллуджаның бірінші және екінші шайқастарына әкелді. Фаллужадағы шайқас жарты ғасыр бұрын Вьетнамдағы Хью қаласы шайқасынан бері өткен ең қарқынды қалалық шайқас болды. Қызметтің артуымен бірге қосымша персоналдың қажеттілігі туды. MAG 24 2004 жылдың екінші жартысында 10 жеке күш жіберді. 2004 жылдың желтоқсанында HMH 363, "Lucky Red Lions", CH 53D-нің бір бөлігін 31-ші МЭУ-ға жіберді. 31-ші МЭУ OIF-ті қолдамас бұрын Кувейтте жауынгерлік дайындықты аяқтау үшін тез арада Таяу Шығысқа жіберілді. OIF-ті қолдаған кезде HMH 363 шөлдегі ұшу операцияларына, тактикалық тапсырмаларға және шабуылдарға қатысып, үнемі құмды дауылдармен күресті. Айта кетерлігі, HMH 363 2005 жылдың қаңтар айында CH 53E тікұшағы Ирактың батысында апатқа ұшырап, 30 теңізші мен бір матрос қаза тапқан кезде қалдықтарды іздеуге және тікұшақты құтқаруға көмектесті. Осы күнге дейін бұл OIF-тің ең ауыр оқиғасы болды. HMH 363-тен бөлінген отряд 2005 жылдың мамырында Гавайиге оралды. MAG 24 OIF-ті қолдаған CH 53D-нің тұрақты қатысуын 2006 жылдың наурызына дейін қамтамасыз етті. 2005 жылдың күзінде дайындық жұмыстарын бастаған HMH 463 құрғақ даладағы операцияларға қару-жарақ және тактикалық нұсқаушы курсынан кейін жаттықты. 2005 жылдың 22 наурызына дейін HMH 463 "Пегасус" сегіз тікұшақпен және 170 теңізшімен Ирактың Анбар провинциясындағы Әл-Асад әуе базасына орналастырылды. CH 53D миссиясының көп бөлігі Иракта операциялар аймағындағы теңізшілерге жалпы қолдау көрсетуден тұрды. Жалпы, күндізгі миссиялар Әл-Асадтан батысқа қарай Корея ауылы, Валид, Требил, Хадита бөгеті, Әл-Каим, Равах лагері және Байджи сияқты алдыңғы операциялық базаларға ұшты. Түнгі миссиялар Әл-Асадтан шығысқа қарай Әл-Рамади, Бахария, Көк Алмаз, Ұраган нүктесі, Хабанния, Фалуджа лагері, Әл-Такаддум және Баладқа жіберілді. "Lucky Red Lions" II MEF және Көпұлттық коалиция күштеріне қолдау көрсету үшін бірнеше шабуылдарға қатысты. Өкінішке орай, қыркүйек айында түнгі шабуыл кезінде тікұшақ қатты құлап, нысанада қалды. HMH 363 тергеу және тактикалық құтқару күштері енгізілген кезде, оларға шабуыл жасалып, көтерілісшілерден қорғалды. 2006 жылдың 7 қазанында HMH 463 "Пегасус" "Lucky Red Lions" тобының орнын ауыстырып, "RIP" ("Reliance in Place") және "TOA" ("Transfer of Authority") операциясын жүргізді. 29 сәуірде 1-ші батальонның, 6-шы батальонның, 24-ші МЭУ батальондық десанттық тобының (БЛТ) теңізшілері Гальмендтің жүрегінде орналасқан Гармсир ауданына шабуыл жасады. 2009 жылдың ақпан айында Қорғаныс министрі Роберт Гейтс Хелманд аймағындағы күштерді арттыруды жалғастырды, ол 2-ші теңіз экспедициялық бригадасының (MEB) 8000 теңізшісін орналастыруға бұйрық берді. HMH 362 "Айқын періштелер", ол Ирактың бостандық операциясының (OIF) бөлігі ретінде Аль-Асад әуе базасында орналасты, оған 2-ші MEB үшін MAG 40-қа ACE қосуға бұйрық берілді. 17 сәуірден бастап HMH 362 Аль Асадтан Кандагар әуе базасына көшірілді. Ұшақтардың көптеп келуіне дайындық жасау үшін 371 әскери-теңіз қайығының қолдау эскадрильясы мен 5 әскери-теңіз мобильді құрылыс батальоны Камп Бастиондағы шағын әуеайлақты АМ 2 матымен кеңейтуді бастады. Мамыр айында майдан алаңындағы пандус көлемі 2,2 миллион шаршы футқа ұлғайтылды, бұл соғыс аймағында ең үлкені болды. Рэмп аяқталғаннан кейін HMH 362 HMH 772мен бірге Кандагардан Бастион лагеріне қарай қозғалды. HMH 463 сайлау алдындағы бүлікшілердің қорқытуы мен зорлық-зомбылығын бұзу науқанын жалғастырды. HMH 463 ротациясының соңына қарай, 2010 жылдың 13 ақпанында Pegasus Моштарак операциясына қатысты, бұл Марджа мен Навада болған Ауғанстандағы ең үлкен бірлескен операция болды. 2010 жылдың наурыз айында HMH 363 "Бақытты қызыл арыстандар" Пегасусты босатып, жалпы қолдауды қолдай отырып, MEF-ке қарсы күресті. Қыркүйек айында HMH 362 HMH 363-ті босату үшін екінші рет Бастион лагеріне оралды. Сонымен қатар, қыркүйекте 3-ші батальон 7-ші теңізшілер (3/7) британдықтарды Сангин ауданында Бастион лагерінің солтүстік-шығысында алмастырды. Бұл екі...