VFA-146 «Blue Diamonds» эскадрильясы – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің F/A-18E Super Hornet ұшақтарымен қаруланған, CVW-17 құрамындағы күш. Калифорнияда орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Strike Fighter Squadron 146 (VFA 146), сондай-ақ "Blue Diamonds" деп белгілі, – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Калифорния штатындағы Lemoore әскери-әуе базасында орналасқан жеделдеу ұрыс шабуылдық эскадрильясы. Олар F/A 18E Super Hornet ұшақтарымен ұшып, Nimitz кемесіндегі Carrier Air Wing 17 (CVW 17) құрамына кіреді. Олардың ұшақ коды – NA, ал радио шақыру белгісі – Diamond.
Strike Fighter Squadron 146 (VFA 146) also known as the "Blue Diamonds" is a United States Navy operational fleet strike fighter squadron based at Naval Air Station Lemoore California. They fly the F/A 18E Super Hornet and are attached to Carrier Air Wing 17 (CVW 17), deployed aboard Nimitz. Their tailcode is NA and their radio callsign is Diamond.
Эскадрильяның белгілері мен лақап аты
VA 146 эскадрильясының алғашқы белгісі 1956 жылғы 23 қарашада CNO басшысымен бекітілді. Ол екі концентрлі шеңберден, сары түсті жылдамдық толқынының символынан және Солтүстік және Оңтүстік Американы көрсететін сары глобустан тұрады. Эскадрилья алғаш рет "Blacktails" (Қара құйрықтар) деген лақап атын қолданды. Бұл атау эскадрильяның авиациялық топтағы орнына тағайындалған қара түске сілтеме жасады. "Blue Diamonds" (Көк алмастар) лақап атын эскадрилья 1950 жылдардың соңында қабылдады. 1968 жылы эскадрилья өз белгісін қарапайымдауға және оны лақап атымен үйлестіруге шешім қабылдады. Олардың қазіргі белгісі 1968 жылғы 29 тамызда қайта қаралып, бекітілді.
The first insignia for VA 146 was approved by CNO on 23 November 1956, consisting of two concentric circles, a yellow mach wave symbol and a yellow globe showing North and South America. The first nickname the squadron reported to have used was Blacktails. This name was in reference to the black color assigned to the squadron's position in the air group. The nickname Blue Diamonds was adopted by the squadron sometime in the late 1950s. In 1968 the squadron elected to simplify their insignia and bring it in concert with their nickname. Their current insignia was revised and approved on 29 August 1968.
1950 жылдар
1956 жылдың 1 ақпанында 146-шы шабуыл эскадрильясы (VA 146) NAS Miramar-дағы Әскери-теңіз күштерінің ең жаңа реактивтік шабуыл эскадрильясы атанды. Флотты жаңару эскадрильялары сол кезде болмағандықтан, VA 146 тек бірнеше ұшақпен ғана басталып, F9F Cougar-дың түрлі үлгілерінде "ішкі" оқу режимін қолға алды. Олардың алғашқы теңізге шығуы 1957 жылы "Хорнет" кемесімен болды. 1957 жылдың қыркүйегінде эскадрилья FJ 4B Fury ұшақтарына көшті және 1960 жылға дейін екі рет "Рейнджер" кемесінде дислокацияланды.
On 1 February 1956 Attack Squadron 146 (VA 146) became the Navy's newest jet attack squadron at NAS Miramar. Since there were no fleet replacement squadrons at this time, VA 146 started with only a handful of aircraft and began an "in house" training regime in various models of the F9F Cougar. Their first deployment was aboard Hornet in 1957. In September 1957, the squadron transitioned to the FJ 4B Fury, deploying twice aboard Ranger prior to 1960.
1960 жылдар
1960 жылдың 17 қаңтарында VA 146 Furys эскадрильясы тоқтамай, жағалаудан жағалауға ұшып өтті. Эскадрилья Фьюрилерді Oriskany және Lexington кемелеріне орналастырды. 1962 жылдың мамыр айында эскадрилья NAS Lemoore-ге көшіп, 1962 жылдың маусымында A-4 Skyhawk ұшағына ауысты. Эскадрильяның алғашқы Skyhawk ұшағымен жасаған қызметі Constellation кемесімен Батыс Тынық мұхитына бағытталды. 1964 жылдың маусымынан қыркүйегіне дейін, Yankee Station орналасқан USS Constellation кемесінен жұмыс істеп тұрған кезде, VA 146 Лаоста фото барлау миссияларына қатысты. Эскадрильяның A-4C Skyhawk ұшақтары Лаос және Оңтүстік Вьетнамдағы фотобарлау миссияларын сүйемелдеу үшін танкерлік және ракеталық қарумен жабдықталған эскорттық қолдауды қамтамасыз етті. Осы кезеңде VA 146 ұшақтары Солтүстік Вьетнам жағалауындағы халықаралық суларда жүргізілген DESOTO патрульдік операцияларын (сигналдық барлауды жинау) қолдау үшін түнгі ұшуларды да жүргізді, бұл операцияны американдық эсминецтер жүзеге асырды. 1964 жылдың 2 тамызында Солтүстік Вьетнамның торпедалық қайықтары Maddox және Turner Joy кемелеріне жасаған шабуылдарына жауап ретінде VA 146 "Pierce Arrow" операциясына қатысты, нәтижесінде Солтүстік Вьетнамның 8 торпедалық қайығы батып немесе зақымдалды, және бұл A-4 ұшағының ұрыста алғаш рет қолданылуын белгіледі. 1966 жылдың 29 маусымында VA 146 және басқа CVW 14 ұшақтары Ranger кемесінен ұшып, Хайфонг мұнай сақтау кешеніне шабуыл жасады, бұл кешенге қарсы алғашқы американдық шабуыл болды. 1968 жылдың желтоқсанында VA 125 эскадрильясының нұсқауымен VA 146 A-7B Corsair II ұшағына ауысты. Эскадрилья алғашқы A-7 ұшағын 1968 жылдың 4 маусымында алды және 1969 жылдың 6 қаңтарында Enterprise кемесіне орналасты. 1969 жылдың қыркүйегінде орналасқаннан кейін, эскадрилья A-7E үлгісіне жаңартылды.
On 17 January 1960, VA 146 Furys participated in a coast to coast non stop cross country flight. The squadron deployed Furys aboard Oriskany and Lexington. In May 1962 the squadron moved to NAS Lemoore, and transitioned to the A 4 Skyhawk in June 1962. The squadron's first Skyhawk deployment was to the Western Pacific aboard Constellation. From June to September 1964, while operating from USS Constellation off Yankee Station, VA 146 participated in photo reconnaissance missions over Laos. The squadron's A 4C Skyhawks were used to provide tanker and rocket armed escort support for the photo reconnaissance sorties over Laos and South Vietnam. During this time, VA 146 aircraft also flew night sorties in support of DESOTO Patrol operations (the collection of signal intelligence) conducted by American destroyers operating in international waters off the coast of North Vietnam. In response to North Vietnamese torpedo boat attacks against Maddox and Turner Joy on 2 August 1964, VA 146 participated in Operation Pierce Arrow, retaliatory air strikes against North Vietnamese targets which resulted in the sinking or damaging of 8 torpedo boats, and marked the first use of the A 4 in combat. On 29 June 1966, a 28 plane strike of VA 146 and other CVW 14 aircraft flying from Ranger struck the Haiphong Petroleum storage complex, the first American strike against this complex. In December 1968 under the instruction of VA 125, VA 146 transitioned to the A 7B Corsair II. The squadron received its first A 7 on 4 June 1968 and deployed aboard Enterprise on 6 January 1969. Shortly after deployment in September 1969, the squadron upgraded to the A 7E.
1970 жылдар
1970 жылғы сәуірде эскадрилья Америка кемесіне НС Норфолктан Вьетнамға ұзақ мерзімді соғысқа аттанды және 1970 жылғы желтоқсанда оралды. 1971 жылғы желтоқсанда VA 146 әскери-теңіз күштерінің алғашқы эскадрильясы болып, жауынгерлік жағдайда лазерлік басқарылатын бомбаны (ЛГБ) қолданды. 1972 жылғы мамырда эскадрильяның A-7E ұшақтары Солтүстік Вьетнам өзендеріне түнде мина қою миссияларын орындады. 1973 жылғы 5 қаңтарда VA 146, Carrier Air Wing Nine (CVW 9) эскадрильясымен бірге USS Constellation кемесіне қайтадан шықты. Бұл сапар Вьетнам соғысындағы әскери-теңіз күштерінің қатысуын аяқтады. USS Constellation және CVW 9 кемелері осы сапар үшін Президенттік бірлестік марапатына ие болды. 1974 жылғы қарашада USS Constellation кемесінде VA 146 Персия шығанағында жұмыс істеді, бұл 26 жылдан бері американдық әскери кемесінің ол жерге кірген және жұмыс істеген алғашқы реті болды.
In April 1970, the squadron embarked aboard America at NS Norfolk for her extended combat deployment to Vietnam, returning in December 1970. In December 1971, VA 146 became the first Navy squadron to use a laser guided bomb (LGB) in combat. In May 1972 the squadron's A 7Es conducted night mining missions to North Vietnamese rivers. On 5 January 1973, VA 146 headed west with Carrier Air Wing Nine (CVW 9) embarked again on USS Constellation. This cruise would bring to an end Navy's participation in the Vietnam War. For the deployment, USS Constellation and CVW 9 were awarded the Presidential Unit Citation. In November 1974, while aboard USS Constellation, VA 146 operated in the Persian Gulf, the first time in 26 years that an American carrier had entered and operated there.
1980 жылдар
1980 жылдың басында VA 146 36 175 сағаттық апатсыз ұшу операциялары бойынша барлық бұрынғы рекордтарды бұзып, Әскери-теңіз күштері тарихындағы ең қауіпсіз A-7 эскадрильясы атанды. 1980 жылдың ақпан айында VA 146 A-7 ұшақтарына орнатылған жаңа Forward Looking Infrared (FLIR) жүйесімен Тынық мұхитындағы алғашқы іссапарға шықты. 1980 жылы USS Constellation кемесіндегі іссапарда эскадрилья теңізде 110 күн өткізді, бұл Екінші дүниежүзілік соғыстан бері Батыс жағалауындағы кез келген авиатасымалдаушы үшін теңіздегі ең ұзақ мерзім болды. 1983 жылы эскадрильяға HARM зымыран жүйесін флотқа енгізу міндеті жүктелді, және VA 146 Carrier Air Wing 2-ге қайта тағайындалғанда 14 жылдық CVW 9 байланысы үзілді. 1984 жылдың тамызында Kitty Hawk кемесімен ВестПак іссапарынан оралғаннан кейін эскадрилья қайтадан CVW 9-ға тағайындалды. 1988 жылдың қыркүйегінде VA 146 Nimitz кемесімен Батыс Тынық мұхитына іссапарға шықты. Бұл сапардың ең жарқын сәті 1988 жылғы Жазғы Олимпиада кезінде Жапон теңізіндегі операциялар болды. 1989 жылдың 21 шілдесінде VA 146 Strike Fighter Squadron ONE HUNDRED FORTY SIX (VFA 146) деп қайта аталды және 1989 жылдың 18 қарашасында алғашқы F/A 18C Night Attack Hornet ұшағын алды.
In early 1980, VA 146 was named the safest A 7 squadron in combined Navy Air Force history by surpassing all previous records for accident free flight operations at 36,175 hours. In February 1980, VA 146 made the first Pacific deployment with the new Forward Looking Infrared (FLIR) system installed on the A 7. During the 1980 deployment aboard USS Constellation, the squadron spent 110 days at sea, the longest continuous at sea period for any West Coast carrier since World War II. In 1983 the squadron was tasked with fleet introduction of the HARM missile system, and their 14 year association with CVW 9 was broken when VA 146 was reassigned to Carrier Air Wing 2. Upon their return from a WestPac deployment aboard Kitty Hawk in August 1984, the squadron was again reassigned to CVW 9. In September 1988, VA 146 embarked aboard Nimitz for a Western Pacific deployment. The highlight of this cruise were operations in the Sea of Japan during the 1988 Summer Olympics. On 21 July 1989, VA 146 was redesignated Strike Fighter Squadron ONE HUNDRED FORTY SIX (VFA 146), and they received their first F/A 18C Night Attack Hornet on 18 November 1989.
1990 жылдар
Эскадрилья 9 CVW-нің қалған бөлігімен бірге "Нимиц" кемесіне 1995 жылғы 27 қарашада "Оңтүстік күзет" операциясына қатысу үшін орналасты. Персия шығанағына жол тартқанда, 1995 жылғы желтоқсанда Қытай Халық Республикасы (ҚХР) мен Тайвань арасындағы шиеленіс күшейген кезде Тайвань бұғазынан өтті. Круиздің соңына қарай, олар 1996 жылғы дағдарыс кезінде Тайвань бұғазы маңындағы операцияларға қайта қатысты. VFA 146 1997 жылдың көп бөлігін "Нимиц" кемесімен дүниежүзілік саяхатқа дайындауға жұмсады және 13 жылдық тарихында "А" класты қауіпсіздік оқиғасы болмаған 55 000 сағаттан астам уақытты қамтамасыз етті. Дайындық циклының ең маңызды сәті – 96 сағаттық ұшу-қону операциясы, оның барысында 226 ұшу миссиясы орындалды. 1997 жылғы 4 қыркүйекте эскадрилья USS Nimitz ұрыс тобымен бірге "Оңтүстік күзет" операциясын қолдау үшін Сан-Диегодан аттанды. NAS Lemoore-ге оралғаннан кейін көп ұзамай, эскадрилья 1997 жылғы COMNAVAIRPAC Battle "E" жүлдесінің және Скотт Ф. Кирби Ordnance Proficiency Award жүлдесінің иегері атанды, сондай-ақ АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Майкл Дж. Эстоцин сыйлығын шабуылдық эскадрильяның еңбегі үшін және C. Уэйд МакКласкиді ең үздік шабуыл эскадрильясы ретінде алды.
The squadron deployed aboard the Nimitz with the rest of CVW 9 to take part in Operation Southern Watch on 27 November 1995. During their transit to the Persian Gulf, they crossed through the Taiwan Strait in December 1995 during the beginning of tensions between the PRC (Mainland China) and the ROC (Taiwan). Towards the end of the cruise, they were once again took part in Operations near the Taiwan Strait during the 1996 Crisis. VFA 146 spent the majority of 1997 preparing for a World Cruise aboard Nimitz, and extended their 13 year history of over 55,000 hours without a Class "A" safety mishap. The highlight of the work up cycle was a 96 hour sortie surge operation in which they flew 226 sorties. On 4 September 1997, the squadron departed San Diego with the USS Nimitz Battle Group in support of Operation Southern Watch. Shortly after their return to NAS Lemoore, the squadron was named the 1997 COMNAVAIRPAC Battle "E" winner and Scott F. Kirby Ordnance Proficiency Award winner, and also received the US Navy's Michael J. Estocin Award for meritorious achievement by a strike fighter squadron and C. Wade McClusky as most outstanding attack squadron.
2000 жылдар
2001 жылдың 12 қарашасында эскадрилья Джон Стенниске 9 CVW-мен бірге Әфғанстан үстіндегі «Тұрақты бостандық» операциясын қолдау үшін жауынгерлік операцияларды жүргізу үшін жөнелтілді. 11 қыркүйектегі шабуылдарға жауап ретінде екі ай бұрын орналастырылды. Жолдағы порттарға Гонконг пен Сингапур кірді, олар Солтүстік Араб теңізіне жетті. 2001 жылдың 12 желтоқсанында эскадрилья Ауғанстанға алғашқы түнгі шабуылдарын бастады. Миссиялар 4,5-тен 6,0 сағатқа дейін созылды, Рузвельт және Кеннеди ұрыс топтары көмектесті. Эскадрилья 3500-ден астам ұшу сағатын жинап, 102 000 фунттан астам қару-жарақ жеткізді. Бірінші жол кезеңінен кейін «Топ-Хук» сыйлығының үздіксіз тізбегі 24-ке дейін ұзартылды. Қаруларға JDAM, лазерлік басқарылатын бомбалар және Mark 82 бомбалары кірді. Эскадрилья 2002 жылдың мамыр айының соңында Австралияда тоқталып, Гавайиден «Тайгер Круизімен» оралды. VFA 146 2003 жылдың 15 қаңтарында Карл Винсон кемесіне 27-ші рет орналасты. «Көк алмаздар» және CWV 9 командасы күш көрсету құралы ретінде 7-ші флотқа қосылды, Жапон теңізінде орналасқан. Бұл «Көк алмаздар» үшін бірнеше жылдан бері алғашқы «дәстүрлі» WESTPAC болды. Әскери жұмыстың ұзақтығы 8 айға созылып, 2003 жылдың 17 қыркүйегінде теңізшілер үйлеріне оралды. 2005 жылдың 17 қаңтарында эскадрилья «Карл Винсон» кемесімен круизге шықты. «Әлемді айналып» саяхат оларды Тынық және Үнді мұхиттары арқылы Парсы шығанағына жеткізді. Үш ай бойы эскадрилья, CVW 9-дың қалған бөлігімен бірге, Ирактың бостандық операциясын қолдауға арналған миссияларды орындады. USS Carl Vinson кейін Синай түбегінен Қызыл теңізге, Суэц каналы арқылы, Жерорта теңізі арқылы, содан кейін Атлант мұхиты арқылы оңтүстікке бет алды. 2005 жылдың 31 шілдесінде USS Carl Vinson жоспарланған ядролық отынды толықтыру үшін Норфолк әскери-теңіз станциясының жаңа портына келді. 2007 жылдың 18 қаңтарында «Көк алмаздар» Джон Стеннис кемесіне қайтадан орналасты. Алдағы алты айда «Диамондтар» «Тұрақты бостандық» және «Ирак бостандығы» операцияларын қолдау үшін жауынгерлік миссияларды орындады. Эскадрилья А класы бойынша кез келген апатсыз 22 жылдық үздік көрсеткішті жеткізіп, қауіпсіздік бойынша рекордтық көрсеткішін 92 000-нан астам апатсыз ұшу сағатына жеткізді. Сонымен қатар, VFA 146 400-ден астам жауынгерлік ұшуды орындады, бұл өте динамикалық орналасу кезінде 2500-ден астам ұшу сағатын қамтыды. Көрсетілген ерекше техникалық қолдау эскадрильяның жауынгерлік өнімділігін арттырып, қарудың тиімділігін 95%-ға жеткізді, сондай-ақ 23 000 фунттан астам қару-жарақ пен 5000-нан астам 20 мм оқ-дәрілерін Коалициялық күштерге жеткізді. Команданың егжей-тегжейлілікке назар аударуы және үлкен мақтанышы күнделікті операциялардың маңызды бөлігі болды, нәтижесінде «Көк алмаздар» 2007 жылғы іске қосу кезінде техникалық қызмет көрсетудегі үздік нәтижелері үшін CVW 9 «Алтын кілт» сыйлығын алды. 2009 жылдың 17 қаңтарында «Көк алмаздар» WESTPAC орналасуының басталуы үшін Джон Стенниске мінгізілді. «Үшінші авианосық соққы тобы» және CVW 9 командасы Корея жағалауында «Фоль-Эйгл» жаттығуына қатысып, сыртқы дипломатия мен халықаралық қатынастарды нығайтуға көмектесті. Үйлеріне оралғанда, «Көк алмаздар» Гавайиге келді, содан кейін Аляска жағалауында АҚШ Әуе күштерімен «Солтүстік шетке» қатысу үшін солтүстікке бағыт алды. 2009 жылдың 6 шілдесінде CVN 74 Сан-Диегоға келді, бұл Стеннис бортындағы дәуірдің аяқталуын белгіледі. CVW 9-дан кетер алдында «Көк алмаздар» 2009 жылғы Брюс Карьердің техникалық қызмет көрсетудегі үздік нәтижелері үшін сыйлығын алды.
On 12 November 2001, the squadron deployed with CVW 9 on John C. Stennis to conduct combat operations in support of Operation Enduring Freedom over Afghanistan. The squadron deployed two months early in response to the September 11 attacks. Port calls on the way included Hong Kong and Singapore arriving in the North Arabian Sea. On 12 December 2001, the squadron began their first night strikes into Afghanistan. The missions ranged from 4.5 to 6.0 hours with help from the Roosevelt Battle Group and the Kennedy Battle Group. The squadron amassed over 3,500 flight hours and delivering over 102,000 pounds of ordnance. Milestones included extending their Top Hook Award streak to 24 after the first line period. Weapons included the JDAM, Laser Guided Bombs, and Mark 82 bombs. The squadron returned at the end of May 2002 after a stopover in Australia and a Tiger Cruise from Hawaii. VFA 146 began its 27th deployment on board Carl Vinson on 15 January 2003. The Blue Diamonds and the CWV 9 team were attached to 7th Fleet in the Sea of Japan as a power projection asset. It was the first "traditional" WESTPAC for the Blue Diamonds in several years. The deployment lasted 8 months to the day, getting our Sailors home on 17 September 2003. The squadron began a cruise aboard Carl Vinson on 17 January 2005. The "around the world" deployment took them across the Pacific and Indian Oceans into the Persian Gulf. For three months the squadron, along with the rest of CVW 9, flew missions in support of Operation Iraqi Freedom. USS Carl Vinson then turned south to steam around the Sinai Peninsula into the Red Sea, through the Suez Canal, the Mediterranean Sea, then across the Atlantic. On 31 July 2005, USS Carl Vinson pulled into its new homeport of Naval Station Norfolk for a scheduled nuclear refuelling. On 18 January 2007, the Blue Diamonds deployed again on board John C. Stennis. For the next six months, the Diamonds flew combat missions in support of Operations ENDURING FREEDOM and IRAQI FREEDOM. The squadron reached an incredible milestone of 22 consecutive years with no Class A mishaps, extending their outstanding safety record to more than 92,000 mishap free flight hours. Additionally, VFA 146 flew more than 400 combat sorties, encompassing over 2,500 flight hours during a highly dynamic deployment. Exceptional maintenance support led to the squadron's extraordinary combat performance in achieving a weapons effectiveness rate of 95% while delivering more than 23,000 pounds of ordnance and over 5,000 rounds of 20 mm in support of Coalition Forces. The command's attention to detail and tremendous pride were integral to daily operations, and resulted in the Blue Diamonds earning the CVW 9 "Golden Wrench Award" for maintenance excellence during the 2007 deployment. On 17 January 2009, the Blue Diamonds embarked on John C. Stennis for the beginning of their WESTPAC deployment. The Carrier Strike Group Three and CVW 9 team helped reinforce foreign diplomacy and international relations by participating in the Foal Eagle exercise off the coast of Korea. On their return home, the Blue Diamonds pulled into Hawaii before steaming north to participate in Northern Edge with the United States Air Force off the coast of Alaska. On 6 July 2009, CVN 74 pulled into San Diego marking the end of an era on board Stennis. Before departing CVW 9, the Blue Diamonds earned the 2009 Bruce Carrier award for maintenance excellence.
2010 жылдар
2015 жылы VFA 146 F/A 18C-ден жаңа F/A 18E Super Hornet-ке көшті. 2020 жылы VFA 146, 11-ші әуе тасымалдаушы қанатын серіктестікпен USS Theodore Roosevelt кемесімен бірге теңізге шықты. 2022 жылы VFA 146 17-ші әуе тасымалдаушы қанатына ауысты.
In 2015, VFA 146 transitioned from the F/A 18C to the newer F/A 18E Super Hornet. In 2020, VFA 146 accompanying Carrier Air Wing Eleven, Deployed aboard the USS Theodore Roosevelt. In 2022, VFA 146 Transferred to Carrier Air Wing 17.