Шотланд ақсұлтаны Джон Кит: Өмірбаяны мен қызметі

Кіріспе

Шотланд ақсұлтаны, сэр Джон Кит, 1-ші Кинтор графы (Шотландия) (шамамен 1630 – 12 сәуір 1715), шотланд ақсұлтаны болған.

Ерте өмір

Ол Уильям Кит, 6-шы граф Маришал және леди Мэри Эрскиннің дүниеге келген тоғыз баласының төртінші ұлы болды. Оның бауырларының арасында Уильям Кит (7-ші граф), Джордж Кит (8-ші граф), сэр Роберт Кит, Александр Кит және Мэри Кит (Джон лорд Кинпонттың әйелі), Жан Кит (Александр лорд Форбс Пицлигоның әйелі), Энн Кит және Изобель Кит (Төменгі палата спикері Эдвард Тернордың ұлы, парламент мүшесі Эдвард Тернордың әйелі) болды. Оның әкесі Джордж Кит, 5-ші граф Маришал және оның әйелі, құрметті Маргарет Хоумның (Александр Хоумның қызы, 5-ші лорд Хоум) үлкен ұлы еді, сондай-ақ екінші әйелі Мари Стюарт (Леннокс 1-ші герцогі Эсме Стюарттың қызы) болды. Азамат соғысы кезінде роялист болған Кит және оның ағасы Уильям Кит, 7-ші граф Маришал 1651 жылы Оливер Кромвельдің әскерлеріне қарсы Дунноттар қамалын ұстап тұрды. Шотландияның құрметті белгілері Үш патшалық соғысы кезінде қауіпсіздік үшін Дунноттарда сақталған, ал Роберт Овертон, Жаңа үлгідегі армияның күштеріне басшылық етуші, оларды қайтаруға үміттене отырып, қамалды қоршап алды. Регалия Киннеф шіркеуінде жасыру үшін қамалдан құпия шығарылғанда, Кит Францияға кемемен аттанды, бірақ оралғанда парламенттіктер тарапынан тұтқындалды. Кит оларды Карл II-ге тапсырғанын мәлімдеді. Регалия Реставрацияға дейін Киннефте сақталды. 1676 жылы ол Шотландияның құпия кеңесіне кеңесші болып тағайындалды және 1677 жылы Қоғамдық істер жөніндегі кеңес комиссары болды. 1684 және 1687 жылдар аралығында Кинтор Шотландияның қазынашысының орынбасары қызметін атқарды. 1689 жылы ол Шотландияның құпия мөрінің сақтаушысы болды. Лорд Кинтор Ұлы революцияны және 1707 жылғы Одақ актілерін қолдады. 1694 жылдың 22 ақпанында Лорд Кинтор "өз тағымынан бас тартып, ағасы" Джордж Кит, 7-ші граф Маришалға, "және оның денесінің еркек мұрагерлеріне, егер олар болмаса, оның өзінің жалпы мұрагерлеріне" тағын беруге келісім берді. Леди Жан Кит (1678 ж.т.), Монимусктың 4-ші баронеті сэр Уильям Форбске, ал леди Маргарет Кит Раплохтың майоры Гавин Гамильтонға, Раплохтың Уильям Гамильтон мен Жан (Кеннеди) Гамильтонның ұлына үйленді. Уильям Кит, Кинтордың 2-ші графы (1695–1718), ол құрметті Кэтрин Мюррейге, Дэвид Мюррейдің, 4-ші виконт Стормонттың және леди Жан Мюррейдің (Джеймс Мюррейдің, 2-ші граф Аннандейлдің жесірі және Джеймс Карнегидің, 2-ші граф Саутсектің үлкен қызы) үлкен қызына үйленді.

He was the fourth son of nine surviving children born to William Keith, 6th Earl Marischal, and Lady Mary Erskine. Among his siblings were brothers William Keith (the 7th Earl), George Keith (the 8th Earl), Sir Robert Keith, Alexander Keith, and sisters Mary Keith (wife of John, Lord Kinpont), Jean Keith (wife of Alexander, Lord Forbes of Pitsligo), Anne Keith, and Isobel Keith (wife of MP Edward Turnor, son of Edward Turnor, Speaker of the House of Commons). His father was the eldest son of George Keith, 5th Earl Marischal and his wife, the Hon. Margaret Home (a daughter of Alexander Home, 5th Lord Home). and, his second wife, Marie Stewart (the daughter of Esmé Stewart, 1st Duke of Lennox).]] A Royalist during the Civil War, Keith and his brother William Keith, 7th Earl Marischal held Dunnottar Castle against Oliver Cromwell's forces in 1651. The Honours of Scotland had been placed at Dunnottar for safety during the Wars of the Three Kingdoms, and Robert Overton, commanding a force of the New Model Army besieged the Castle hoping to recover them. While the regalia was smuggled out of the castle to be hidden at Kinneff Parish church, Keith boarded ship for France, and was captured on his return by the parliamentarians. Keith insisted that he had delivered them to Charles II. The regalia remained at Kinneff until the Restoration. In 1676, he was made Councillor to the Privy Council of Scotland and a commissioner of the Council for Public Affairs in 1677. and Between 1684 and 1687 Kintore was Treasurer Depute of Scotland. He was Keeper of the Privy Seal of Scotland in 1689. Lord Kintore was a supporter of both the Glorious Revolution and the 1707 Acts of Union. On 22 February 1694, Lord Kintore "had a regrant, after resignation, of his titles extending the remainder to his elder brother" George Keith, 7th Earl Marischal, "and the heirs male of his body, whom failing to the heirs general of his own body." Lady Jean Keith (b. 1678), who married Sir William Forbes, 4th Baronet of Monymusk
Lady Margaret Keith, who married Maj. Gavin Hamilton of Raploch, a son of William Hamilton of Raploch and Jean (née Kennedy) Hamilton. William Keith, 2nd Earl of Kintore (1695–1718), who married Hon. Catherine Murray, the eldest daughter of David Murray, 4th Viscount of Stormont and Lady Jean Murray (a widow of James Murray, 2nd Earl of Annandale and the eldest daughter of James Carnegie, 2nd Earl of Southesk).