Кіріспе

1982 жылы түсірілген американдық слэшер фильмі, Марк Росманның туындысы.

"Сорритет жолындағы үй" (Ұлыбританияда "House of Evil" деп те аталады) – 1982 жылы Марк Росман жазып, түсірген, Джон Г. Кларк продюсерлік еткен және Эйлин Дэвидсон мен Кэтрин МакНейл басты рөлдерде ойнаған американдық слэшер фильмі. Сюжеті студенттік үйдің анасына жасалған қатаң әзілді жасырғаннан кейін, мектеп бітіру тойы кезінде студент қыздар тобының қуғындалып, өлтірілуіне арналған. 1955 жылғы француз фильмі "Les Diaboliques" фильмінен шабыттанған режиссер Росман 1980 жылы фильмнің сценарийін жазды, ол бастапқыда "Жеті әпке" деп аталды. Фильм 1980 жылдың жаз айларында Мэриленд штатының Пайксвилл қаласында түсірілді, ал қосымша түсірілімдер Лос-Анджелесте өтті. 1982 жылдың қараша айында фильм шектеулі аймақтық көрсетілімге түсті, ал 1983 жылдың 21 қаңтарында көрсетілім ауқымы кеңейтілді. Келесі аптада фильм көрермендер арасында ең көп талған фильм болып, 10,6 миллион долларлық табыс әкелді. 2017 жылы Complex журналы "Сорритет жолындағы үй" фильмін барлық уақыттағы ең ұлы слэшер фильмдерінің бірі деп атады. 2009 жылы "Сорритет-Роу" атты жаңа нұсқасы шықты.

Сюжет

Жеті қыз бауырлас Кэти, Вики, Лиз, Джинни, Дайан, Морган және Стиви студенттік үйінің шетінде орналасқан студенттік үйінде түлектер рәсімін атап өтуде. Олардың мерекелерін қыздардың түлектер тойын өткізу жоспарын жоққа шығаратын үйдегі үстем аналары, миссис Слейтер үзіп тастайды. Ашуланған қыздар Слейтерден кек алу үшін әзіл ойлап табады: оның таяғын ұрлап, үйдің пайдаланылмайтын ашық бассейніне қояды және оны алып шығуға қарумен мәжбүрлейді. Алайда, Слейтер оны жасағаннан кейін Викиді қорқытып, ол Слейтерді көкірекке қасақана атып жібереді. Қыздар өздерін өлтіргенін жасыру үшін, қыздың денесін бассейнге жасырып қояды. Салтанатта көрінбейтін тұлға Слейтердің таяғын қолданып, тойға келген адамды пышақпен шағады. Осы арада бассейнге кіруге тырысқан қонақтарды тапқаннан кейін, қыздар бассейн жарықтары қосылса, Слейтердің денесі ашылатынын түсінеді. Стиви су бұруды өшіру үшін жертөлеге кіреді, онда оны өлтіруші ұстап, пышақпен өлтіреді. Кейін бассейн жарығы қыздардың үрейін туғызады, бірақ Слейтердің денесі табылмайды. Слейтер тірі екеніне сенімді болған қыздар оны той аяқталғаннан кейін іздеуге кіріседі. Морган Слейтердің бөлмесіне кіреді, онда оның денесі төбедегі люктен оған түседі. Вики ескі зиратта мәйітті жасыруды ұсынады. Кэти төбеде балалар ойыншықтары мен қамалған құстың өлімін табады. Мұнан кейін Морганды Слейтердің таяғымен пышақтап өлтіреді. Диана Слейтердің денесін тасымалдау үшін көлікті іске қосу үшін шеттегі гаражға барады, бірақ оны өлтіруші өлтіреді, ол көп ұзамай Джиннидің басын шағады. Осы арада Кейти Слейтердің алқасынан медициналық белгі табады. Ол телефонға қоңырау шалып, үйге келетін доктор Бекке хабарласады. Олар Стиви, Морган және Дайанның денелерін бассейннен табады. Осы арада, Диананың жоғалғанын тауып алғаннан кейін, Вики мен Лиз Слейтердің денесін жерлеу үшін зиратқа барады. Олар келгенде, екі қызды да шабуылшы өлтіреді. Доктор Бек Кейтиді зиратқа ертіп барады, онда олар Вики мен Лиздің денелерін, сондай-ақ Слейтердің әлі де көлікте екенін табады. Үйде қайтып, Кейтиге күшпен емін-еркін беріп, доктор Бек Слейтердің Эрик есімді баласы бар екенін айтады, ол заңсыз құнарлылық емдеуден кейін деформацияланған және ақыл-ой жағынан дамымаған. Доктор Бек Кейтиді жем ретінде пайдаланып, Эрикті ұстап алып, қылмысын жасырады. Эрик келіп, доктор Бекті өлтіреді, ал Кейти Викидің атылмайтын қаруын іздеп жүр. Ол ваннаға қашады да, Джиннидің кесілген басын табады. Ол қорқып, төбешікке көтеріледі, ол жерде Эрик оған шабуыл жасайды. Ол оған бірнеше рет атып, қарудың бос оқпен толтырылғанын біледі. Содан кейін ол Эрикті бірнеше рет пышақпен ұрады, ол төбедегі есіктен төменгі қабатқа құлады. Кейти оның өліп қалғанын және шаршаудан тынығып жатқанын айтады. Алайда Эрик көзін ашып қарайды.

Сценарий

Жазушы-режиссер Марк Росман, Калифорния университеті, Лос-Анджелес (UCLA) -те оқыған және кейін Нью-Йорк университетін бітірген, Лос-Анджелестегі туған қаласына оралғаннан кейін "Сорритет жолындағы үй" атты фильмге идея келді. Росман UCLA студенттік ұйымының мүшесі болған, ол сценарий жазу үшін осыны ішінара негіз ретінде пайдаланды, онда өлімге әкелетін ойынды жасырғаннан кейін өміріне қауіп төнген студенттік қыздар тобы туралы айтылады. Фильмнің кейбір элементтері, әсіресе қылмыстарын жасыру үшін бассейннің қолданылуы, Анри Жорж Клузо режиссерлік еткен француздық "Les Diaboliques" (1955) саспенс фильмінен шабыттанды. Кейін ол әйел персонаждардың тек құрбан емес, олардың кінәлі екенін және олар осы жағдайды өздеріне тартып алғанын көрсететін саспенс фильмін елестеткенін айтты. Сценарийдің бірнеше жұмыс атауы болды, оның ішінде "Screamer" және "Жеті қарындас". Росман бастапқыда 125 000 долларлық бастапқы бюджетті, Вашингтонда орналасқан және деректі фильмдерге маманданған тәуелсіз "VAE Productions" студиясында жұмыс істейтін досының көмегімен жинады.

Кастинг

"The House on Sorority Row" фильміне актерлерді іріктеудің көп бөлігі Нью-Йорк қаласында өтті, бірақ Эйлин Дэвидсон мен Дженнис Зидо Лос-Анджелес аймағынан таңдалды. Дэвидсон Беверли-Хиллстегі Росманның үйінде кастингке қатысқанын еске алды. Кейт рөлін ойнаған Кейт МакНил Нью-Йоркте магистратурада оқып жүргенде осы рөлді жеңіп алды. Харли Джейн Козак "Манхэттендегі қоймада" актерлік құрамды іріктеуге қатысқанын және бірнеше аптадан кейін рөлге ие болғаны туралы хабар алғанын айтты. Қызыл мінезді үй шаруашылығын басқаратын әйел рөлін сомдаған Лоис Келсо Хант Вашингтоннан шақырылған жергілікті театр актрисасы.

Түсірілім

"Сорритет қатарындағы үй" режиссер Росманның режиссерлік дебюті болды, сондай-ақ оператор Тим Сурштедттің толық метражды алғашқы фильмі еді. Екеуі де Браян Де Палманың "Үй кинолары" (1980) фильмінде ассистент-режиссерлер болып жұмыс істеген кезде танысқан. Фильмнің түсірілімі Мэриленд штатының Пайксвилл қаласында өтті. Түсірілім тобы үйге келген кезде, ішінде екі баспаналаушы тұрғанын көрді, оларды бейне көмекшілері ретінде жұмыс істеуге рұхсат етті. Джон Уотерспен жиі қызметтесетін Винсент Перанио фильмнің суретшісі болуға келісті және үйдің ішін қыздар қауымы сияқты безендірді. Фильмнің бюджеті 300 000 доллар болды. Дегенмен, түсірілім ортасынан қаржы бітіп қалды, сондықтан Росман фильмді аяқтау үшін Лос-Анджелестегі туысынан қарыз алуға мәжбүр болды. Басты түсірілім барысында актерлер Пайксвиллдегі "жатақхана сияқты" жағдайда бірге тұрған Коинония фермалық үйіне орналасты. Басты түсірілім тек Мэрилендте жүргізілді, ал қосымша көшу кадрлары мен қосымша түсірілімдер Лос-Анджелесте аяқталды. Олардың арасында Дэвидсонның кейіпкерінің көзі таяқпен тесілген кадр да бар еді.

Өндірістен кейінгі

Film Ventures International, тәуелсіз дистрибьютор, түсірілімдер аяқталғаннан кейін фильмді тарату үшін сатып алды және фильм жасаушыларға пост-өндірісті аяқтау үшін қосымша 125 000 доллар берді (оның басым бөлігі фильмнің музыкалық сүйемелдеуін жасауға және дыбыстауға жұмсалды). Режиссер Марк Росманмен болған сұхбатта Лоис Келсо Ханттың орындауы толығымен дубляждалғаны белгілі болды, себебі оның табиғи дауысы миссис Слейтер рөлі үшін жеткілікті түрде "қорқынышты" емес деп табылған. 1983 жылдың 21 қаңтарында Лос-Анджелес сияқты ірі қалаларда кинотеатрларда көрсетілім кеңейтілді.

Кассалық жинақ

1983 жылдың қаңтар айында кеңінен көрсетілімге шыққан алғашқы демалыс күндері фильм 153 экранда көрсетіліп, 617 661 доллар тапты және кассада 15-орынға ие болды. Бірақ, екінші демалыс күндері фильм 1-орынға көтеріліп, шамамен 10 миллион доллар жинады. Тағы бір мәлімет бойынша, фильмнен түскен жалға алу ақысы 3,8 миллион доллар құрады.

Сыни жауап

1982 жылы кинотеатрларда көрсетілген кезде Альбукерки журналының сыншысы Энтони ДеллаФлора фильм туралы былай деп жазды: “[Қорқынышты фильмдер] сізді шексіз үрейге түсіруі керек. Бұл фильм мұны істемейді. "Соррити қатарындағы үй" фразасына жаңа мағына бергені мүмкін, бірақ ол ешкімді қорқытқан жоқ. Бұл фильмнің кінәсін негізінен продюсер, режиссер және сценарий авторы Марк Росман өз мойнына алуы керек”. Лу Седрон The Baltimore Sun газетінде фильмде “көзделмеген жағдайлар мен құпиялар жоқ” екенін айтты, сондай-ақ “фильм қаншалықты нашар болса да, оған қарсы пікір білдіретін көрермендер үшін қызықты” екенін қосты. Стивен Хантер, сондай-ақ The Baltimore Sun газетінен, фильмнің болжамды екенін атап өтті, бірақ “техникалық тұрғыдан өндірістің ең күшті жағы – фотосурет, ол өткір, жарқын түсті және әсерлі” екенін айтты, оны Рейнер Вернер Фассбиндердің фильмдерімен салыстырды. Кино зерттеушісі Адам Роккофф фильмтің түсірілімі кезінде Брайан Де Пальманың фильмдерімен жиі салыстырылғанын, себебі Росман бұрын Де Пальманың ассистенті болып жұмыс істегенін мәлімдеді. Standard Speaker басылымында жарияланған Франк Хаген фильмді Де Пальма мен Альфред Хичкоктың туындыларымен салыстырып, “Росман күмәнділікті сақтап, бір-екі шок эффектін беруді біледі” деп бағалады. Лос-Анджелес Таймс газетінің Кевин Томас фильмді “шебер жасалған қорқынышты фильм, күмәнділік пен үрейді арттырады, ал қажетті қанды көріністер таң қалдырарлықтай ұстамдылықпен көрсетілген” деп мақтады, соңында оны “жазушы-режиссер Росманның үміт беруші дебюті” деп атады. Daily Press газетінің Генри Эдгар бұл пікірге қосылып, фильмнің қанды көріністерге қарағанда күмәнділікке басымдық беретінін, оны “сапалы” триллер деп атап, Макнил мен Дэвидсонның актерлік шеберлігін мақтап, оларды тиісінше “сенімді” және “ақылды әрі шынайы” деп сипаттады. Rotten Tomatoes веб-сайтында “The House on Sorority Row” 12 рецензия негізінде 50% мақұлдау рейтингісіне ие, ал орташа бағасы 5.23/10 құрайды. Кино зерттеушісі Скотт Аарон Стайн фильмнің “жақсы өндіріс деңгейіне ие екенін, бірақ бұл ресми процедураны ешқандай жолмен өтемейді” деп атап өтті. Джон Кеннет Мьюр фильмді “1980-ші жылдардағы слэшер фильмдерінің оқулығы” деп сипаттайды, ол “шайтандық юморға ие”. Сынықшы Джим Харпер фильмді моральдық слэшер фильм ретінде және “Мен өткен жазда не істедім?” (1997) сияқты фильмдерге ықпал еткені мүмкін деп атап өтті. 2017 жылы Complex фильмді барлық уақыттағы ең жақсы слэшер фильмдерінің шолуына қосты. 2018 жылдың мамырында Inquisitr басылымында жарияланған шолуда фильм “уақыт өте келе маңызды әлеуметтік мәселелерді көтеретін кек алу туралы алаңдататын оқиға” деп танылды және оны “уақыт сынағынан өткен” қорқынышты фильм деп атады.

Үй медиасы

Elite Entertainment 2000 жылдың қараша айында «The House on Sorority Row» фильмін DVD форматында шығарды. Дискке қосымша материал ретінде фильмнің түпнұсқалық трейлері қосылды. DVD қайта басылып, 2003 жылдың 18 қарашасында тағы да жарық көрді. Фильмнің 25 жылдығына арналған мерекелік шара ретінде 2010 жылдың 12 қаңтарында қайтадан шығарылды. Scorpion Releasing және Katarina's Nightmare Theater 2011 жылдың қаңтар айында 2 дискілік Blu-ray/DVD комбо жинағында жаңартылған нұсқасын шығарды. Scorpion Releasing және Code Red 2018 жылдың 11 мамырында түпнұсқалық негативтің 2K сапасында жаңа сканерленген нұсқасы бар Blu-ray нұсқасын шығарды. Бұл басылым тек онлайн режимінде сатылады және 1600 данамен ғана шектелген. Сценарийді Джош Столберг пен Пит Голдфингер жаңартты.

Мұра

2017 жылы Complex журналы «Соррити Роудағы үйді» барлық уақыттағы ең жақсы 21-ші слэшер фильмі деп атады, осылай деп жазды: «Соррити Роудағы үй, әлдебір жігіттердің шағылысуына түрткі болғаннан гөрі, сәтті жағдайға ие. Режиссер Марк Росман фильмдегі қырқындарды бейнелеуде Хичкок әсерін сақтап, созылған күдік сәттерін сахналауға бар күшін салады». Кинорежиссер Квентин Тарантино 1997 жылы өткен алғашқы кинофестиваліне осы фильмді қосты, оны «Don't Go in the House» (1980) және «The Beyond» (1981) сияқты басқа қорқынышты фильмдермен бірге көрсетті. «Соррити Роудағы үй» фильмі «Scream 2» фильмінде, сондай-ақ «The Dorm That Dripped Blood», «Splatter University», «Graduation Day» және «Final Exam» сияқты төрт колледж тақырыбындағы слэшер фильмдерімен бірге еске алынады.