Hole тобының тарихы мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық гранж тобы гастрольдің соңына қарай 1995 жылдың қыркүйегінде «Ask for It» атты алғашқы EP-ін шығарды. Онда 1991 жылғы Peel сессиясының жазбалары, сондай-ақ Wipers және The Velvet Underground әндерінің кавер-нұсқалары кірді. Топ 1995 жылдың 3 қыркүйегінде Канаданың Солтүстік-Батыс территорияларындағы Туктояктук қаласында «Molson Polar Beach Party» кешінде жылдың соңғы концертін өнер көрсетті. Концерт – «Molson Brewery» сыра зауытының жарнамалық шарасы болды, және оған Metallica, Veruca Salt және Moist топтары да қатысты.

1996 1999: Танымалдардың терісі

1996 жылы топ Fleetwood Mac-тің "Gold Dust Woman" әнін "The Crow: City of Angels" (1996) саундтрегі үшін жазды және шығарды. Бұл топтың Мелисса Ауф дер Маурдың бас-гитарада ойнаған алғашқы студиялық әні болды, оны Рик Окасек өндірді. Осы кезеңде Hole екі ретроспективті альбом шығарды: біріншіден, 1997 жылғы екінші EP-і "The First Session", ол 1990 жылдың наурыз айында Лос-Анджелестегі Rudy's Rising Star студиясында жасалған топтың алғашқы жазба сессиясының толық нұсқасын қамтиды. Оның бір бөлігі бұрынғы жылдары кеңінен таралған болатын. Онда топтың бұрын жарияланбаған алғашқы жазылған трегі "Turpentine" де бар. Сол жылы топ алғашқы жинақ альбомын шығарды – "My Body, The Hand Grenade" (1997), онда ертедегі синглдар, B-жақтары және соңғы концерттік жазбалар кірді. —Эрик Эрландсонның "Celebrity Skin" туралы айтқан сөзі: «Біздің топ – ұжым, бірақ Кортни көп идеялармен келеді және олардың өмірімізге қалай еніп кететіні таңғажайып. Суға бату тақырыбы да осылай болды, альбомды жасайтын кезде көп оқиғалар орын алды, мысалы, Джефф Баклидің суға батуы. Ал одан бұрын бассист Кристен ваннада қайтыс болды. Менің әкем дем ала алмай, өз денесінде суға батып қайтыс болды, ал Мелиссаның әкесі өкпе қатерлі ісігінен қайтыс болды. Бұл нақты оқиғалар еді, бірақ суға бату осы альбом үшін және біз жоғалтқан барлық адамдар үшін метафораға айналды». Эрландсонның сөзінше, Лав альбомда гитарада ойнағаннан гөрі ән жазуға және ән айтуға көбірек назар аударды. Лав альбомның мақсаты – The Doors, The Beach Boys және The Byrds сияқты топтардың дәстүрінде «Калифорния дыбысын» бұзу екенін айтты. Эрландсон Роллинг Стоун журналына берген сұхбатында Корганның сөздеріне жауап берді: «Біз Кортни екеуміз бұрын жазған барлық материалдарды өңдеп жатыр едік. Билли маған көмектесті, мен музыканы әкелдім, Кортни бірден сөздер ойлап табуды бастады, ал [Билли] бәрін реттеуге көмектесті». Эрландсон сондай-ақ: «Кортни барлық өлеңдерін өзі жазады. Бұл өлеңдерді ешкім жазбайды, және ешқашан жазған емес». Бір журналист альбомды шолып жатып, дауды атап өтті: «1994 жылы "Live Through This" альбомының сәні Лавтың қайтыс болған күйеуі альбомды жазды деген қауесеттермен төмендеді. Бұл теорияларды Кобейн өлтірілді деген негізсіз әңгімелермен біріктірсек, "Celebrity Skin" әнінде Лав өзін "демонлогияны зерттейтін адам" деп атағаны таңқаларлық емес». Лав пен Эрландсон Шемелді алмастыруға рұқсат бергенімен, екеуі де кейін өкінгендерін айтты, ал Лав 2011 жылы Бейнхорнның жазбаларда домбырашыларды ауыстырумен әйгілі екенін және оны «нацист» деп атады. "Los Angeles Times" газеті берген төрт жұлдыздық шолуда альбом "қатты эмоционалдық саяхат" деп сипатталды және ол "жылдың ең көп талқыланған және пікірталас тудыратын жинақтарының" бірі болады деп күтілді. 1998 жылдың 29 желтоқсанында шыққан "Malibu" альбомының екінші синглы болды, ол Modern Rock Tracks тізімінде 3-орынға ие болды.

In 1996, the band recorded and released a cover of Fleetwood Mac's "Gold Dust Woman" for The Crow: City of Angels (1996) soundtrack, the band's first studio song to feature Melissa Auf der Maur on bass, and produced by Ric Ocasek. Hole released two retrospective albums during this time: firstly, their second EP, titled The First Session (1997), which consisted of a complete version of the band's first recording session at Rudy's Rising Star in Los Angeles in March 1990, some of which had been bootlegged widely years prior. It featured the group's first ever recorded track, "Turpentine", which had previously been unreleased to the public. The same year, the band released their first compilation album, My Body, The Hand Grenade (1997), featuring early singles, b sides and recent live tracks. quote box|width=25%|align=left|bgcolor=lavender|quote=Our band is a collective, but Courtney has a lot of ideas and it's weird how they infiltrate our lives—it just happens. Like with the drowning theme, there were all these things going on while we were making this album, like Jeff Buckley drowning. And years before [bassist] Kristen [Pfaff] died in a bathtub. My father died basically drowning in his own body, he couldn't breathe, and Melissa's father died of lung cancer. Those were literal things, but drowning became a metaphor for this record and for all the people we had lost.|source= —Eric Erlandson on writing Celebrity Skin According to Erlandson, Love was more focused on song writing and singing than playing guitar on the record; Love stated that her aim for the album was to "deconstruct the California sound" in the L. A. tradition of bands like The Doors, The Beach Boys and The Byrds. Erlandson responded to Corgan's statements in a Rolling Stone interview, commenting: "We were working on all the stuff that Courtney and I had already written. Billy really facilitated things, in a way I would bring in the music, Courtney would start coming up with lyrics right away, and [Billy] would help map it all out." Erlandson also stated: "Courtney writes all her own lyrics. Nobody else is writing those lyrics and nobody ever has." One journalist took note of the controversy when reviewing the album, stating: "Back in 1994, the acclaim for Live Through This was undercut by whispers that Love's late husband wrote the album. Combine those conspiracy theories with the unfounded but persistent rumor that Cobain was actually murdered, and it is no surprise that, in the song 'Celebrity Skin', Love calls herself a walking study in demonology." Though Love and Erlandson had authorized Schemel's replacement, both expressed regret in retrospect, and Love stated in 2011 that Beinhorn was notorious for replacing drummers on records, and referred to him as "a Nazi". as well as a four star review from the Los Angeles Times, calling it a "wild emotional ride" sure to be "one of the most dissected and debated collections of the year". "Malibu", released December 29, 1998, was the album's second single; it charted at number 3 on the Modern Rock Tracks.

1999-2002: Соңғы турне және таралу

1998–99 жылдың қысында Hole тобы «Celebrity Skin» альбомын насихаттау үшін гастрольдік сапарға шықты. Олар «Beautiful Monsters Tour» турнесінде Мэрилин Мэнсонмен бірге сахна алды, ол өзінің 1998 жылғы «Mechanical Animals» альбомын насихаттады. Мэнсон мен Лав сахнада бірін-бірін әзілдеп мазақтап, Лав Мэнсонның сахнадағы қимылдарына сын жасады, оның ішінде өнер көрсету кезінде Киелі кітапты жыртып тастауы: «Білесіз бе, егер біреу 40 000 адамның алдында Киелі кітапты жыртып тастаса, мен бұл үлкен оқиға деп есептеймін», – деді ол 1999 жылғы сұхбатта. Мэнсонның турнесінен түскеннен кейін топ концерттер мен фестивальдерде өнер көрсетуін жалғастырды, ал Auf der Maur мәлімдегендей, Лавтың әр концертте соңғы әнді орындау үшін көрермендерді сахнаға шақыруы «күнделікті оқиға» болды. 1999 жылдың 17 маусымында Швециядағы Hultsfred фестивалінде 19 жастағы қыз дыбыс жабдығының артындағы мош-питте басылып қайтыс болды. Hole тобы 1999 жылдың 14 шілдесінде Ванкувердегі Thunderbird стадионында соңғы концертін өткізді. 1999 жылдың қазан айында Auf der Maur Hole тобынан кетіп, The Smashing Pumpkins тобының гастрольдік басисті болды. Саманта Малони де бірнеше айдан кейін жұмыстан кетті. Топтың соңғы шығарылымы – 1999 жылғы «Any Given Sunday» фильміне жазылған сингл болды. «Be a Man» әні 2000 жылдың наурыз айында жарық көрді, ол «Celebrity Skin» сессияларының бір бөлігі еді. 2002 жылдың сәуір айында Лав The Howard Stern Show бағдарламасына қоңырау шалып, әнші-автор Линда Перримен бірге тоғыз ән жазғанын айтты, бірақ бір айдан кейін Лав пен Эрландсон Hole тобының тарағанын топтың веб-сайтында жариялаған хабарлама арқылы ресми түрде мәлімдеді. Тарасудан кейін төрт музыканттың әрқайсысы өз жобаларын бастады: Эрландсон продюсер және сессиялық музыкант ретінде жұмысын жалғастырды, соңынан әйгілі суретші Винсент Галломен бірге RRIICCEE атты эксперименталды тобын құрды. Лав 2004 жылы «America's Sweetheart» атты тұңғыш сололық альбомын шығарды, онда Перримен бірге жазылған бірнеше ән бар. Мелисса Ауф дер Маур да сололық мансабын бастады және 2004 жылы өзі аттас дебюттік альбомын шығарды, онда Эрландсон «Would If I Could» трекінде жетекші гитарада орындады. Оның екінші альбомы «Out of Our Minds» 2010 жылдың наурыз айында жарық көрді. Hole тобының құрылғаннан бастап алғашқы тарауына дейінгі шығармашылық жинағына он үш сингл, үш LP, үш EP кіреді. Бірнеше күннен кейін Мелисса Ауф дер Маур сұхбатында кездесу туралы ештеңе білмейтінін, бірақ Лав одан болашақ альбомға вокалдық гармония қосуын сұрағанын айтты. Жауап ретінде Эрик Эрландсон Spin журналына берген сұхбатында өзінің қатысуынсыз кездесудің мүмкін еместігін айтып, Лавпен «шарттасқандарын» мәлімдеді. 2010 жылдың 1 қаңтарында Hole тобы жаңа веб-сайт пен әлеуметтік желілердегі әртүрлі парақшаларды іске қосты және ақпан айында Джонатан Росспен бірге «Жұма күні түнінде» өнер көрсетті. 2010 жылдың 17 ақпанында олар Little Fish тобының қолдауымен O2 Shepherd's Bush Empire-де толық концерттік бағдарлама орындады. 16 наурызда он жылдан кейін алғашқы Hole синглы «Skinny Little Bitch» деп аталды, ол Billboard Rock Chart-та 29-орынды, ал Alternative Singles Chart-та 21-орынды иеленді. Трек Active rock және альтернативті радиода да эфирге шықты. «Nobody's Daughter» альбомы 2010 жылдың 26 сәуірінде Mercury Records арқылы бүкіл әлемде жарық көрді және музыка сыншыларынан жақсы пікірлер алды. Rolling Stone альбомға бес жұлдыздың үшеуін берді, бірақ «90-шы жылдары, рок әншілері үшін ең керемет дәуірде Лав керемет вокалист болған, бірақ енді оның өкпелерінде бұрынғыдай күш жоқ, оның іздері ғана қалды. Бірақ ол кем дегенде еске алады, және бұл өзінен-өзі бір нәрсені білдіреді». Журнал альбомды «нағыз жетістік емес», бірақ «асыл еңбек» деп атады. Лавтың дауысы, айқын қысық болған, Боб Диланның дауысына теңелді. NME альбомды 6/10 бағалады, ал Роберт Кристагау «A-» бағасын берді, «Маған жаңа панк ашуы керек, егер сіз Goldman Sachs және BP Petroleum жанкүйерлері болмаса, сіз де аласыз. Оның үстіне, бұл 45 жастағы әйелден, өз салмағын қалай тастайтынын білетін, қазіргі кезде көп бөлігін шығаратын жаңадан келген және татуировкаланған жол иттерінен гөрі жақсы. Мен білемін, ол үшін BP Petroleum – бұл жай ғана тағы бір нәрсе. Бірақ оның қиялын қозғайтын эмоция, соған қарамастан, қатерлі ісіктің сауықтырушысы». Бұл релизді қолдау үшін Hole тобы 2010 және 2012 жылдар аралығында Солтүстік Америка, Еуропа және Бразилия бойынша кеңінен гастрольдік сапарлар жасады. 2011 жылдың 28 наурызында Лав, Эрландсон, Патти Шемель және Ауф дер Маур Нью-Йорктегі Шемельдің «Hit So Hard: Патти Шемельдің өмірі мен өлімге жақын оқиғасы» атты деректі фильмінің көрсетіліміне қатысты. Бұл кездесуде төрт мүшесі де 13 жылдан бері алғаш рет бірге болды. Шемель Лав, Эрландсон және Ауф дер Маурмен жазғысы келетінін айтты, «әзірге ештеңе талқыланбады, бірақ менің сезімімше», – деді ол. 2011 жылдың мамырында «Samantha» әніне музыкалық бейнеклип Стамбулда түсірілді, бірақ ол ресми түрде жарияланбады. 2011 жылдың қыркүйегінде Скотт Липс барабаншы Стю Фишерді ауыстырып, топқа қосылды. 2012 жылдың сәуір айында Лав, Эрландсон, Ауф дер Маур және Шемель Нью-Йорктегі Public Assembly-де «Miss World» және Wipers тобының «Over the Edge» әндерін орындап, екі әндік жиынтықпен қайта қосылды, бұл «Hit So Hard» деректі фильмінің кеші болды. Бұл өнер көрсетуі Шемельдің кеткенінен және 2002 жылы топтың таратылуынан кейін төрт мүшесінің 1998 жылдан бері алғаш рет бірге өнер көрсетуі болды. 2012 жылдың 29 желтоқсанында Лав Нью-Йорк қаласында жеке акустикалық концерт берді, ал 2013 жылдың қаңтарында өзінің атымен Sundance кинофестивалінде өнер көрсетті. Ол өз атымен Солтүстік Америка бойынша қосымша өнер көрсетулерін ұйымдастырды, оның қолдау тобында Ларкин, басист Шон Дейли және Липс болды.

In the winter of 1998–99, Hole went on tour to promote Celebrity Skin, joining Marilyn Manson, who was promoting his album, Mechanical Animals (1998) on the Beautiful Monsters Tour. Manson and Love often mocked one another onstage, and Love attacked Manson's stage antics, which included tearing up a Bible during performances: "You know, whenever somebody rips up the Bible in front of 40,000 people, I think it's a big deal", she said during a 1999 interview. The band continued to book shows and headline festivals after dropping off Manson's tour, and according to Auf der Maur, it was a "daily event" for Love to invite audience members onstage to sing with her for the last song at nearly every concert performance. On June 17, 1999, during Hole's set at the Hultsfred Festival in Sweden, a 19 year old girl died after being crushed by the mosh pit behind the mixing board. Hole played its final show at Thunderbird Stadium in Vancouver on July 14, 1999. In October 1999, Auf der Maur quit Hole and went on to become a touring bassist for The Smashing Pumpkins. Samantha Maloney also quit a few months later. The band's final release was a single for the movie Any Given Sunday (1999). "Be a Man", released in March 2000, was an outtake from the Celebrity Skin sessions. In April 2002, Love called The Howard Stern Show and said she had written nine songs with songwriter Linda Perry, but less than a month later Love and Erlandson officially disbanded Hole via a message posted on the band's website. After the split, the four musicians each took on projects of their own: Erlandson continued to work as a producer and session musician, eventually forming the experimental group RRIICCEE with controversial artist Vincent Gallo. Love began a solo career, releasing her debut, America's Sweetheart, in 2004, featuring several of the songs written with Perry. Melissa Auf der Maur also embarked on a solo career, and released her self titled debut album in 2004, which included Erlandson performing lead guitar on the track, "Would If I Could". Her second album, Out of Our Minds, was released in March 2010. Hole's body of work from its inception to its first disbandment includes thirteen singles, three LPs, three EPs, Days later, Melissa Auf der Maur stated in an interview that she was unaware of any reunion, but said Love had asked her to contribute harmonies to an upcoming album. In response, Eric Erlandson stated in an interview with Spin magazine that a reunion could not take place without his involvement, citing that he and Love "have a contract". Hole launched a new website and various social media pages on January 1, 2010, and performed on Friday Night with Jonathan Ross in February. On February 17, 2010, they played a full set at the O2 Shepherd's Bush Empire, with support from Little Fish. On March 16, the first Hole single in ten years was released, titled "Skinny Little Bitch"; it peaked at No. 29 on the Billboard Rock Chart, and at No. 21 on the Alternative Singles chart. The track also received airplay on Active rock and alternative radio. Nobody's Daughter was released on April 26, 2010, worldwide on Mercury Records, and was received moderately well by music critics. Rolling Stone gave the album three out of five stars, but noted "[while Love] was an absolute monster vocalist in the nineties, the greatest era ever for rock singers She doesn't have that power in her lungs anymore – barely a trace. But at least she remembers, and that means something in itself." The magazine also referred to the album as "not a true success", but a "noble effort". Love's voice, which had become noticeably raspier, was compared to the likes of Bob Dylan. NME gave the album a 6/10 rating, and Robert Christgau rated it an "A−", saying, "Thing is, I can use some new punk rage in my life, and unless you're a fan of Goldman Sachs and BP Petroleum, so can you. What's more, better it come from a 45 year old woman who knows how to throw her weight around than from the zitty newbies and tattooed road dogs who churn most of it out these days. I know—for her, BP Petroleum is just something else to pretend about. But the emotion fueling her pretense is cathartic nevertheless." In support of the release, Hole toured extensively between 2010 and 2012 throughout North America and Europe, and Brazil. On March 28, 2011, Love, Erlandson, Patty Schemel and Auf der Maur appeared at the New York screening of Schemel's documentary Hit So Hard: The Life and Near Death Story of Patty Schemel at the Museum of Modern Art. The appearance was the first time in thirteen years that all four members appeared together in public. Schemel had expressed a desire to record with Love, Erlandson and Auf der Maur stating "nothing has been discussed, but I have a feeling." In May 2011, a music video for "Samantha" was shot in Istanbul, although it remained officially unreleased. In September 2011, Scott Lipps joined the band, replacing drummer Stu Fisher. In April 2012, Love, Erlandson, Auf der Maur and Schemel reunited at the Public Assembly in New York for a two song set, including "Miss World" and the Wipers' "Over the Edge", at an after party for the Hit So Hard documentary. The performance marked the first time the four members performed together since 1998 after Schemel's departure and the 2002 breakup of the band. On December 29, 2012, Love performed a solo acoustic set in New York City, and in January 2013, performed at the Sundance Film Festival under her own name. She booked further performances across North America as a solo act, with Larkin, bassist Shawn Dailey, and Lipps as her backing band.

2014-2016 жж: Екінші таратылу

2013 жылдың 28 желтоқсанында Лав Фейсбук пен Твиттерге Ерландсонмен бірге түскен екі суретін жариялады, оның астында: «Осылай болды! 2014 жыл өте қызықты болады» деген жазу қалдырды. Лав сондай-ақ Мелисса Ауф дер Маурды, сондай-ақ Hole тобының бұрынғы менеджері Питер Мэншты да белгіледі, бұл Ерландсонмен қайта табысып, 2014 жылы мүмкін болатын қайта құрылуға меңзеді. 2014 жылдың 2 сәуірінде Rolling Stone журналы Celebrity Skin құрамындағы топтың қайта біріккенін хабарлады (Саманта Малонидің орнына Пэтти Шемельмен). Rolling Stone журналы Лавтың алдағы жеке синглы «Wedding Day» осы қайта құрылудың нәтижесі екенін жаңылыс жариялады. Бірақ Лав көп ұзамай мәлімдемесін өзгертті: «Біз сүйісіп қалуы мүмкін, бірақ неке туралы әңгіме жоқ. Бұл өте нәзік жағдай, ештеңе болмауы да мүмкін, ал қазір топ мүшелерінің бәрі маған наразы». 1 мамырда Pitchfork журналына берген сұхбатында Лав қайта құрылу мүмкіндігін талқылады, сондай-ақ 2010 жылы «Nobody's Daughter» альбомын Hole тобының альбомы ретінде шығарудың «қателік» болғанын айтты. «Эрик дұрыс айтты, мен заң бойынша осы атты пайдалануға құқылы болсам да, оны арзандаттым. Мен «Hole» атауын барлығы көруге тілейтін құрам үшін сақтап, «Nobody's Daughter» альбомын өз атыммен шығаруға батылым бар еді». Лав топты қайта құру мүмкіндігін талқылап, былай деді:

«Ешкім де жатып қалған жоқ. Патти барабан ойнатуға үйретеді және үш инди-топта барабаншы болып жұмыс істейді. Мелисса металл туралы білімімен әуестендірілген, оның арманы Докинмен Castle Donington фестивалінде өнер көрсету. Эрик өзгере қойған жоқ, мен онымен бірге джем сессиясы жасадым, ол әлі де Thurston [Moore] сияқты ерекше әуендермен айналысады, сондай-ақ Кевин Шилдспен хат алмасады. Біз бәріміз жақсы араласамыз. Кейбір топтар қайта бірігіп, бір-бірін жек көреді. 2020 жылдың наурыз айында Лав пен Ауф дер Маур «Bans Off My Body» шарасында өнер көрсетуді жоспарлады, бірақ COVID-19 пандемиясының салдарынан бұл шара кейінге шегерілді».

Құрамы

Бастапқыда Hole No Wave және эксперименталды топтардан шабыттанды, бұл олардың алғашқы жазбаларында, әсіресе "Retard Girl" әнінде анық байқалады, бірақ вокалистка Лав та түрлі ықпалдарға бой ұсынды. Лав пост-панк тобы Echo & the Bunnymen және Нил Янг сияқты классикалық рок музыкасын атады. Дегенмен, Лав бастапқыда поп-музыканы жасауды көздегенін айтты: "Менің бір жағым гриндкор тобын, екінші жағым Raspberries сияқты поп-тобын құруды қалайды". 1996 жылы Germs тобына арналған құжаттық фильмде Эрландсон: "Менің ойымша, әрбір топ бір әнге негізделген, ал біздің тобымыз "Forming" әніне негізделген. Кортни оны репетицияға әкелді, ол үш аккордты білді және бұл біз ойнай алатын жалғыз панк-рок ән болды". Топтың екінші альбомы Live Through This, топтың бастапқы панк тамырларын сақтай отырып, абразивті емес дыбысты жазды. "Мен бұл альбомды бізде жұмсақ жақтарымыз жоқ деп ойлайтын адамдарды таң қалдырғым келеді, сонымен бірге біздің өте қатаң жақтарымызды жоғалтпағанымызды білсін деп тілеймін", - деді Лав 1994 жылы VH1 телеарнасына. Топтың үшінші альбомы Celebrity Skin, олардың хард-рок дыбысына пауэр-попты қосып, Калифорниялық топтардың ықпалында болды; Лав альбомды жазу кезінде Fleetwood Mac және My Bloody Valentine-ден де шабыт алды. Топтың аккордтық тізбектері көбінесе панк музыкасының элементтеріне негізделген, Лав оны "гранжи" деп сипаттады, бірақ міндетті түрде гранж емес. Музыка сыншылары олардың ән стилін "алдамшы түрде нәзік және тартымды" деп сипаттады.

Әннің мазмұны

1991 жылғы сұхбатта Лав әндер сөздері оның үшін ән жазудың "ең маңызды" бөлігі екенін айтты. 1991 жылы Эверетт Трумен сұхбатта Лав былай деді: "Мен [көркем суреттерді] бұзылған суреттермен қатар қоюға тырысамын, себебі мен осылай көремін. Кейде роктағы белгілі бір нәрселер туралы ешкім жазбағанын, әйелдердің назарда болмаған көзқарасы бар деп ойлаймын". Чарльз Крос Live Through This альбомындағы оның өлеңдерін "оның күнделігінің шын жалғасы" деп атады, ал топтың "Celebrity Skin" синглы (олардың 1998 жылғы альбомының атау трегі) Шекспирдің "Венеция саудагері" және Данте Россеттидің "A Superscription" өлеңінен цитаталарды қамтиды. Лав әдебиет саласында шағын білім алған, жиырма жасында қысқа мерзімге ағылшын әдебиетін оқыған.

Өнер көрсетулер

1990 жылдар бойында топ Лавтың сахнадағы көбінесе шатақ және болжаусыз мінез-құлқынан кейін бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланды. Топ концерттердің соңында жабдықтар мен гитараларды жиі қиратып тастады. 1995 жылғы New York журналындағы мақаласында журналист Джон Хоманс Hole концерттері кезінде Лавтың жиі сахнаға секіріп түсуіне тоқталды: Соңғы бірнеше жылдағы рок музыкасындағы ең таң қалдыратын, қорқынышты және қызықты көрініс – Кортни Лавтың сахнаға секіріп түсуі. Кейбір еркек орындаушылар мұны жасағанда, бұл бұлшықетті, жігіттердің көңіл көтеруі, бақыланған агрессия сияқты көрінеді. Ол бұл амалды әйелдерге тыйым салынған деп есептеді, бірақ Лав, әдеттегідей, оны да жасағысы келді. Оны қолдарымен ұстап, зорлағандай сезінгенін, осы туралы ән жазып, қазір әр концертте солай істейді. 1995 жылы Hole тобымен бірге гастрольде болған Veruca Salt тобының мүшесі Нина Гордон сахнадағы Лавтың тұрақсыз мінез-құлқын еске алып: «Ол жай ғана кететін, ал [топтың қалған бөлігі] сол жерде тұрып қалатын» деді. Лавтың сахналық киімі де көп назар аударды, оның үлгісіне 1956 жылғы Baby Doll фильміндегі Кэрролл Бейкердің киімдері әсер еткен. Бұқаралық ақпарат құралдары бұл стильді кейін «балалық жезөкше» деп атады, ол нәресте кукласының көйлектерінен, іш киімдерінен және түнгі көйлектерінен, сондай-ақ макияждың қисық жағылуынан тұрды. Курт Лодер оның сахнадағы киімін «бұзылған қуыршаққа» теңеді, ал Джон Пил 1994 жылғы Reading Festival-дегі топтың өнер көрсетуіне шолу жазып, былай деді: «[Лав], қозғалыстарымен және бетіне, қолына және, менің ойымша, арқасына, сондай-ақ көйлегінің жағасына жағылған ерін қызылымен, Bedlam-да таңғалыс тудырар еді. Топтың күйі хаостың шегіне дейін жетіп, мен бұрын ешқандай сахнада сезінген емеспін». Топтың концерттердегі тізімі көбінесе еркін болды, импровизациялық джемдер мен жарияланбаған әндердің дөңгелек орындалуы жиі кездесетін. 1998 жылға қарай олардың тікелей эфирдегі өнер көрсетулері азайып, тынышталды, бірақ Лав әлі де жанкүйерлерді сахнаға шақырып, ән салғанда көрермендердің қатарына жиі кіретін. Лавтың БАҚ-та жиі қарама-қарсы беделіне қарамастан, Hole олардың шығармалары үшін тұрақты сын мақтауларын алды және Лавтың ән мәтіндеріндегі феминистік түсініктемелері жиі аталып өтті, ғалымдар оны «үшінші толқын феминистік сананы білдіретін» деді. Лавтың сахнадағы бұзықшыл бейнесі мен қоғамдық имиджі топтың әндерімен үйлесім тапты, олар «ауырсыну, қайғы және ашуды, бірақ [аман қалу туралы] жасырын хабарды, әсіресе қиын жағдайларға қарамастан аман қалуды» білдірді. Музыкалық журналист Мария Раха топтың үшінші толқын феминизміне қатысты маңыздылығы туралы ұқсас пікір білдірді: «Кортниді жақ көрсеңіз де, жек көрсеңіз де, Hole 90-шы жылдардағы феминизм туралы ашық және тікелей ән айтқан ең танымал әйел тобы болды». Rolling Stone журналы Лавтың Кобейнмен некесінің әсерін Джон Леннон мен Йоко Ононың әсерімен салыстыра отырып, «Лавтың сахнадағы жанжалға толы мінез-құлқы, сондай-ақ оның жанды вокалы мен күшті панк-поп әндері оны өзіндік альтернативті рок жұлдызына айналдырды» деп атап өтті. Автор Ник Уайз топтың қоғамдық имиджін талқылау кезінде ұқсас салыстыру жасады, «Йоко Ононың Джон Леннонмен некелескеннен бері рок аренасындағы әйелдің жеке өмірі мен ерліктері осылай терең талданған және бөлінген емес» деді. Топ бірнеше қазіргі заманғы өнерпаздарға үлкен ықпал етті, соның ішінде инди әнші-күйші Скут Ниблет, Броди Далле (The Distillers және Spinnerette), Скай Феррейра, Лана Дель Рей, Тове Ло, Теган және Сара, Энни Харди (Giant Drag), Виктория Легран (Beach House) және британдық рок тобы Nine Black Alps. Топ VH1 100 ең үздік хард-рок әншілерінің тізімінде 77-орында тұрды.

Throughout the duration of the 1990s, the band received widespread media coverage due to Love's often rambunctious and unpredictable behavior onstage. The band often destroyed equipment and guitars at the end of concerts, In a 1995 New York magazine article, journalist John Homans addressed Love's frequent stage diving during Hole's concerts:

The most shocking, frightening, and fascinating image in rock in the last few years is Courtney Love's stage dive When some male performers do it, it looks like muscular, frat boy fun, controlled aggression For obvious reasons, the practice was strictly no girls allowed, but Love, typically, decided that she wanted to do it, too. Groped, ravaged, she compared the experience to being raped, wrote a song about it, and now does it just about every show. Nina Gordon of Veruca Salt, who toured with Hole in 1995, recalled Love's erratic behavior onstage, saying "She would just go off and [the rest of the band] would just kind of stand there." Love's stage attire also garnered notoriety, influenced in part by Carroll Baker's wardrobe in the film Baby Doll (1956). The style was later dubbed "kinderwhore" by the media, and consisted of babydoll dresses, slips and nightgowns, and smeared makeup. Kurt Loder likened her onstage attire to a "debauched ragdoll", and John Peel noted in his review of the band's 1994 Reading Festival performance, that "[Love], swaying wildly and with lipstick smeared on her face, hands and, I think, her back, as well as on the collar of her dress, would have drawn whistles of astonishment in Bedlam. The band teetered on the edge of chaos, generating a tension which I cannot remember having felt before from any stage." The band's set lists for live shows were often loose, featuring improvisational jams and rough performances of unreleased songs. By 1998, their live performances had become less aggressive and more restrained, although Love continued to bring fans onstage, and would often go into the crowd while singing. In spite of Love's often polarizing reputation in the media, Hole received consistent critical praise for their output, and was often noted for the predominant feminist commentary found in Love's lyrics, which scholars have credited as "articulating a third wave feminist consciousness". Love's subversive onstage persona and public image coincided with the band's songs, which expressed "pain, sorrow, and anger, but [an] underlying message of survival, particularly survival in the face of overwhelming circumstances". Music journalist Maria Raha expressed a similar sentiment in regard to the band's significance to third wave feminism, stating, "Whether you love Courtney [Love] or hate her, Hole was the highest profile female fronted band of the '90s to openly and directly sing about feminism." While Rolling Stone compared the effect of Love's marriage to Cobain on the band to that of John Lennon and Yoko Ono, they noted that "Love's confrontational stage presence, as well as her gut wrenching vocals and powerful punk pop songcraft, made her an alternative rock star in her own right." Author Nick Wise made a similar comparison in discussion of the band's public image, stating, "Not since Yoko Ono's marriage to John Lennon has a woman's personal life and exploits within the rock arena been so analyzed and dissected." The band has been cited as a major influence on several contemporary artists, including indie singer songwriter Scout Niblett, Brody Dalle (of The Distillers and Spinnerette), Sky Ferreira, Lana Del Rey, Tove Lo, Tegan and Sara, Annie Hardy (of Giant Drag), Victoria Legrand (of Beach House), and the British rock band Nine Black Alps. The band ranked at number 77 on VH1's 100 Greatest Hard Rock Artists list.

Материалдардың жоғалуы

2008 жылы Universal Studios Hollywood-та өрт шығып, Universal Music Group-қа тиесілі ғимараттар қирады. Жаңалықтарда Хоул тобының және тағы да көптеген әртістердің жазбалары өртте жойылғаны хабарланды. Лав және топ UMG-ді осы жоғалтулар үшін сотқа бергендердің қатарында болды; алайда, 2019 жылдың 16 тамызында UMG-нің "Хоул тобының түпнұсқалық жазбаларының ешқайсысы жойылмаған (растау қажет)" деген мәлімдемесіне сүйене отырып, сот ісі өзгертілді және топ одан шығарылды.