Nirvana: Американдық рок тобының тарихы

Кіріспе

Американдық рок-топ (1987–1994) – американдық рок-топ.

Нирвана 1987 жылы Вашингтон штатының Абердин қаласында құрылған американдық рок-топ. Топты әнші және гитарист Курт Кобейн мен басист Крис Новоселик құрған. 1990 жылы Дейв Гролды шақыруға дейін топ бірнеше барабаншыны алмастырды, олардың ішінде Чад Ченнинг ең танымал болды. Нирвананың табысы альтернативті рок музыкасын танымал етті және олар Generation X буынының символы ретінде жиі еске алынды. Тек үш жылдық мансабына қарамастан, олардың музыкасы әлі де танымал және қазіргі рок мәдениетіне әсер етеді. 1980-жылдардың соңында Нирвана Сиэтлдің гранж музыкалық ортасының бір бөлігі ретінде танылды және 1989 жылы тәуелсіз Sub Pop лейблі арқылы Bleach атты алғашқы альбомын шығарды. Олар тыныш куплетер мен қатты, ауыр припевтер арасындағы динамикалық контрастқа негізделген өзгеше дыбыс жасады. 1991 жылы DGC Records лейблімен келісім шарт жасағаннан кейін, Нирвана "Smells Like Teen Spirit" әнімен күтпеген сәттілікке қол жеткізді, бұл олардың Nevermind (1991) альбомының бірінші синглы болды. 1990-жылдардың мәдени құбылысы болған Nevermind Америка Жазу Индустриясы Ассоциациясы (RIAA) тарапынан "алмазды" сертификат алды және шашты металдың үстемдігін аяқтады деп есептеледі. Нирвана панк эстетикасымен, поп мелодияларын шумен үйлестіруімен және олардың әлеуметтік шеттелу және бейшаралық тақырыптарымен әлемдік танымалдылыққа ие болды. 1992 жылғы Incesticide жинақ альбомы мен Hormoaning EP-сінен кейін, топ көптен күткен үшінші студиялық альбомын – In Utero (1993) шығарды. Альбом АҚШ және Ұлыбритания альбомдық чарттарында бірінші орынға шықты және сыншылардың жоғары бағасын алды. 1994 жылдың сәуір айында Курт Кобейннің өзіне қол жұмсауынан кейін Нирвана таратылды. Келешектегі шығарылымдар Новоселик, Грол және Кобейннің әйелі Кортни Лавтың қадағалауымен жүзеге асырылды. MTV Unplugged in New York (1994) концерттік альбомы 1996 жылғы Grammy сыйлығында "Ең үздік баламалы музыка орындаушысы" номинациясын жеңіп алды. Нирвана – барлық уақыттардағы ең көп сатылатын топтардың бірі, олардың әлем бойынша 75 миллионнан астам альбомы сатылды. Үш жылдық мансабында Нирвана American Music Award, Brit Award және Grammy Award сыйлықтарын, сондай-ақ жеті MTV Video Music Awards және екі NME Awards сыйлығын алды. Олар Billboard Alternative Songs чартында бес рет және Billboard 200 чартында төрт рет бірінші орынға ие болды. 2004 жылы Rolling Stone журналы Нирвананы барлық уақыттардағы ең ұлы 100 суретшінің қатарына қосты. Олар 2014 жылы алғашқы мүмкіндігінде Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді.

Nirvana was an American rock band formed in Aberdeen, Washington, in 1987. Founded by lead singer and guitarist Kurt Cobain and bassist Krist Novoselic, the band went through a succession of drummers, most notably Chad Channing, before recruiting Dave Grohl in 1990. Nirvana's success popularized alternative rock, and they were often referenced as the figurehead band of Generation X. Despite a short mainstream career spanning only three years, their music maintains a popular following and continues to influence modern rock culture. In the late 1980s, Nirvana established itself as part of the Seattle grunge scene, releasing its first album, Bleach, for the independent record label Sub Pop in 1989. They developed a sound that relied on dynamic contrasts, often between quiet verses and loud, heavy choruses. After signing to the major label DGC Records in 1991, Nirvana found unexpected mainstream success with "Smells Like Teen Spirit", the first single from their landmark second album Nevermind (1991). A cultural phenomenon of the 1990s, Nevermind was certified Diamond by the Recording Industry Association of America (RIAA) and is credited for ending the dominance of hair metal. Characterized by their punk aesthetic, Nirvana's fusion of pop melodies with noise, combined with their themes of abjection and social alienation, brought them global popularity. Following extensive tours and the 1992 compilation album Incesticide and EP Hormoaning, the band released their highly anticipated third studio album, In Utero (1993). The album topped both the US and UK album charts, and was acclaimed by critics. Nirvana disbanded following Cobain's suicide in April 1994. Further releases have been overseen by Novoselic, Grohl, and Cobain's widow, Courtney Love. The live album MTV Unplugged in New York (1994) won Best Alternative Music Performance at the 1996 Grammy Awards. Nirvana is one of the best selling bands of all time, having sold more than 75 million records worldwide. During their three years as a mainstream act, Nirvana received an American Music Award, Brit Award, and Grammy Award, as well as seven MTV Video Music Awards and two NME Awards. They achieved five number one hits on the Billboard Alternative Songs chart and four number one albums on the Billboard 200. In 2004, Rolling Stone named Nirvana among the 100 greatest artists of all time. They were inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in their first year of eligibility in 2014.

1987-1988: қалыптасуы және алғашқы жылдары

Әнші және гитарист Курт Кобейн мен бассист Крис Новоселич Вашингтон штатындағы Абердин орта мектебінде оқып жүргенде танысты. Екеуі Мельвин тобының жаттығу орынына жиі баратын кезде дос болып қалады. Кобейн Новоселичпен бірге топ құруды қалады, бірақ Новоселич көп уақыт бойы жауап бермеді. Кобейн оған өзінің "Фекальдық заттар" жобасының демо-таспасын берді. Екеуі алғаш рет кездескеннен кейін үш жыл өткен соң, Новоселич Кобейнге "Фекальдық заттар" демосын тыңдағанын айтып, топ құруды ұсынды. Олардың алғашқы тобы, Sellouts, Creedence Clearwater Revival тобының үлгісі болды. Жобада Новоселич гитарада және вокалда, Кобейн барабанда, ал Стив Ньюман бас гитарада орындады, бірақ ол ұзаққа созылмады. 1986 жылдың соңында тағы бір жобаға кірісті, осы жолы өзіндік шығармалармен. Боб МакФадден барабаншы болып шақырылды, бірақ бір айдан кейін бұл жоба да сәтсіз аяқталды. 1987 жылдың басында Кобейн мен Новоселич барабаншы Аарон Бёркхардты шақырып алды. Олар Кобейннің "Фекальдық заттар" таспасынан материалдарды жаттықты, бірақ жаңа материалдарды жазуды бастады. Топ алғашқы айларында Skid Row, Pen Cap Chew, Bliss және Ted Ed Fred сияқты бірнеше атауларды қарастырды. 1988 жылдың 19 наурызында Вашингтон штатының Такома қаласындағы Community World театрында Lush және Vampire Lezbos тобымен бірге алғаш рет Nirvana деген атпен сахнаға шықты. Бұл концерттің Курт Кобейн салған жарнама парақшасында бұрынғы топтардың барлық атаулары тізілген: "Nirvana (сонымен қатар Skid Row, Ted Ed Fred, Pen Cap Chew, Bliss деп те белгілі)". Кобейннің айтуынша, "Мен Angry Samoans сияқты жаман, ұсақ-түйек панк атауының орнына әдемі немесе жағымды есімді қаладым". Новоселич Такомаға, ал Кобейн Олимпияға, Вашингтонға көшіп кетті. Олар Бёркхардпен байланысты уақытша жоғалтып, оның орнына Мельвин тобының Дейл Кроверімен жаттықты. Nirvana 1988 жылдың қаңтарында алғашқы демоларын жазды. 1988 жылдың басында Кровер Сан-Францискоға көшіп кетті, бірақ барабаншы ретінде Дейв Фостерді ұсынды. Фостердің Nirvana-дағы кезеңі қиын болды; түрмеде отырған кезде оның орнын Бёркхард басты, ол Кобейнге бір күні жаттығуға тым шаршағанын айтқаннан кейін қайтадан кетіп қалды. Фостер қайтадан топқа қосылды, бірақ Кобейн мен Новоселич барабаншы Чад Ченнингпен танысқаннан кейін оны толығымен босатып жіберді (бірақ Фостер олардың өзісіз сахнада ойнағанын көруге үлкерді). Ченнинг Кобейн мен Новоселичпен бірге джем сессияларын жалғастырды; алайда, Ченнингтің айтуынша, "Олар ешқашан "жарайды, сен қабылдадың" демеді". Ченнинг 1988 жылдың мамыр айының соңында Nirvana тобымен алғашқы концертін өткізді.

Singer and guitarist Kurt Cobain and bassist Krist Novoselic met while attending Aberdeen High School in Washington state. The pair became friends while frequenting the practice space of the Melvins. Cobain wanted to form a band with Novoselic, but Novoselic did not respond for a long period. Cobain gave him a demo tape of his project Fecal Matter. Three years after the two first met, Novoselic notified Cobain that he had finally listened to the Fecal Matter demo and suggested they start a group. Their first band, the Sellouts, was a Creedence Clearwater Revival tribute band. The project featured Novoselic on guitar and vocals, Cobain on drums, and Steve Newman on bass but only lasted a short time. Another project, this time featuring originals, was also attempted in late 1986. Bob McFadden was enlisted to play drums, but after a month this project also fell through. In early 1987, Cobain and Novoselic recruited drummer Aaron Burckhard. They practiced material from Cobain's Fecal Matter tape but started writing new material soon after forming. During its initial months, the band went through a series of names, including Skid Row, Pen Cap Chew, Bliss and Ted Ed Fred. The band played under the name Nirvana for the first time on March 19, 1988, at Community World Theater, Tacoma, Washington, together with the bands Lush and Vampire Lezbos. This concert's flyer, designed by Kurt Cobain, also mentioned all of the previous band names: "Nirvana (also known as Skid Row, Ted Ed Fred, Pen Cap Chew, Bliss)". The group settled on Nirvana because, according to Cobain, "I wanted a name that was kind of beautiful or nice and pretty instead of a mean, raunchy punk name like the Angry Samoans." Novoselic moved to Tacoma and Cobain to Olympia, Washington. They temporarily lost contact with Burckhard, and instead practiced with Dale Crover of the Melvins. Nirvana recorded its first demos in January 1988. In early 1988, Crover moved to San Francisco but recommended Dave Foster as his replacement on drums. Foster's tenure with Nirvana was a rocky one; during a stint in jail, he was replaced by Burckhard, who again departed after telling Cobain he was too hungover to practice one day. Foster would rejoin the band, but after Cobain and Novoselic were introduced to drummer Chad Channing, the band would permanently dismiss him (although not before Foster witnessed the group play live without him). Channing continued to jam with Cobain and Novoselic; however, by Channing's account, "They never actually said 'okay, you're in. Channing played his first show with Nirvana in late May 1988.

1988-1990: Ерте шығарылғандар

Nirvana 1988 жылдың қарашасында Сиэтлдің Sub Pop тәуелсіз лейблімен алғашқы синглын, Shocking Blue-ның "Love Buzz" әнін шығарды. Олар Джон Роббпен алғашқы сұхбатын жасады, ол олардың шығарған әнін аптаның үздік синглі деп таныды. Келесі айда топ жергілікті продюсер Джек Эндиномен бірге өзінің дебюттік альбомын, Bleach жаздыра бастады. Bleach-ке Melvins тобының ауыр, қайғылы рок музыкасы, Mudhoney тобының 1980-жылдардағы панк-рокі және Black Sabbath тобының 1970-жылдардағы хэви-метал музыкасы әсер етті. "Bleach" альбомының мұқабасында 606,17 доллар деп көрсетілген, жаздыру сессияларына арналған ақшаны кейіннен топқа екінші гитарист ретінде шақырылған Джейсон Эверман берді. Эверман альбомда ойнамаса да, ол Bleach-те көрсетілді, өйткені, Новоселичтің айтуынша, олар "оны топта жайлырақ сезіндіргісі келді". Альбомның шығарылуынан бұрын Nirvana Sub Pop-пен ұзартылған келісімшартқа қол қойған алғашқы топ болды. 1989 жылы маусымда шыққан Bleach студенттік радиостанциялардың сүйіктісіне айналды. Nirvana алғашқы ұлттық гастрольдік сапарына шықты, бірақ соңғы бірнеше концерттерін тоқтатты және Эверменмен арадағы келіспеушіліктердің күшеюіне байланысты Вашингтон штатына оралды. Ешкім Эверманға оның жұмыстан босатылғанын айтпады; кейіннен Эверман өзі кеткенін айтты. Sub Pop Bleach-ті басқа шығарылымдардай жарнамаламаса да, ол тұрақты сатылым көрсетті және бастапқы сатылымы 40 000 дананы құрады. Дегенмен, Кобейн лейблдің жарнамалау және таратудағы жетіспеушілігіне ренжіді. Роббпен сұхбаттасқанда Кобейн тобының музыкасы өзгеретінін айтты: "Алғашқы әндер өте ашулы болды. Бірақ уақыт өте келе, мен бақыттырақ болған сайын әндер көбірек поп стиліне жақындады. Әндер енді қарым-қатынастардағы қақтығыстар мен басқа адамдармен байланысты эмоционалдық мәселелер туралы". 1990 жылдың сәуірінде Nirvana келесі альбомы бойынша продюсер Буч Вигпен Висконсин штатының Мэдисон қаласындағы Smart студиясында жұмыс істей бастады. Кобейн мен Новоселич Ченнингтің барабан ойнауына көңілі толмады, ал Ченнинг ән жазу процесіне қатыспағанына наразылық білдірді. Вигпен бірге жасалған Nirvana демо-жазбалары музыка индустриясында тарала бастағанда және ірі лейблдердің назарын аударғанда, Ченнинг топтан кетті. Сол шілдеде Nirvana Mudhoney барабаншысы Дэн Петерспен "Sliver" синглын жазды. Дейл Кровер Nirvana тобының жеті күндік американдық Батыс жағалауындағы турнесіне барабаншы ретінде қосылды. 1990 жылдың қыркүйегінде Melvins тобының мүшесі Базз Осборн топты барабаншы Дейв Гролмен таныстырды, оның Вашингтон, округтік тобы Scream тарап кеткен еді. Грол Сеатлға келгеннен кейін бірнеше күн өткен соң Новоселик пен Кобейнге сынақтан өтті; Новоселик кейіннен: "Біз екі минут ішінде оның дұрыс барабаншы екенін білдік" деді. Грол Q журналына былай деді: "Мен олармен бір бөлмеде болғанымды есімде, мен ойладым: 'Не? Бұл Нирвана ма? Сіз мазақтап тұрсыз ба? Өйткені олардың пластинкасының мұқабасында олар психопатиялық ағаш кесушілердей көрінді. Мен ойладым: 'Не, сол кішкентай жігіт пен сол алып ереуілші ме? Сіз мені мазақтап тұрсыз ба?'".

Nirvana released its first single, a cover of Shocking Blue's "Love Buzz", in November 1988 on the Seattle independent record label Sub Pop. They did their first interview with John Robb in Sounds, which made their release its single of the week. The following month, the band began recording its debut album, Bleach, with local producer Jack Endino. Bleach was influenced by the heavy dirge rock of the Melvins, the 1980s punk rock of Mudhoney, and the 1970s heavy metal of Black Sabbath. The money for the recording sessions for Bleach, listed as $606.17 on the album sleeve, was supplied by Jason Everman, who was subsequently brought into the band as the second guitarist. Though Everman did not play on the album, he received a credit on Bleach because, according to Novoselic, they "wanted to make him feel more at home in the band". Prior to the album's release, Nirvana became the first band to sign an extended contract with Sub Pop. Bleach was released in June 1989, and became a favorite of college radio stations. Nirvana embarked on its first national tour, but canceled the last few dates and returned to Washington state due to increasing differences with Everman. No one told Everman he was fired; Everman later said he had quit. Although Sub Pop did not promote Bleach as much as other releases, it was a steady seller, and had initial sales of 40,000 copies. However, Cobain was upset by the label's lack of promotion and distribution. In an interview with Robb, Cobain said the band's music was changing: "The early songs were really angry But as time goes on the songs are getting poppier and poppier as I get happier and happier. The songs are now about conflicts in relationships, emotional things with other human beings." In April 1990, Nirvana began working on their next album with producer Butch Vig at Smart Studios in Madison, Wisconsin. Cobain and Novoselic became disenchanted with Channing's drumming, and Channing expressed frustration at not being involved in songwriting. As bootlegs of Nirvana demos with Vig began to circulate in the music industry and draw attention from major labels, Channing left the band. That July, Nirvana recorded the single "Sliver" with Mudhoney drummer Dan Peters. Dale Crover filled in on drums on Nirvana's seven date American West Coast tour with Sonic Youth that August. In September 1990, Buzz Osborne of the Melvins introduced the band to drummer Dave Grohl, whose Washington, D. C. band Scream had broken up. Grohl auditioned for Novoselic and Cobain days after arriving in Seattle; Novoselic later said, "We knew in two minutes that he was the right drummer." Grohl told Q: "I remember being in the same room with them and thinking, 'What? That Nirvana? Are you kidding?' Because on their record cover they looked like psycho lumberjacks I was like, 'What, that little dude and that big motherfucker? You're kidding me'."

1991-1992: Nevermind және негізгі үдерістің жаңашылдығы

Sub Pop-пен қызығушылық тудырған және Smart Studios сессиялары қызығушылық оятқан Nirvana ірі лейблмен келісімшартқа отыруға тырысты, себебі ешбір инди лейбл оларды келісімшарттарынан сатып ала алмады. Кобейн мен Новоселич Soundgarden және Alice in Chains менеджері Сьюзан Сильверден кеңес алды. Олар Сильвермен Лос-Анджелесте кездесіп, ол оларды агент Дон Мюллермен және жаңа топтарға келісімдер табуға маманданған музыка бизнесі адвокаты Алан Минцпен таныстырды. Минц Nirvana-ның демо-таспасын ірі лейблдерге келісімдер іздеп жіберді. 2014 жылы Nirvana Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілгенде, Новоселич сөзінде Сильверге "оларды музыка индустриясына дұрыс таныстырғаны" үшін алғыс айтты. Келісімге қол қойғаннан кейін топ өзінің алғашқы ірі лейбл альбомын, Nevermind-ты жазуға кірісті. Топқа бірнеше өндірушілер ұсынылды, бірақ олар Vig-ті таңдады. 1990 жылы болғандай, Вигтің Мэдисон студиясында жаздырудың орнына, өндіріс Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласындағы Ван Нуйс қаласындағы Sound City студиясына көшті. Екі ай бойы топ түрлі әндермен жұмыс істеді. "In Bloom" және "Breed" сияқты әндер Nirvana репертуарында жылдар бойы болған, ал "On a Plain" және "Stay Away" сияқты басқалары жаздыру процесінің ортасына дейін толыққанды мәтінін таппады. Жаздыру аяқталғаннан кейін Vig және топ альбомды микстей бастады. Дегенмен, жаздыру сессиялары кешікті, ал нәтижесінде алынған микстер қанағаттандырмайтын деп танылды. Соңғы миксті жасау үшін Slayer микстері Энди Уоллес шақырылды. Альбом шыққаннан кейін Nirvana мүшелері Nevermind-тың миксінің тым жарқыраған дыбысына наразылық білдірді. Бастапқыда DGC Records Nevermind альбомының 250 000 данасын сатуды жоспарлаған, бұл Sonic Youth-тың Goo альбомымен қол жеткізген көрсеткішпен тең болатын. Бірақ, алғашқы сингл "Smells Like Teen Spirit" MTV-де музыкалық бейнеклиптің эфирінен кейін жылдам қарқынға ие болды. 1991 жылдың соңында Еуропаны гастрольдеген кезде топ өзінің концерттерінің қауіпті түрде сатылып кеткенін, телеарналардың сахнада үнемі болуын және "Smells Like Teen Spirit" әнінің радио мен музыкалық телеарналарда кең таралғанын байқады. 1991 жылдың Рождествосына дейін Nevermind АҚШ-та аптасына 400 000 дана сатылды. 1992 жылдың қаңтарында альбом Billboard альбом чарттарында Майкл Джексонның Dangerous альбомын ығыстырып, бірінші орынға шықты және көптеген басқа елдерде де чарттарды басып алды. Nevermind бірінші орынға жеткен айда Billboard жариялады: "Nirvana – бұл барлық қасиеттері бар сирек топ: сыншылардың мақтауы, индустрияның құрметі, поп-радиоға сұраныс және берік колледж/альтернативтік базасы". Альбом АҚШ-та жеті миллионнан астам, ал әлем бойынша 30 миллионнан астам дана сатылды. Nirvana-ның кенеттен жеткен табысы альтернативті рок музыкасын танымал етуге және хэйр-металдың үстемдігін тоқтатуға ықпал етті. Шаршағандықтарын айтқан Nirvana Nevermind альбомын қолдау үшін тағы бір американдық гастрольдік турнеге шықпады және сол жылы тек бірнеше рет өнер көрсетті. 1992 жылдың наурыз айында Кобейн топтың ән жазу авторлық құқығын қайта ұйымдастыруға тырысты (сол кезде дейін тең бөлінген болатын), бұл оның музыканың көп бөлігін өзі жазғанын көрсетер еді. Грол және Новоселич қарсылық білдірмеді, бірақ Кобейн келісімнің Nevermind альбомының шығуына кері күшпен әрекет етуін қалағанда, келіспеушіліктер топты таратуға жақын болды. Бір апталық шиеленістен кейін Кобейн авторлық құқықтың 75 пайызын алды. Бұл жағдайға байланысты жағымсыз сезімдер топта сақталды. Кобейннің денсаулығына байланысты топтың тарауы туралы қауесеттердің арасында Nirvana 1992 жылы Англиядағы Рединг фестивалінің жабылу кешінде бас орындаушы болды. Кобейн өнер көрсетулер тізімін жасады. Nirvana-ның Редингтегі өнері олардың мансабындағы ең есте қаларлық өнерлерінің бірі деп есептеледі. Бірнеше күннен кейін Nirvana MTV Video Music Awards-та өнер көрсетті; желі тобының жаңа "Rape Me" әнін ойнатудан бас тартқанына қарамастан, Кобейн әннің алғашқы бірнеше тақтарын тартып, "Lithium" әнін орындады. Топ үздік альтернативті видео және үздік жаңа орындаушы санаттарында марапаттар алды. DGC 1992 жылдың соңында жаңа Nirvana альбомын шығаруды жоспарлаған, бірақ оның орнына 1992 жылдың желтоқсанында Incesticide жинақ альбомын шығарды. DGC және Sub Pop арасындағы бірлескен жоба Incesticide әртүрлі сирек кездесетін Nirvana жазбаларын жинады және материалды пираттық көшірмелерге қарағанда жақсы бағамен және жоғары сапамен ұсынуды көздеді.

Disenchanted with Sub Pop, and with the Smart Studios sessions generating interest, Nirvana sought a deal with a major record label since no indie label could buy them out of their contract. Cobain and Novoselic consulted Soundgarden and Alice in Chains manager Susan Silver for advice. They met Silver in Los Angeles and she introduced them to agent Don Muller and music business attorney Alan Mintz, who was specialized in finding deals for new bands. Mintz started sending out Nirvana's demo tape to major labels looking for deals. When Nirvana was inducted into the Rock and Roll Hall of Fame in 2014, Novoselic thanked Silver during his speech for "introducing them to the music industry properly". After signing, the band began recording its first major label album, Nevermind. The group was offered a number of producers, but held out for Vig. Rather than record at Vig's Madison studio as they had in 1990, production shifted to Sound City Studios in Van Nuys, Los Angeles, California. For two months, the band worked through a variety of songs. Some, such as "In Bloom" and "Breed", had been in Nirvana's repertoire for years, while others, including "On a Plain" and "Stay Away", lacked finished lyrics until midway through the recording process. After the recording sessions were completed, Vig and the band set out to mix the album. However, the recording sessions had run behind schedule and the resulting mixes were deemed unsatisfactory. Slayer mixer Andy Wallace was brought in to create the final mix. After the album's release, members of Nirvana expressed dissatisfaction with the polished sound the mixer had given Nevermind. Initially, DGC Records was hoping to sell 250,000 copies of Nevermind, the same they had achieved with Sonic Youth's Goo. However, the first single "Smells Like Teen Spirit" quickly gained momentum, boosted by major airplay of the music video on MTV. As it toured Europe during late 1991, the band found that its shows were dangerously oversold, that television crews were becoming a constant presence onstage, and that "Smells Like Teen Spirit" was almost omnipresent on radio and music television. By Christmas 1991, Nevermind was selling 400,000 copies a week in the US. In January 1992, the album displaced Michael Jackson's Dangerous at number one on the Billboard album charts, and topped the charts in numerous other countries. The month Nevermind reached number one, Billboard proclaimed, "Nirvana is that rare band that has everything: critical acclaim, industry respect, pop radio appeal, and a rock solid college/alternative base." The album eventually sold over seven million copies in the United States and over 30 million worldwide. Nirvana's sudden success was credited for popularizing alternative rock and ending the dominance of hair metal. Citing exhaustion, Nirvana did not undertake another American tour in support of Nevermind, and made only a handful of performances later that year. In March 1992, Cobain sought to reorganize the group's songwriting royalties (which to this point had been split equally) to better represent that he wrote the majority of the music. Grohl and Novoselic did not object, but when Cobain wanted the agreement to be retroactive to the release of Nevermind, the disagreements came close to breaking up the band. After a week of tension, Cobain received a retroactive share of 75 percent of the royalties. Bad feelings about the situation remained within the group afterward. Amid rumors that the band was disbanding due to Cobain's health, Nirvana headlined the closing night of the 1992 Reading Festival in England. Cobain programmed the performance lineup. Nirvana's performance at Reading is often regarded as one of the most memorable of their career. A few days later, Nirvana performed at the MTV Video Music Awards; despite the network's refusal to let the band play the new song "Rape Me", Cobain strummed and sang the first few bars of the song before breaking into "Lithium". The band received awards for the Best Alternative Video and Best New Artist categories. DGC had hoped to have a new Nirvana album ready for a late 1992 holiday season; instead, it released the compilation album Incesticide in December 1992. A joint venture between DGC and Sub Pop, Incesticide collected various rare Nirvana recordings and was intended to provide the material for a better price and higher quality than bootlegs.

1993 жыл: Жатырдағы

1993 жылдың ақпан айында Nirvana “Puss” / “Oh, the Guilt” әнін шығарды, ол тәуелсіз Touch & Go лейблінде The Jesus Lizard тобымен бірге жарық көрді. Кобейн оны студиялық әстеу-дөңгелектерсіз, “табиғи” дыбыс жазу стилі үшін таңдағанын айтты. Альбини мен Nirvana альбомды сол ақпан айында Миннесота штатының Канон-Фолс қаласындағы Pachyderm студиясында екі апта ішінде 25 000 долларға жазды. Альбом жарық көргеннен кейін Chicago Tribune және Newsweek газеттерінде DGC лейблі альбомды “жариялауға болмайтын” деп санайтын дереккөздерге сілтеме жасады. Жанкүйерлер Nirvana-ның шығармашылық көзқарасы лейбл тарапынан бұрмалануы мүмкін деген алаңдаушылық білдірді. DGC лейблі альбомды жақтамайтындығы туралы хабарлар рас емес болғанымен, топ Альбини жасаған микстердің кейбір аспектілеріне наразы болды; олар бас жиілігінің тым төмен екенін ойлады, ал Кобейн “Heart Shaped Box” және “All Apologies” әндері “мүкемел” естілмейтінін сезінді. R.E.M. тобының продюсері Скотт Литт осы екі әнді қайта араластыру үшін шақырылды, Кобейн оған қосымша аспаптар мен вокалдар қосты. In Utero альбомы американдық және британдық чарттарда бірінші орынға шықты. Time журналының сыншысы Кристофер Джон Фарли шолуында: “Кейбір альтернативті музыка жанкүйерлерінің қорқынышына қарамастан, Nirvana негізгі ағымға өткен жоқ, бірақ бұл қуатты жаңа альбом негізгі ағымды қайтадан Nirvana-ға бет бұруға мәжбүрлеуі мүмкін” деп жазды. In Utero АҚШ-та бес миллионнан астам дана сатылды. Турнеге топ панк-рок тобы Germs-тің екінші гитарисі Пат Смиарды қосты. Қараша айында Nirvana MTV Unplugged телебағдарламасы үшін өнер көрсетті. Смиар мен виолончельші Лори Голдстонның қатысуымен, олар шоу үшін қалыпты ережелерді бұзып, ең танымал әндерін орындаудан бас тартты. Олардың орнына бірнеше каверлер орындады және Meat Puppets тобынан Кристі мен Курт Кирквудты үш Meat Puppets әнін орындауға шақырды. 1994 жылдың басында Nirvana еуропалық турнеге шықты. Олардың соңғы концерті 1 наурызда Мюнхен қаласында өтті. 4 наурыз күні таңертең Римде Кобейннің әйелі Кортни Лав оны қонақүй бөлмесінде есінен танып жатқан күйде тапты және ол дереу ауруханаға жеткізілді. Кобейнге тағайындалған рохипнол мен алкогольтің әсері тиген. Турне қалған бөлігі тоқтатылды.

In February 1993, Nirvana released "Puss" / "Oh, the Guilt", a split single with The Jesus Lizard, on the independent label Touch & Go. Cobain said they chose him for his "natural" recording style, without layers of studio trickery. Albini and Nirvana recorded the album in two weeks in Pachyderm Studio in Cannon Falls, Minnesota, that February for $25,000. After its completion, stories ran in the Chicago Tribune and Newsweek that quoted sources claiming DGC considered the album "unreleasable". Fans became concerned that Nirvana's creative vision might be compromised by their label. While the stories about DGC shelving the album were untrue, the band was unhappy with certain aspects of Albini's mixes; they thought the bass levels were too low, and Cobain felt that "Heart Shaped Box" and "All Apologies" did not sound "perfect". The longtime R. E. M. producer Scott Litt was called in to remix the two songs, with Cobain adding more instrumentation and backing vocals. In Utero topped the American and British album charts. Time critic Christopher John Farley wrote in his review, "Despite the fears of some alternative music fans, Nirvana hasn't gone mainstream, though this potent new album may once again force the mainstream to go Nirvana." In Utero went on to sell more than five million copies in the United States. For the tour, the band added Pat Smear of the punk rock band Germs as the second guitarist. In November, Nirvana recorded a performance for the television program MTV Unplugged. Augmented by Smear and cellist Lori Goldston, they broke convention for the show by choosing not to play their best known songs. Instead, they performed several covers, and invited Cris and Curt Kirkwood of the Meat Puppets to join them for renditions of three Meat Puppets songs. In early 1994, Nirvana embarked on a European tour. Their final concert took place in Munich, Germany, on March 1. In Rome, on the morning of March 4, Cobain's wife, Courtney Love, found Cobain unconscious in their hotel room and he was rushed to the hospital. Cobain had reacted to a combination of prescribed rohypnol and alcohol. The rest of the tour was canceled.

1994-1996: Кобейннің өлімі және таралуы

Римдегі ауруханаға жатқызылғаннан кейін Кобейннің героинге тәуелділігі қайта оянды. Оны араласу арқылы есірткіден құтылуға көндірді. Бір аптадан кейін ол ешкімге хабарламай, орталықтан шығып, Сиэтлге қайтып келді. Бір апта өткен соң, 1994 жылдың 8 сәуірінде Кобейн Денни Блейн ауданындағы үйінде өзін-өзі атып өлтірген күйде табылды. Кобейннің қазасы халықаралық назар аударды және көпшіліктің қызығушылығы мен пікірталасының нысанына айналды. Сағаттар ішінде дүкендердегі Nirvana альбомдарының қоры таусылып, Ұлыбританияда Nirvana сатуы күрт өсті. Nirvana концерттеріне арналған қолданылмаған билеттер екінші қол нарығында қымбат бағаға сатылды. Бұл құндылықтың өсуіне Брикстон академиясының директоры себепкер болды, ол BBC Radio 1 эфирінде жанкүйерлер билеттерді «тарихи артефакт» ретінде сатып алады деп жалған мәлімдеме жасады, осылайша билеттерді қайтарудан туындаған шығындардан сақтануға тырысты. 1994 жылдың 10 сәуірінде Сиэтл орталығындағы саябақта Кобейнге арналған қоғамдық аза тұту рәсімі өтті, онда шамамен 7000 адам қатысты, ал 1999 жылдың 31 мамырында соңғы еске алу шарасы болды. 1994 жылы Грол жаңа тобын – Foo Fighters-ты құрды. Ол және Новоселич Новоселичтің қатысуына қарсы болды. Грол олардың қайтадан бірге жұмыс істеуі «табиғи» сезім беретінін, бірақ бұл топтың қалған мүшелері үшін ыңғайсыз болып, Гролға қосымша қысым түсіретінін айтты. Новоселич саяси белсенділікке көшті. Оның орнына, 1994 жылдың қараша айында DGC MTV Unplugged концертін MTV Unplugged in New York ретінде шығарды. Альбом Billboard чартында бірінші орынға ие болды және Nirvana-ға «Үздік альтернативтік музыкалық альбом» номинациясы бойынша Grammy сыйлығын әкелді. Одан кейін Nirvana-ның алғашқы толыққанды VHS концерттік видеосы – Live! Tonight! Sold Out!! жарық көрді. 1996 жылы концерттік альбом From the Muddy Banks of the Wishkah үшінші рет Nirvana альбомын Billboard чартының төбесіне шығарды. 2001 жылдың қазан айында 45 тректен тұратын Nirvana сирек жазбаларының жинағын шығару жоспарланған. Алайда, шығарылым күніне жақын уақытта Лав Nirvana LLC компаниясын таратуға талап арыз берді, соның салдарынан сот ісі шешілгенге дейін жаңа Nirvana материалдарын шығаруға тыйым салынды. Лав Кобейн – Nirvana-ның өкілі, ал Грол мен Новоселич – тек серіктес музыканттар екенін, ал серіктестік туралы келісімге бастапқыда дұрыс емес кеңеспен қол қойылғанын мәлімдеді. Грол мен Новоселич Лавты серіктестіктен шығару және оны Кобейннің мүлігінің басқа өкілімен алмастыруды сұрап, қарсы талап арыз берді. Жинақ Billboard чартында үшінші орынға ие болды. With the Lights Out жинағы 2004 жылдың қараша айында жарық көрді. Онда Кобейннің ерте демо жазбалары, репетициялар мен концерттік орындаулары бар. 2005 жылдың соңында жинақтан таңдалған әндерден құралған Sliver: The Best of the Box альбомы шықты. 2006 жылдың сәуір айында Лав Nirvana әндерінің каталогындағы өз үлесінің 25 пайызын Primary Wave компаниясына шамамен 50 миллион долларға сатты. Лав Nirvana жанкүйерлеріне музыка тек ең жоғары бағаны ұсынғандарға лицензияланбайтынын жеткізуге тырысты: «Біз музыканы бұрынғыдан жаңа жерлерге алып бару арқылы Nirvana рухына адал болып қаламыз».

In the weeks following his hospitalization in Rome, Cobain's heroin addiction resurfaced. Following an intervention, he was persuaded to enter drug rehabilitation. After less than a week, he left the facility without informing anyone, then returned to Seattle. One week later, on April 8, 1994, Cobain was found dead of a self inflicted shotgun wound at his home in the Denny Blaine neighborhood of the city. Cobain's death drew international attention and became a topic of public fascination and debate. Within hours, stocks ran low of Nirvana records in stores, and Nirvana sales rose dramatically in the United Kingdom. Unused tickets for Nirvana concerts sold for inflated prices on the used market. The inflation was triggered by the manager of Brixton Academy, who lied on BBC Radio 1 that fans were purchasing tickets as a "piece of history", in an effort to retain the money he stood to lose from ticket refunds. A public vigil for Cobain was held on April 10, 1994, at a park at Seattle Center, drawing approximately 7,000 mourners, followed by a final ceremony on May 31, 1999. In 1994, Grohl founded a new band, Foo Fighters. He and Novoselic decided against Novoselic joining. Grohl said it would have felt "really natural" for them to work together again, but would have been uncomfortable for the other band members and placed more pressure on Grohl. Novoselic turned his attention to political activism. Instead, in November 1994, DGC released the MTV Unplugged performance as MTV Unplugged in New York. It debuted at number one on the Billboard charts and earned Nirvana a Grammy Award for Best Alternative Music Album. It was followed by Nirvana's first full length VHS live video, Live! Tonight! Sold Out!!. In 1996, the live album From the Muddy Banks of the Wishkah became the third consecutive Nirvana release to debut at the top of the Billboard album chart. A 45 track box set of Nirvana rarities was scheduled for release in October 2001. However, shortly before the release date, Love filed a suit to dissolve Nirvana LLC, and an injunction was issued preventing the release of any new Nirvana material until the case was resolved. Love contended that Cobain was Nirvana, that Grohl and Novoselic were sidemen, and that she had signed the partnership agreement originally under bad advice. Grohl and Novoselic countersued, asking the court to remove Love from the partnership and to replace her with another representative of Cobain's estate. It debuted at number three on the Billboard album chart. The box set, With the Lights Out, was released in November 2004. The release contained early Cobain demos, rough rehearsal recordings, and live tracks. An album of selected tracks from the box set, Sliver: The Best of the Box, was released in late 2005. In April 2006, Love sold 25 percent of her stake in the Nirvana song catalog to Primary Wave, for an estimated at $50 million. Love sought to assure Nirvana's fanbase that the music would not simply be licensed to the highest bidder: "We are going to remain very tasteful and true to the spirit of Nirvana while taking the music to places it has never been before."

2006 жылдан қазіргі уақытқа дейін: Жаңа басылымдар мен қайта жиналулар

Тіріде! Бүгін кешке! Сатылған!, 2006 жылы DVD-де қайта шығарылды, содан кейін 2007 жылы Нью-Йоркте MTV Unplugged толық нұсқасы DVD-де жарық көрді. 2009 жылдың қарашасында Nirvana-ның 1992 жылғы Рединг фестиваліндегі өнернамесі CD және DVD-де Live at Reading деп аталды, сонымен қатар Bleach-тің 20 жылдығына арналған люкс басылымы да шығарылды. DGC 2011 жылдың қыркүйегінде Nevermind-тің 20 жылдығына арналған бірнеше люкс жиынтықтарын шығарды, оларға Live at the Paramount концерті кірді, ал 2013 жылдың қыркүйегінде In Utero-ның Live and Loud концерті қосылды. 2012 жылы Грол, Новоселик және Смир Пол Маккартнимен бірге 12 12 12: Сэндиге көмек көрсету концертінде өнер көрсетті. Концертте төрттік жазған "Cut Me Some Slack" атты жаңа әннің тұсаукесері болды. Студиялық жазба Гролдың деректі фильмі Sound City саундтрегінде жарияланды. 2013 жылдың 19 шілдесінде топ Сиэтлдегі "Safeco Field" концертінде Маккартнимен бірге тағы да ойнады, бұл Nirvana мүшелерінің 15 жылдан астам уақыттан кейін туған қалаларында алғаш рет бірге өнер көрсетуі болды. 2014 жылы Кобейн, Новоселик және Грол Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. Салтанатты шарада Новоселик, Грол және Смир Джоан Джетт, Ким Гордон, Сент-Винсент және Лорд сияқты қонақ әншілермен бірге төрт ән орындады. Содан кейін Novoselic, Grohl және Smear Бруклиндегі St. Vitus Bar-да толық концерт берді, онда Джетт, Гордон, Сент-Винсент, J Mascis және Джон Маккоули қонақ әншілер ретінде қатысты. Грол Бёркхард, Кровер, Питерс және Ченнингке Nirvana құрамындағы еңбегі үшін алғыс айтты. Эверман да қатысты. 2016 жылы Клайв Дэвистің жылдық Грэмми алдындағы кешінде Новоселик пен Грол Дэвид Боуидің "The Man Who Sold the World" әнін орындау үшін қайта қосылды, бұл әнді Nirvana MTV Unplugged концертінде орындаған болатын. Бек оларға акустикалық гитарамен және вокалмен көмектесті. 2018 жылдың қазан айында Новоселик пен Грол Калифорния штатының Сан-Бернардино округіндегі Глен Хелен амфитеатрында Cal Jam фестивалінің финалында Джетт пен Джон Маккоулимен бірге вокалда өнер көрсетті. 2020 жылдың қаңтарында Новоселик пен Грол Голливуд Палладиумда "Art of Elysium" қайырымдылық кешінде Бек, Сент-Винсент және Гролдың қызы Вайолетпен бірге өнер көрсетті. 2021 жылдың қыркүйегінде Nevermind-тің 30 жылдығына арналған BBC деректі фильмі When Nirvana Came to Britain жарық көрді, онда Грол мен Новоселикке сұхбат алынды. Сол айда Nevermind-тің 30 жылдығына арналған басылымы жарияланды, онда төрт концерттен алынған 70 жаңа трек және Live in Amsterdam Blu-ray дискісі бар. In Utero альбомының 30 жылдығына орай, DGC 2023 жылдың 27 қазанында альбомды бірнеше форматта қайта шығарды, оған Лос-Анджелестегі Great Western Forum-дағы 1993 жылғы толық концерт және Сиэтлдегі Seattle Centre Arena-дағы 1994 жылғы концерт кірді.

Live! Tonight! Sold Out! !, was re released on DVD in 2006, followed by the full version of MTV Unplugged in New York on DVD in 2007. In November 2009, Nirvana's performance at the 1992 Reading Festival was released on CD and DVD as Live at Reading, alongside a deluxe 20th anniversary edition of Bleach. DGC released a number of 20th anniversary deluxe packages of Nevermind in September 2011, which included the Live at the Paramount show, and of In Utero in September 2013, which included the Live and Loud show. In 2012, Grohl, Novoselic, and Smear joined Paul McCartney at 12 12 12: The Concert for Sandy Relief. The performance featured the premiere of a new song written by the four, "Cut Me Some Slack". A studio recording was released on the soundtrack to Sound City, a documentary film by Grohl. On July 19, 2013, the group played with McCartney again during the encore of his Safeco Field "Out There" concert in Seattle, the first time Nirvana members had performed together in their hometown in over 15 years. In 2014, Cobain, Novoselic, and Grohl were inducted into the Rock and Roll Hall of Fame. At the induction ceremony, Novoselic, Grohl and Smear performed a four song set with guest vocalists Joan Jett, Kim Gordon, St. Vincent and Lorde. Novoselic, Grohl and Smear then performed a full show at Brooklyn's St. Vitus Bar with Jett, Gordon, St. Vincent, J Mascis and John McCauley as guest vocalists. Grohl thanked Burckhard, Crover, Peters and Channing for their time in Nirvana. Everman also attended. At Clive Davis' annual pre Grammy party in 2016, Novoselic and Grohl reunited to perform the David Bowie song "The Man Who Sold the World", which Nirvana had covered in their MTV Unplugged performance. Beck accompanied them on acoustic guitar and vocals. In October 2018, Novoselic and Grohl reunited during the finale of the Cal Jam festival at Glen Helen Amphitheater in San Bernardino County, California, joined by Jett and John McCauley on vocals. In January 2020, Novoselic and Grohl reunited for a performance at a benefit for the Art of Elysium at the Hollywood Palladium, joined by Beck, St Vincent, and Grohl's daughter Violet. In September 2021, the BBC documentary When Nirvana Came to Britain was released to celebrate the 30th anniversary of Nevermind, featuring interviews with Grohl and Novoselic. That month, a 30th anniversary edition of Nevermind was announced, containing 70 previously unreleased live tracks from four concerts and a Blu ray of Live in Amsterdam. For the 30th anniversary of In Utero, DGC reissued the album in several formats on October 27, 2023, which included the full 1993 show at the Great Western Forum in Los Angeles and the 1994 show at the Seattle Centre Arena.

Стиль

Нирвананың музыкалық стилі негізінен гранж, альтернативті рок және панк-рок деп сипатталған. Олар сонымен қатар хард-рок ретінде де белгіленген. Кобейн Нирвананың бастапқы дыбысын "Gang of Four және Scratch Acid-тің тікелей көшірмесі" деп сипаттады. Нирвана Bleach альбомын жазғанда, Кобейн жанкүйерлер базасын құру үшін Sub Pop гранж дыбысының талаптарына сай болуға тырысты және рок дыбысының пайдасына өзінің көркем және поп әндерін ысырып тастады. Нирвана туралы өмірбаян жазған Майкл Азеррад: "Айнымалы түрде, осы топтың музыкалық ерекшелігін табуына көмектескен Sub Pop дыбысының шектеулері болды". Азеррад Black Sabbath және Aerosmith-ке құлақ қойып өскендерін мойындау арқылы олар бастапқыдағы ұқсас дыбысынан арыла алғанын айтты. Нирвана тыныштан дауыстыға өтетін динамикалық өзгерістерді пайдаланды. Pixies тобы сияқты, Нирвана да "бас және барабанның қарапайым ырғақтары мен гитара мен вокалдың өткір шақырулары" арасында ауысты. Өмірінің соңында Кобейн топтың "шектелген" формуласынан жалыққанын айтты, бірақ басқа динамиканы сынап көруге жететіндей білімі бар екеніне күмәнданды. Топтың формальды музыкалық білімі болмады; Кобейн: "Мен музыкант қалай болу керектігін түсінбеймін, тіпті 'Гитара 101' курсын да бітіре алмаймын", - деді. Гролдың барабан тартуы "Нирвананың дыбысын жаңа деңгейге көтерді". Азеррад Гролдың "қуатты барабан тартуы топты визуалды және музыкалық жағынан жаңа жазыққа итерді" деп атап өтті, сондай-ақ: "Дейв аяусыз барабаншы болғанымен, оның бөліктері де ерекше музыкалық – музыканың қалған бөлігі болмаса, ол қандай ән ойнап жатқанын анықтау қиын болмас еді" деп қосты. 1992 жылдың басына дейін топ концерттік питчте тікелей эфирде өнер көрсетті. Олар жартылай немесе толық тонмен төмендетуді, сондай-ақ концерттік питчті қолдана бастады. Кейде үш түрлі питчтің барлығы бір концертте қолданылатын. Сол жылдың жазында топ жарты тонмен төмендетілген питчке (Eb) тоқтады. Кобейн: "Біз соншалықты күшпен ойнаймыз, гитарамызды жеткілікті жылдамдықта қайта баптауға үлгермейміз", - деді. Топ концерттерден кейін өз жабдықтарын қиратуға әдеттенді. Новоселич Кобейнмен бірге сахнадан тезірек кету үшін осы "трюкті" ойлап тапқанын айтты. Кобейн бұл бұрынғы барабаншы Ченнингтің қателіктер жасап, концерттердің ортасында тоқтағандығына деген наразылығынан туындағанын мәлімдеді.

Nirvana's musical style has been mainly described as grunge, alternative rock, and punk rock. They have also been labeled as hard rock. Cobain described Nirvana's initial sound as "a Gang of Four and Scratch Acid ripoff". When Nirvana recorded Bleach, Cobain felt he had to fit the expectations of the Sub Pop grunge sound to build a fanbase, and suppressed his arty and pop songwriting in favor of a more rock sound. Nirvana biographer Michael Azerrad argued, "Ironically, it was the restrictions of the Sub Pop sound that helped the band find its musical identity." Azerrad stated that by acknowledging that they had grown up listening to Black Sabbath and Aerosmith, they had been able to move on from their derivative early sound. Nirvana used dynamic shifts that went from quiet to loud. Like the Pixies, Nirvana moved between "spare bass and drum grooves and shrill bursts of screaming guitar and vocals". Near the end of his life, Cobain said the band had become bored of the "limited" formula, but expressed doubt that they were skilled enough to try other dynamics. The band had no formal musical training; Cobain said: "I have no concept of knowing how to be a musician at all whatsoever I couldn't even pass Guitar 101." Grohl's drumming "took Nirvana's sound to a new level of intensity". Azerrad stated that Grohl's "powerful drumming propelled the band to a whole new plane, visually as well as musically", noting, "Although Dave is a merciless basher, his parts are also distinctly musical—it wouldn't be difficult to figure out what song he was playing even without the rest of the music". Until early 1992, the band had performed live in concert pitch. They began tuning down either a half step or full step as well as concert pitch. Sometimes all three tunings would be in the same show. By the summer of that year, the band had settled on the half step down tuning (E♭). Cobain said, "We play so hard we can't tune our guitars fast enough". The band made a habit of destroying its equipment after shows. Novoselic said he and Cobain created the "shtick" in order to get off the stage sooner. Cobain stated it began as an expression of his frustration with previous drummer Channing making mistakes and dropping out entirely during performances.

Ән жазу және ән мәтіні

Эверетт Тру 1989 жылы: «Нирвана әндері күнделікті және қарапайым нәрселерді ерекше көзқараспен көрсетеді» деді. Кобейн әр әннің негізгі элементтерін құрастырды, әдетте оларды акустикалық гитарада жазып, ән айту стилін және сөздерін ойлап тапты. Ол Новоселич пен Грол әндердің ұзындығы мен құрамын анықтауда маңызды рөл атқарғанын, ал өзін жалғыз автор деп есептегенді ұнатпайтынын айтты. Кобейн әдетте әндерді жазу алдында сөздерін жазатын. 1993 жылы Spin журналына берген сұхбатында Кобейн «Bleach» әнінің мәтініне қатысты «ешқандай маңызы жоқ» екенін, «жағымсыз сөздерді айғайласақ, олар сексистік болмаса және тым ұятты жағдай тудырмаса, жарайды» деп ойлағанын айтты. Ал «Nevermind» әнінің сөздері ол екі жыл бойы жинаған өлеңдерінен алынған, оларды кесіп, өзіне ұнаған жолдарды таңдаған. Алайда, Кобейн «In Utero» әнінің мәтіні «көптеген тақырыптарға негізделген, тереңдеген» екенін мәлімдеді.

Мұра

Өздерінің қанағатсыздық және шеттелу тақырыбымен біріктірілген Nirvana қысқа мерзім ішінде үлкен танымалдыққа ие болды және альтернативті рок жанрын кең жұртшылыққа жеткізді. AllMusic-тің Стивен Томас Эрлевиннің айтуынша, Nirvana пайда болғанға дейін "альтернативті музыка дискі дүкендерінің арнайы бөлімдерінде сатылатын, ал ірі лейблдар оны ең көп дегенде салық жеңілдігі ретінде қарастыратын". Nevermind альбомы жарық көргеннен кейін "жақсылыққа да, жамандыққа да қарамастан, ештеңе бұрынғысымен бірдей болмады". Басқа альтернативті топтар хиттерге қол жеткізгенімен, Эрлевиннің сөзіне сүйенсек, Nirvana "ешқашан бұрын ашылмаған есіктерді мәңгілікке ашты"; бұл жетістік "жер астын жойған жоқ", керісінше "оған көбірек назар аударды". Эрлевин сондай-ақ Nirvana "X буыны" және "бос жүргіншілер" деп аталатын мәдениетті танымал еткенін жазды. 1992 жылы The New York Times газетінің Jon Pareles жазғандай, Nirvanaның жетістігі басқа альтернативті топтарды да осындай сәттілікке ұмтылуға ынталандырды: "Енді барлық мүмкіндіктер ашық. Оннан, тіпті жүзден астам, ашулы, наразы, шалақы топтардың қайсысы сауда орталықтарында серуендеуші миллиондаған адамдарға ұнайтынын ешкім болжай алмайды". Дискі компанияларының басшылары топтарға үлкен қаржылай көмек және келісім-шарттар ұсынды, ал альтернативті рок топтарының аудиториясын қалыптастырудың бұрынғы стратегиялары тез арада танымалдылыққа қол жеткізу мүмкіндігімен ауыстырылды. Майкл Азеррад өзінің Nirvana туралы өмірбаянында Come as You Are: The Story of Nirvana (1993) еңбегінде Nevermind музыкадағы маңызды буындық өзгерісті білдіргенін, бұл 1950 жылдардағы рок-н-ролл төңкерісіне және бейби-бумерлер буынының музыкалық ландшафттағы үстемдігінің аяқталуына ұқсас екенін айтты. Азеррад: "Nevermind дәл қажетті уақытта пайда болды. Бұл – ұмытылған, елемеген, кемсіткен жастардың музыкасы". Fugazi тобының вокалисі Гай Пиччиотто: "Біздің альбомымыз орманға зәр сипкен босқын сияқты әсер қалдырды, соншалықты аз әсер етті. Олардың іс-қимылының күшіне қарағанда, біздің музыкамыздың әсері жоққа шығарғандай болды, біздің музыкамызды ойнағанда укулелемен ойнап отырғандай сезіндік". Nirvana – барлық уақыттағы ең көп сатылған топтардың бірі, 75 миллионнан астам пластинка сатқан. 28 миллионнан астам RIAA сертификатымен олар АҚШ-тағы ең көп сатылған музыкалық орындаушылардың бірі. Олар Billboard Alternative Songs чартында 10 үздік 40 хитке қол жеткізді, оның ішінде бес бірінші орын. Nirvana АҚШ-та RIAA бір алмаз, үш мультиплатиналық, жеті платиналық және екі алтын сертификат алды, ал Ұлыбританияда BPI төрт мультиплатиналық, төрт платиналық, екі алтын және бір күміс сертификат берді. Олардың ең табысты альбомы Nevermind бүкіл әлемде 30 миллионнан астам дана сатылды, бұл оны ең көп сатылған альбомдардың біріне айналдырды. Олардың ең сәтті әні "Smells Like Teen Spirit" 8 миллион дана сатылып, барлық уақыттағы ең көп сатылған синглдердің қатарына кірді.

Combined with their themes of abjection and alienation, Nirvana became hugely popular during their short tenure and are credited with bringing alternative rock to the mainstream. Stephen Thomas Erlewine of AllMusic wrote that prior to Nirvana, "alternative music was consigned to specialty sections of record stores, and major labels considered it to be, at the very most, a tax write off". Following the release of Nevermind, "nothing was ever quite the same, for better and for worse". While other alternative bands had achieved hits, Nirvana "broke down the doors forever", according to Erlewine; the breakthrough "didn't eliminate the underground", but rather "just gave it more exposure". Erlewine also wrote that Nirvana "popularized so called 'Generation X' and 'slacker' culture". In 1992, Jon Pareles of The New York Times reported that Nirvana had made other alternative acts impatient for similar success: "Suddenly, all bets are off. No one has the inside track on which of dozens, perhaps hundreds, of ornery, obstreperous, unkempt bands might next appeal to the mall walking millions." Record company executives offered large advances and record deals to bands, and previous strategies of building audiences for alternative rock groups were replaced by the opportunity to achieve mainstream popularity quickly. Michael Azerrad argued in his Nirvana biography Come as You Are: The Story of Nirvana (1993) that Nevermind marked an epochal generational shift in music similar to the rock and roll explosion in the 1950s and the end of the baby boomer generation's dominance of the musical landscape. Azerrad wrote, "Nevermind came along at exactly the right time. This was music by, for, and about a whole new group of young people who had been overlooked, ignored, or condescended to." Fugazi frontman Guy Picciotto said "It was like our record could have been a hobo pissing in the forest for the amount of impact it had It felt like we were playing ukuleles all of a sudden because of the disparity of the impact of what they did." Nirvana are one of the best selling bands of all time, having sold more than 75 million records. With more than 28 million RIAA certified units, they are also one of the bestselling music artists in the United States. They have achieved 10 Top 40 hits on the Billboard Alternative Songs chart, including five number ones. Nirvana have been awarded one diamond, three multiplatinum, seven platinum and two gold certified albums in the United States by the RIAA, and four multiplatinum, four platinum, two gold and one silver certified albums in the UK by the BPI. Nevermind, their most successful album, has sold more than 30 million copies worldwide, making it one of the best selling albums ever. Their most successful song, "Smells Like Teen Spirit", is among the bestselling singles of all time, having sold 8 million copies.

Сыйлықтар мен марапаттар

Бір-бірінен бөлінгеннен кейін, Nirvana әрдайым құрметке ие болды. 2003 жылы олар Mojo Hall of Fame 100-ге енгендердің бірі болып таңдалды. Сондай-ақ, топ 2004 жылы Ұлыбританияның Музыкалық Даңқ залынан «1990-шы жылдардың ең ұлы әртісі» атағына үміткер болды. Rolling Stone журналы 2004 жылы Nirvana-ны «Барлық заманның 100 ең ұлы әртісі» тізімінде 27-орынға, ал 2011 жылы жаңартылған тізімінде 30-орынға қойды. 2003 жылы журналдың бас редакторы Дэвид Фрике Курт Кобейнді барлық уақыттағы 12-ші ең жақсы гитарист деп атады. Rolling Stone журналы 2008 жылы Кобейнді 45-ші ең жақсы әнші, ал 2011 жылы 73-ші ең жақсы гитарист деп таныды. VH1 Nirvana-ны 1998 жылы рок-н-роллдың 42-ші ең ұлы әртісі, 2000 жылы 7-ші ең ұлы хард-рок әртісі және 2010 жылы барлық заманның ең ұлы әртістерінің 14-ші орынына қойды. Нирвананың музыкаға қосқан үлесі де мойындалды. Rock and Roll Hall of Fame «Рок-н-роллды қалыптастырған әндер» тізіміне Nirvana-ның «Smells Like Teen Spirit» және «All Apologies» атты екі әнін енгізді. Мұражай сондай-ақ Nevermind альбомын 2007 жылы «Барлық заманның ең үздік 200 альбомы» тізімінде 10-шы орынға қойды. 2005 жылы Конгресс кітапханасы Nevermind-ті Ұлттық Ырғақтық Тізімге қосты, ол 20-ғасырдың «мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызға ие» дыбыс жазбаларын жинайды. 2011 жылы Nirvana-ның төрт әні Rolling Stone журналының «Барлық заманның 500 ең ұлы әні» тізіміне енді, «Smells Like Teen Spirit» әні 9-шы орында ең жоғары нәтиже көрсетті. 2011 жылы журнал «Smells Like Teen Spirit» әнін «The All TIME 100 Songs» тізіміне, ал «Heart Shaped Box» әнін «The 30 All TIME ең жақсы музыкалық бейнелер» тізіміне қосты. Pitchfork Nevermind және In Utero альбомдарын 1990-шы жылдардың ең ұлы 6-шы және 13-шы альбомдары деп атады, топты «1990-шы жылдардың ең ұлы және аңызға айналған тобы» деп сипаттады. Nirvana 2013 жылдың 17 желтоқсанында Рок-н-Ролл Даңқ залына 2014 жылғы топқа енгені туралы хабарланды, бұл олардың үміткер болудың бірінші жылы болды. Салтанатты шара 2014 жылдың 10 сәуірінде Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Barclays Center-де өтті. Марапат тек Кобейнге, Новоселичке және Гролға берілгендіктен, бұрынғы барабаншы Чад Ченнинг марапатқа кірмеді және оның қатыспауы туралы СМС арқылы хабарланды. Ченнинг салтанатты шараға қатысты, онда Грол оның үлесі үшін оған алғыс айтты және ол Nirvana-ның ең танымал барабандық бөлімдерін жазғанын атап өтті. 2023 жылы Нирвана (Novoselic, Grohl және Smear өкілдері) 2023 жылғы Grammy сыйлығында өмір бойына жеткені үшін марапатталды.

Since their breakup, Nirvana have continued to receive acclaim. In 2003, they were selected as one of the inductees of the Mojo Hall of Fame 100. The band also received a nomination in 2004 from the UK Music Hall of Fame for the title of "Greatest Artist of the 1990s". Rolling Stone placed Nirvana at number 27 on their list of the "100 Greatest Artists of All Time" in 2004, and at number 30 on their updated list in 2011. In 2003, the magazine's senior editor David Fricke picked Kurt Cobain as the 12th best guitarist of all time. Rolling Stone later ranked Cobain as the 45th greatest singer in 2008 and 73rd greatest guitarist of all time in 2011. VH1 ranked Nirvana as the 42nd greatest artists of rock and roll in 1998, the 7th greatest hard rock artists in 2000, and the 14th greatest artists of all time in 2010. Nirvana's contributions to music have also received recognition. The Rock and Roll Hall of Fame has inducted two of Nirvana's recordings, "Smells Like Teen Spirit" and "All Apologies", into its list of "The Songs That Shaped Rock and Roll". The museum also ranked Nevermind number 10 on its "The Definitive 200 Albums of All Time" list in 2007. In 2005, the Library of Congress added Nevermind to the National Recording Registry, which collects "culturally, historically or aesthetically important" sound recordings from the 20th century. In 2011, four of Nirvana's songs appeared on Rolling Stones updated list of "The 500 Greatest Songs of All Time", with "Smells Like Teen Spirit" ranking the highest at number 9. In 2011, the magazine also added "Smells Like Teen Spirit" on its list of "The All TIME 100 Songs", and "Heart Shaped Box" on its list of "The 30 All TIME Best Music Videos". Pitchfork ranked Nevermind and In Utero as the sixth and thirteenth greatest albums of the 1990s, describing the band as "the greatest and most legendary band of the 1990s." Nirvana was announced in their first year of eligibility as being part of the 2014 class of inductees into the Rock and Roll Hall of Fame on December 17, 2013. The induction ceremony was held April 10, 2014, in Brooklyn, New York, at the Barclays Center. As the accolade was only applied to Cobain, Novoselic and Grohl, former drummer Chad Channing was not included in the induction and was informed of his omission by text message. Channing attended the ceremony, where Grohl publicly thanked him for his contributions and noted that he had written some of Nirvana's most recognized drum parts. In 2023, Nirvana (represented by Novoselic, Grohl, and Smear) were awarded a Lifetime Achievement Award at the 2023 Grammy Awards.