Зак Харрис Джонсон – американдық гольфші

Кіріспе

Zachary Harris Johnson) - американдық кәсіби гольфшы. Ол PGA Tour турнирінде 12 жеңіс одіс, соның ішінде екі үлкен чемпионат: 2007 жылғы Мастерс және 2015 жылғы Ашық чемпионат. 2023 жылғы Райдер Кубогында Джонсон Италияның Рим қаласында Еуропа құрамасына қарсы АҚШ құрамасын басқарды.

Ерте өмір

Киропрактик дәрігерінің ұлы Джонсон Айова штатының Айова-Сити қаласында дүниеге келді және Дейв пен Джули Джонсонның үш баласының үлкені ретінде Седар-Рапидста өсті. Жастық шағында бейсбол, баскетбол, футбол және футбол сияқты көптеген спорт түрлерін ойнаған Джонсон 10 жасында гольфпен айналыса бастады және Elmcrest Country Club-та өнерін жетілдірді. Регис жоғары мектебінің гольф командасында екінші нөмірлі ойыншы болды және 1992 жылы, оқудың екінші жылында, Айова штатының 3A чемпионатында жеңіске жеткізді. 1994 жылы жоғары мектепті бітіргеннен кейін Джонсон Дес-Мойн қаласындағы Дрейк университетіне түсті. Дрейк гольф командасының екінші ойыншысы ретінде ол "Булдогз" командасын үш рет NCAA аймақтық жарыстарына және екі рет Миссури аңғары чемпионатында өнер көрсетуге алып келді. Джонсонның ағасы Том Харрис 1975 жылы NAIA ұлттық турниріне қатысты.

Кәсіби мансап

Джонсон 1998 жылы кәсіпқой болып, қазір жойылған Prairie Golf Tour, Buy.com Tour (қазіргі Korn Ferry Tour) және Hooters Tour сияқты даму турларында ойнады. Ол 2001 жылы тұрақты маусымның соңғы үш турнирінде жеңіске жетті. 2003 жылы Nationwide Tour-да 494 882 доллар табыс тауып, PGA Tour-ға автоматты түрде өтті. Джонсон өзінің алғашқы PGA Tour турнирін 2004 жылы Атлантадан тыс өткен BellSouth Classic турнирінде жеңіп алды, екінші орын алған Марк Хенсбиден бір соққымен озып кетті. 2006 жылы Джонсон екі рет екінші орынды және WGC Accenture Match Play Championship-та үшінші орынды алып, бірнеше әсерлі нәтижелерге қол жеткізді. Осының нәтижесінде ол 2006 жылы алғаш рет АҚШ-тың Райдер Кубогы құрамасына ілікті, АҚШ ұпай тізімінде тоғызыншы орынды иеленді. 2007 жылдың сәуірінде Джонсон өзінің алғашқы ірі титулын Джорджия штатының Аугуста қаласында өткен Мастерс турнирінде жеңіп алды, екінші орын алған Тайгер Вудс, Ретиф Гусен және Рори Саббатиниден екі соққымен озып кетті. Оның 289 (+1) ұпайы Мастерс турниріндегі ең жоғары жеңіс көрсеткіші бойынша Сэм Снид (1954) және Джек Берк-младший (1956) командаларымен теңесті. Бұл жеңіс Джонсонды әлем рейтингісінде 56-орыннан 15-орынға көтерді; ол рейтинг тарихында (1986 жылы енгізілген) әлем рейтингісіндегі ең жоғары 50-ден тыс ойыншылардың Мастерс турнирін жеңіп алған алғашқы ойыншысы болды. Жеңіске жеткеннен кейін ол өзінің христиандық сенімін айтып, Құдайға алғыс айтты: "Бұл Пасха күні болғандықтан, Менің Раббым және құтқарушым Иса Мәсіхпен бірге жүргеніме сенуден өзімді тыя алмаймын. Мен осы жеңісті Оған қарыздымын". Мастерс турнирінде жеңіске жеткеннен кейін алты аптадан соң Джонсон үшінші рет турда AT&T Classic турнирінде Рюдзи Имадаға қарсы плей-оффта жеңіске жетті. Бұл жеңіс Джонсонды әлем рейтингісінде 13-орынға көтерді. Оның келесі PGA Tour жеңісі, және біріншісі Джорджия штатынан тыс жерде, 2008 жылдың қазан айында өткен Valero Texas Open турнирінде болды, онда ол демалыс күндері 62 және 64 ұпай жинап, қарсылас ойыншылар тобынан екі соққымен озып кетті. Джонсон 2009 жылдың қаңтар айында Гавайиде өткен Sony Open турнирінде PGA Tour турнирінде бесінші жеңісін жеңіп алды және мамыр айында Valero Texas Open турнирінде Джеймс Дрисколлға қарсы плей-оффта жеңіс алып, өз титулын сәтті қорғады. Үшінші раундта 60 ұпай жинаған Джонсон PGA Tour-да екі рет 60 ұпай жинаған алғашқы ойыншы болды, бұрын 2007 жылғы Tour Championship-та осы көрсеткішті көрсеткен болатын. Бұл Джонсонның турдағы алтыншы жеңісі болды. 2009 жылғы басқа ерекшеліктері - Джон Дир Классикасында 2-орынға теңдік және Арнольд Палмердің шақыру жарысында жеке 3-орынды алу. Ол маусымды ақша тізімінде төртінші орынға ие болды. 2010 жылы Джонсон PGA Tour турнирінде маусымды жақсы бастады, алғашқы он бір рет оның он бір рет қысқартулары маңызды нәтижелерсіз болды. Содан кейін 2010 жылдың маусым айында ол Колонияда өткен Crowne Plaza Invitational турниріне қатысып, PGA Tour турниріндегі жетінші жеңісін жеңіп алды. Джонсон Tour Championship чемпионатын аяқтаған маусымға және 2010 жылғы Ryder Cup құрамасына жолдама алу үшін жыл бойы екі рет ғана жеңіліп қалды. 2012 жылы Джонсон өзінің мансабында екінші рет Колонияда өткен Crowne Plaza Invitational турниріне жеңімпаз атанды. Ол соңғы шұңқырда 5 фут (2 метр) соққы жасап, үш соққымен жеңген көрінеді, бірақ соңғы шұңқырдағы шешім екі соққыға жазалады. Бұл нәтижеге әсер етпеді, жалғыз айырмашылығы Джонсон соңғы шұңқырда пар орнына қос богиге қол қойды және Джейсон Дафнерден бір соққымен жеңіске жетті. Ол FedEx кубогы бойынша 3-ші орынға көтеріліп, осы жеңісімен әлемнің үздік 20-ға оралды. Джонсон 2012 жылы 15 шілдеде Джон Дир Классикада плей-офф жеңісімен Федекс Кубогының екінші орынға көтерілді. Джонсон күнді Джонсоннан төрт рет бастаған және бірінші раундтан бастап турнирді басқарған Трой Маттесонды плей-офтың екінші шұңқырында бір құспен жеңді. Сонымен қатар, Джонсон күнді үш дүркін чемпион Стив Стрикерден, ол Маттесоннан үш рет артта қалғаннан бастады. Бұл Джонсонның "Колониал кантри клубта" жеңгеннен кейінгі екінші жеңісі болды. Джонсонның шайқас жаттықтырушысы Майк Бендер де апта бойы кади болып жұмыс істеді, ал әдеттегі кади Деймон Грин АҚШ-тың Ашық аттас чемпионатында ойнады. 2012 жылы Англияның Ланкаширдегі Royal Lytham & St Annes Golf Club-та өткен Ашық чемпионатта Джонсон турнирді (280), тоғызыншы орынға тең, жеті рет жеңімпаз Эрни Элстен артта қалды. 2013 жылы Джонсон өзінің Джон Дир Классик титулын қорғап, үшінші адамнан күтпеген өлім плей-оффында бесінші қосымша шұңқырда Джордан Спиетке жеңіліп қалды. Плей-оффта Джонсон, Спит және Дэвид Хирннің Джонсонның екінші қосымша шұңқырға келуімен жеңіске жету мүмкіндігі болды, бірақ ол соққыны айналдыра алмады. Спиет бесінші қосымша саңылауда Джонсон екінші соққысын суға соққаннан кейін тең жеңіп алды және тек боги жасай алды. Келесі аптада Джонсон 2013 жылы Мюрфилдте ашық чемпионатты ашып, бес раундта 66-шы ұпай жинап, Рафа Кабрера Белло мен Марк О'Миарадан бір соққымен озып кетті. Ол турнирді 6-орынға тең бөлісті. Ол жаздың қалған бөлігінде де жақсы ойын көрсетті, алты келесі турнирдің жетісінде топ-10-ға ілікті, соның ішінде PGA чемпионатында 8-орынды иеленді, бұл ірі турнирлерде екі рет қатарынан топ-10-ға ілуге мүмкіндік берді. Қыркүйек айында Джонсон өзінің мансабындағы онінші жеңісін және алғашқы FedEx Cup жеңісін BMW чемпионатында жеңіп алды. 2013 жылдың желтоқсан айында Джонсон Тайгер Вудстың үстінен плей-оффта жеңіске жетіп, Northwestern Mutual World Challenge турнирін жеңіп алды. Бұл жеңіс оны мансабында алғаш рет ресми әлемдік гольф рейтингісіндегі топ-10-ға енгізді. Джонсон 2014 жылдың қаңтар айында Hyundai Tournament of Champions турнирінде жеңіске жетіп, өзінің 11-ші мансаптық жеңісін жеңіп алды. Бұл жеңіс Джонсонды ресми әлемдік гольф рейтингісінде мансаптық ең жоғары 7-орынға көтерді. 2014 жылғы АҚШ ашық чемпионатында Джонсон 172 ярды пар-3 9-шы шұңқырында холл-ин-ван жасады. Бұл АҚШ ашық чемпионаты тарихындағы 44-ші холл-ин-ван және Pinehurst No. 2-де жасалған екінші холл-ин-ван болды. 20 шілдеде 2015 жылы Джонсон Луис Остхуйзен мен Марк Лейшманды төрт шұңқырлық плей-оффта жеңіп, Сент-Эндрюсте өткен Ашық чемпионатты жеңіп алды, бұл оның 12-ші PGA Tour жеңісі және екінші ірі жеңісі болды. Ол Августа мен Сент-Эндрюсте ірі турнирлерде жеңіске жеткен алтыншы гольфші болды, алғашқылары Сэм Снид, Джек Никлаус, Ник Фальдо, Севе Баллестерос және Вудс. Джонсон PGA Tour-да екі рет 60 ұпай жинаған тек екі ойыншының бірі (Фил Микелсонмен бірге), бірақ Джим Фьюрик 58 және 59 ұпай жинады. 2019 жылдың шілдесінде Джонсон 2004 жылғы BellSouth Classic турниріндегі алғашқы тур жеңісінен бері әлемдік гольф рейтингісіндегі топ-100 ойыншысынан алғаш рет шығып қалды. 2004 жылдан 2018 жылға дейін Джонсон әр маусымда кемінде 1,6 миллион доллар тауып алды және 2007 мен 2015 жылдар арасындағы барлық маусымдарда жеңіске жетті. Жеңіске жетпеген жалғыз жыл 2011 болды, Джонсон бұл жылда да төрт турнирде T6 немесе одан да жақсы нәтижелерге қол жеткізді және Hero World Challenge турнирінде жеке екінші орынды иеленді. 2019 жылдың тамыз айында Джонсон 2007 жылы енгізілген плей-оффтан бері алғаш рет FedEx Cup плей-оффына қатыса алмады. "Өте қатты көңіл көшірдім. Мен қазірде осыдан басқа ештеңе айта алмаймын, тек өте қатты көңіл көшірдім", - деді Джонсон. "Мен бұрынғыдан гөрі көбінесе ойнамадым, шамамен 3-5 турнирге аз ойнадым, бірақ бұл менің өмірімнің кезеңіне байланысты. Сондықтан көп ойнағанда көбірек мүмкіндіктер болады, бірақ бұл менің ойыныма қатысы жоқ". Рейтингтегі көшбасшылардың жанындағы тұрақты ойыншы болған Джонсон әлемде 126-орынға түсті. Ол 2015 жылғы Ашық чемпионатты жеңіп алғаннан кейін берілген бес жылдық босатудың соңғы бөлігінде 2019-20 PGA Tour маусымы үшін толық босату құқығын сақтап қалды, бұл 43 жастағы ойыншының қиын жылда "еркіндікпен" ойнауына мүмкіндік берді. 2021 жылдың шілдесінде Джонсон COVID-19 тестісінде оң нәтиже көрсеткеннен кейін 2021 жылғы Ашық чемпионаттан шығуға мәжбүр болды, бұл оның қатарынан 69 ірі турнирге қатысуын аяқтады.

Johnson turned professional in 1998 and played on the developmental tour circuit, including the now defunct Prairie Golf Tour, Buy. com Tour (now Korn Ferry Tour), and Hooters Tour, where he won the final three regular season events in 2001. In 2003, he topped the money list on the Nationwide Tour with then record earnings of $494,882, earning an automatic promotion to the PGA Tour. Johnson won his first PGA Tour event in 2004 at the BellSouth Classic outside of Atlanta, one stroke ahead of runner up Mark Hensby. In 2006, Johnson recorded a number of impressive results, with two runner ups and a third at the WGC Accenture Match Play Championship. As a result, he qualified for the U. S. Ryder Cup team for the first time in 2006, finishing ninth on the U. S. points list. In April 2007, Johnson won his first major title at the Masters Tournament in Augusta, Georgia, two strokes ahead of runners up Tiger Woods, Retief Goosen, and Rory Sabbatini. His score of 289 (+1) tied Sam Snead (1954) and Jack Burke Jr. (1956) for the highest winning score at the Masters. His victory took Johnson from #56 to #15 in the world rankings; he was the first outside the top 50 in the world rankings to win the Masters in the history of the rankings (introduced 1986). After winning, he mentioned his Christian faith and thanked God, saying: "This being Easter, I cannot help but believe my Lord and Savior, Jesus Christ was walking with me. I owe this to Him." Six weeks after winning the Masters, Johnson won for the third time on tour at the AT&T Classic in a playoff over Ryuji Imada. Following the win, Johnson moved to 13th in the world rankings. His next PGA Tour victory, and first outside the state of Georgia, came at the Valero Texas Open in October 2008, where he finished with weekend rounds of 62 and 64 to finish two strokes ahead of a chasing pack of players. Johnson won the Sony Open in Hawaii in January 2009 for his fifth victory on the PGA Tour, and successfully defended his title at the Valero Texas Open in May with a playoff victory over James Driscoll. With a third round 60, Johnson became the first player to shoot 60 twice on the PGA Tour, having done so previously at the 2007 Tour Championship. The win was Johnson's sixth on tour. Other highlights in 2009 include a tie for 2nd place at the John Deere Classic and a solo 3rd place finish at the Arnold Palmer Invitational. He finished the season ranked a career best fourth on the money list. In 2010, Johnson started the season solidly on the PGA Tour, making ten of his first eleven cuts without any significant results. Then in June 2010, he won the Crowne Plaza Invitational at Colonial, his seventh PGA Tour victory. Johnson only missed two cuts all year en route to qualifying for the season ending Tour Championship and the 2010 U. S. Ryder Cup team, his second appearance in the event. In 2012, Johnson won the Crowne Plaza Invitational at Colonial for the second time in his career. He made a 5 feet (2 m) putt on the last hole for an apparent three shot victory, but a ruling on the final hole resulted in a two stroke penalty. It did not affect the outcome, with the only difference being Johnson signing for a double bogey instead of a par on the final hole, and winning by a single stroke over Jason Dufner. He jumped to 3rd in the FedEx Cup standings and returned to the world top 20 with this victory. Johnson moved to second in the FedEx Cup standings in 2012 with a playoff win on July 15 at the John Deere Classic. Johnson defeated Troy Matteson, who started the day up four shots on Johnson and had led the tournament since the first round, with a birdie on the second hole of their playoff. Johnson also started the day behind three time defending champion Steve Stricker, who was three shots behind Matteson. It was Johnson's second win on the year after winning at Colonial Country Club. Mike Bender, Johnson's swing coach, also caddied for the week while usual caddie Damon Green played in the U. S. Senior Open. At the 2012 Open Championship, played at Royal Lytham & St Annes Golf Club in Lancashire, England, Johnson finished at even par for the tournament (280), tied for ninth, seven shots behind winner Ernie Els. In 2013, Johnson, in defense of his John Deere Classic title, lost in a three man sudden death playoff to Jordan Spieth at the fifth extra hole, after he bogeyed the final hole of regulation play with a one shot lead. In the playoff, all three players, Johnson, Spieth and David Hearn, had chances to win with Johnson's coming at the second extra hole, but he failed to convert the putt. Spieth won with par at the fifth extra hole after Johnson hit his second shot into the water and could only make bogey. The following week, Johnson opened up the 2013 Open Championship at Muirfield, with a five under par round of 66 to hold the lead by one stroke over Rafa Cabrera Bello and Mark O'Meara. He finished the tournament in a tie for 6th place. He continued solid play for the rest of the summer, finishing in the top 10 in six of the next seven tournaments he would enter, including an 8th place finish at the PGA Championship, making it back to back top 10 finishes at major events. In September, Johnson captured the BMW Championship for his tenth career victory and first FedEx Cup victory of his career. In December 2013, Johnson attained a playoff victory over Tiger Woods at the Northwestern Mutual World Challenge. This win moved him into the top ten of the Official World Golf Ranking for the first time in his career. Johnson captured his 11th career victory in January 2014 with a win at the Hyundai Tournament of Champions. With the win, Johnson moved up to a career high 7th in the Official World Golf Ranking. At the 2014 U. S. Open, Johnson had a hole in one on the 172 yard par 3 9th hole. It was the 44th hole in one in U. S. Open history, and just the second at Pinehurst No. 2. On July 20, 2015, Johnson beat Louis Oosthuizen and Marc Leishman in a four hole playoff to win the Open Championship at St Andrews for his 12th PGA Tour win and second major. He became only the sixth golfer to win majors at Augusta and St. Andrews, the others being Sam Snead, Jack Nicklaus, Nick Faldo, Seve Ballesteros, and Woods. Johnson is one of only two players (with Phil Mickelson) to have twice shot a round of 60 on the PGA Tour, though Jim Furyk shot rounds of 58 and 59. In July 2019, Johnson fell out of the Official World Golf Ranking top 100 players for the first time since April 2004, when his first tour victory at the 2004 BellSouth Classic vaulted him from 126th in the world to 49th. From 2004 to 2018, Johnson made at least $1.6 million every season, and he grabbed wins in all but one season between 2007 and 2015. The only year he didn't, 2011, Johnson still managed to finish T 6 or better in four events, and he also finished solo second at the Hero World Challenge. In August 2019, Johnson failed to make the FedEx Cup Playoffs for the first time since the playoffs were introduced in 2007. "Extreme disappointment. That's about all I've got at this point is just extreme disappointment," Johnson said. "I mean, I didn't play as much as I typically do in the past, probably 3 5 tournaments less, but that's just because of the season of life that I'm in. So there's more opportunity when you play more, but that has nothing to do with my play." Once a fixture near the top of the rankings, Johnson slipped to 126th in the world. He remains fully exempt for the 2019–20 PGA Tour season in the final part of a five year exemption for winning the 2015 Open Championship, an insurance that the 43 year old admitted allowed him to play with added "freedom" during a lean year. In July 2021, Johnson was forced to withdraw from 2021 Open Championship after testing positive for COVID 19, ending his streak at participating in 69 consecutive majors.

Жеке өмір

Джонсон және оның әйелі, бұрынғы Ким Барклей, Орландодағы Бірінші баптист шіркеуінің мүшелері болды. Джонсон католик дінінде тәрбиеленген, бірақ 2003 жылы үйлену алдында әйелінің шіркеуіне қосылған. Олардың Уилл мен Уайатт есімді екі ұлы және Эбби Джейн есімді қызы бар. Олар Флорида штатының Лейк Мэри қаласында тұрған, қазір Джорджия штатының Сент-Саймонс қаласында тұрады. Джонсон 2020 жылы Пэйн Стюарт сыйлығына ие болды.

Қор

Зак Джонсон қоры Айова штатының Седар-Рапидс қаласындағы балалар мен олардың отбасыларына көмек көрсетуге арналған. Джонсон мен оның әйелі Ким құрған бір бағдарлама арқасында мұқтаж балаларға көмек көрсететін қоғамдық ұйымдарға 700 000 доллар жиналды. Ол былай деді: "Бұл қор – менің және Кимнің Седар-Рапидске ұзақ мерзімді және мағыналы көмек көрсету арманымызды іске асырады."

NGA Hooters турнирінің жеңімпаздары (4)

Жоқ. КүніТурнирЖеңіс ұпаныПарына қатыстыАйырмашылықЖеңілгендер1 26 тамыз, 2001Hooters Championship65 63 65 69=262−263 соққы Джои Максон2 2 қыркүйек, 2001Pars and Cars Classic66 66 70 65=267−173 соққы Александре Роша3 23 қыркүйек, 2001Camellia City Classic69 66 65 70=270−181 соққы Брент Уинстон4 21 сәуір, 2002Oklahoma Classic68 65 66 73=272−125 соққы Эрик Эпперсон, Дэниел Стоун

PGA Тур карьерасының қысқаша сипаттамасы

Маусым Ойнатылған турнирлер Квалыфикациядан өткен жеңістер (басты) 2-орын 3-орын Топ 10-дық Үздік нәтиже Кіріс ($) Ақша тізімі орны Орташа есеп (түзетілген) 2001 1 0 0 0 0 0 71.46 2002 2 1 0 0 0 0 T17 57,000 71.16 2003 1 0 0 0 0 0 72.69 2004 30 24 1 0 2 5 1 2,417,685 19 70.18 2005 30 21 0 1 1 5 T2 1,796,441 39 70.38 2006 27 21 0 2 1 4 T2 2,452,250 24 70.42 2007 23 18 2 (1) 1 0 5 1 3,922,338 8 69.91 2008 25 19 1 0 0 3 1 1,615,123 53 70.60 2009 26 22 2 1 1 9 1 4,714,813 4 69.60 2010 25 23 1 0 1 3 1 2,916,993 19 70.53 2011 23 19 0 0 1 4 T3 1,880,406 44 69.97 2012 25 24 2 2 0 6 1 4,504,244 6 69.82 2013 24 20 1 1 1 8 1 4,044,509 9 70.10 2014 26 24 1 1 1 5 1 3,353,417 19 70.16 2015 25 20 1 (1) 0 1 10 1 4,801,487 8 69.73 2016 24 21 0 0 0 5 5 1,718,703 58 70.36 2017 23 17 0 1 0 4 2 2,362,968 40 70.39 2018 25 23 0 0 0 2 5 1,957,635 59 69.91 2019 19 13 0 0 0 1 T7 603,160 155 70.64 2020 18 12 0 0 0 1 T7 777,727 113 70.39 Мансап* 422 342 12 (2) 10 10 80 1 45,896,899 13 – * 2020 маусымы бойынша.