Кіріспе
Харви Моррисон Пенник (23 қазан 1904 – 2 сәуір 1995) – американдық кәсіби гольфшы және жаттықтырушы. Ол көптеген Даңқ залына енген ойыншыларды жаттықтырған. Өмірінің соңында ол көп сатылатын жазушыға айналды. Ол қайтыс болғаннан кейін жеті жыл өткен соң 2002 жылы Әлемдік гольф Даңқы залына енгізілді.
Harvey Morrison Penick (October 23, 1904 – April 2, 1995) was an American professional golfer and coach, who coached many Hall of Fame players. Late in life, he became a best selling writer. He was inducted into the World Golf Hall of Fame in 2002, seven years after his death.
Гольф карьерасы
Пенник Техас штатының Остин қаласында дүниеге келген. Ол өзінің гольф карьерасын сегіз жасында Остин Кантри Клубында кади болып бастады. Бес жылдан кейін клубтың ассистенті болды, ал орта мектепті бітіргеннен соң 1923 жылы бас кәсіпқойға тағайындалды және 1971 жылға дейін осы қызметте қалды. 1971 жылдан бастап Пенник клубта оқытуды жалғастырды, 1995 жылы қайтыс болғанға дейін "Professional Emeritus" атағын иеленді. Пенник 1931 жылдан 1963 жылға дейін Техас университетінің гольф командасының жаттықтырушысы болды, 33 жыл ішінде Лонгхорнс командасын 21 Оңтүстік-Батыс конференциясының чемпионатында жеңіске жеткізді, оның ішінде 1932 жылдан 1954 жылға дейінгі 23 маусымның 20-сы (1932–38; 1940–47; 1949–52; 1954). Ол әлемдік гольф құрмет залының келесі мүшелерін жаттықтырды: Том Кайт, Бен Креншоу, Микки Райт, Бетси Роулз және Кэти Уитворт. Пенник жаттықтырған тағы да бірнеше көрнекті ойыншылар: Сандра Палмер, Джуди Кимболл, Уэс Эллис, Терри Дилл, Дон Массенгале, Рик Массенгале, Дэвис Лав-кіші және Эд Уайт. 1989 жылы Пенник Американың PGA-сы тарапынан "Жыл мұғалімі" атағымен марапатталды.
Автор
1992 жылы ол Харви Пениктің «Кішкентай қызыл кітабын» (Бад Шрейкпен бірге) жазды; көреген, оңай түсінілетін әңгімелерге толы, ол жарияланған ең көп сатылған гольф кітабына айналды. Пеник гольф ойынының барлық аспектілерінде күшті оқытушы болғанымен, ол, әлдебір, ойынның психологиясы бойынша ең талантты оқытушы болды. Ол: «Допқа қарағаннан кейін, оны қалаған нысанаға тигізу – өміріңдегі жалғыз мақсат болуы керек. Кері ойларға жол берме, тек мақсатыңа назар аудар» деп кеңес берді. Пеник пен Шрейк ұқсас тақырыптарда тағы төрт гольф кітабын жарыққа шығарды; барлығы жақсы сатылды. Пеник 1995 жылы қайтыс болғаннан кейін, Penick-Shrake кітаптарының соңғы үш кітабы Пениктің өмірі бойы жинаған гольф сабақтарының кең көлемді жазбалары негізінде жарияланды.
Өлім
Ақырғы ауруы кезінде ол көп жылдық шәкірті Бен Креншоуға өлім төсегінен сабақ берді. Пенниктің жерлеу рәсіміне қатысып, табын ұстаған күнінен кейін Креншоу 1995 жылғы Мастерс турнирінде өнер көрсетуге кірісті. Ұзақ жылдар бойы досы және ұстазының естелігі мен рухымен жетекшілік алған ол, 43 жасында екінші Мастерс жеңісін тойлап, ең үлкен екінші чемпион атанды. Турнирден кейінгі сұхбатта Креншоу: "Менің қапшымда 15-ші таяқ болды", - деді, бұл Пенник туралы айтуы еді. ("15-ші таяқ" деген сілтеме гольф ережесіне негізделген, ол ойыншыны бір раундта 14 таяқтан артық алып жүруге тыйым салады.) Пенник 1995 жылы Остинде қайтыс болды. Оның қазасынан жеті жыл өткен соң, 2002 жылы ол Әлемдік гольф даңқы залына енгізілді.