Кіріспе

nCUBE – сол атпен аталатын компанияның параллельді есептеу компьютерлерінің сериясы еді. Жабдықтың алғашқы буындары арнайы жасалған микропроцессорды пайдаланды. Ал серверлердің соңғы буындарында nCUBE енді машиналар үшін арнайы микропроцессорлар жасамай, үшінші тарап өндірген серверлік деңгейдегі чиптерді кең көлемді параллель жүйелерде қолданды, көбінесе сұраныс бойынша бейне беру мақсатында.

Құрылғы және ерте дамуы

nCUBE 1983 жылы Орегон штатының Бивертон қаласында Intel қызметкерлерінің бір тобы (Стив Колли, Билл Ричардсон, Джон Палмер, Доран Уайльд, Дейв Джурасек) Intel-дің параллель есептеу нарығына енуге құлшынбауына наразы болып құрылды, бірақ Intel сол жылы алғашқы nCUBE-мен бірге iPSC/1-ді де шығарды. 1985 жылдың желтоқсан айында nCUBE гиперкуб машиналарының бірінші буыны жарық көрді. Екінші буын (N2) 1989 жылдың маусымында ұсынылды. Үшінші буын (N3) 1995 жылы, ал төртінші буын (N4) 1999 жылы шығарылды. 1988 жылы Ларри Эллисон nCUBE-ге үлкен инвестиция жасап, компанияның басым акционеріне айналды. Компанияның бас кеңсесі Oracle корпорациясына жақын болу үшін Калифорния штатының Фостер-Сити қаласына көшірілді. 1994 жылы Рональд Дилбек бас директор болып тағайындалды және nCUBE-ді акцияларды алғашқы рет ұсынуға (IPO) дайындады.

Видеоға бұру

1996 жылы Эллисон nCUBE компаниясын қысқартып ұлғайтты. Дилбек кетіп, Эллисон Oracle-дың Желілік Компьютер бөлімшесіне бағытталған компанияның бас директоры міндетін атқарушы болды. Желілік компьютерге назар аудару тоқтатылғаннан кейін nCUBE видеосерверлерді дамытуды қайта бастады. nCUBE өзінің алғашқы VOD видеосерверін Дубай қаласындағы Бурж әл Араб қонақ үйіне орналастырды. 1999 жылы nCUBE Колорадо штатының Луисвилл қаласында орналасқан, жеті жылдық тәжірибесі бар SkyConnect бағдарламалық компаниясын сатып алатынын жариялады. Бұл компания кабельдік теледидар үшін цифрлық жарнама және VOD бағдарламалық жасақтамасын әзірлеген. 1990 жылдары nCUBE параллель есептеу нарығынан назарын ауыстырып, 1999 жылға қарай өзін видео бойынша сұраныс (VOD) шешімдерін ұсынатын провайдер ретінде таныстырды, 100-ден астам VOD жүйесін іске қосып, 17 000 трансляцияны жүзеге асырды және Microsoft TV-мен байланыс орнатты. Компания тағы бір рет IPO-ға дайындалды, бірақ дотком көпіршігінің жарылуынан кейін бұл процеске тоқтама салдар болды.

Сот процестері мен доткомның салдары

2000 жылы SeaChange International компаниясы nCUBE компаниясына қарсы патенттік құқық бұзушылық туралы сотқа шағым түсірді, оның nCUBE MediaCube 4 өнімі SeaChange компаниясының патентін бұзғанын айтты. Сот SeaChange компаниясының патентінің күшінде екенін растап, залап ақысын төлеу туралы шешім шығарды. Бірақ 2005 жылдың 29 маусымында АҚШ Федералдық апелляциялық соты бұл шешімді күштен шығарды. 2001 жылы nCUBE компаниясы Oracle компаниясының интерактивті теледидар бөлімшесінен патенттерді сатып алғаннан кейін SeaChange компаниясына қарсы жеке сот процесін бастады. nCUBE компаниясы SeaChange компаниясының бейне серверінің ұсынысы оның VOD патентін бұзып, сигналды ресиверлерге (set-top boxes) жеткізгенін мәлімдеді. nCUBE сотты жеңіп, 2 миллион доллардан астам залап ақысын алды. SeaChange компаниясы бұл шешімге шағымданып, бірақ 2004 жылы сот шешімі өз күшінде қалды. Бизнес саласында дотком көпіршігінің жарылуы және одан кейінгі экономикалық төмендеу, сондай-ақ сот процестері nCUBE компаниясының қаржылық жағдайының нашарлауына әкелді. 2001 жылдың сәуірінде nCUBE жұмыскерлерінің 17%-ын жұмыстан босатып, компанияны Beaverton қаласындағы өндіріс кеңсесінің айналасында шоғырландыру және қысқарту мақсатымен кеңселерді (Foster City 2002 жылы және Louisville 2003 жылы) жабуды бастады. Сондай-ақ 2002 жылы Эллисон қызметтен кетіп, SkyConnect компаниясының бұрынғы бас директоры Майкл Дж. Pohl бас директор болып тағайындалды.

Сатып алынған

2005 жылдың қаңтар айында nCUBE компаниясы C COR компаниясымен шамамен 89,5 миллион долларға сатып алынды, ал сатып алу туралы SEC құжаты 2004 жылдың қазан айында тіркелді. 2007 жылдың желтоқсанында C COR компаниясы ARRIS компаниясымен сатып алынды.

nCUBE 10

1985 жылдың соңында шыққан nCUBE 10 – алғашқы nCUBE машиналарының бірі болды. Алғашқыда NCUBE/он деп аталған, бірақ уақыт өте келе атауы өзгерді. Ол арнайы чиптер жиынтығына негізделген, онда әрбір есептеу түйіні 32 биттік ААУ, 64 биттік IEEE 754 ФПУ, арнайы байланыс командалары және 128 КБ жадқа ие процессорлық чиппен жабдықталған. Бір түйін 2 MIPS, 32 биттік бір реттік дәлдікпен 500 килофлопс немесе 64 биттік екі реттік дәлдікпен 300 килофлопс өнімділік көрсетті. Әрбір тақтада 64 түйін болды. Intel 80286 негізіндегі басқару тақтасы Axis – Unix сияқты операциялық жүйені іске қосты, ал әрбір есептеу түйіні 4 КБ ядроны, Vertex жүйесін іске қосты. nCUBE 10 атауы машинаның ондық гиперкуб құру мүмкіндігіне сілтеме жасайды, ол бір машинада 1024 процессорды қолдайды. Кейбір модульдер тек кіріс/шығыс операциялары үшін пайдаланылды, оларға nChannel сақтау басқару картасы, кадрлық буферлер және nCUBE машиналарын бір-біріне қосуға мүмкіндік беретін InterSystem картасы кірді. Кем дегенде бір басқару тақтасын орнату қажет болды, ол терминал драйвері ретінде жұмыс істеді. Сонымен қатар, машинаны "кіші текшелерге" бөліп, оларды әртүрлі пайдаланушыларға бөлек тағайындауға болады.

nCUBE 2

Екінші серияда атауы өзгертілді және бір чиптік nCUBE 2 процессоры құрылды. Бұл nCUBE 10 процессорына ұқсас болғанмен, 25 МГц жылдамдықпен жұмыс істеп, 7 МИПС және 3,5 мегаФЛОПС өнімділігін қамтамасыз етті. Кейіннен 2S үлгісінде бұл көрсеткіш 30 МГц-ге дейін жақсартылды. Жадтың көлемі де артты, 4-тен 16 МБ дейін жад "бір енді" 1 дюйм x 3,5 дюйм модульде орналасты, сондай-ақ "қос енді" (қос модульдер) және "қос енді, екі жақты" модульдері де қолдауға ие болды, олардың сыйымдылығы төрт есеге артты. I/O карталарында көбінесе жад көлемі аз болды, олар SCSI, HIPPI және басқа да протоколдарды қолдау үшін әртүрлі интерфейстермен жабдықталды. Әр nCUBE 2 процессорында 20 Мбит/с жылдамдықпен жұмыс істейтін 13 I/O арнасы болды. Олардың біреуі I/O операцияларына арналса, қалған он екісі процессорлар арасындағы байланыс жүйесі ретінде қолданылды. Әр арна хабарларды жіберу үшін «құрт ойығы» (wormhole routing) әдісін пайдаланды. Машиналардың өзі он екінші ретті гиперкубтар түрінде құрастырылды, бұл бір машинада 4096 процессорға дейін қолдануға мүмкіндік берді. Әр модульде 200 КБ көлемді nCX микроядросы жұмыс істеді, бірақ енді жүйе Sun Microsystems жұмыс станциясын интерфейс ретінде пайдаланды және Host Controller қажет болмады. nCX жоғары өнімділік үшін 96 жолды жолақтауды қолдайтын параллель файлдық жүйеге ие болды. C және C++ тілдері, сондай-ақ NQS, Linda және Parasoft's Express қолдауға ие болды. Оларды компанияның компиляторлар тобы қолдады. Ең ірі nCUBE 2 жүйесі Sandia National Laboratories зертханасында орнатылды, ол 1024 процессорлық жүйе болып, сынақтар кезінде 1,91 гигаФЛОПС өнімділігіне жетті. nCX операциялық жүйесімен қатар, зерттеу мақсатында SUNMOS жеңіл ядросы да қолданылды. Sandia National Laboratory зертханасының Параллель өңдеу бөлімінің ғалымдары Роберт Беннер, Джон Густафсон және Гэри Монтри алдымен 100 долларлық Карп сыйлығын жеңіп алды, содан кейін 1987 жылы nCUBE 10 көмегімен алғашқы Гордон Белл сыйлығына ие болды.

nCUBE-3

nCUBE 3 процессоры 64 биттік арифметикалық-логикалық құрылғыны (ALU) пайдаланды. Оның жақсартуларының қатарында 0,5 мкм-ға процестік технологияны қысқарту болды, бұл жылдамдықты 50 МГц-ке дейін арттыруға мүмкіндік берді (66 және 100 МГц-ке жоспарланған). Процессорда 16 КБ нұсқаулық және дерек кэштері, сондай-ақ виртуалды жадты қолдау үшін жад басқару блогы болды. Гиперкубта 65 536 процессорға дейін қолдау көрсетуге мүмкіндік беретін қосымша I/O байланыстары қосылды, олардың 2-сі I/O үшін, ал 16-сы өзара байланыс үшін арналған. Каналдар 100 Мбит/с жылдамдықпен жұмыс істеді, себебі бұрын қолданылған тізбектік байланыстардың орнына 2 биттік параллель желілер қолданылды. nCUBE 3 сонымен қатар белгілі маршруттандырудан өзге, қателерге төзімді бейімдемелі маршруттандыруды қолдайды, бірақ кейіннен оның себебі толыққанды түсініксіз болып қалды. Толық жүктелген nCUBE 3 машинасы 3 миллион MIPS және 6,5 терафлопс үшін 65 536 процессорды пайдалана алады; ең жоғары жад көлемі 65 ТБ, ал желілік I/O өткізу қабілеті 24 ТБ/секунд құрайды. Осылайша, процессор I/O жағынан басым, және бұл көбінесе шектеуші фактор болып табылады. nChannel тақтасы 16 I/O каналдарын ұсынады, олардың әрқайсысы 20 МБ/с жылдамдықпен деректерді беруді қолдайды. nCUBE 3 машинасы үшін микроядро әзірленді, бірақ ол аяқталған жоқ, Plan 9 Transit операциялық жүйесі пайдалырақ болғандықтан тоқтатылды.

nCUBE-4

nCUBE 4 тауарлық процессорларға көшуді белгіледі, әр түйіні Intel IA32 серверлік класындағы процессорды қамтыды. N4 ғылыми қолданбаларға қарағанда бейне ағынына ерекше назар аударды. Әрбір хабта бір гиперкуб түйіні, бір CPU, PCI шиналарының жұбы және 12-ге дейін SCSI дискісі болды. N4-ті n4x, n4x r2 және n4x r3 модельдері қабылдады. Соңғы екеуі Intel емес, Serverworks чипсетіне негізделген. nCUBE 5 n4 отбасына өте ұқсас болды, бірақ әр хабта екі гиперкуб түйіні болды және тек Gigabit Ethernet арқылы бейне ағынын қолдады. 1999 жылы nCUBE MediaCUBE 4-ті жариялады, ол бір мезгілде 80 3 Мбит/с ағынды және 44 000 VOD ағынды, MPEG 2, MPEG 1 және орташа биттік жылдамдықты кодтау протоколдарымен бірге қолдады.