Томас Стёрдивант: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық бейсболшы Томас Виргил Стердивант (28 сәуір 1930 – 28 ақпан 2009), «Жылан» деген лақап есімімен танымал, «Нью-Йорк Янкис», «Канзас-Сити Атлетикс», «Бостон Ред Сокс», «Вашингтон Сенаторлары», «Питтсбург Пайрэтс», «Детройт Тайгерс» және «Нью-Йорк Метс» командаларында Ұлттық бейсбол лигасынан (Major League Baseball) ойнаған. Ол қисық және кнукбол сияқты түрлі соққыларды орындаған. Сол қолымен соққы берген, ал оң қолымен лақтырған. Стердивант 1948 жылы «Янкис» командасымен infield ойыншысы ретінде келісім жасаған. АҚШ армиясында екі жыл қызметтенгеннен кейін, ол жоғары лигаға өту мүмкіндігін арттыру үшін питчер болған. 1955 жылы «Янкис» командасы сапында дебют жасады, ол төрт жыл қатарынан Әлем сериясының құрамына іліккен. 1956 жылы ол 16–8 есебімен Американ лигасының (AL) үздік питчері атанды, 2.12 strikeout-тан walk қатынасымен көшбасшы болды және 1956 жылғы Әлем сериясының 4-ші ойынын жеңіп алды, онда «Янкис» «Бруклин Доджерс» командасын жеті ойында жеңді. 1957 жылы ол 16–6 есебімен жеңіске жетіп, .727 көрсеткішімен АЛ-да жеңіс пайызы бойынша көшбасшылардың бірі болды. 1958 жылы қолдағы жарақат және өкшедегі жара оның мүмкіндіктерін шектеді, бірақ «Янкис» командасы «Милуоки Брэйвс» командасын жеті ойында жеңіп, ол екінші Әлем сериясін жеңді. Келесі бірнеше жыл Стердивант түрлі командаларда ойнады. 1959 жылы мамыр айында «Атлетикс» командасына ауыстырылды. 1960 жылы «Ред Сокс» командасының ашылу күніндегі ойынын бастады, бірақ одан кейін олар үшін тек екі ойын ғана ойнады. «Сенаторлар» оны 1960 жылғы кеңейту таңдауында таңдап алды, содан кейін 1961 жылдың ортасында «Пайрэтс» командасына ауыстырды. «Питтсбург» бастапқыда оны екінші лигаға жіберді, бірақ шақырылғаннан кейін көп ұзамай алты ойынның бесiнде жеңіске жетті. 1962 жылы ол старттық құрамда және резервте ойнады, тамыздың соңы мен қыркүйектің басында төрт ойынды қатарынан жеңіп алды. 1963 жылы ол «Питтсбург», «Детройт» және «Канзас-Сити» командаларында ойнады, жылдың көп бөлігін резервте өткізгендіктен тек екі ойында жеңіске жетті. 1964 жылы «Канзас-Сити» үшін үш ойын ойнады, содан кейін сол жылы 27 маусымда босатылмастан бұрын «Метс» үшін 16 ойын ойнады. Бейсбол карьерасынан кейін ол Оклахома-Сити маңында жүк тасымалымен айналысты.

American baseball player

Thomas Virgil Sturdivant (April 28, 1930 – February 28, 2009), nicknamed "Snake", was an American pitcher who played for the New York Yankees, Kansas City Athletics, Boston Red Sox, Washington Senators, Pittsburgh Pirates, Detroit Tigers, and New York Mets of Major League Baseball. He threw a curveball and a knuckleball, among other pitches. He batted left handed but threw right handed. Sturdivant was originally signed by the Yankees as an infielder in 1948. After a two year stint in the United States Army, he became a pitcher in order to improve his chances of making the major leagues. He debuted with the Yankees in 1955, the first of four straight years he was on a World Series roster. In 1956, he had a 16–8 record, led the American League (AL) with a 2.12 strikeout to walk ratio, and won Game 4 of the 1956 World Series, which the Yankees won in seven games over the Brooklyn Dodgers. He went 16–6 in 1957, tying for the AL lead in winning percentage with a .727 mark. Arm trouble and a spike wound to the heel limited him in 1958, though he won his second World Series as the Yankees defeated the Milwaukee Braves in seven games. The next several years saw Sturdivant pitch for a number of teams. He was traded to the Athletics in May 1959. In 1960, he made the Opening Day start for the Red Sox, but he only started two more games for them. The Senators picked him in the 1960 expansion draft, then traded him to the Pirates in mid 1961. Pittsburgh initially assigned him to the minor leagues, but he won five games in a six start stretch shortly after being recalled. He split 1962 between the starting rotation and the bullpen, winning four straight games in late August/early September. In 1963, he pitched for Pittsburgh, Detroit, and Kansas City, winning just twice as he spent most of the year in the bullpen. He pitched in three games for Kansas City in 1964, then pitched in 16 games for the Mets that same year before getting released on June 27. Following his baseball career, he was involved in trucking businesses around Oklahoma City.

Ерте өмір

1930 жылғы 28 сәуірде Канзас штатының Гордон қаласында туған Том Эльберт Э. Пит Стюрдивант пен оның әйелі Этельдің (қыз есімі Моуди) ұлы болды. Ол екі ұлдың екіншісі еді; 1926 жылы Боби Джо дүниеге келді. 1940 жылға қарай отбасы Оклахома-Ситиге (Оклахома штаты) көшіп келді. Эльберт мұнай құбыры компаниясында телеграф операторы, ал Этель тері жөндеу шеберханасында көмекші болып жұмыс істеді. Ол Америка легионының «Билл Мозиердің дөңгелектері» командасы үшін питчер ретінде ойнады, сонымен қатар ішкі алаңда да ойнады. 33 ойында ол 1–3 есебімен, 3.16 ERA, 48 соққы, 42 басу және 68 1/3 иннингте 48 соққы алды. 4-ші ойында сегізінші иннингте гол соқпады, бірақ «Янкилер» оны 8–5 есебімен жеңіліске ұшыратты. Бұл оның сериядағы жалғыз ойыны болды, «Доджерс» жеті ойыннан кейін жеңіске жетті. Оның алғашқы ойыны – старт болды, бірақ жылдың басындағы көптеген ойындарында резервтік питчер ретінде шықты. 13 шілдеде Стюрдивант өзінің алғашқы үлкен лигасындағы таза жеңісін оді, «Индианс» командасын 10–0 есебімен жеңіске жеткізіп, екі соққықа дейін ұстады. Осы ойыннан кейін, 2 тамыз бен 18 тамыз аралығындағы кезеңді қоспағанда, ол негізінен старттық питчер ретінде пайдаланылды. Жыл соңында Стенгел: «Ол бастап, резервтік питчер ретінде де жақсы ойнады, қиын жағдайларда да өте жақсы өнер көрсетті, енді ол тәжірибесін де жинады» деді. Ол 2.12 көрсеткішпен соққыдан басу қатынасы бойынша Американдық лигада көшбасшы болды. Серияда «Доджерс» 2–1 есебімен алға шығып, 4-ші ойынды толық аяқтады. Жеті рет «Доджерс» командасының басынан бастаған ойыншысы базаға жетті, соңғы иннингтерде Стенгелдің үйіндіге шақыруына себеп болды, бірақ менеджер оның старттық питчерін толық арақашықтыққа пайдалануды жөн көрді. «Янкилер» «Доджерс» командасын 6–2 есебімен жеңді, Дон Ларсеннің тамаша ойынынан бір күн бұрын. Бұл кезеңге 15 мамырдағы ойын да кірді, онда ол тоғыз «Индианс» ойыншысын соқтырды (бірақ екі ұпайсыз жеңіліске ұшырады), 7 мамыр мен 24 мамырдағы «Атлетика» командасына қарсы жеңістер арасында болды, соңғысы таза жеңіс болды. Бун үйіндіге қарай жүгірді, ал Стюрдивант оған жақындады, орындықтар тазартылды; екі ойыншы да ойыннан шығарылды. Стюрдивант бұл шайбаны қате жібергенін мәлімдеді: «Бұл менден қашып кеткен жылдам шайба болды». Алты күннен кейін ол «Индианс» командасына қарсы тоғыз соққыдан тұратын маусымдық рекордын жаңартты; сегіз иннингте төрт ұпай бергенімен, 10–4 есебімен жеңіске жетті. 3 қыркүйекте «Ориолс» командасына 2–0 есебімен жеңіске жетіп, сегіз иннинг бойы гол соқпады. 1957 жылы Стюрдивант 80 басу жасады және 201 2/3 иннингте 170 соққыға жол берді, бұл оның мансаптық рекорды. «Sports Illustrated» журналы оны «Янкилердің ең сенімді питчері» деп атады. «Янкилер» тағы да әлем чемпионатына жетті, бұл жолы «Милвоки Брейвз» командасымен кездесті. 4-ші ойында старт алған Стюрдивант төртінші иннингте төрт ұпайға жол берместен бұрын үш ұпайсыз иннинг өткізді, оның ішінде Хэнк Аарон мен Фрэнк Торренің голдары бар. Ол шешім қабылдамады, бірақ «Янкилер» 10 иннингтен кейін жеңіліске ұшырады. Жоғары жалақыға үміттенген Стюрдивант көктемгі жаттығуды бастауды күтті, ақыры ақпан айының соңында 18 000 долларлық келісімшартқа (4000 долларлық өсім) келісті. 12 маусымға дейін 1–4 есебімен және 6.00 ERA көрсеткішімен, ол 20 шілдеге дейін қайтадан стартқа шықпай, резервтік питчерлер қатарына қосылды. Тамыз айында жаттығу кезінде бір ойыншы оның өкшесіне басып, тікенекпен жарақаттады, нәтижесінде ол алты аптаға мүгедектер тізіміне енді. «Бостон глобусы» Стенгелдің питчерді атпен ойнағаны үшін 250 доллар айыппұл салғандығын жазды. Сол жылы қолдағы ауру оның «қорқынышты» бірнеше маусымын бастады. «Sports Illustrated» журналының айтуынша, оның «жағымсыз» маусымы болды. 15 ойында (10 стартта) 3–6 есебімен, 4.20 ERA, 41 соққы, 38 басу және 77 соққы 70 2/3 иннингте болды. Ол серияда алаңға шықпады, бірақ «Янкилер» жеті ойыннан кейін жеңіске жетіп, екінші әлем чемпионатының жүлдесін иеленді. Стюрдивант 1959 жылдың соңында келісімшартты келістіре отырып, көктемгі жаттығуды кешіксіз бастады, ақырында өткен жылғыдай жалақыға келісті. Регулярлы маусымда «Янкилермен» жеті ойында (үш стартта) 0–2 есебімен, 4.97 ERA, 16 соққы, тоғыз басу және 25 1/3 иннингте 20 соққы алды. 23 қыркүйекте «Тайгерс» командасына қарсы, Канзас-Сити 5–1 есебімен төмен және базалар толтырылған кезде, Стюрдивант Аль Грунвальдты босатып, Гас Зерниалды соққыға жықты. Содан кейін ол екі голсыз иннинг өткізіп, алтыншы иннингте Канзас-Ситидің жеңісіне қол жеткізді. Алайда, бұл Канзас-Ситидегі оның жалғыз жеңісі болды. «Кызыл сокс» командасына да оның көргені ұнады, өйткені ол көктемгі жаттығулар басталған кездегі ең жақсы шартталған ойыншы еді. Паскуал үш соққықа ғана жол берсе, Стюрдивант төрт иннингте алты ұпай (бес ұпай) берді, жеңіліске ұшырады. Алайда, ол маусымның қалған бөлігінде, көбінесе ұзақ резервтік питчер ретінде пайдаланылды. Екі рет (21 маусым және 6 тамыз) ол жеті иннинг немесе одан да көп резервтік питчер ретінде шықты; екі рет те бес ұпай берді, бірақ 6 тамызда «Тайгерс» командасына қарсы 11–9 есебімен жеңіске жетті.

Born in Gordon, Kansas, on April 28, 1930, Tom was the son of Elbert E. Pete Sturdivant and his wife, Ethel (née Moudy). He was the second of two boys; brother Bobby Joe was born in 1926. The family had moved to Oklahoma City, Oklahoma, by 1940. Elbert worked for an oil pipeline company as a telegraph operator while Ethel worked at a fur repair shop as an assistant. He played as a pitcher for Bill Mosier's Tires, an American Legion team, but he also played infield positions. In 33 games, he had a 1–3 record, a 3.16 ERA, 48 strikeouts, 42 walks, and 48 hits allowed in 68 1/3 innings. He pitched a scoreless eighth inning in Game 4, but the Yankees lost that one 8–5. Those were his only appearances of the series, which the Dodgers won in seven games. His first appearance was a start, but most of his outings in the early part of the year were in relief. On July 13, Sturdivant threw his first major league shutout, holding the Indians to two hits in a 10–0 victory. After that game, except for a stretch between August 2 and August 18, he was used mainly as a starter. By the end of the year, Stengel said, "He was a meal ticket starting and relieving and doing both good in the tough spots now he's got the experience, too, to go along with the rest of it." He led the AL in Strikeout to walk ratio with a 2.12 mark. With the Dodgers up 2–1 in the series, he pitched a complete Game 4. Seven times, the leadoff man for the Dodgers reached, drawing visits to the mound from Stengel in the later innings, but the manager elected to use his starter for the full distance. The Yankees defeated the Dodgers 6–2, one day before Don Larsen's perfect game. Included in that stretch were a game on May 15 in which he struck out nine Indians (though he suffered the loss because of two unearned runs) sandwiched between victories over the Athletics on May 7 and May 24, the latter of which was a shutout. Boone started for the mound, and Sturdivant approached him as the benches cleared; both players were thrown out of the game. Sturdivant claimed the pitch was a mistake: "It was a high fast one that got away from me." Six days later, he tied his season high with nine strikeouts against the Indians; though he gave up four runs over eight innings, he earned the win in the 10–4 victory. He threw eight shutout innings in a 2–0 win over the Orioles on September 3. In 1957, Sturdivant walked 80 batters and allowed 170 hits in 201 2/3 innings pitched, a career high. Sports Illustrated said he was the "most dependable Yankee pitcher." The Yankees again reached the World Series, this time facing the Milwaukee Braves. Starting Game 4, Sturdivant pitched three scoreless innings before allowing four runs in the fourth, including home runs by Hank Aaron and Frank Torre. He received a no decision, but the Yankees lost in 10 innings. Hoping for a higher salary, Sturdivant waited to start spring training, finally agreeing to an $18,000 contract (a $4,000 increase) in late February. Bearing a 1–4 record and a 6.00 ERA through June 12, he was relegated to the bullpen, not starting again until July 20. In August, he suffered an injury during practice when one of his teammates stepped on his heel, spiking him and causing an injury that placed him on the disabled list for six weeks. The Boston Globe reported that Stengel fined the pitcher $250 for horseplay. Arm trouble suffered that year began a "nightmarish" few seasons for him. He had a "miserable" season, according to Sports Illustrated. In 15 games (10 starts), he had a 3–6 record, a 4.20 ERA, 41 strikeouts, 38 walks, and 77 hits allowed in 70 2/3 innings pitched. He did not pitch in the series but earned his second World Series ring as New York prevailed in seven games. Sturdivant started spring training late in 1959 as he negotiated his contract, finally agreeing to the same salary as the previous year. In seven games (three starts) with the Yankees during the regular season, he had an 0–2 record, a 4.97 ERA, 16 strikeouts, nine walks, and 20 hits allowed in 25 1/3 innings. Against the Tigers on September 23, with Kansas City down 5–1 and the bases loaded, Sturdivant relieved Al Grunwald and struck out Gus Zernial to end the inning. He then pitched two scoreless innings and earned the win after Kansas City rallied in the sixth. Those were, however, his only wins for Kansas City. The Red Sox liked what they saw of him too, as he was the best conditioned player at the start of spring training. While Pascual allowed just three hits, Sturdivant gave up six runs (five earned) in four innings, taking the loss. However, he was used out of the bullpen for the rest of the season, often as a long reliever. Twice (June 21 and August 6), he had relief outings of seven innings or more; he allowed five earned runs both times but recorded the victory on August 6 in an 11–9 win over the Tigers.

Вашингтон сенаторлары (1961) және Питтсбург пираттары (196163)

1960 жылдың 14 желтоқсанында ол 1960 жылғы кеңейту таңдауында «Ред Сокс» командасынан жаңа «Вашингтон Сенаторлар» клубына шақырылды. «Вашингтон» сапында ойнаған кезінде 35 және 47 нөмірлі форма киді. Ойын барысында ол «Бостон» командасының жалғыз базаға шыққан ойыншысы Вик Вертцке қарсы екі соққы жіберді. Бұл «Вашингтонмен» өткізген жалғыз жеңісі болды. Бірақ 16 маусымда «Бостонға» 14:9 есебімен ұтылған ойында 3 1/3 иннингте жеті ұпай жібергеннен кейін, ол резервтік құрамға көшті. Ол «Питтсбург» командасының құрамында Джордж Витттің орнын басты. «Питтсбургте» Стурдивант 15 нөмірлі форма киді. Оның бастапқы ойындардағы орташа көрсеткіші 1.63 болды. Дегенмен, 5 қыркүйектен кейін Стурдивант қайта жеңіске жете алмады, маусымның соңғы алты ойынында (төрт бастапқы) 4.28 ERA көрсетті. Келесі екі ойында бес ұпай жібергеннен кейін, ол резервтік құрамға ауыстырылды. Осы екі ойынның екіншісінде, 23 сәуірде, ол «Метс» командасына жеңіліс тапқан алғашқы питчер болды, ал «Метс» командасы өз тарихындағы алғашқы тоғыз ойында жеңіске жете алмады. 18 маусымға дейін ERA 6.41 болды, бірақ 24 маусымнан 11 тамызға дейін 2.86 көрсеткішін тіркеп, орташа көрсеткішін бірден төмендетті. Ол резервтік ойыншы ретінде 8 1/3 иннингте алты ұпай жіберді және ауысуды сұрады. «Мен «Пиратс» командасынан алмастыруды сұрадым, себебі мен питчерлік жасамағанда қатты нервоздықтанамын». Ол «Детройтпен» өткізген алғашқы ойынында жеңіске жетті, бесінші иннингте «Ориолсқа» қарсы ойында Фил Реганды екі аутпен алмастырып, одан мұрагерлік еткен екі ойыншыны тоқтатып, қалған уақытта голсыз ойнады. «Детройттың» 5 мамырдағы 12:4 есебімен жеңісіне үлкен үлес қосты. Бұл командамен өткізген жалғыз жеңісі болды. «Тигрлер» сапындағы 28 ойында (барлығы резервтік) ол 1–2 есебімен, 3.76 ERA, 36 страйк-аут, 24 уоқ және 55 иннингте 43 соққы жіберді. Енді ол «Атлетикстің» 18 нөмірлі формасын киді. 25 қыркүйекте «Канзас-Сити» «Бостонға» 6–5 есебімен ұтылғанда, Стурдивант алтыншы иннингте Эд Ракоуды алмастырды, содан кейін «Ред Сокс» командасын ойынның қалған бөлігінде бір ұпаймен шектеді, 7–6 есебімен жеңіске жетті. «Канзас-Сити» сапындағы 17 ойында (үш бастапқы) ол 1–2 есебімен, 3.74 ERA, 26 страйк-аут, 17 уоқ және 53 иннингте 47 соққы жіберді. Екі күннен кейін ол босатылды, ал 27 маусымда «Метс» оны босатты. 1955 жылы «Sports Illustrated» журналында «Янкилердің» әлем чемпионатына дейінгі алдын ала шолуында айтылғандай, жылдам доп – бұл топырақ. Стив Борос 1957 жылы Стурдивантке қарсы өткізген алғашқы лигалық соққысын былай сипаттады: «Мен қисық және слайдер алдым, екеуі де қарапайым көрінді. Содан кейін ол маған бір шар лақтырды. Мен үш рет соққыға түсіп, бұзау жібердім. Мен мұндайды Ұлы ондықта ешқашан көрген емеспін. Ақыры бір жылдамдықты жоғарыға түсірдім. Мен қайдан екенімді білмей, қақпаға қарай жүгіріп барғаным есімде». Стурдивант кнуклеболды өзінің репертуарына 1956 жылы енгізе бастады; бұл ойыншы сол жылы бастапқы питчер ретінде шығуға көмектесті. «Associated Press» газетінде бұл ойын оның 1963 жылғы ең жақсы ойыны деп аталды. Командаласы Сал Маглидің айтуынша, ол шайба лақтырмас бұрын «топты қолғапқа қайта-қайта соққылайтын» әдеті бар еді. Тед Уильямс 1956 жылы ол туралы былай деді: «Бәлкім, оның ештеңе жоқ шығар. Бірақ бір нәрсеге назар аудардым. Ол үнемі жеңіске жетеді». Оның ұлы Том III «Жас салт аттылар» киносында ойнады, бірақ өмірінің көп бөлігін сатуда өткізді. 2006 жылдың соңында Пол мен Томми екеуі де қайтыс болды. «Янкилермен» өткізген кезінде Стурдивант Мантлмен гольф ойнады. 1957 жылғы маусымның соңында екеуі бірге гольф ойнап жүргенде, Мантл ашуланып, путерді лақтырғаннан кейін тізесіне ауыр жарақат алды және бес ойынға қатыса алмады. Стердвин карьерасы аяқталғаннан кейін «Янки» жанкүйері болып қалды, ол теледидар пакетіне жазылып, барлық ойындарды, тіпті Орта Батыс аймағында да көруге мүмкіндік берді. 1976 жылы ол Оклахома штатында Элли Рейнольдстың даңқ залына кіруіне көмектесу үшін Элли Рейнольдстың құрметті күнін ұйымдастырды. Стердвант бейсболдың қиял лагерлеріне қатысқан.

On December 14, 1960, he was drafted by the new Washington Senators from the Red Sox in the 1960 expansion draft. He wore uniform numbers 35 and 47 during his tenure with Washington. The only hit he allowed in the game was a double to Vic Wertz, the only baserunner for Boston. Those were his only wins with Washington, however, and after he gave up seven runs in 3 1/3 innings of a 14–9 loss to Boston on June 16, he was moved to the bullpen. He replaced George Witt on Pittsburgh's roster. With Pittsburgh, Sturidvant wore uniform number 15. His ERA in those starts was 1.63. However, Sturdivant did not win again after September 5, posting a 4.28 ERA in his final six games (four starts) of the season. After giving up five earned runs in only an inning of work in his next two starts, he was moved to the bullpen. In the second of those two, on April 23, he had become the first pitcher to lose to the Mets, who had lost the first nine ballgames of their existence. He had a 6.41 ERA through June 18, but he lowered over a full run by posting a 2.86 mark from June 24 through August 11. He gave up six runs in 8 1/3 innings as a reliever and requested a trade. "I asked the Pirates to trade me because I get nervous when I don’t pitch." He won his first game with Detroit, relieving Phil Regan with two outs and the Tigers up by one in the fifth inning of a game against the Orioles, stranding the two runners he inherited, and pitching scoreless ball the rest of the way in Detroit's 12–4 victory on May 5. That was his only win with the team. In 28 games (all in relief) for the Tigers, he had a 1–2 record, a 3.76 ERA, 36 strikeouts, 24 walks, and 43 hits allowed in 55 innings pitched. He wore uniform number 18 for the Athletics this time. With Kansas City losing 6–5 to Boston on September 25, Sturdivant relieved Ed Rakow in the sixth inning, then held the Red Sox to one run for the rest of the game, earning the win in a 7–6 triumph. In 17 games (three starts) for Kansas City, he had a 1–2 record, a 3.74 ERA, 26 strikeouts, 17 walks, and 47 hits allowed in 53 innings pitched. Two days later, he was placed on waivers, and the Mets released him on June 27. The fastball was a sinkerball, according to the 1955 Sports Illustrated preview of the Yankees before the World Series. Steve Boros described his first major league at bat, which was against Sturdivant in 1957: "I took a curve and a slider, both of which looked rather ordinary. Then he threw me a knuckle ball. I must have lunged at the pitch three times and just did foul it back. I'd never seen anything like that in the Big Ten. I finally popped up on a high inside fast ball. I remember trotting back to the dugout wondering what I had gotten myself into." Sturdivant began incorporating the knuckleball into his repertoire around 1956; the pitch helped him emerge as a starter that year. The Associated Press called the knuckleball his best pitch in 1963. Before he threw a pitch, he had a habit of "banging the ball, again and again into his glove," according to teammate Sal Maglie. Ted Williams said of him in 1956, "Maybe he hasn’t got a thing. But I notice one thing. He keeps winning." His son, Tom III acted in The Young Riders, though he spent most of his life working in sales. By the end of 2006, both Paul and Tommy had passed away. During his time with the Yankees, Sturdivant played golf with Mantle. The two were golfing together late in the 1957 season, when Mantle suffered a massive gash in his shin after frustratedly throwing a putter and had to miss five games. Sturdivant remained a Yankee fan after his career ended, subscribing to a television package that allowed him to watch all the games, even in the Midwest. In 1976, he organized an Allie Reynolds Appreciation Day in Oklahoma to help the former pitcher's Hall of Fame chances. Sturdivant participated in baseball fantasy camps.