Жаңа Зеландиядағы "Operation Rescue" қозғалысы: Абортқа қарсылықтың қысқа тарихы
Operation Rescue New Zealand
Жаңа Зеландиядағы «Operation Rescue NZ» (1988-1993) – абортқа қарсы наразылық тобы. Абортты тоқтату мақсатымен бейбіт наразылықтар ұйымдастырған. Тарихы, құрылуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жаңа Зеландиядағы абортқа қарсы әрекеткерлер тобы.
New Zealand anti abortion activist group
Тарих және жалпы түсінік
Operation Rescue New Zealand – 1988–1993 жылдар аралығындағы Жаңа Зеландиядағы абортқа қарсы азаматтық мойынсұнбау тобы, Веллингтон мен Крайстчерч қалаларындағы «Өмірді қорғау әрекет тобынан» жартылай құрылған, бірақ төрт жас жігіттің бастамасымен құрылды. Олар алғашқыда туылмаған балаларды зорлық-зомбылықсыз, дұға арқылы «құтқаруға» тырысты. Бұл топ шетелдегі осындай операциялардың бастапқыларының бірі болды. Жаңа Зеландиядағы алғашқы «құтқару әрекеті» 1988 жылдың қазан айында Веллингтондағы Парквью клиникасының алдында төрт адам – Колумбан және Финтан Девайн, Брендан және Джон Грилидің қатысуымен болды. Operation Rescue NZ кейіннен Джозеф Шейдлердің «Өмірді қорғау әрекет лигасынан», ал одан да көп Джоан Эндрюс Беллдің «Operation Rescue» (қазір «Operation Save America») ұйымынан көптеген философиялық қағидаларын алды. Ол Мэри О’Нилл (Оңтүстік), Джон Грили (Орталық) және Фил О’Коннор (Солтүстік) сияқты белгілі абортқа қарсылардың күш салуымен әртүрлі аймақтарда ресми түрде құрылды, бірақ бұл жоғарыда аталған төрт адамның қатысқан «құтқару» сериясынан кейін ғана болды. Бұл жариялылық ұйымнан тыс бірнеше адамды жеке құтқару операцияларын жүргізуге итермеледі, ең бастысы – Окленд тұрғыны Росс Болтон. Алғашқы «құтқарушылардың» әрекеттеріне шабыттанған олар, қайта-қайта және үнемі «құтқару» жұмыстарына қосылып, Жаңа Зеландия бойынша саяхаттап «саясаткерлерді ескертуге», БАҚ-пен байланыс орнатуға және аборт жақтастарына өз әрекеттеріне жауап беруге шақырып, сынға алды. Алайда, Operation Rescue New Zealand радикалды клиникалық әрекеттері мен абортқа қарсы консервативті бағыттың арасында қалды. Жақсы байланысқа ие аборт жақтастары Крайстчерч пен Веллингтондағы клиникалардың алдында қарсы пикеттер ұйымдастыра алды, оларға ақпаратты бірнеше кілтілерден алды. Мұндай қарсылыққа тап болған Operation Rescue New Zealand жеңіске жетпейтін тактикалық жағдайға түсті: аборт жақтастарының қарсылығы күшейген сайын, абортқа қарсы ескірген қарсыластар Operation Rescue-ның тактикалық тәжірибесіздігіне алаңдады, сондай-ақ консервативті католиктер мен фундаменталистік протестанттар арасында шиеленіс пайда болды. Мысалы, католик Operation Rescue жақтастары клиникалардың алдында розарий дұғасын оқығанда немесе протестанттар «құтқару» әрекеттерінен бұрын «рухани соғыс» дұғасын қолданғанда, осылайша бір-бірін ашуландырды. Құтқару операциясына қатысушылардың саны көп болды, бірақ олар көп ұзамай белсенді мүшелерін жоғалтты. Бұл іс-шараның салыстырмалы түрде қысқа уақыт ішінде Жаңа Зеландиядағы аборт статистикасына немесе абортқа деген жалпы көзқарасқа әсері аз болды (ең ірі «құтқару» операциясында 100-ден астам адам қамауға алынды, ал тағы 200-дей адам жақын жерде қолдау көрсетті). Operation Rescue-ның тарауына қатысты мәліметтер, негізінен, Санкт-Пиус X қоғамының мүшелері қатысқан абортқа қарсы қозғалыстағы қарама-қайшылықтарға ықпал етті. Крайстчерч Operation Rescue-ның көптеген бұрынғы мүшелері, сонымен қатар SPUC (Крайстчерч филиалы) (қазіргі «Жаңа Зеландиядағы өмір құқығы») мүшелері, «Тұқымсыз баланың мәртебесі туралы» заң жобасын қайта енгізу және аборттың заңдылығын тексеру сияқты радикалды парламенттік және құқықтық стратегияларды қатты қолдады, бірақ бас ұйым оларды уақтылы немесе мүмкін емес деп санады. Қайталап туындаған келіспеушіліктерден кейін SPUC (Ұлттық кеңес) Крайстчерч филиалын шығарып салды, содан кейін жаңа атау қажет болды, ол «Жаңа Зеландиядағы өмір құқығы» болды.
Operation Rescue New Zealand was a short lived New Zealand anti abortion civil disobedience group (1988–1993), partly formed from Wellington and Christchurch "Pro Life Action Groups", but initiated by a group of four young men who first sought to "rescue" unborn children prayerfully and not violently. The group was at first of similar overseas operations being done. The first New Zealand "rescue attempt" occurred outside Parkview Clinic in Wellington in October 1988 by four men: Columban and Fintan Devine, Brendan and John Greally. Operation Rescue NZ later assumed much of its philosophy from Joseph Scheidler's Pro Life Action League, more so from Joan Andrews Bell's "Operation Rescue" (now "Operation Save America"). It was formally established in different regions by well known abortion opponents Mary O'Neill (South), John Greally (Central) and Phil O'Connor (North), but only after a series of "rescues" involving the four mentioned above. The publicity stirred a few others outside the organisation to conduct private rescues, most notably, Aucklander Ross Bolton. Inspired by the actions of the first few "rescuers", joined in "rescuing" repeatedly and regularly, travelling throughout New Zealand to "warn politicians", engage with media, and challenge abortion opponents to sort out their response to what he was doing. However, Operation Rescue New Zealand became caught between its radical clinic based action and the more conservative anti abortion mainstream. The well networked pro choice counterparts found they were able to swiftly mobilise clinic counterpickets in Christchurch and Wellington, based on information received from a series of infiltrators. Faced with such opposition, Operation Rescue New Zealand felt trapped in a no win tactical situation: as pro choice opposition mounted, more old fashioned abortion opponents expressed concerns about tactical naiveté on the part of Operation Rescue, and tensions between conservative Catholics and fundamentalist Protestants emerged, as for example when conservative Catholic Operation Rescue advocates prayed the rosary outside clinics or Protestants used "spiritual warfare" prayer before "rescue" attempts, thereby angering each other. Donations diminished as members of SPUC (now Voice for Life) and other more staid anti abortion groups withdrew financial and moral support, while Operation Rescue rapidly lost active members to good behaviour bonds, lengthier imprisonment, and mounting legal bills. It was not long before it quickly petered out, having had little effect on abortion statistics or overall attitudes towards abortion in New Zealand during its relatively short period of activity (the largest "rescue" involved in excess of 100 being arrested, with 200 others, nearby in support). Details involved in Operation Rescue's demise largely contributed to antagonisms within the anti abortion movement involving members of the Society of St. Pius X. Many former Christchurch Operation Rescue members who were also members of SPUC (Christchurch Branch) (now "Right to Life New Zealand") strongly favoured more radical parliamentary and legal strategies such as the reintroduction of the "Status of the Unborn Child Bill" and abortion legality test cases, with the parent organisation thinking untimely or infeasible. After repeated disagreements, SPUC (National Body) expelled their Christchurch branch, which then needed a new name, becoming "Right to Life New Zealand".