Кіріспе
Кентуккидің отарлау тарихындағы оқиға Джемима Бун мен Каллауэй қыздарын ұстап алу және құтқару Кентуккидің отарлау тарихындағы әйгілі оқиға. Үш қызды 1776 жылы 14 шілдеде шоунилердің шабуыл жасағы тұтқынға алды, ал үш күннен кейін оларды Дэниел Бун және оның тобы құтқарып алды. Бұл оқиға 19-ғасыр әдебиетінде және суреттерінде суреттелген: Джеймс Фенимор Купер өзінің "Соңғы мохикан" романында (1826) эпизодтың ойдан шығарылған нұсқасын жасады, ал Чарльз Фердинанд Вимар "Бунның қызының үндістермен ұрлануы" (1855 ж.
The capture and rescue of Jemima Boone and the Callaway girls is a famous incident in the colonial history of Kentucky. Three girls were captured by a Cherokee Shawnee raiding party on July 14, 1776, and rescued three days later by Daniel Boone and his party, celebrated for their success. The incident was portrayed in 19th century literature and paintings: James Fenimore Cooper created a fictionalized version of the episode in his novel The Last of the Mohicans (1826) and Charles Ferdinand Wimar painted The Abduction of Boone's Daughter by the Indians (c. 1855).
Тарих
1775 жылы Американың төңкерістік соғысы басталғаннан кейін Кентуккиде америкалықтар мен отарлаушылар арасындағы зорлық-зомбылық көбейді. Америкалық үндістер, әсіресе Огайо өзенінің солтүстігіндегі Шоуни, Кентукки қоныстарын басып алды, олар қоныстанушыларды жойып жіберуге үміттенді, оларды олар заңсыз кіргендер деп санады. Черокилер, сүйреп жүретін каноэмен басқарған, жиі оқшауланған қоныстанушылар мен аңшыларды шабуылдап, көпшілігін Кентуккиді тастап кетуге көндірді. Бұл 20 жыл бойы шерокилердің пионерлік қонысқа қарсы тұруының бір бөлігі болды. 1776 жылдың көктемінің аяғында Кентуккиде 200-ден аз америкалықтар қалды, негізінен штаттың оңтүстік-шығыс бөлігіндегі Буунсборо, Харродсбург және Логан станциясының бекіністі қоныстарында. 1776 жылы 14 шілдеде рейд жасайтын топ Бунсбородан келген үш жасөспірім қызды Кентукки өзенінде каноэде жүзіп бара жатқанда ұстады. Олар: Дениэл Бунның қызы Джемима, полковник Ричард Каллауэйдің қыздары Элизабет пен Фрэнсис. Шабуылшыларды екі шероки мен үш шоуни сарбазы басқарды. Қыздарды тұтқындау қаупі көтеріліп, Бун оларды құтқару үшін топ құрды. Сол кезде қыздарды ұстап алғандар оларды солтүстікке, Огайо өзенінің арғы жағындағы шоунилер қонысына қарай шашыратып алып кетті. Қыздар жолды белгілеп, үндістердің қалауына ұшырағанша, іздерін қалдыруға тырысты. Үшінші күні таңертең үндістер таңертеңгілік тамақ үшін от жағып жатқанда, құтқарушылар келді. Бір тұтқынға алған адамды атып өлтірген кезде, Джемима: "Бұл әкемнің!" - деді. (атыс). Ол бірден өлтірілмеген. Жарақат алған ер адамдардың екеуі кейін қайтыс болды. Қылмыскерлер қыздарды қоныс аударушылармен бірге алып кетуге қалдырып, кері шегінді. Джемима Фландрс Каллавейге тұрмысқа шықты, ол құтқарушылар тобының бірі болды. Элизабет Каллавей Сэмюэл Хендерсонға, ал Фрэнсис Джон Холдерге тұрмысқа шықты. Бұл оқиға Кентуккидің жабайы жеріндегі қоныстанушыларды сақтандырып, олардың форттан тыс жерлерге кетуіне жол бермеді. Құтқарушылар қыздарды зорлап, басқа да зұлымдықтарға ұшырайды деп қорыққанмен, Джемима Бун: "Индейлер бізге мейірімді болды, мүмкіндігінше мейірімді болды, немесе жағдайлары мүмкіндік берді", - деді.
БАҚ-тағы өкілдік
Бұл оқиға Джеймс Фенимор Купердің "Соңғы мохикандар" (1826) романындағы қуғын-сүргін көрінісіне әсер еткендігімен ерекшеленеді. Онда подполковник Джордж Мунро, кітаптың басты кейіпкері Хоуки (Нэти Бэмппо), оның мохика ақсақал ағасы Чингачгук, Чингачгук ұлы Ункас және Дэвид Гамут апалы-сіңлілі Кора мен Элис Мунроны тұтқынға алған Магуаның гурондық тобын қуып жетеді. Бұл оқиға 19 ғасырдағы тарихи суреттерде екі мәдениеттің драматикалық қақтығысы үшін суреттелген. Чарльз Фердинанд Вимар "Бунның қызының үндістердің ұрлауы" атты суретті суретке түсірді (1855 ж. Құтқару іс-шарасы Уильям А. Крафтс, Американы қоныстандырудағы ізашарлар (1877) кітабында сурет ретінде көрсетілген.