Bob Robertson

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1946 жылы туған) Роберт Юджин Робертсон (1946 жылы 2 қазанда туған) - американдық бұрынғы кәсіби бейсболшы. Ол Мэйджор Лигасының баскетбол лигасында бірінші баскетболшы ретінде ойнады. Ол Питтсбург Пиратс командасының мүшесі ретінде, ол алты жылда Ұлттық лиганың шығыс дивизионының бес атағын жеңіп алды. 1968 жылы бүйрек ауыруы салдарынан бүкіл маусымды өткізіп жіберді.

Мансап

Робертсон үш рет кіші лигаларды үйге ұшыруда жетекшілік еткеннен кейін "басқа бір Ральф Кинер" деп аталды. Ол 1967 және 1969 жылдары Питтсбург Пирайтс командасымен қысқа сынақтарға қатысқан, 1968 жылғы маусымның барлығын бүйректің бұзылуына байланысты өткізіп алған. Робертсон "Пирайтс" командасының тұрақты құрамына 2004 жылы кірді, ол болашақ атақ иелері Роберто Клементе, Билл Мазероски және Вилли Старгеллмен бірге ойнады. Сол жылдың 1 тамызында Атлантадағы Фултон округінің стадионында Робертсон мен Старгелл әрқайсысы Атланта Брейвзге қарсы 20:10 есебімен жеңіске жетіп, бес рет соққы берді. Эндрю Маккаттен мен Гаррет Джонс бір ойын кезінде 5 рет соққы бергенге дейін, Пираттар командасы қайтадан 5 рет соққы алған жоқ. Сол маусымда Робертсон .287 шайбасын соғып, 27 үйге ұшып, 82 ұпай жинады (барлық карьералық көрсеткіштері) Ұлттық лиганың Шығыс дивизионын жеңген командада, 1960 жылғы әлем чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін Пираттардың бірінші жолдамасы. Алайда, олар Ұлттық лига чемпионатында Цинциннати Редс командасынан жеңілді. Робертсон 26 гол соғып, 72 ұпай жинады. Сол жылы Пираттар Ұлттық лига чемпионатында Сан-Франциско гиганттарын жеңіп, Балтимор Ориольстерін 4 ойынға 3 жеңіске ұшыратып, әлем чемпионатын жеңіп алды. NLCS-де Робертсон төрт үйге ұшты (соңырақ 1978 жылы Стив Гарви мен 1987 жылы Джеффри Леонард теңестірген рекорд), олардың үшеуі Робертсонның 25 жасқа толғаннан кейінгі күні өткен Пираттардың екінші ойында жеңіске жетті. Сондай-ақ, ол екі есеге қосылып, маусымнан кейінгі ойындағы ең көп жалпы базалар бойынша рекорд орнатты, сондай-ақ маусымнан кейінгі ойында 4 ұзын соққы рекордын теңестірді. Робертсон әлем чемпионатында тағы екі гол соқты. Солардың бірі Балтимордың бас қақпашысы Майк Куеллармен үшінші ойында болды, екінші орынды Клементе, ал бірінші орынды Старгелл иеленді. Үшінші базаның жаттықтырушысы Фрэнк Осиак Робертсонға бұл шайқаста балт белгісін берді, бірақ Робертсон, маусымда құрбандық балттары жоқ және бір жыл бұрын ғана, оны жіберді. Теледидар ретрансляциялары Клементтің осы ойын алдында уақытқа шақырғандығын көрсетті; дегенмен, Куэлар сол кезде оның желінде болды. Стив Блас, үшінші ойынның жеңімпазы, Пираттар алаңына бас бапкер Дэнни Мёртоның қасында отырды. Егер Мёрто Робертсонға айыппұл төлейтін болса, ол айыппұлды төлейтін болады. Мёртоның олай емес. Алайда, әлем чемпионатының жеңімпазынан кейінгі жылдары Робертсонның көрсеткіші төмендеп, 12 үй жүгіруімен және 41 ұпаймен .193 ұпай жинады, 14 үй жүгіруімен және 40 ұпаймен .239 ұпай жинады және 16 үй жүгіруімен және 48 ұпаймен .229 ұпай жинады. 1974 жылы екі тізеде операция жасатқаннан кейін ол жартылай уақытқа қысқарды, 1975 және 1976 жылдары 150-ге жуық алаңға шықты. Ол 1975 жылы .274 соққы берді, бірақ 1976 жылы .217 орташа есеппен жинағаннан кейін Робертсонды Питтсбург 1976 жылғы маусым аяқталғаннан кейін босатты. Робертсон 1977 жылы бейсбол ойнаған жоқ. Сиэтл Маринерс оны 1978 жылғы маусымда еркін агент ретінде алды, ол үшін 64 ойында жартылай уақыт бірінші бассейн / тағайындалған соққышы ретінде .230 соқты. 1979 жылы Торонтоның "Көк жаяулары" оны бірінші баскетболшы Джон Мейберидің резервтік құрамында бірнеше аптаға босатты. Оның жалғыз үйге ұшып (және бір ғана ұшып шайбаға ұшты) көк жаңбырлар ретінде, 29 сәуірде, Милуоки пивоварларына қарсы 53 жеңіске жету үшін ұшып кетті. Алайда, Робертсонды Джейс өте сирек қолданды, ол тек 15 ойында ғана пайда болды және 29 шайқаста 0,103 орташа есеппен жарысқа шықты. 27 маусымда бостандыққа шығып, кәсіби карьерасын аяқтады.

Robertson was touted as "another Ralph Kiner" after leading the minor leagues in home runs three times. He had brief trials with the Pittsburgh Pirates in 1967 and 1969, having missed all of the 1968 season due to a kidney obstruction. Robertson broke into the Pirates' regular lineup in , playing alongside future Hall of Famers Roberto Clemente, Bill Mazeroski and Willie Stargell. On August 1 of that year, at Atlanta–Fulton County Stadium, Robertson and Stargell each collected five hits in a 20 10 victory over the Atlanta Braves. Not until Andrew McCutchen and Garrett Jones in did Pirate teammates again collect five hits in the same game. That season, Robertson batted .287 with 27 home runs and 82 runs batted in (all career highs) on a team that won the National League East Division, the Pirates' first trip to the post season since winning the 1960 World Series. However, they were defeated in the National League Championship Series by the Cincinnati Reds. In Robertson hit .271 with 26 home runs and 72 runs batted in. That year, the Pirates defeated the San Francisco Giants in the National League Championship Series, and the Baltimore Orioles 4 games to 3 to win the World Series. In the NLCS, Robertson hit four home runs (a record later tied by Steve Garvey in 1978 and Jeffrey Leonard in 1987), three of them in the Pirates’ Game Two victory, which was played the day after Robertson's 25th birthday. He also added a double, setting the record for most total bases in a post season game, as well as tying the record of 4 long hits a post season game. Robertson hit two more home runs in the World Series; one of those came in Game Three off Baltimore starter Mike Cuellar with Clemente on second and Stargell on first. Third base coach Frank Oceak had given Robertson the bunt sign in this at bat, but Robertson, who had no sacrifice bunts on the season and only one the year before, missed it. Television replays showed that Clemente had appeared to call time out just before that pitch; however, Cuellar was already in his windup at the time. Steve Blass, the winning pitcher in that Game Three, was sitting next to manager Danny Murtaugh in the Pirate dugout. The pitcher offered to pay the fine if Murtaugh imposed one on Robertson for missing the bunt sign. Murtaugh did not. In the years following the World Series title, however, Robertson slumped, hitting only .193 with 12 home runs and 41 runs batted during , .239 with 14 home runs and 40 runs batted in during and .229 with 16 home runs and 48 runs batted in during After having surgery performed on both knees in 1974 he was reduced to a part time role, averaging about 150 plate appearances in both 1975 and 1976. He hit .274 in 1975, but after compiling a .217 average in 1976, Robertson was released by Pittsburgh after the end of the 1976 season. Robertson did not play baseball at any level during 1977. The Seattle Mariners picked him up as a free agent for the 1978 season, for whom he hit .230 as a part time first baseman/designated hitter in 64 games. Released again, he was signed by the Toronto Blue Jays a few weeks into the 1979 season as a backup for first baseman John Mayberry. His only home home run (and only one run batted in) as a Blue Jay, hit on April 29, was the go ahead run in a 5 3 victory against the Milwaukee Brewers. However, Robertson was used very infrequently by the Jays, appearing in only 15 games and posting a .103 average in 29 at bats. He was released on June 27, bringing his professional playing career to a close.

Карьерасының ерекшеліктері

Он бір жылдық бас лигалық мансабында Робертсон 829 ойында ойнап, 2385 шайқаста 578 хит жинады. Оның карьералық соққы орташа көрсеткіші .242 болды, сонымен қатар 115 үй жүгіруі, 368 ұпай жинады және .331 базалық пайыз. Қорғау жағынан ол бірінші базада .994 және жалпы .993 пайыздық көрсеткішті көрсетті. Өзінің әсерлі күшті соққысымен танымал, ол стадион тарихында тек 13 жоғарғы палубадағы үй жүгіруінің бірі - Үш өзен стадионының сол жақтағы жоғарғы палубасына соққы жасаған алғашқы үй жүгіруін соқты. Оның соты 1971 жылы 16 шілдеде Сан-Диего Падре атқышы Стив Арлиннен түсті. Пираттар хабаршысы Боб Принс Робертсонды "Савидж тауының мықты жігіті" деп атады

Жеке өмір

Робертсон Фростбургте 1946 жылы 2 қазанда дүниеге келді, Мэриленд штатының Савидж тауында өсті, ол Маунт Савидж орта мектебін бітірді. Робертсон Мэриленд штатының ЛаВейл қаласында әйелі Кэролинмен бірге тұрады. Олардың жеті немересі бар.