Кіріспе

Jan Hanuš (2 мамыр 1915 - 30 шілде 2004) - XX ғасырдың танымал композиторы. Оның шығармаларында композицияның барлық санаттары бар, олардың көпшілігі ашық саяси, анти-фашистік және анти-коммунистік сезімдерді білдіреді.

Өмірбаян

Хануш 1940 жылы Прага консерваториясында оқып жүргенде, Отакар Жеремиашпен композицияны өз бетінше оқыды. Кейін бизнес-мектепте оқыды, содан кейін бірнеше ірі баспаларда редактор және бас редактор болып жұмыс істеді, соның ішінде F. A. Urbánek & Sons және Panton (Müller 2001). Редактор ретінде ол Антонин Дворжак пен Зденек Фибичтің жинақталған шығармаларының басылымдарын қадағалауда маңызды рөл атқарды, кейінірек ол екеуін де өз шығармаларында, сондай-ақ Леош Яначектің толық шығармаларын да еліктеген (Мюллер 2001). Хануштың алғашқы шығармалары негізінен оның "Жалын" операсында көрсетілгендей, құмарлық, философиялық және патриоттыққа бағытталған. Соғыстан кейінгі алғашқы онжылдықта ұлттық дәстүрге жақын лиризм болды, бірақ елуінші жылдардың соңынан бастап оның шығармаларында драматургияның жаңа үрдісі пайда болды және дәстүрлі классиканы электроникамен біріктіруге дейін жеткен музыкалық экспрессивтік жаңалық пайда болды (прометейдің отшары операсында көрінгендей). Оның еңбектері жетпісінші және сексенінші жылдары оның бұрынғы әсерлерінің бәрін біріктірді. Хануш шығармаларының көп бөлігі чех авторларының, әсіресе Ярослав Сейферттің шығармаларынан (Мюллер 2001). 1989 жылы "Күмілді" революциядан кейін Хануш коммунистік режим берген барлық құрметтерді қайтарып берді. 1999 жылы Вацлав Гавел Ханушты "За zásluhy" медалімен марапаттады. 1950 жылдары Хануш Сланский ісі бойынша сотталған досы Рудольф Марголиусты батыл және ашық қорғады.

Опералар

Жалын, Хануш пен Дж. Покорный мәтіні бойынша опера рапсодиясы, op. 14 (1944) Алтыннан жоғары тұз, Божена Немцованың танымал ертегісі бойынша бес суреттегі балет, op. 28 (1953) Отелло, Шекспирден кейін 7 суреттегі би драмасы, оп. 36 (1955) Екі қожайынның қызметшісі, Голдони комедиясынан кейін 5 суреттегі опера, либретто J. Pokorny, op. 42 (1958) Прометейдің отшары, Эскилдің мотивтері бойынша 3 бөлімдегі опера, либреттосы Ж. Покорный, op. 54 (1961) Бір түннің ертегісі, "Мың бір түн" ертегісі бойынша опера, либреттосы Ж. Покорный, оп. 62 (1961) Лабиринт, Дантедің "Илаһи комедиясының" мотивтері бойынша билік ойланулары, оп. 98 (1980) Құдайым туралы дау, Прологтағы опера және Аристофаннан кейінгі үш сурет, либретто J. Hanuš, op. 105 (1983)

Симфониялар

Үлкен оркестр мен альт соло үшін Е мажордағы No 1 симфония, Жакопон да Тодидің Stabat mater тізбегінің мәтініне негізделген, op. 12 (1942) G мажордағы No 2 симфония, оп. 26 (1951) No3 ре минор симфониясы (Дүниелік шындық, досы Рудольф Марголиус есіне арналған), op.38 (1956) No4 симфония, op. 49 (1960) No 5 симфония, оп. 58 (1964) No6 симфония, оп. 92 (1978) Латынның қасиетті мәтіндері бойынша оркестр, аралас хор, сопрано және баритон соло үшін No 7 симфония, op. 116 (1989) " деген мақаласында

Оркестрлік шығармалары

Балеттен 1-ші сюита "Алтыннан жоғары тұз" оркестр үшін, оп. 28а (1952) Орган, арфа, тимпан және сыбызғылар үшін концертант симфониясы, op. 31 (1953) Питер және Люсия, Ролландтың Пьер және Люция әңгімесінен кейінгі симфониялық фантазия, оп. 35 (1955) "Отелло" балеті бойынша 1-ші сюита. 36а (1956) балет Отеллодан 2-ші сюита, оп.36б (1956) Галерия Голдони, кіші оркестр және дайындалған фортепиано үшін Partia buffa, оп. 42а (1977) Құпия кернейші, Уитманның тақырыбынан кейін керней солосы мен оркестр үшін овертура, op. 53 (1961) Симфониялық оркестр мен электронды дыбыстар үшін 1-ші сюита, "Прометейден" үзінділер, оп. 54а (1964) Обоэ, арфа және оркестр үшін доппио концерті, op.59 (1965) Үлкен жез оркестр үшін гроссо концерті, op. 71 (1971) Прагалық ноктурндар (Notturni di Praga) камералық оркестр үшін, оп. 75 (1972) Үш очерк, Симфониялық триптих, оп. 86 (1975) оркестр үшін "Лабиринт" балеті бойынша үш Дантеск прелюдиясы, оп. 98a (1983) Оркестр үшін Вариациялар мен коллаждар, оп. 99 (1982) Екі виолончель үшін Passacaglia concertante, Celesta және камералық жіптер, op. 102 (1984) Piccadilly әндерінен төмен ерлер дауысы мен оркестр үшін қосалқы, op. 103 (1984), Хед Марголиус Ковалиге арналған Аристофанның әдетіндегі вариациялар, шағын оркестр мен фортепиано үшін, оп. 105a (1987) Вавилон мұнаралары, оркестр үшін мақтаныш, құлау және танылу туралы симфониялық астарлы әңгіме, оп. 122 (1995) Еулоги, Идиллия оркестр және сопрано солосы үшін бір қимылдағы симфониета Л. Штехликтің сөзіне op. 16 (1945) жыл

Жеке және оркестрлік шығармалар

Скрипка мен оркестр үшін концерт, оп. 112 (1986) Виолончель мен оркестр үшін Концерт Фантазия, оп. 117 (1990) " деген мақалада көрсетілген .

Камералық музыка

Виола мен фортепиано үшін сонатина, Оп.37 (1956) Виолончель немесе виола соло үшін диптикс, Оп.115 (1988 1989)