Кіріспе

Жеке өмірге қол сұғу Обыртпалы қарым-қатынас бұзу (ОБВ) - біреу басқа адамның жеке өмірінің шекарасына біліп-біліп және қайта-қайта қол сұғып, оған жақындау үшін интрузивті тактиканы қолдану арқылы. Бұған ұялы телефонмен сөйлесу, хат жазу, жалған хабар тарату, жала жабу, зорлық-зомбылық (адам ұрлау, зорлау) сияқты әрекеттер жатады. Д. А. Брайан Шпицберг пен Уильям Купач, терминді жасаған адамдар, ОРИ-ді "жақын қарым-қатынасты қалайтын және / немесе болжайтын бөтен адам немесе таныс адам, физикалық немесе символикалық жеке өмірдің сезімін қайта-қайта және қаламаған ізденіс және шабуыл" деп анықтайды. Кейбір ОРИ құрбандарының өздерін қудалаушылармен бұрыннан болған қарым-қатынасы немесе оларға қызығушылығы жоқ; басқалары өздерін қудалаушыларды біледі, бірақ қолданыстағы қарым-қатынасты жақын етуге қызығушылық танымайды.

Құралымдары

ОРИ-нің басқа ұқсас реляциялық үлгілерден ерекшеленетін бірнеше негізгі компоненттері бар. Біріншіден, ORI өзара келісімнің болмауы немесе тіпті қарым-қатынастың болуы туралы келісімнің болмауы. Қарым-қатынасқа деген құмарлықпен айналысатын адам жақын қарым-қатынас орнатуға тырыса отырып, ОРИ объектісі мәжбүрлі байланыстың жалғасуынан бостандыққа ие болуды қалайды. Шпицберг "бұл диалектикалық шиеленістік барлық адамдар арасындағы қарым-қатынастардың қалыптасуы мен жалғасуында орын алады" деп жазады. Көптеген ЖҚҚ құрбандары жыныстық зорлық-зомбылықты да бастан кешірген, ал екеуіне де қолданылатын қарсыласу реакциялары ұқсас. Сонымен қатар, ену неғұрлым ауыр болса (мысалы, зорлық-зомбылық), соғұрлым ресми жауап (мысалы, полиция шақыру). ОРИ мінез-құлқы, сондай-ақ ОРИ емес жыныстық мәжбүрлеу мінез-құлқы, алдау мәжбүрлеу, жеңіл күш мәжбүрлеу, психологиялық мәжбүрлеу және ауыр күш мәжбүрлеу ретінде анықталған мәжбүрлеу түрлерін қамти алады.

Авторлары

Авторлар Брайан Спицберг және Уильям Купач 1998 жылы ORI-ді әзірледі және өздерінің зерттеулерін "Жылы қарым-қатынастың қараңғы жағы" кітабында жариялады.