Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Олдсвинфорд немесе Олд Суинфорд - Англияның Вест-Мидлендс штатындағы Стоурбридж қаласының оңтүстігіндегі аудан. Ол 1866 жылы жойылған азаматтық приходтың атын алған.
Oldswinford or Old Swinford is an area south of the centre of Stourbridge, West Midlands, England, which takes its name from a civil parish abolished in 1866.
Тарих
Бастапқыда Олдсвинфорд Педмордан басқа, бұрынғы Стоурбридж муниципалды округінің бүкіл аумағын қамтитын кең ауқымды көне приход болды. Бұл Wollaston, Lye және Norton (бір иесінің бөлігі болған), бірақ Stourbridge және Amblecote, шіркеуде болған кезде, бөлек иесі болды. Амблкот бұрын Стаффордширде болған, бірақ шіркеудің қалған бөлігі (Стор өзенінің оңтүстігінде) Ворстерширде болды. Стоурбридж пен Амблкотт екеуі де бұрын Олдсвинфордтың қалған бөлігінен бөлек басқарылғаны белгілі. 1866 жылы Стоурбридж жергілікті үкіметінің қайта ұйымдастырылуының бір бөлігі ретінде шіркеу жойылды. Олд-Свинфордтың иелігі орта ғасырларда саяси өзгерістер мен оның иелерінің тағдырынан кейін уақыт өте келе иелері ауысты. Бұл үлкен феодалдар осы қожалықтарға келгені күмәнді, өйткені шаруалардың әдеттегі қызметтеріне бақылау жасау және алымдар мен айыппұлдарды жинау олардың басқарушыларына қалдырылды. 1553 жылы Эдуард VI мектеп ашуға грант берді. Литтлтондар, Фрэнклиде бірнеше шақырым қашықтықта тұратын, бірақ олардың үйі Азамат соғысы кезінде жойылып, Хаглиге көшіп келгенге дейін, 1564 жылы Олд Суинфордтың жоғары билігін сатып алды және олар 17 ғасырға дейін жергілікті биліктегі отбасы болды. Олар ықыластан айырылып, өздерінің байлығының көп бөлігін жоғалтып алғаннан кейін, Стюарт заманында оқ-дәрі және роялистік және римдік католик себептеріне араласу арқылы олар байлығы тез өсіп келе жатқан темір өнеркәсібінде негізделген Фолейлермен алмастырылды. Кейде бұл есімді бұрын "Олд Суинфорд" деп жазған. Бұл жазу әлі күнге дейін Олд Суинфорд ауруханасы үшін қолданылады, ол ерікті мектеппен бірге интернаттармен бірге құрылған және темір шебері Томас Фолимен қамтамасыз етілген. Парафиялық атау және Кингсвинфордтың аты шошқалар кезігіп жатқан жерден алынған, мүмкін, Stour өзенінің қиылысында, бұл Stourbridge атауына да себеп болды. Сол жердегі жол қиылысы Вурстер мен Стаффордтың саксондық бурлары арасындағы негізгі жол болды. Алайда (бұл мүмкін), ол шіркеуден шығысқа қарай ағатын кішігірім өзеннің қиылысы болды және Олдсвинфордтың 2 (Бриарс) және 4 (Уиллоус) үйлерінің арасында Брук-роуд астында. Қасиетті Мария шіркеуінің мұнарасы 14 ғасырдың аяғына жатады, бірақ шіркеудің қалған бөлігі 19 ғасырда қайта салынған. Олдсвинфордта 1900 жылға дейінгі көптеген ғимараттар бар. Бұл аймақ 1920 жылдан бері жоғары деңгейдегі жеке тұрғын үйлермен қатты дамыған.
Originally, Oldswinford was an extensive ancient parish, covering the whole of the former Municipal Borough of Stourbridge except Pedmore. This included Wollaston, Lye, and Norton (which were part of the same manor), but Stourbridge and Amblecote, while in the parish, were separate manors. Amblecote was formerly in Staffordshire, but the rest of the parish (south of the River Stour) was in Worcestershire. Both Stourbridge and Amblecote were formerly administered separately from the rest of Oldswinford. The parish was abolished in 1866 as part of a reorganisation of the local government of Stourbridge. The manor of Old Swinford changed hands from time to time during the Middle Ages as a result of political upheavals and the changes of fortune of its overlords. It is questionable whether these great feudal lords ever visited this manor, the supervision of the peasants' customary service and the collection of dues and fines being left to their stewards. Edward VI gave a grant for the foundation of a school in 1553. The Lytteltons, seated a few miles away at Frankley until their house there was destroyed during the Civil War causing them to move to Hagley, acquired the superior manor of Old Swinford in 1564 and they were the dominant local family until the 17th century when, having fallen from favour and lost much of their wealth through involvement in the Gunpowder Plot and the Royalist and Roman Catholic causes in Stuart times, they were superseded by the Foleys whose wealth was based on the rapidly expanding iron industry. The name was sometimes formerly written Old Swinford. This spelling is still used for Old Swinford Hospital, a voluntary aided school with boarding houses, founded and endowed by the ironmaster, Thomas Foley. The parish name and that of Kingswinford derive from a swine ford, perhaps on the crossing of the Stour that also gave rise to the name Stourbridge. The road crossing there was the main road between the Saxon burhs of Worcester and Stafford. However (conceivably), it was a crossing of the minor brook that runs east of the church and under Brook Road between the houses 2 (The Briars) and 4 (The Willows), Oldswinford. The tower of St Mary's Church is from the late 14th century but the rest of the church was rebuilt in the 19th century. There are numerous pre 1900 buildings remaining in Oldswinford. The area has been heavily developed with upmarket private housing since the 1920s.