Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әлемдік әскери командалық және бақылау жүйесі немесе WWMCCS '/ w / ɪ / m / e / k / s /, АҚШ қорғаныс министрлігінің командалық және бақылау үшін іске асырылған әскери командалық және бақылау жүйесі болды. Ол Кубадағы зымыран дағдарысынан кейінгі күндері құрылды. WWMCCS - бұл ескерту, байланыс, деректерді жинау және өңдеу, атқарушы шешім қабылдау құралдары мен қолдау құралдарын қамтитын жүйелер кешені. 1996 жылы ол қызметінен шығарылып, оның орнына Global Command and Control System пайда болды.
Defunct US military communication system (1971–1996)
The Worldwide Military Command and Control System, or WWMCCS '/w//ɪ//m//ɛ//k//s/, was a military command and control system implemented for command and control of the United States Department of Defense. It was created in the days following the Cuban Missile Crisis. WWMCCS was a complex of systems that encompassed the elements of warning, communications, data collection and processing, executive decision making tools and supporting facilities. It was decommissioned in 1996 and replaced by the Global Command and Control System.
Өмірбаян
Әлемде АҚШ әскерлерінің орналасуы барлық уақытта осы әскерлермен байланыс орнатуға мүмкіндік беретін қашықтыққа байланысты кең ауқымды жүйелерді қажет етті. Ұлттық командалық органдар өздерінің кеңінен таралған күштеріне тиімді басшылық етуі және бақылау жүргізуі үшін, осы органдарға өз шешімдерін барлық бағынысты бөлімшелерге, кез келген жағдайда, бірнеше минут ішінде таратуы мүмкін болатын байланыс жүйесі құрылды. Осындай командалық-бақылау жүйесі, WWMCCS, Қорғаныс департаментінің S 5100.30 директивасымен құрылды, ол "Бүкіл әлемдегі әскери командалық-бақылау жүйесінің операциялары тұжырымдамасы" деп аталды, ол 1960 жылдардың басында тез пайда болатын әртүрлі командалық-бақылау элементтерін біріктірудің жалпы саясатын белгіледі. Бастапқыда құрылған WWMCCS - бұл АҚШ әскери күштерінің операциялық қызметін жоспарлау, басқару, үйлестіру және бақылау үшін қолданылатын персонал, жабдықтар (соның ішінде Автоматтандырылған деректерді өңдеу жабдықтары мен аппараттары), байланыс, құрал-жабдықтар және рәсімдер. Бұл жүйе президентке және қорғаныс министріне ескерту және барлау ақпаратын алу, әскери тапсырмаларды тағайындау, біріктірілген және нақтыланған командаларға нұсқау беру және бірлескен штаб басшыларына өз міндеттерін атқаруда қолдау көрсету үшін арналған. Жүйені құру туралы директивада бес негізгі жүйелік сипаттамаларға баса назар аударылды: өмір сүру, икемділік, үйлесімділік, стандарттау және экономика.
The worldwide deployment of U. S. forces required extensive long range communications systems that can maintain contact with all of those forces at all times. To enable national command authorities to exercise effective command and control of their widely dispersed forces, a communications system was established to enable those authorities to disseminate their decisions to all subordinate units, under any conditions, within minutes. Such a command and control system, WWMCCS, was created by Department of Defense Directive S 5100.30, titled "Concept of Operations of the Worldwide Military Command and Control System," which set the overall policies for the integration of the various command and control elements that were rapidly coming into being in the early 1960s. As initially established, WWMCCS was an arrangement of personnel, equipment (including Automated Data Processing equipment and hardware), communications, facilities, and procedures employed in planning, directing, coordinating, and controlling the operational activities of U. S. military forces. This system was intended to provide the President and the Secretary of Defense with a means to receive warning and intelligence information, assign military missions, provide direction to the unified and specified commands, and support the Joint Chiefs of Staff in carrying out their responsibilities. The directive establishing the system stressed five essential system characteristics: survivability, flexibility, compatibility, standardization, and economy.
Қиындықтар
Бастапқы ниетке қарамастан, WWMCCS жүйе үшін қарастырылған толық әлеуетті ешқашан түсінген жоқ. Қызметтердің WWMCCS-ке деген көзқарасы жеке талаптарға жауап беру үшін технология мен қаржыландырудың болуына байланысты болды, сондықтан шын мәнінде интеграцияланған жүйе пайда болған жоқ. Шын мәнінде, 1960 жылдары WWMCCS 81 жерде 30 түрлі жалпы мақсаттағы бағдарламалық қамтамасыз ету жүйесін қолдана отырып, 160-қа жуық әртүрлі компьютерлік жүйелердің бос тоқыма федерациясынан тұрды. Бір зерттеуде WWMCCS "жекелескен қосалқы жүйелердің біріктірілген мүмкіндіктер жиынтығынан гөрі федерациясы" деп мәлімделген. Осы әртүрлі жүйелер тудырған проблемалар 60-жылдардың соңғы бөлігінде командалық және бақылаудағы бірнеше жақсы жарияланған сәтсіздіктерге себеп болды. 1967 жылы маусымда Израиль мен Мысыр арасындағы жаулық кезінде USS Liberty, әскери барлау кемесі, JCS-тен соғысушы тараптардың жағалауынан алыстауға бұйрық алды. Осы мақсатта "Либертиге" бес жоғары маңызды хабар жіберілді, бірақ олардың ешқайсысы 13 сағаттан артық уақытқа жетпеді. Сол кезде кеме Израиль ұшақтары мен қарауыл қайықтарының шабуылына ұшырап, 34 америкалықты өлтірді. Конгресс комитеті бұл оқиғаны тергеп, "Осы хабарлардың дұрыс жіберілмеуі, жоғалуы мен кешігуі Қорғаныс министрлігінің тарихындағы ең керемет байланыс сәтсіздіктерінің бірі болып табылады" деген қорытындыға келді. Сонымен қатар, байланыс қауіпсіздігіне (COMSEC) қойылатын талаптар жаңартуларды және қашықтан орналасқан компьютер мен сымдарды орнатуды тежеді. СОЛДЫҚ СОҒЫС КҮНІНДЕГІ ТЕМПЕРТТІКТІКТІҢ талаптары сымдарды тыңдаудан және электромагниттік сигналдарды тосқауылдан қорғауды, арнайы сымдар мен шкафтарды қалқандауды, физикалық қауіпсіздікті, қос құлыптарды және арнайы кіру қолхаттары мен парольдерін талап етті.
Despite the original intent, WWMCCS never realized the full potential that had been envisioned for the system. The services' approach to WWMCCS depended upon the availability of both technology and funding to meet individual requirements, so no truly integrated system emerged. Indeed, during the 1960s, WWMCCS consisted of a loosely knit federation of nearly 160 different computer systems, using 30 different general purpose software systems at 81 locations. One study claimed that WWMCCS was "more a federation of self contained subsystems than an integrated set of capabilities." The problems created by these diverse subsystems were apparently responsible for several well publicized failures of command and control during the latter part of the 1960s. During hostilities between Israel and Egypt in June 1967, the USS Liberty, a naval reconnaissance ship, was ordered by the JCS to move further away from the coastlines of the belligerents. Five high priority messages to that effect were sent to the Liberty, but none arrived for more than 13 hours. By that time the ship had become the victim of an attack by Israeli aircraft and patrol boats that killed 34 Americans. A congressional committee investigating this incident concluded, "The circumstances surrounding the misrouting, loss and delays of those messages constitute one of the most incredible failures of communications in the history of the Department of Defense." Furthermore, the demands for communications security (COMSEC) frustrated upgrades and remote site computer and wiring installation. TEMPEST requirements of the Cold War day required both defense from wire tapping and electromagnetic signal intercept, special wire and cabinet shielding, physical security, double locks, and special access passes and passwords.
Өсім және даму
Осы әртүрлі сәтсіздіктердің нәтижесі WWMCCS-тің орталықтандырылған басқаруының өсуі болды, бұл технологияның өзгеруі компьютерлер мен электрондық дисплейлерді әкелген уақытта болды. Мысалы, 27 командалық орталық стандартты Honeywell 6000 компьютерлерімен және ортақ бағдарламалармен жабдықталды, сондықтан командалық орталықтар арасында ақпарат алмасу жылдам болуы мүмкін. Қорғаныс министрінің телекоммуникация жөніндегі көмекшісі құрылды және 1971 жылғы DOD директивасы осы адамға WWMCCS-ке қатысты барлық жүйелер үшін негізгі жауапты қызметкерді берді. Бұл директива сонымен қатар Біріккен штаб басшыларының төрағасын WWMCCS-тің жұмыс істеуі үшін жауапты лауазымды адам ретінде белгіледі. Дүниежүзілік әскери командалық-бақылау жүйесі (WWMCCS) компьютерлік желісі (WIN) - кең жолақты, пакеттерді ауыстырып байланыс жүйелерінің бір-бірімен байланысты географиялық жағынан бөлек жерлерде орналасқан ірі компьютерлік жүйелерден тұратын орталықтандырылған ақпарат өңдеу және алмасу желісі. WIN архитектурасы WWMCCS стандарты AN/FYQ 65(V) хост компьютерлерінен және олардың WIN арнаулы Honeywell 6661 D D DANET және Datanet 8 Bolt Beranek және Newman, Inc. (BBN) C/30 және C/30E пакет коммутациялайтын компьютерлер арқылы қосылған пакеттер коммутациялайтын түйіндер (PSN) және кең жолақты, шифрланған, арнаулы, деректер байланыс контурларынан тұрады.
The result of these various failures was a growth in the centralized management of WWMCCS, occurring at about the same time that changing technology brought in computers and electronic displays. For example, 27 command centers were equipped with standard Honeywell 6000 computers and common programs so there could be a rapid exchange of information among the command centers. An Assistant Secretary of Defense for Telecommunications was established, and a 1971 DOD directive gave that person the primary staff responsibility for all WWMCCS related systems. That directive also designated the Chairman of the Joint Chiefs of Staff as the official responsible for the operation of WWMCCS. The Worldwide Military Command and Control System (WWMCCS) Intercomputer Network (WIN) was a centrally managed information processing and exchange network consisting of large scale computer systems at geographically separate locations, interconnected by a dedicated wide band, packet switched communications subsystem. The architecture of the WIN consists of WWMCCS standard AN/FYQ 65(V) host computers and their WIN dedicated Honeywell 6661 Datanets and Datanet 8's connected through Bolt Beranek and Newman, Inc. (BBN) C/30 and C/30E packet switching computers called Packet Switching Nodes (PSNs) and wideband, encrypted, dedicated, data communications circuits.
Жаңғырту
1980 жылдардың басында бұл жүйені жаңғырту уақыты келді. Қорғаныс министрінің орынбасары ұсынған алмастыру WWMCCS ақпараттық жүйесі [WIS] деп аталатын эволюциялық жаңарту бағдарламасы болды, ол WWMCCS сайттарының әртүрлі қажеттіліктеріне сәйкес келетін мүмкіндіктерді қамтамасыз етті. Desert Shield және Desert Storm операциялары кезінде WWMCCS күніне 24 сағат, аптасына жеті күн мінсіз жұмыс істеді, әлемдегі жауынгерлік қолбасшыларға одақтас күштерді орналастыру, ауыстыру және қолдау кезінде маңызды деректер берді. Алайда, WWMCCS меншік меншік орталық компьютерлік ортаға тәуелді болды. Пайдаланушылар ақпаратты оңай енгізе алмайды немесе оған қол жеткізе алмайды, сондай-ақ бағдарламалық жасақтаманы өзгеріп отыратын тапсырма талаптарына сай тез өзгерте алмайды. Операциялық икемділік пен бейімделушілік шектеулі, өйткені ақпарат пен бағдарламалық жасақтаманың көпшілігі орталық компьютерде сақталады. Жүйелік архитектура жауап бермейді, икемсіз және оны ұстау қымбат. Бұл жаңа WWMCCS Ақпараттық жүйе конфигурациясы 1992 жылға дейін жетілдірілді, ол кезде Команда, бақылау, байланыс және барлау жөніндегі қорғаныс министрінің көмекшісі WWMCCS ADP жабдықтарын жаңғыртудың соңғы әрекетіне тоқтады. Қалыптасқан талаптарды қанағаттандырудың қажеттілігі, сонымен қатар пайдаланушылардың қолданыстағы WWMCCS жүйесіне деген қанағаттанушылықтың өсуі жаңа жүйені тұжырымдауға әкелді, ол GCCS деп аталды. 1996 жылдың 30 тамызында қорғаныс ақпараттық жүйелер агенттігінің директоры генерал-лейтенант Альберт Дж. Эдмондс ресми түрде Бүкіләлемдік әскери командалық және бақылау жүйесін (WWMCCS) компьютерлік желісін (WIN) өшірді. Сонымен қатар, Біріккен штаб Жаһандық командалық-бақылау жүйесін (GCCS) бірлескен командалық-бақылау жүйесі деп жариялады.
By the early 1980s, it was time to modernize this system. The replacement, proposed by the Deputy Secretary of Defense, was an evolutionary upgrade program known as the WWMCCS Information System [WIS], which provided a range of capabilities appropriate for the diverse needs of the WWMCCS sites. During Operations Desert Shield and Desert Storm, WWMCCS performed flawlessly 24 hours a day, seven days a week, providing critical data to combat commanders worldwide in deploying, relocating and sustaining allied forces. However, WWMCCS was dependent on a proprietary mainframe environment. Information cannot be easily entered or accessed by users, and the software cannot be quickly modified to accommodate changing mission requirements. Operational flexibility and adaptability are limited, since most of the information and software are stored on the mainframe. The system architecture is unresponsive, inflexible, and expensive to maintain. This new WWMCCS Information System configuration continued to be refined until 1992 when the Assistant Secretary of Defense for Command, Control, Communications, and Intelligence terminated this latest attempt to modernize the WWMCCS ADP equipment. The continuing need to meet established requirements which couldn't be fulfilled, coupled with a growing dissatisfaction among users with the existing WWMCCS system, drove the conceptualizing of a new system, called GCCS. On August 30, 1996, Lieutenant General Albert J. Edmonds, Director, Defense Information Systems Agency, officially deactivated the Worldwide Military Command and Control System (WWMCCS) Intercomputer Network (WIN). Concurrently, the Joint Staff declared the Global Command and Control System (GCCS) as the joint command and control system of record.
Honeywell 6000 сериясы
1971 жылы 15 қазанда Әуе күштері жүйелері командалығының Электрондық жүйелер бөлімі Honeywell Information Systems, Inc. компаниясына 46 миллион долларға белгіленген бағамен, белгіленген мөлшерде келісімшарт берді. Келісім-шартқа 35 Honeywell 6000 сериялы жүйелер кірді, олардың кейбіреулерінде бірнеше процессорлар бар. H 6060-дан H 6080-ге дейінгі жүйелік модельдер сатып алынды. Олар Honeywell компаниясының жалпы кешенді операциялық қадағалаушының (GCOS) арнайы қорғалған нұсқасын жүргізді және жылдар бойы сатушы коммерциялық GCOS және "WWMCCS" GCOS-ті қатар ұстап, жетілдірді. Цифрлық хабарлар Secure Telephone Unit (STU) немесе Secure Telephone Element модемдерін қолдана отырып қорғалған (соның ішінде "шифрланған").
The Air Force Systems Command’s Electronic Systems Division awarded a fixed price, fixed quantity contract to Honeywell Information Systems, Inc. for 46 million dollars on 15 October 1971. The contract included 35 Honeywell 6000 series systems, some having multiple processors. System models from the H 6060 through the H 6080 were acquired. They ran a specially secured variant of Honeywell’s General Comprehensive Operating Supervisor (GCOS), and for years the vendor maintained and enhanced both the commercial GCOS and the "WWMCCS" GCOS in parallel. Digital transmissions were secured (aka 'scrambled') using Secure Telephone Unit (STU) or Secure Telephone Element modems.
WWMCCS желісінің прототипі
Бірлескен штаб басшылары 593 71 JCS меморандумын шығарды, "Дүниежүзілік әскери командалық және бақылау стандартты жүйесін қолдау үшін зерттеу, әзірлеу, сынау және бағалау бағдарламасы". 1971 жылдың қыркүйегінде. Бірлескен бас меморандумда олар прототиптік WWMCCS компьютерлік желісі (PWIN) деп аталатын, оны "пи-уин" деп атайды. PWIN WWMCCS желісін құрудың операциялық тиімділігін тексеру үшін құрылды. Егер прототип сәтті болса, ол жұмыс істейтін желіге негіз болады. Бұл тәжірибелер 1971-1977 жылдар аралығында жүргізілді. PWIN-ге Пентагонның Рестон, Вирджиния және Норфолк, Вирджиния қалаларындағы үш орны кірді. Бұл сайттарға Honeywell H6000 компьютерлері, Datanet 355 алдыңғы тұғыры процессорлары және жүйе пайдаланушылары үшін жергілікті компьютер терминалдары кірді. Қашықтағы терминалдарға микротолқынды, кабельдік, спутниктік немесе стационарлық байланыс арқылы байланыс жасалды. PWIN желісі BBN Technologies компаниясы ұсынған технологияға және ARPANET-тен алынған тәжірибеге негізделген. Interface Message Processors (IMP) ретінде пайдаланылатын Honeywell H716 компьютерлері PWIN сайттарын біріктіру үшін пакеттерді ауыстырып берді. TELNET протоколы WWMCCS қауымдастығына алғаш рет қашықтағы сайттарға кіру үшін қол жетімді болды. PWIN-тің алғашқы толық сынақ жоспары 1973 жылдың 29 қазанында бекітілді. 1974 жылдың 4 қыркүйегінде штаб басшылары прототиптік желі үш жерден алтыға дейін кеңейтілуін ұсынды. Бұл ұсыныс 1974 жылы 4 желтоқсанда мақұлданды. Жаңа нысандарға: Альтернативті ұлттық әскери командалық орталық; Скотт әуе базасындағы әскери әуе көлігі командалығы; МакДилл әуе базасындағы АҚШ дайындық командалығының штабы кірді. 1976 жылы 1-ші және 2-ші эксперимент деп аталатын сынақтар жүргізілді. 1 қыркүйекте өткен тәжірибеде алдыңғы тәжірибеден алынған дағдарыс сценарийі қолданылды. 1-ші тәжірибеде PWIN сынағын жүргізу үшін бақыланатын орта жасалды. 2-ші тәжірибе қазан айында "Шапалақ бүркіт 76" атты оқу-жаттығу барысында өткізілді. 2-сараптама азырақ бақыланды, сондықтан PWIN дағдарыс кезінде пайдаланушылардың сұраныстарын қанағаттандыруға қабілетті екендігі туралы ақпарат береді. Тәжірибелердің нәтижесі әртүрлі болды. 1977 жылдың көктемінде "Prime Target 77" деп аталатын тағы бір сынақ жүргізілді. Ол екі жаңа сайтты қосты және 1-ші және 2-ші эксперименттерге қарағанда көбірек проблемалар туды. Ақырында, 1977 жылы операциялық желілерді дамыту ұсынылды. Штаб басшылары 1977 жылы 18 шілдеде PWIN-дің операциялық талаптарын мақұлдады. PWIN басқа WWMCCS сайттарын қамтиды және WWMCCS Intercomputer Network (WIN) операциялық желісіне айналады. 1977 жылы WIN-тің алты бастапқы орны 1981 жылға қарай 20 орынға дейін өсті.
The Joint Chiefs of Staff issued JCS Memorandum 593 71, "Research, Development, Test, and Evaluation Program in Support of the Worldwide Military Command and Control Standard System." in September 1971. The joint chief memorandum proposed what they called a Prototype WWMCCS Intercomputer Network (PWIN) pronounced as pee win. The PWIN was created to test the operational benefits of networking WWMCCS. If the prototype proved successful, it would provide a baseline for an operational network. These experiments were conducted from 1971 1977. PWIN included three sites at the Pentagon, Reston, Virginia and Norfolk, Virginia. The sites included Honeywell H6000 computers, Datanet 355 front end processors and local computer terminals for system users. Connections were provided for remote terminals using microwave, cable, satellite, or landline connections. The PWIN network was based on technology supplied by BBN Technologies, and experience gained from the ARPANET. Honeywell H716 computers, used as Interface Message Processors (IMPs) provided packet switching to network the PWIN sites together. The TELNET protocol was made available to the WWMCCS community for the first time to access remote sites. The first comprehensive test plan for PWIN was approved on 29 October 1973. On 4 September 1974, the Joint Chiefs recommended that the prototype network be expanded from three sites to six. The recommendation was approved on 4 December 1974. The new sites included the Alternate National Military Command Center; the Military Airlift Command at Scott AFB; and the US Readiness Command headquarters at MacDill AFB. Testing was conducted in 1976, called Experiment 1 and Experiment 2. Experiment 1, held in September took a crisis scenario borrowed from a previous exercise. Experiment 1 provided a controlled environment to test PWIN. Experiment 2 was held in October, during an exercise called Elegant Eagle 76. Experiment 2 was less controlled, so as to provide information about PWIN being able to handle user demands during a crisis. The results of the experiments were mixed. Another test called Prime Target 77 was conducted during the spring of 1977. It added two new sites and had even more problems than Experiment 1 and Experiment 2. Ultimately, operational requirements trumped the problems and development of an operational network was recommended during 1977. The Joint Chiefs of Staff approved PWIN’s operational requirements on 18 July 1977. PWIN expanded to include a number of other WWMCCS sites and become an operational WWMCCS Intercomputer Network (WIN). Six initial WIN sites in 1977 increased to 20 sites by 1981.