Кіріспе

Baldwin Piano Company - американдық фортепиано бренді. Ол бір кездері АҚШ-тағы ең ірі клавиатуралық аспаптар өндірушісі болды және "Американың сүйікті фортепианосы" деген ұранымен танылды. 2001 жылдан бастап ол Gibson Brands, Inc. компаниясының еншілес компаниясы болды. Baldwin 2008 жылдың желтоқсанында отандық өндірісті тоқтатты, пианино өндірісін Қытайға көшірді.

Тарих

Компанияның бастамасы 1857 жылы Двайт Гамильтон Болдуин Огайо штатының Цинциннати қаласында фортепиано, орган және скрипкадан сабақ бере бастаған кезде басталған. 1862 жылы Болдуин Decker Brothers фортепиано сатушысын ашты және 1866 жылы Люсьен Вулсинді клерк ретінде жалдады. Вулсин 1873 жылы сол кезде D. H. Baldwin & Company деп аталатын дилерлік серіктес болды. Оның басшылығымен Балдуин компаниясы 1890 жылдары АҚШ-тың орта батысындағы ең ірі фортепиано дилері болды. 1889-1890 жылдары Болдуин "салып жасалатын ең жақсы фортепианоны" жасауға уәде берді және кейіннен екі өндірістік компания құрды: қамыс органды құрайтын Гамильтон Орган және фортепианоны құрайтын Болдуин Пиано Компаниясы. Компанияның тұңғыш пианиносы тік пішінді болып, 1891 жылы сатылымға шықты. Балдуин 1895 жылы өзінің алғашқы рояльін шығарды. Дуайт Болдуин 1899 жылы қайтыс болып, өзінің мүлкінің басым бөлігін миссионерлік мақсаттарға жұмсады. Wulsin ақырында Болдуиннің мүлкін сатып алды және компанияның бөлшек саудадан өндіріске ауысуын жалғастырды. Компания өзінің алғашқы ірі сыйлығын 1900 жылы 112 моделі Париждегі Exposition Universelle көрмесінде Grand Prix жеңіп алып, осындай марапатты жеңіп алған алғашқы американдық пианино болды. Болдуин пианиноларын Луизиана сатып алу көрмесінде және 1914 жылғы Англо-Америкалық көрмесінде жоғары наградаларға ие болды. 1913 жылы бизнес едәуір өсті, Болдуин АҚШ-та бөлшек саудамен қатар отыз екі елге экспортқа шығарады. Болдуин, басқа көптеген өндірушілер сияқты, 1920 жылдары ойыншы пианиноларын шығара бастады. Огайо штатының Цинциннати қаласында фортепиано фабрикасы құрылды. 1920-ші жылдардың аяғында фортепиано модельдері танымал болмады, бұл Ұлы депрессияның басталуымен бірге Болдуин үшін апатты тудыруы мүмкін еді. Алайда, Вулсиннің ұлы Люсьен Вулсин II компанияның президенті болып, осындай жағдайларға арналған үлкен резервтік қор құрды. Бұл резервтер Болдуинге нарықтың құлдырауынан аман қалуға мүмкіндік берді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ-тың соғыс өндірісі кеңесі барлық АҚШ-тағы фортепиано өндірісін тоқтатуды бұйырды, осылайша зауыттарды соғыс күш-жігерінде пайдалануға болады. Болдуин фабрикалары Aeronca PT 23 жаттықтырушысы және өлі туылған Curtiss Wright C 76 Caravan жүк ұшағы сияқты түрлі ұшақтардың фанералық ұшақ бөлшектерін өндіру үшін пайдаланылды. Әскери ұшақтарда ағаш бөлшектерін қолдануды ешқашан үлкен жетістік деп санауға болмайды, бірақ фанерадан жасалған ұшақ қанаттарын жасаудан алған сабақтар, ақыр соңында, Балдуиннің соғыстан кейінгі фортепиано модельдерінде қолданылған 21 қабатты кленнен жасалған шынайы дизайнын жасауға көмектесті. Соғыс аяқталғаннан кейін Болдуин пианино сатуды қайтадан бастады, ал 1953 жылға қарай компания соғыс алдындағы деңгейден екі есеге өсті. 1946 жылы Болдуин өзінің алғашқы электрондық органды (1941 жылы жасалған) ұсынды, ол өте табысты болды, сондықтан компания өзінің атын Болдуин Пиано және Орган компаниясы деп өзгертті. 1961 жылы Люсьен Вулсин III президент болды. 1963 жылы компания неміс пиано өндірушісі C. Bechstein Pianofortefabrik сатып алды және 1986 жылға дейін оның иесі болды. 1959 жылы Болдуин Арканзас штатының Конвей қаласында жаңа пианино өндірісі зауытын құрды. 1961 жылы Болдуин Гринвудта (Миссисипи штаты) жаңа фортепиано фабрикасын салды. Кейіннен тік пианинолар өндірісі Огайо штатының Цинциннати қаласынан Гринвудқа көшірілді. Компания кейін поп-музыканың өсуінен пайда табуға тырысты. Fender Musical Instruments Corporation компаниясын сатып алудың сәтсіз ұсынысынан кейін, Болдуин 1965 жылы Лондонның Бернс фирмасын 380 000 долларға сатып алды және гитараларды компанияның фортепиано дүкендері арқылы сата бастады. Осы уақыт аралығында Болдуин инженері Роберт С. Шерер нейлонды кыл гитаралар үшін Призматон пікабын жасады. Гитараларды сатуға дағдыланбаған Болдуин дүкендері көптеген гитара сатып алушыларды қызықтыра алмады, ал сатулар өкінішті болды. 1967 жылы Болдуин өзінің тәжірибелі гитара сату күштері мен уәкілетті бөлшек сауда орындарының тарату желісі бар Греч гитараларын сатып алды. Алайда, Fender және Gibson басымдықты жалғастырды, ал сату күтілген деңгейге жетпеді. Гретш гитара операциясы 1989 жылы Гретш отбасына қайта сатылды. 1970-ші жылдары компания қаржы қызметтерін әртараптандыруға үлкен үлес қосты. Морли П. Томпсонның басшылығымен Болдуин ондаған фирмаларды сатып алды және 1980 жылдардың басында 200-ден астам жинақтау және несие мекемелеріне, сақтандыру компанияларына және инвестициялық фирмаларға, соның ішінде MGIC Investment C...

Белгілі орындаушылар

Көптеген танымал музыканттар Болдуин пианиноларын қолдануды, орындауды және жаздыруды таңдады, соның ішінде пианиношылар Уолтер Гизэкинг, Клаудио Арау, Майк Шинода, Хорхе Болет, Мортон Эстрин, Маргарет Бакстрессер (туған аты Бартель), Эрл Уайлд және Хосе Итурби және композиторлар Аарон Копланд, Филип Гласс, Игорь Стравинский, Бела Барток, Стивен Сондхайм, Леонард Бернштейн, Лукас Фосс, Андре Превин және Джон Уильямс. Сонымен қатар, Болдуин пианиноларын танымал ойын-сауықшылар, соның ішінде Рей Чарльз, Либерас, Ричард Карпентер, Майкл Файнштейн, Бен Фолдс, Билли Джоэл, Кэт Стивенс және Карли Саймон, және джаз пианистері Дейв Брубек, Джордж Ширинг және Дик Хайман қолданған. Эми Ли, Evanescence тобының вокалисі, пианині және клавиатурашысы да бұл бренді өзінің композицияларының, жазбаларының және тікелей эфирлік қойылымдарының көпшілігінде қолданады. Пол Шаффердің "Лейт шоу" бағдарламасында Дэвид Леттермен бірге кешке Болдуин пианиносы ойналып тұрды. Болдуин "Glee" телешоуының ресми фортепианосы болды. Мариан Макпартлендтің ұзақ уақыт бойы радиода өткен "Пиано джаз" бағдарламасын Болдуин өткізді. Болдуин өзінің әртісі мен симфониялық тізімінде Стейнвейден кейін екінші орын алды.