Кіріспе

Британдық армия офицері және отаршылдық губернаторы (1760-1824) генерал-лейтенант Құрметті сэр Томас Мейтленд (10 наурыз 1760 - 17 қаңтар 1824) - британдық сарбаз және британдық отаршылдық губернаторы. Ол сондай-ақ 1790 жылдан 1796 жылға дейін, 1802-06 және 1812-13 жылдар аралығында Хэддингтон парламенті мүшесі болды. Ол 23 қараша 1803 жылы құпия кеңесші болды. Ол Джеймс Мэйтлендтің 7-ші графы Лодэрдейлдің екінші тірі ұлы және Джеймс Мэйтлендтің 8-ші графы Лодэрдейлдің кіші інісі болды. Мейтленд ешқашан үйленбеген.

Ерте әскери мансап

Мейтленд туғаннан кейін көп ұзамай Эдинбург жеңіл ат құрамына тағайындалды, бірақ 1778 жылы капитан ретінде 78-ші (Гайленд) жаяу полкіне (Сейфорт Хайленд полкіне) қосылғанша өз міндетін атқармады. 1790 жылы майор ретінде 62-ші пехотаға ауысты. 1794 жылы подполковник, 1798 жылы полковник және бригадир генерал болды.

Сейлонның губернаторы

Қазір "Маунт Лавиния" қонақ үйі деп аталады. Мэтланд 1805-1811 жылдары Цейлонның (Шри-Ланка) губернаторы болды. Сейлонда болған кезінде Мейтланд "Галкисса" (Лавиния тауы) жеріне қызығып, өзінің сарайын сонда салуға шешім қабылдады. Осы уақыт аралығында Мэтланд португалдық және сингальдық ата-анадан туған Ловина есімді жарты касталық биші қызға ғашық болды. Кейде қайталанып жүрген халық аңызына қарағанда, сарайды салу кезінде Мэйтланд губернатордың сарайына жақын орналасқан Ловинаның үйіне жасырын туннель салуға нұсқау берген. Түзектің бір шетінде Ловинаның үйіндегі құдық, ал екінші шетінде губернатор сарайының ішіндегі шарап қоймасы орналасқан. Ол жерде губернатор тұрып жатқанда, ол Ловинамен кездесу үшін жиі туннельді қолданатын. Губернатордың сарайының айналасында орналасқан сингалдық ауыл "Галкисса" деп аталатын қазіргі заманғы қалаға айналды. Кейін қала Ловинаның құрметіне "Лавиния тауы" деп аталды. 1920 жылы туннель жабылып қалды. 2005 жылы "Маунт Лавиния" қонақ үйінің екі жүз жылдық мерейтойы өтті. Ұлыбританияда тұратын сэр Томас Мейтлендтің туыстарының кейбірі салтанатты рәсімге қатысты. Қазіргі Шри-Ланкадағы Коломбоның орталығында екі жолға оның есімі берілген: Мейтленд Крессент және Мейтленд Плейс.

Жарым арал соғысы

1812 жылдың басында Веллингтонның 1-конты 22 шілдеде Саламанка шайқасында жеңіске жеткен жорықты бастады. Маршал Луи Габриэль Суше Испанияның шығыс жағалауынан француз күштерін жібермеу үшін Веллингтон лорд Уильям Бентинкке Сицилиядағы британдық гарнизонды пайдаланып, диверсиялық операция жүргізуді өтінді. Алғашында Бентинк 10 мың сарбазын жіберуге келісті, бірақ наурыз айында ол өз шешімін өзгертті. Көптен кейін ол операцияны жалғастыруға рұқсат берді және 7 маусымда ол 8000 адамды теңіз көлігімен Мейтлендтің қолбасшылығына тапсырды. 9 маусымда Бентинк тағы да ойын өзгертіп, экспедицияны тоқтатты. Ақыры 28 маусымда Мейтланд Меноркаға жөнелтілді. Флота алғаш рет 6,000 испан әскерін Меноркадан жинап, 31 шілдеде Барселонадан солтүстік-шығысқа қарай 65 миль (105 км) жердегі Паламосқа қонды. Ол Барселонаға шабуыл жасау үшін тым күшті деп шешті, бірақ ол әлсіз ұсталған Таррагонаны басып алуға тырысудан бас тартты. Көп ұзамай Мейтлендке Джозеф О'Доннеллдің Мурсия армиясы 21 шілдеде Кастала шайқасында жеңілгені туралы хабар келді. О'Доннеллдің қолдауысыз, Мэйтленд ештеңе жасай алмаймын деп шешті. Ол өзінің экспедициялық күшін қайтадан кемеге отырғызып, оның орнына Аликантеге жүзіп, әскерлерімен гарнизонды біріктіріп, 15 000 адамнан тұратын әскер құрды. Саламанкадағы апатпен француздар Испанияның орталық бөлігіндегі Мадридті де, оңтүстігіндегі Андалусияны да эвакуациялауға мәжбүр болды. Олардың біріккен күштері Валенсия провинциясындағы Сушетке қосылды. 80 мың француз сарбазымен бірге Мейтланд Аликантеден кетуге қарсы болды.

Мальта мен Иония аралдарының губернаторы

1813 жылы мамыр айында Портсмут губернаторының орынбасары және Оңтүстік-Батыс округінің бас офицері болды, содан кейін 23 шілдеде Мальтаның губернаторы болып тағайындалды, бұл арал протектораттың орнына патшалық колонияға айналды. 1813 жылы наурыз айында оба Мальтада басталды және ауру әсіресе Валетта мен Гранд-Харбор аймағында тарала бастады. Мэтланд аралға 1813 жылы 3 қазанда келіп, 5 қазанда ант берді. Ол қызметтен шыққаннан кейін карантин шараларын қатаңдатты. Келесі қаңтарда оба Гозоға тарады, бірақ 1814 жылдың наурызына қарай аралдар аурудан арылды. Жалпы, 4486 адам қаза тапты, бұл жалпы халықтың 4% -ын құрады. Мейтлендтің қатаң шаралары болмаса, індет одан да нашар болар еді деп ойланады. Ауырудың жойылғанынан кейін Мэйтланд бірнеше реформалар енгізді. Ол 1814 жылы 25 қыркүйекте британ әскерлерін Лампедузадан алып тастады, бұл 1800 жылы басталған дауды аяқтады. Мальтада ол автократиялық болды және ол мальтий өкілдерінен тұратын кеңес кеңесін құрудан бас тартты, сондықтан оны бейресми түрде "Король Том" деп атады. Ол 1814 жылы Мальта полициясын құрды, ал жергілікті итальян тілінде сөйлейтін Университета 1819 жылы таратылды. Салық және сот саласында да түрлі реформалар жүргізілді. Мэтленд 1824 жылы 17 қаңтарда инсульттан қайтыс болғанға дейін губернатор болды. Өлім аузында жатқанда оған дәрігерлер Роберт Гривз, Александр Бродфут және Джон Хеннен көмек көрсетті. Мальтаның губернаторы болған кезде, Мэтланд 1815-1823 жылдары Иония аралдарының Лорд-жоғарғы комиссары қызметін атқарды, ал аралдар британдық протекторат болды. Әкімшілік ордасы Корфуда болды, онда оның жеке хатшысы сэр Фредерик Хэнки болды. Неоклассикалық Мейтленд монументі 1821 жылы оның құрметіне салынған.