Кіріспе
Гулфсайд Ассамблеясы - Миссисипи штатының Уэвиленд қаласында орналасқан методисттік баспана. Ол сегрегация салдарынан басқа жерлерде қолжетімділіктен айырылған афроамерикалықтарға рухани, білім беру және демалыс мүмкіндіктерін ұсыну үшін құрылған. 1924 жылы құрылған, ол бүгінде Миссисипи штатының тарихи орны ретінде танылған.
Өмірбаян
ХХ ғасырдың басында Оңтүстік медофистік епископтық шіркеу американдық қоғамның бейнесі болған нәсілдік жіктелуді қатаң түрде жүзеге асырды. Көптеген қонақ үйлер, мейрамханалар, жағажайлар және басқа да қоғамдық нысандар ақ нәсілділер үшін ғана құрылғандықтан, африкалық американдықтардың демалуға бара алатын орындары аз болды. Медофистік епископ шіркеуінің бірінші афроамерикалық епискобы Роберт Э. Джонс Огайодағы Лейкссайд Ассамблеясында, ақ медофистердің лагерінде сөйлеп отырғанда, афроамерикалықтардың демалыс атмосферасында жиналатын осындай орын құру идеясы келді. Келесі қадам - Батыс Техас, Луизиана және Миссисипиді қамтитын өзінің округінде орналасқан жерді қамтамасыз ету болды. Уэвиленд, Миссисипи курорттық қала болды, ол Мексика шығанағының жағалауында, Нью-Орлеандағы епископ Джонстың бас кеңсесінен 55 миль (89 км) қашықтықта орналасқан. Шіркеулер мен жеке тұлғалардың көмегімен епископ Джонс Уэвилендте жер сатып алу үшін шамамен 4000 доллар жинады. Ол мемлекет тарапынан сатып алып, жалға алған.
Алғашқы жылдары
Гулфсайд Чаутауква және лагерьдің кездесу орны 1923 жылы 16 сәуірде нақты жүзеге асырылды. Оның негізін қалаушы епископ Джонс - методист епископ шіркеуінің бас инспекторы болған алғашқы қара нәсілді адам. Гулфсайд 1924 жылы 24 қаңтарда құрылған. Құрылтайшылары - сол кездегі методизмдегі ең беделді қара көшбасшылар. Ол Джексон үйі деп аталды, өйткені онда президент Эндрю Джексонның отбасы мүшелері тұратын. Бұл - ескі жиһаздармен жабдықталған үлкен бөлмелердегі керемет ескі сарай еді. Құрылысты жағалаудан көруге болмайды. Үйді үлкен емен ағаштары қоршап, көзге көрінбейді. Бұл ғимарат жер бетінен шамамен үш метр биіктікте тұрды. Бірінші қабаттың ауласы кең, ол жерде кездесулер өткізілетін. Епископ Джонс 14 уағыздаушы мен жергілікті қолөнершілерді жинап, қираған ғимаратты өмір сүруге жарамды жағдайға келтіруге кірісті. Ашық аумақ ақырында ас үй, асхана және тәтті дүкенге айналды. Қауым кездесулері үшін топырақ төсеніші бар павильон салынды. Джексон үйіне апаратын уақытша топырақ жол бар еді. Алайда жаңбыр жауған кезде су тасқыны жолды сазданғандықтан, көпшілігі пойыз бекетінен Джексон үйіне дейін бес шақырым жолды орман арқылы жүріп өтетін. Гулфсайдқа дейін, бүкіл Мексика шығанағының жағалауында түстес адамдар үшін ешқандай тұрғын үй жоқ еді. Түстілер жағажайларды пайдаланатын немесе жүзе алатын жерлер болмады. Алғашқы екі онжылдықта епископ Джонстың басшылығымен Гулфсайд Нью-Орлеанс аймағы мен оның айналасындағы аймақтың басты нүктесіне айналды. Алғашқы күндерінде Гулфсайдтағы оқиғалар сәуір мен тамыз аралығында көктем мен жаз айларында болды. Кейбір іс-шараларға Жас ерлер христиан қауымы, қала және ауыл пасторлары үшін конференция жазғы мектебі, болашақ діни қызметкерлер үшін жазғы теология мектебі, ұлдар лагері мен қыздар резерві, 4 H және скаутингтік іс-шаралар және бүкіл аймақтағы топтар демеушілік ететін пикниктер кірді. Жазғы іс-шаралар епископ Джонстың аймақтық кеңесінің отырысымен аяқталды. Гулфсайдтың алғашқы жылдары жыл бойы жүргізілген жалғыз іс-әрекет - кедей балалардың мектебі. Бұл Епископ Джонстың Гулфсайдте енгізген алғашқы және ең маңызды бағдарламасы болған шығар. Д. Г. Грэм өзінің "Black United Methodist Retrospect and Prospect" атты кітабында былай дейді: "Бұл мектеп білімді, сауатты, бірақ сатуға жарамды білімді сауатсыздарды дамытуға мүмкіндік береді. Олардың кейбірі қызметте де осындай мүмкіндікке ие болды". Олар кез келген мемлекеттік мектепте оқыған әдеттегі оқулықтарды оқыды және қолөнерге үйренді. Балалар 9-дан 12-ге дейін жұмыс істеуге мәжбүр болды және [түскі ас] кейін сағат 4-ке дейін сабаққа баратын. Бірақ Гулфсайд әрқашан төлемді өтеуге тырысты. Ақша жиналды, қайырымдылық жасаушылар қызғанып, сатып алынғаннан жерлер сатылды. Сонымен қатар, сол кездегі бейбітшілік туралы да пікірлер болды. Бірнеше рет айқыштарды өртеп жіберген оқиғалар болған. 1940-шы жылдардың бір қысқы таңертеңінде Джексон үйі құпия түрде өртенді. Кейбіреулер "Кедей балалардың мектебі" деп, басқалары ақ нәсілділерді айыптап отырды. Өрттен кейін 1947 жылы Форт-Лодердейлдегі дауыл Джексон үйін, сондай-ақ сатып алынған жердегі басқа ғимараттарды аяқтады. 1940 жылдан 1944 жылға дейін епископ Уильям А. К. Хьюз епископ Джонстың жақсы жұмысын Гулфсайдте жалғастырды. 1944 жылы епископ Роберт Н. Брукс Гулфсайдтың әкімшісі болды. Епископ Брукс ілімдерді жақсы білгендіктен "Местер-методист" деп аталды. Оның басшылығымен, Гулфсайдтың ауыртпалығы бір адамға ғана тимеу үшін, сенімгерлер кеңесі құрылды. Епископ Брукс адамдарды ақшаның орнына доллар беруге шақырды. Сегіз жыл ішінде Брукс часовнясы, Гулфсайд мейрамханасы, Гарри Хузиер аудиториясы және епископтың үйі салынды. Бұл ғимараттар темір бетон блокты құрылыстар болды, олар каркасты ғимараттарға қарағанда от пен дауылға жақсы төтеп бере алды. Блоктар бірден жасалатын машинамен орында жасалды. Епископ Брукс басшылығымен Гулфсайд "жаттығудың" орталық нүктесі болды. Бұл жерде жастардың демалу орындары, юрисдикциялық кездесулер және басшылықты оқыту кәсіпорындары болды". Бұл жерде ақ пен қара адамдар жергілікті билік тарапынан сұрақтар қойылмай, оңтүстіктегі басқа жерлерге қарағанда аз жиналатын. 1950 жылдары "Y Teens" және басқа да ұйымдардың жастарын орналастыру үшін ағаш жазғы коттедждер мен екі бір қабатты жатақханалар болды. Ауланың артқы бөлігіндегі қарағайлы орман жартылай бүркеме және жартылай экран кабиналары бар толық лагерь алаңын және үлкен тамақ пісіру және тамақ�...
Bishop Jones’ tenure at Gulfside, which spanned the Great Depression, was speckled with threats of foreclosure. But Gulfside always managed to meet payment. Pennies were collected, philanthropists courted, and lots sold from the that had been bought. There was also the prejudice of the times. There were instances of cross burning on several occasions. One winter morning in the 1940s, the Jackson House mysteriously caught fire. Some blamed it on The Poor Boys' School, others on Whites. After the fire, the 1947 Fort Lauderdale Hurricane finished the Jackson House, as well as other buildings on the purchased land. From 1940 to 1944, Bishop William A. C. Hughes carried on the good work of Bishop Jones at Gulfside. In 1944, Bishop Robert N. Brooks became administrator of Gulfside. Bishop Brooks was called "Mr. Methodist" because of his superb knowledge of doctrine. Under his leadership, a board of trustees was formed so that the burden of Gulfside did not rest with just one person. Bishop Brooks encouraged people to give dollars instead of pennies. Over a period of eight years, Brooks Chapel, Gulfside Inn, Harry Hoosier Auditorium, and the Bishop's house were built. These buildings were reinforced concrete block constructions, better able to withstand fire and hurricane than the frame buildings had been. The blocks were made on site using a machine that made the blocks one at a time. Under Bishop Brooks’ leadership, Gulfside continued to be the focal point for "training. It provided a place for youth retreats, jurisdictional meetings, and leadership training enterprises." It was a place where Blacks and Whites could come together with much less questioning from the local authorities than would have taken place elsewhere in the South. By the 1950s there were wooden summer cottages as well as two one story dorms to house young people from the "Y Teens" and other organizations. The pine forest on the back part of the grounds contained a complete camp ground with half log and half screen cabins, and a large cooking and dining pavilion.
Біріктірудің әсері
Гулфсайдтағы прогресс 1968 жылы Біріккен методистік шіркеудің құрылуымен баяулады. Содан кейін қара методистер ақ методистермен тең дәрежеде қабылданды. Бірақ, басқа да қара нәсілді мекемелерде болғандай, Гулфсайдта интеграция көмектесудің орнына зиян келтірді. 1939 жылы Солтүстік және Оңтүстік шіркеулер одағымен құрылған, барлық қара орталық юрисдикциясы таратылды. Қара мүшелік қазіргі ақ конференцияға қосылды және Гулфсайд қара методистердің негізгі кездесу орны ретінде қызмет етуді тоқтатты. 1960 жылдардағы азаматтық құқық қозғалысы кезінде Гулфсайд аймақтың кездесу орны ретінде қызмет етті. Азаматтық құқық қорғаушы, Холис Уоткинс, Джексон, Миссисипи: "Бейбітшілік кезінде Миссисипиде қара нәсілділер үш жерде ғана кездесе алды - Тогалу колледжі, Раст колледжі және Гулфсайд.
Табиғи апаттардың әсері
1969 жылы Камилл дауылы 26 ғимаратты қиратып, талқандады. Бұл жаппай жойылу және қара нәсілділер басқа конференц-орталықтарға бара алатындығы Гулфсайдқа деген қызығушылықты және қажеттілікті азайтты. Бұл, ақыр соңында, Гулфсайдтың қызметтері кеңейуі керек дегенді білдірді, сондықтан орталық өзін-өзі қамтамасыз ете алды, ол енді тек Методизмге ғана сүйенуі мүмкін емес. Құрлықтан кейін Гулфсайдты сату туралы сөз қозғалды және түскен ақша 12 қара метедист епископ колледждеріне бөлінді. Бірақ бұл әрекеттерді епископ Мак Б. Стоукс тоқтатты. Епископ Эрнест Т. Диксон, Уэйн Калберт, Генри Харпер және басқалар Гулфсайдты қайта жандандыру үшін бірікті. Бұл басшылар афроамерикалық қазынаны сақтау үшін аянбай еңбек етті. Олардың еңбегінің жемісін жаңадан жөнделген заманауи ғимараттан көруге болады. Глобалды министрліктердің бас басқармасының ұлттық бөлімшесінің қолдауымен кешенге Диксон ауылы деп аталатын ересектерге арналған коттедждер салынды. Бұл ғимараттарды Гарри Э. Кендалл қоры (Орталық методист шіркеуінің денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтер бағдарламасының бөлімінен) жүзеге асырды. 2005 жылдың тамызында "Катрина" атты дауыл Мексика шығанағының жағалауын соққыға жықты. Гулфсайд жиналысы толығымен қираған. Барлығы тарихи ескерткіш пен шағын зират қалды, мұнда епископ Джонс, оның әйелі Элизабет және епископ Брукс жерленген.
Қайта құру
2006 жылдың сәуір айынан бастап Гулфсайд әлі де Уэвиленд пен Сент-Луис шығанағындағы және Миссисипи жағалауындағы адамдардың қажеттіліктерін қанағаттандырады. Қоғамдық көмек көрсету ұйымы (CARE) Гулфсайд қаласында жұмыс орталығын құрды. Олардың жұмыс тобы Мексика шығанағының жағалауында орналасқан, зақымданған елді мекендерді қалпына келтіруге көмектесуде.
Мұра
Гулфсайдты Біріккен методистік шіркеу де, Миссисипи штаты да тарихи орын ретінде мойындады. Гулфсайдтың тарихы Эндрю В. Карлдің "The Land Was Ours: African American Beaches from Jim Crow to the Sunbelt South" атты кітабында баяндалған.