Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Абрахам Линкольн Мемориалдық бақшасы, әдетте Линкольн Мемориалдық бақшасы деп аталады, 100 акр (0,4 км) орманды және далалық бақша, Иллинойс штатының Спрингфилд қаласына тиесілі және Абрахам Линкольн Мемориалдық бақшасы Қоры басқарады. Бақтар екі негізгі бөлімнен тұрады, Спрингфилд көлімен шектесетін Дженсен бөлімі және Остермейер Прери Орталығы бөлімі. Сонымен қатар қосымша буферлік қасиеттер бар. 2006 жылдың сәуірінен бастап Бақты толық уақытты төрт адаммен қамтамасыз етеді, оған 150-ден астам еріктілер мен оқытушылар қосылады.
The Abraham Lincoln Memorial Garden, commonly known and referred to as the Lincoln Memorial Garden, is a self governing 100 acre (0.4 km) woodland and prairie garden owned by the city of Springfield, Illinois, and managed by the Abraham Lincoln Memorial Garden Foundation. The gardens are made up of two major units, the Jensen section bordering Lake Springfield, and the newer Ostermeier Prairie Center section. There are also of additional buffer properties. As of April 2006, the Garden is maintained by a full time staff of four, supplemented by more than 150 volunteers and docents.
Тарих
Линкольн мемориалдық бақшасы (LMG) Спрингфилдтің азаматтық бақ клубының жетекшісі Харриет Кнудсонның рухы. Кнудсон Спрингфилд қаласының жаңа су қоймасының бассейні үшін жер сатып алып жатқанын білгенде, ол қалаға ауыз су көзі ретінде қызмет етуді мақсат етті. Ол қаладан болашақтағы жағалаудың шамамен 1 шақырымын Абрахам Линкольнді еске алу үшін бақ ретінде бөліп беруді сұрады. Қала келісіп, Дженсен бөлімін Линкольн мемориалдық бағына мәңгілікке жалға берді. Жалға беру кезінде болашақ бақ жері шамамен 12 ағаш өсетін егістік жер болды. Жаңа бақтың дизайнері ретінде LMG компаниясы Йенс Йенсенді таңдады. Прерия стилі мен оның "органикалық сәулет" идеалының ізбасары Дженсен бақты Орта Батыс ормандары мен прерияларының идеалдастырылған көрінісін көрсетуге арналған. 1935 жылы Женсен өзінің дизайны бойынша бүкіл баққа өзінің дизайны бойынша сегіз сарай сақинасын орналастырды. Бұл от шеңберлері орта батыс бөлігінен жасалған, 1250 адамнан тұратын топтар ашық оттың айналасында бірге отыруға арналған. Өрт шеңберлерінің көпшілігі барлық қатысушыларға Спрингфилд көліне көз жеткізу үшін орналасқан. От шеңберінде отырып, келушілердің өздері ішіндегі төрт элементті теңестіруге мүмкіндігі бар. 1936 жылы бақ отырғызу жұмыстары басталды. Дженсеннің жоспары бойынша 28 түрдің шатыршалары, 14 түрдің орта көлемді ағаштары, 23 бұта түрлері және 11 түрдің жабайы гүлдері өседі. Бұл түрлердің барлығы Линкольннің үш туған штаты Иллинойс, Индиана және Кентуккиде өседі. Дженсен АҚШ-тың экзотикалық өсімдіктерді пайдаланудан бас тартқан алғашқы ландшафт бағбандарының бірі болды. Бақ құрылысына дәріхананың бас директоры Чарльз Уолгриннің отбасынан келген садақалар көмектесті. Бақ 1939 жылы ашылды. 1965 жылы LMG Дженсен бөлімшесінің ішінде Табиғат орталығын салды. 1992 жылы Дженсен блогы АҚШ-тың тарихи орындарының ұлттық тізіліміне Дженсеннің есейген ландшафт дизайнының үлгісі ретінде қосылды. 1995 жылы Остермейер Прери орталығы Бақпен қоса берілді. Остермейер бірлігінде Иллинойс штатының қалпына келтіріліп жатқан биік шөп даласы бар.
Lincoln Memorial Garden (LMG) is the inspiration of Springfield Civic Garden Club leader Harriet Knudson. When Knudson learned that the city of Springfield was acquiring land for the basin of a new reservoir, intended to serve as a source of city drinking water, she asked the city to set aside approximately 0.6 miles (1 km) of future shoreline as a garden to memorialize Abraham Lincoln. The city agreed and leased the Jensen section to Lincoln Memorial Garden in perpetuity. At the time of the lease, the future Garden site was cultivated farmland that contained approximately 12 trees. As designer of the new garden, LMG selected Jens Jensen. A follower of the Prairie Style and its ideal of "organic architecture," Jensen designed the garden to reflect an idealized vision of the Midwestern woods and prairies. In his 1935 design, Jensen placed eight council rings, his design icon, throughout the Garden. These fire circles, built of Midwestern splitstone, are designed for groups of 12–50 people to sit together around an open fire. Most of the fire circles are situated to give all participants a view of Lake Springfield. By sitting in a fire circle, visitors have the opportunity to balance the four elements within themselves. In 1936, the task of planting the Garden began. The Jensen plan called for 28 species of canopy trees, 14 species of intermediate sized trees, 23 varieties of shrubs, and 11 varieties of wildflowers. All of these species are native to Illinois, Indiana, and Kentucky, Lincoln's three native states; Jensen was one of the first U. S. landscape gardeners to eschew the use of exotic plants. Construction of the Garden was helped by donations from the family of drugstore CEO Charles Walgreen. The Garden was dedicated in 1939. In 1965, the LMG constructed a Nature Center within the Jensen Unit. In 1992, the Jensen Unit was added to the U. S. National Register of Historic Places as an example of Jensen's mature landscape design. In 1995, the Ostermeier Prairie Center was added to the Garden. The Ostermeier Unit contains approximately of Illinois tallgrass prairie under restoration.
Демалыс және қызмет
Линкольн мемориалдық бағында шамамен 8 шақырым жаяу жүргін жолдары бар. Дженсен бірлігінде отырғызылған өсімдіктерге ақ дуа (Иллинойс штатының ағашы), қант кеспегі, ит ағашы және қызыл бұта жатады. Остермейер прерия орталығының ішінде егілген өсімдіктерге үлкен көк шөп сияқты прерия шөптері, сондай-ақ, шөптерде өртке төзімді, мысалы, шөптерде өсетін шөптер жатады.
Lincoln Memorial Garden maintains approximately five miles (8 km) of footpaths. Plantings within the Jensen Unit include the white oak (the Illinois state tree), the sugar maple, the dogwood, and the redbud. Plantings within the Ostermeier Prairie Center include prairie grasses such as big bluestem, with some fire resistant tree specimens such as bur oak.