Кіріспе
Кеннетт-сквердегі ботаникалық бақ, Пенсильвания, АҚШ. Лонгвуд бақшасы – Брэндивайн-Крик аңғарындағы Кеннетт-сквердегі, Пенсильвания, АҚШ-та орналасқан 1077 акр (436 гектар; 4,36 км²) аумақты қамтитын бақтар, ормандар және шалғындықтардан тұратын ботаникалық бақ. Бұл АҚШ-тағы көрнекті гүл өсіру бақтарының бірі және жыл бойы келушілерге ашық. Мұнда жергілікті және экзотикалық өсімдіктер мен гүл шаруашылығы (ішкі және сыртқы), түрлі шаралар мен қойылымдар, маусымдық және тақырыптық көңіл көтеру орындары, сондай-ақ білім беру лекциялары, курстар мен семинарлар ұйымдастырылады.
Longwood Gardens is a botanical garden that consists of over 1,077 acres (436 hectares; 4.36 km2) of gardens, woodlands, and meadows in Kennett Square, Pennsylvania, United States in the Brandywine Creek Valley. It is one of the premier horticultural display gardens in the United States and is open to visitors year round to enjoy native and exotic plants and horticulture (both indoor and outdoor), events and performances, seasonal and themed attractions, as well as educational lectures, courses, and workshops.
Тарих
Лонгвуд бақшасының тарихы ұзақ және сан алуан. Мыңдаған жылдар бойы жергілікті ленни-ленэпи тайпасы оның өзендерінде балық аулап, орманды аңдап, егін егіп келген. Тайпаның болғандығының куәлігі ретінде кварцтан жасалған сүйекті ұштар табылды, олар қасиеттің ішінде және айналасында кездеседі және қазір Лонгвуд бақшасының территориясындағы Пирс ду Понт үйінде қарастырылады. 1700 жылы квакер фермері Джордж Пирс Уильям Пенннің комиссарларынан осы ағылшын жерінің 402 акрын сатып алды. Джорджтың ұлы Джошуа жерді тазартып, 1730 жылы бүгінде кеңейтіліп, сақталған кірпіштен салынған шаруашылық үйін тұрғызды. 1798 жылы Джошуаның егіз немерелері Самуэль мен Джошуа, ферманы мұра етіп алғаннан кейін, табиғат тарихына қызығушылық танытып, 15 акрға дейін жеткен арборетумды отырғыза бастады. Коллекцияға олардың жабайы табиғаттан жинаған үлгілері мен аймақтың жетекші ботаниктерінен алған өсімдіктер кірді. 1850 жылға қарай арборетум елдегі ең жақсы ағаш коллекцияларының бірімен мақтана алды және сол кезде Американы шарлаған жаңа идеяға айналған, жергілікті тұрғындар үшін ашық ауада жиналатын орынға айналды. 19 ғасырдың ортасы мен соңында Пирс паркінде қоғамдық пикниктер мен мерекелер өткізілді. 1940 жылы Пенсильвания нұсқаулығында былай делінген: «Лонгвуд өзінің қазіргі атын «Long Woods» дегеннен алды, өйткені бұл аймақ Азамат соғысына дейін осылай аталды, сол кезде Оңтүстіктен қашқан қара құлдар Кеннетт сквері, Хамортон және Делавэр штатының Уилмингтон қалаларындағы квакерлер қолдаған «Жер асты темір жолының» осы станциясында панала тапқан». 20 ғасырдың басында отбасы мүшелерінің мүліктің қызығушылығы азайды және арборетумның нашарлауына жол берді. Ферма бірнеше қолдардан тез арада өтіп, 1906 жылдың басында ағаш кесуші операторы ағаштарды кесуге асықты. Бұл қауіп америкалық кәсіпкер, бизнесмен, қайырымдылық шараларын қолдаушы және Дюпон отбасының мүшесі Пьер С. Дюпонды әрекет етуге итермеледі. 1906 жылдың 20 шілдесінде 36 жастағы Дюпон ағаштарды сақтау мақсатымен ферманы сатып алды, бұл мәмілені Честер округінің алғашқы әйел адвокаты Изабель Дарлингтон жүзеге асырды. Ол Лонгвуд бақшасын құруды жоспарламаған, бірақ бірнеше жыл ішінде оны достарын көңілдестіруге арналған орынға айналдыру ниеті қарапайым шаруашылық фермасын елдің жетекші бау-бақша көрмелерінің біріне айналдырды. Пьер Дюпон бақшаны 1921 жылы жұртшылыққа ашты және 1937 жылы Лонгвуд қоры құрды, ол 1946 жылы сенімділердің басқаруына берілді. 1954 жылы қайтыс болған кезде ол «Лонгвудтың жалғасуы үшін жақсы қаржыландырылған, бірақ бейімделетін механизм құрды». Бақша 1973 жылға дейін тегін болды, ол тек оның үлкен қаражатына ғана сүйенді, содан кейін кіру ақысын алуды бастады. 2018 жылы Лонгвуд бақшасы еріктілер басқару қауымдастығынан тарихи Лонгвуд зиратын сатып алды. 1855 жылы құрылған Лонгвуд зираты Гринвуд жолындағы Бақшалардың негізгі кіреберісінің сыртында орналасқан. Ол 1854 жылы квакер диссиденттері құрған және 1940 жылы жабылғаннан кейін Пьер С. Дюпон сатып алған тарихи Лонгвуд прогрессивті достарының жиналыс үйінің алдында орналасқан. Байард Тейлор, Евсебий Барнард және Исаак Менденхолл сол жерде жерленгендердің қатарында.
Қазіргі қолданылуы
Бүгінде 1077 акрлық Лонгвуд бақшасы әртүрлі сыртқы бақтардан тұрады, олардың ландшафты дизайны формалды стильден натуралистік стильге дейін өзгеріп, сондай-ақ 4,5 акр (1,8 гектар) аумақтағы 20 жылыжайдан құралған. Лонгвудтың консерваториясында 4600 түрлі өсімдік пен ағаш, әрі фонтандар бар. Бақшада білім беру бағдарламалары да кеңінен ұйымдастырылады, оның ішінде оқу ақысыз екі жылдық кәсіби бау-бақша мектебі, магистратура бағдарламасы және көптеген тәжірибелік бағдарламалар бар. Жыл сайын жүздеген бау-бақша және өнер шаралары өткізіледі, оларға гүл көрмелері, бау-бақша демонстрациялары, курстар, балаларға арналған бағдарламалар, концерттер, орган және карильон концерттері, музыкалық театр, фонтан шоулары мен оттықтар жатады. Мерекелік маусымда әсем Рождестволық жарық шоуы да ұйымдастырылады. 2012 жылдан бері бақшаға жыл сайын бір миллионнан астам адам келіп тұрады. Келесі төрт онжылдыққа арналған өсу және кеңейту жоспарлары 2010 жылы голландтық ландшафттық сәулет және қала құрылысы фирмасы West 8 компаниясын тарта отырып басталды. West 8 негізін қалаушы Адриан Геузе олардың миссиясы: "Лонгвудты құрметтеу, оның сұлулығын бағалау, сақтау және оны 21-ғасырда көптеген адамдар үшін керемет орынға айналдыру мүмкіндігін зерттеу" екенін айтты. Лонгвудтың толық жоспары аяқталды және жоспардағы алғашқы ірі жоба – Бас фонтан бағының жаңғырту жұмыстары 2014 жылы басталды.
Жерлер мен фонтандар
Лонгвудтың қоғамдық бақ ретінде дамуы 1800 жылдары Пирс отбасының дендрарийімен басталды. Джошуа мен Сэмюэл Пирс көптеген жергілікті және экзотикалық ағаштарды жинап, оларды өздерінің ферма үйінің шығысындағы жерге тік қатарлап отырғызды. Пирс сондай-ақ 1731 жылы осы аймақта туған, Ленапе халқының соңғы тірі қалған мүшесі деп есептелетін Ханна Фрименге арналған тарихи белгіні орнатты. 19-шы ғасырдың соңында бұл аймақ Пирс паркі деп аталды. Бүгінде Лонгвуд бақтарына келушілер әлі де Пирс паркін тамашалайды, қазір ол Пьер С. Дюпонның 1925–27 жылдары салған Сильван фонтанымен көркейтілген. Пьер С. Дюпон 1906 жылы мүлікті сатып алғаннан кейін, сыртқы бақтарды одан әрі дамытуға кірісіп, 1907 жылы 600 фут ұзын Гүл бақшасының жолымен толықтырды. Гүл бақшасының жолы басты жолдардың қиылысында орналасқан Дөңгелек фонтан деп аталатын бассейнге ие. Оның қарапайым су ағыны Лонгвудтың алғашқы фонтаны болды. 1914 жылы Пьер С. Дюпон Италияның Сиена қаласындағы Вилла Гориге сапардан оқып, Ашық Театрды салды. 1925–1927 жылдары Дюпон Италияның Флоренция қаласына жақын орналасқан Вилла Гамберияға сапардан шабыт алып, Лонгвудтың Үлкен көлінің солтүстік-шығысында Итальяндық су бағын жобалап, құрылысын жүргізді. 1928 жылы Дюпон 1921 жылы дамыта бастаған бақшасына фонтандар қосуға кірісті. Консерваториядан оңтүстікке қарай орналасқан бұл кеңістік Дюпонның ең амбициялы жобасы – бес акрлық Бас фонтан бағына айналды. Бас фонтан бағы "италиялық әшекейлеу мен француздық сән-салтанатын Дүниежүзілік көрменің көрермендерге арналған тамашасымен үйлестіреді. Басқа ұлы фонтандар сияқты, ол да сол кездегі ең соңғы технологияларды қолдана отырып жасалған инженерлік шедевр". Бас фонтан бағы 1931 жылы көпшілік назарына ұсынылып, Дюпонның өміріндегі бақтардағы соңғы маңызды жоба болды. 1957 жылы Пьер Дюпонның 1954 жылы қайтыс болғаннан кейін Лонгвудтың алғашқы директоры болған Рассел Сейберттің басшылығымен Су лилияларының көрмесі ашылды. 1970 жылдары ландшафт сәулетшісі Томас Черч Лонгвудқа ұзақ мерзімді жоспарлау, бақтарды жақсарту және келушілердің қозғалысын ұйымдастыру бойынша кеңес беру үшін шақырылды. Ол бақтардың көптеген бөліктеріне үлес қосты және Театр бағын (1975 жылы ашылды), Вистерия бағын (1976 жылы ашылды) және Пион бағын (1976 жылы ашылды) жобалады. 1977 жылы Томас Черч денсаулығының нашарлауына байланысты сапарлай алмады, ал ағылшын дизайнері сэр Питер Шепард Лонгвудтың кеңесші сәулетшісі болды. 1987 жылы ол Су лилияларының көрмесінің бастапқы жоспарын қайта жасады. Жаңадан жобаланған бақ 1988 жылы ашылды. 1995 жылы ландшафт сәулетшісі В. Гари Смит Пирс Вудсын шығыс жапырақты ормандардың ең сәндік ерекшеліктерін біріктіретін "өнер нысаны" ретінде жобалады. Мыңдаған жергілікті өсімдіктер қосылды, оның ішінде 10 мың өсімдік Солтүстік Каролина тауларынан жол құрылысы алдында құтқарылды. 2014 жылы Лонгвуд бақтары өзінің жаңа Дала бағын таныстырды, бұл 86 акр жерді қамтитын американдық ландшафт, ол жергілікті өсімдіктерді көрсетеді. Дала бағында шөптесін көпжылдық өсімдіктер белсенді түрде өсіріледі және инвазивті өсімдіктерді басқару, ағаштар мен бұталарды бақылау және жануарлар дүниесін дамыту үшін басқа да шаралар қолданылады. Дала бағын Джонатан Альдерсон (Пенсильвания штатының Уэйн қаласындағы Джонатан Альдерсон ландшафт сәулетшілері) жобалады. 1700 жылдардың басынан бері мүліктің бір бөлігі болған тарихи Вебб фермасы қалпына келтіріліп, ақпараттық орталық ретінде пайдаланылады. Пенсильвания штатының Чаддс-Форд қаласындағы Джон Милнер Архитекторлар ферма үйін қалпына келтіруге жетекшілік етті. 2014 жылы Пол Б. Редманның басшылығымен бақтар өз тарихындағы ең ірі жобаға – тарихи Бас фонтан бағын қайта жаңғыртуға кірісті. Бейер Блиндер Белл архитектуралық бюросы мен Батыс 8 ландшафт сәулетшілерінің басшылығымен Бас фонтан бағы 2017 жылдың 27 мамырында қайта ашылды. Сыртқы бақтар мен бақтардың ерекшеліктеріне мыналар жатады: Құс үйі ағаш үйі, Канопи кафедралы ағаш үйі, Кариоптерис аллеясы, Балалар бұрышы, Чайм мұнарасы және шарлауығы, Сиыр бақшасы, Шығыс консерватория алаңы, Гүл бақшасы, Гүл бақшасының жолы, Орман бақшасы, Тау бақшасы, Идея бақшасы, Итальяндық су бағы, Үлкен және кіші көлдер, Lookout Loft Treehouse, Бас фонтан бағы, Дала бағы, Емен және шомырт бақшасы, Пирс паркі, Пирс бақшасы, Пион бағы, Розалы арка, Роза бағы, Студенттік көрме бағы, Театр бағы, Топиар бағы, Сынақ бағы, Су лилияларының көрмесі және Вистерия бақтары.
Консерватория
Лонгвудтың алғашқы консерваториясы 1914 жылы Пьер С. Дю Понт бастапқы Пирс шаруашылық үйіне L тәрізді қосымша салғанда, оның көлемін екі есеге арттырды. Ескі және жаңа бөлімдер консерваториямен біріктірілді. 1921 жылы ашылған Лонгвудтың екінші және ең ірі консерваториясында 4600 түрлі өсімдік пен ағаш өседі. Оның құрылысы 1919 жылы басталып, содан бері кеңейтулер мен жаңартулар жүргізілді. 1966 жылы Маслихат күні «Палм Хаус» ашылды. Бұл кеңістікті Викторина және Сэмюэл Хомси жобалаған. 1989 жылы жаңа «Күміс бақ» ашылды. Бұл бақты Изабелл Грин жобалаған, ол құрғақ шөл өзенінің арнасын еске түсіретіндей сезім беруге арналған. 1988 жылы Роберто Бурле Маркстан консерваториядағы бұрынғы Desert House-ті қайта жобалауды сұрады. Бразилиялық Бурле Маркс 20 ғасырдың ең танымал ландшафт дизайнерлерінің бірі болды және ол Лонгвудқа бірнеше рет келіп, лекция оқыған. Жаңа бақ «Каскад бақшасы» деп аталды және 1992 жылдың маусымында ашылды. 1993 жылы Рон Луцко, кіші, жобалаған 30 метрлік (100 фут) Жерорта теңізі бақшасы консерваторияда ашылды. 2003 жылдың қаңтар айында Шығыс консерваториясы жаңарту және қайта құру үшін жабылды, ал негізгі зал 2005 жылдың 29 қазанында қайтадан жұртшылыққа ашылды. 2007 жылы консерваторияда 1980 жылдардан бері орналасқан кішкентай балалар бағының орнына әлдеқайда үлкен жабық балалар бақшасы ашылды. 2010 жылы британдық ландшафт сәулетшісі Ким Уилки жобалаған ішкі жасыл қабырға консерваторияға қосылды. Бұл жасыл қабырғада 47 000 өсімдік бар және ол ашылған кезде Солтүстік Америкадағы ең үлкен жасыл қабырға болды. «Жасыл қабырға» бірнеше жуынатын бөлмелерге кіреберіс қызметін атқарады және 2014 жылы Американың ең жақсы жуынатын бөлмесі деп танылды. Консерватория бақшаларына мыналар кіреді: Акация жолы, Банан үйі, Бонсай көрмесі, Камелия үйі, Каскад бақшасы, Шығыс консерваториясы, Елі жемістері үйі, Көрме залы, Папоротник жолы, Бақ жолы, Жасыл қабырға, Ішкі балалар бақшасы, Жерорта теңізі бақшасы, Апельсин үйі, Орхидея үйі, Палм үйі, Пирс-Дю Понт үйі, Роза үйі, Күміс бақша және Тропикалық терраса.
Пирс-ду Понт үйі
Пирс-дю-Понт үйі 1730 жылдан бастап салынған және Лонгвуд бақшасындағы ең көне ғимарат. 1905 жылға дейін бұл үй Пирс отбасының жеке меншігі болды, ал 1906 жылдан 1954 жылы қайтыс болғанға дейін Пьер дю Понт демалыс күндерін өткізетін орынға айналды. Қазір ол жыл бойына жұртшылыққа ашық және бақшаға кіру билетіне қоса беріледі. Бұл кең шалғайдағы үйдің құрылысы шамамен 200 жылға созылған бес негізгі кезеңнен өтті. Алғашқы екі қабатты кірпіштен тұрғызылған шаруа үйін 1730 жылы Джошуа Пирс 1709 жылы салынған ағаш үйдің орнына салған. Кірпіш қалаудың үлгісі фламандтық байланыс кірпіштерімен, қараңғы жылтыратылған қаптамасымен және жылтыратылмаған қаптамасымен ерекшеленеді. Шатырдың қарапайым карнизі мен төбесі бірінші қабаттағы терезелер мен есіктерді қорғады. 1764 жылы үйдің шығыс жағына екі қабатты қосымша салынды, соның ішінде жаңа асхана да болды. 1824 жылы үй кеңейтіліп, бастапқы құрылыстың солтүстігіне үлкен қосымша салынды. Бұл құрылыс Пирс үйінің көлемін екі есеге арттырды. 1909 жылы Пьер дю Понт үйді екі қабатты қосымшамен жаңғыртты. Үйдің ішіне су құбыры, электр қуаты және жылыту жүйесі орнатылды. Ең ірі қосымша 1914 жылы дю Понт салған, ол бастапқы шаруа үйінің солтүстігіне дәл сол сияқты үйді қосты. Сонымен қатар, екі қанат Лонгвудтың алғашқы консерваториясымен біріктірілді. Пьер дю Понт 1954 жылы қайтыс болғаннан кейін 1914 жылғы бөлмелер әкімшілік кеңселерге айналдырылды. Дю Понттың көптеген мүліктері дю Понт отбасына таратылды, бірақ оның бағбандық кітаптары сақталып, Лонгвудтың бағбандық кітапханасының негізін құрады. Дю Понттың қалған кітаптары мен жеке құжаттары Уилмингтон қаласына жақын орналасқан Хэгли мұражайы мен кітапханасына берілді. Мұражай экспозициясы Лонгвудтың тарихи және бағбандық мұрасын көрсетеді. Ол Хэгли мұражайы мен кітапханасында сақталған кең фото және қолжазба материалдарын пайдаланып, мүліктің 300 жылдық тарихын көрсетеді. Экспозиция орналасқан бөлмелер енді тұрғын үй сияқты көрінбесе де, олардың архитектуралық ерекшеліктері толық сақталған және келушілерге көрінеді, сондай-ақ көптеген бөлмелерде дю Понт тұрған кездегі интерьерді көрсететін фотосуреттер де бар.
Білім беру бағдарламалары
Лонгвуд бастаушы және кәсіби бағбандарға сәндік бағбандық, ландшафт дизайны, бейнелеу өнері және гүл дизайны салаларында үздіксіз білім беруді ұсынады. Ол студенттер мен оқытушыларға «Келесі буын ғылымы» стандарттарымен байланысты K 12 бағдарламаларын ұсынады, ал жоғары сыныптардағы бағдарламалар қоршаған ортаны қорғау, биологиялық әртүрлілік және өсімдіктерді көбейту сияқты тақырыптарға бағытталған. Колледж және университет бағдарламалары АҚШ студенттері үшін 16 мамандық бойынша тағылымдамаларды қамтиды: ағаш өсіру, консерваторияны басқару, көрме дизайны, білім беру, жылыжай шаруашылығы, қонақтармен жұмыс және келушілерге арналған бағдарламалар, бау-бақша зерттеулері, зиянкестерді комплексті басқару, кітапхана және ақпараттық қызметтер, маркетинг және жаңалықтар, табиғи жерлерді басқару, балабақша шаруашылығы, ашық ауадағы көрмелер, өнер, өсімдіктер тізімін жүргізу және шөп шаруашылығы. Халықаралық студенттерге білім беру, кітапхана ғылымы, маркетинг және жаңалықтар, сәндік бағбандық салаларында тағылымдамалар ұсынылады. Бағбандық саласында мансапты жоспарлап отырғандар үшін Лонгвуд екі жылдық, оқу ақысыз Кәсіби бағбандық бағдарламасын ұсынады. 1967 жылдан бері Лонгвуд Делавэр университетімен бірлесіп, ботаникалық бақтар және басқа да бағбандық мекемелерінде басқарушылық және жетекшілік лауазымдарға ұмтылатын адамдар үшін Қоғамдық бағбандық саласында Лонгвуд магистратура бағдарламасын ұсынады.
Сахналық өнер
Лонгвудтың сахналық өнер орталығы ретіндегі тарихы бақтардың алғашқы тарихымен бірге басталады. Пьер С. Дюпонттың алғашқы ресми бағы, Гүлді бақша жолы, оны музыкалық қойылымдар мен әсем фейерверктермен жиі болатын бақша кештерін өткізуге шабылдады. Дюпон 1914 жылы мұндай бақша кешінде Ашық аспан астындағы Театрын таныстырды. 1915 жылға қарай, ол Италиядағы Вилла Гори театрынан көрген үлгісімен сахна еденіне қарапайым фонтандар орнатты. Театр 1927 жылы сахна еденінде жарықтандырылған фонтандар мен алдыңғы жағында 10 футтық су пердесімен кеңейтілді. 1500 орындық Ашық аспан астындағы Театр 2014 жылы 100 жылдығын тойлады, жылдар бойы 1500-ден астам қойылымдар қабылдады, оның ішінде театр труппалары, Бродвей стиліндегі мюзиклдер, мерекелік шаралар, хорлар және АҚШ Теңіз корпусының оркестрі болды. Ол жазғы қойылымдар өткізу орны ретінде қызметін жалғастыруда. Ашық аспан астындағы Театрды пайдаланудан басқа, Лонгвуд ашық ауадағы түрлі қойылымдармен тәжірибе жасады – Итальяндық Су бағында үнді ситарының музыкасы, Бас фонтан бақшасының балконында қойылған Шекспирдің пьесалары және Пирс паркі үшін хореографияланған заманауи би. Лонгвудтың қойылымдар кестесі уақыт өте келе жыл бойына созылатын деңгейге жетті, бұл Консерваториядағы Бал залы мен Көрме залының жабық кеңістіктерінің арқасында мүмкін болды. Бал залы 2005 жылдың қазан айында кең ауқымды жөндеуден кейін қайта ашылды. Ол 1929 жылы Лонгвудтың орган құбырларын орналастыру және концерттер, лекциялар мен кешкі ас өткізу үшін салынған, бұл дәстүр бүгінгі күнге дейін жалғасуда. Бал залының ерекшелігі – паркет едені, матамен қапталған қабырғалары және 1104 қызыл түсті терілген шыныдан жасалған төбесі. Көрме залында Майер Дэвис би тобы, Метрополитен Опера сопранолары, Джон Филипп Суза және Оңтүстік Африка вокалдық топтары сияқты жүздеген өнерпаздар өнер көрсетті. Бағаналар мен қабырғаларда өсірілген бугенвилиялар 1920 жылдардағы алғашқы отырғызудан қалған. Бұрын Дюпонттар билер мен кешкі ас кештері үшін пайдаланған, суға батып қалған мәрмәр еден әдетте маусымдық көрмелерді көрсету үшін бірнеше сантиметр сумен толтырылады. Осы кеңістікте қойылымдар мен іс-шаралар өткізу дәстүрін жалғастыру үшін еден мерзімді түрде кептіріледі.
Ағза
Лонгвуд резиденциялық органы – 1916 жылы АҚШ-қа көшіп келген және Нью-Йорктегі танымал театр органының шебері болған бельгиялық музыкант Фирмин Свиннен жобалаған 10 010 құбырлы аспап. Органның құбырлары он төрт теміржол жүктік вагонын толтырды, ал ауа қысымын қамтамасыз ету үшін 72 ат күші (54 кВт) қуатты үрлегіш мотор қажет болды; бұл аспап жеке тұрғын үйге орнатылған ең ірі құбырлы орган болды. Пьер дю Пон 1929 жылы бұл үлкен «Эолиан» органына тапсырыс берді, ол бұрынғы 3 650 құбырлы органының орнына қойылды, ал ол орган 1964 жылға дейін Делавэр университетіне сыйлық ретінде берілді. Төрт мануалды орган Лонгвудтың салтанат залында ойнатылады және жанындағы терезелер ашылғанда Консерваторияның ішінде естіледі. Оның құбырларын Лонгвудтың орган мұражайындағы шыны панельдер арқылы көруге болады. Лонгвуд органында 2004 жылы басталған және 2011 жылдың қаңтарында аяқталған қайта жаңарту жұмыстары жүргізілді.
Карлион
1929 жылы Пьер дю Понт Францияда көрген ұқсас құрылыс үлгісінде Лонгвудтың 61 фут (шамамен 18.6 метр) биіктігіндегі тас Чаймс мұнарасын салдырды. Ол Чикагодағы J. C. Deagan компаниясынан таба алатын ең үлкен мұнаралық қоңырау жиынтығын сатып алды, алдымен оның дыбыс тарату қабілетін тексеру үшін бір қоңырауды сынап көрді. Жоғары мұнараның ішкі бөлмесіне жиырма бес түтікшелі қоңырау орнатылды, ал Пьер дю Понт үйіне қоңырауды тұрғын үйінен қосуға мүмкіндік беретін батырма орнатылды. Бұл қоңыраулар 1956 жылы электрондық каррильонмен ауыстырылды, ал 2001 жылы Нидерландыдан әкелінген 62 құйма қоңыраудан тұратын Eijsbouts каррильоны орнатылды. Келушілер жаз және күз айларында тікелей концерттерден де ләззат алады.