Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вашингтон Сити каналы - Вашингтондағы 1815 жылдан 1850 жылдардың ортасына дейін жұмыс істеген канал. Канал Анакостиа өзенін сол кезде "Шығыс тармағы" деп аталатын Тибер сағасына, Потомак өзеніне, кейін Чесапик және Огайо (C&O) каналына жалғастырды. Канал 19 ғасырдың аяғында пайдаланылмай қалды, ал қала үкіметі 1871 жылы әртүрлі бөліктерді жапты немесе толтырды. 1837 жылы 17th Street және Constitution Avenue NW қиылысының маңында салынған каналдың құлыпшысының үйі сақталған және қазір Ұлттық алаңдағы ең көне ғимарат.
The Washington City Canal was a canal in Washington, D. C., that operated from 1815 until the mid 1850s. The canal connected the Anacostia River, termed the "Eastern Branch" at that time, to Tiber Creek, the Potomac River, and later the Chesapeake and Ohio (C&O) Canal. The canal fell into disuse during the late 19th century and the city government covered over or filled in various sections in 1871. The canal's Lockkeeper's House, built in 1837 near the present day intersection of 17th Street and Constitution Avenue NW, was preserved and is now the second oldest building on the National Mall.
Алдын ала жоспарлау және әзірлеу
Құрама Штаттардың алғашқы жылдары саяси көшбасшылар арасында экономикалық даму үшін арналар салуға үлкен қызығушылық болды. Вашингтон қаласын аралап өтетін каналдың құрылысын жергілікті саясаткерлер мен кәсіпкерлер қолдады. Бұл жоба Мэриленд штатына кеме жүретін Шығыс тармақты Батыс бағыты ретінде қарастырылатын Потомак өзенімен байланыстыратын. Президент Джордж Вашингтон 1785 жылы Потомак өзеніндегі кеме қатынасын жақсарту үшін Потомак компаниясын құрды. Пьер (Питер) Чарльз Л'Энфант астананың дамуы үшін бас жоспарды жобалап, Шығыс тармағы мен Тибер сағасы арасындағы канал салуды қарастырды. 1796 жылы канал құрылысына қаражат жинау үшін лотереялар өткізілді, бірақ бұл әрекеттер сәтсіз болды. 1802 жылға дейін қосымша жұмыс жасалмады, Конгресс Вашингтон каналы компаниясына жарғы берді. Кішкене құрылыс басталды, бірақ каналға ірі қаржыландыруды алу қиын болды. Конгресс 1809 жылы жаңа канал компаниясын құрып, 100 000 доллар капиталға ие болды. 1810 жылы 2 мамырда Вашингтонның оңтүстік-шығысында президент Джеймс Мэдисон мен басқа да лауазымды адамдар қатысқан groundbreaking рәсім өтті. Құрылыс 1812 жылғы соғыстан кейінге қалдырылды және 1815 жылы қайта басталды.
During the early years of the United States there was great interest among political leaders in building canals for economic development. Construction of a canal to run across the city of Washington was endorsed by politicians and local businessmen. The plan was to connect the Eastern Branch, which was navigable into Maryland, with the Potomac, which was considered a major route to the West. President George Washington had initiated the Potowmack Company in 1785 to improve navigation on the Potomac. Pierre (Peter) Charles L'Enfant, designing a master plan for the development of the capital city, provided for the construction of a canal between the Eastern Branch and Tiber Creek. To raise funds for canal construction, lotteries were conducted during 1796, but these efforts were unsuccessful. There was little additional work done until 1802, when Congress granted a charter for the Washington Canal Company. A small amount of construction was started, but obtaining major financing for the canal continued to be difficult. Congress created a new canal company in 1809 and authorized a capitalization of $100,000. A groundbreaking ceremony in southeast Washington, attended by President James Madison and other officials, occurred on May 2, 1810. Construction was delayed by the War of 1812 and resumed in 1815.
Каналды ашу және пайдалану
1815 жылдың соңында канал ресми түрде ашылды. Канал маршруты Вашингтон әскери-теңіз кемесінің жанында Шығыс бөлімшесінен басталып, солтүстікке және солтүстік-батысқа қарай жалғасты. Тағы бір жоспарланған тармақ Джеймс өзенінің сағасынан солтүстікке және солтүстік-шығысқа қарай жүрді, ол Гринлиф-Пойнтты Базард-Пойнттан бөліп тастады, бірақ тек 1866 жылы ғана салынған және бұрыннан бар каналмен ешқашан байланыспаған. Осы екі тармақтың бірігуін жоспарлаған нүктеден кейін, бір канал Капитолийге қарай солтүстікке қарай жүріп, Дженкинс төбесінің (Капитолий төбесі) түбінде солтүстік-батысқа қарай бұрылды, содан кейін қайтадан солтүстікке қарай Ұлттық сауда алаңы орналасқан аймақты кесіп өтті. Содан кейін канал батысқа қарай күрт бұрылып, бұрын батысқа қарай ағып келген Тибер өзенінің түзулі және арналы ағысына қосылады. Тибер сайының бойымен батысқа қарай қозғалғаннан кейін канал ақ үйдің оңтүстігінде орналасқан Потомак өзенінің сағасына кіреді. Бастапқыда салынған Вашингтон Сити каналы жай ғана және тек 3 фут немесе одан аз су тартқан қайықтар ғана орналасты. Каналдың құрылымы Шығыс тармақтың тасқындық өзгерістерін жеткілікті түрде қамтамасыз ете алмады. Нәтижесінде, арна кейде жоғары тұман кезінде өз жағалауларын толып, және / немесе су деңгейі төмен тұман кезінде жеткіліксіз болды. Канал арқылы көлік қозғалысы жалғасты, бірақ қаржылық проблемалар сақталды, ал 1831 жылы қала канал корпорациясын сатып алды. Қала 1830 жылдары кейбір жөндеу жұмыстарын жүргізді, ал Конгресс 1833 жылы қосымша қаражат бөлді. 1833 жылы Чесапик және Огайо каналының кеңейтілуі аяқталды. Бұл кеңейту C&O каналының Вашингтон филиалы ретінде белгіленді, бұл C&O каналына Тибер-Крик шығанағындағы Вашингтон қаласы каналының батыс аялдамасымен жаңа шығыс аялдамасында қосылуға мүмкіндік берді. Екі каналды біріктіретін шлюз салынды, ал 1835 жылы шлюз күзетшісінің үйі салынды. Қалқашы үйі қазір Конституция даңғылы мен 17 -ші көшедің оңтүстік-батыс бұрышында, Ұлттық сауда алаңының жанында тұр. 1849 жылы Конгресс қалаға сәйкес келетін қаржыны беру шартымен каналдың бөліктерін тазарту және тереңдету үшін қосымша қаражат бөлді. Қала каналға кейбір жақсартулар жасады, бірақ мердігерлер мен қызметкерлермен проблемалар туындады, ал жоспарланған жұмыс 1850 жылдары аяқталмады. Осы кезеңде темір жолдың дамуы қарқынды жүріп, бизнесмендер мен мемлекеттік қызметкерлердің арасында су арналарына деген қызығушылық азайды. (Балтимор және Огайо темір жолы 1835 жылы Вашингтонға кірген алғашқы темір жол болды.)
The canal was opened formally during late 1815. The canal route began at the Eastern Branch, near the Washington Navy Yard and proceeded north and northwest. Another planned branch proceeded north and northeast from the estuary of James Creek, which divided Greenleaf Point from Buzzard Point but was only constructed in 1866 and never connected with the existing canal. Past the point at which these two branches were planned to converge, a single canal channel traveled northward towards the Capitol, veered northwestward at the base of Jenkins Hill (Capitol Hill), and then turned again to the north to cross the area in which the National Mall is now located. The canal then turned sharply to the west, joining a straightened and channelized Tiber Creek, which had earlier flowed westward. After traveling westward along the route of Tiber Creek, the canal entered the Potomac River at the outlet of the creek, which was south of the White House. As originally built, the Washington City Canal was shallow and only accommodated boats drawing 3 feet of water or less. The canal's design did not adequately handle tidal variations of the Eastern Branch. As a result, the canal sometimes overflowed its banks at high tide, and/or experienced insufficient water levels at low tide. Traffic through the canal continued but financial problems persisted, and in 1831 the city purchased the canal corporation. The city effected some repairs during the 1830s and Congress appropriated some additional funds during 1833. Also in 1833, an extension of the Chesapeake and Ohio Canal was completed. That extension, designated as the Washington Branch of the C&O Canal, enabled the C&O Canal to connect at a new eastern terminus with the western terminus of the Washington City canal at the outlet of Tiber Creek. A lock was built to connect the two canals, and about 1835, a lock keeper's house was built. The lock keeper's house now stands at the southwest corner of Constitution Avenue NW and 17th Street NW, near the National Mall. In 1849, Congress appropriated some additional funds to clean out and deepen portions of the canal, on the condition that the city provide matching funds. The city made some improvements to the canal, but it experienced problems with contractors and staff, and the planned work was not completed during the 1850s. During this period, with the increasing development of railroads, interest in canals decreased among both businessmen and government officials. (The Baltimore and Ohio Railroad was the first railroad to enter Washington, in 1835.)
Құлдырау
1850-ші жылдардың аяғында Вашингтон Сити каналы, сондай-ақ C&O каналының Вашингтон филиалы пайдаланылмай қалды. Азамат соғысы жылдарында канал одан әрі нашарлап, қаланың орталық бөлігі үшін кәріз және дауыл сулары жүйесі ретінде қызмет етті. Қалалық каналды қалпына келтіру немесе толтыру бойынша әртүрлі ұсыныстар жасалды. Конгресс 1866 жылы кейбір қаражатты бөлді, бірақ сол кезде ешқандай жұмыс істелмеген. 1871 жылы қаладағы қоғамдық жұмыстар басқармасының басшысы Александр Шепард Тибер-Крик каналының бөлігін жабуды бұйырды. Бұл жұмыс көптеген жылдар бойы, қаланың орталығында басқа су бұру жүйелерін өзгертумен бірге орындалды. Қанаттың осы бөлігінде салынған жаңа көше бастапқыда B Street NW деп аталды. Көше кейіннен Конституция даңғылы NW деп аталды. Вашингтон қаласының каналының оңтүстік бөлігі жылдар бойы ашық болды, бірақ ақыр соңында асфальтпен қапталды. Оңтүстік Капитолий мен Нью-Джерси даңғылының арасындағы бөлім 1870-ші жылдардың аяғында, ал оның шығысындағы бөлім 1880-ші жылдардың басында толтырылды. Оңтүстік Капитолийдің шығыс бөлігі 1928 және 1930 жылдар аралығында біртіндеп толтырылды. Капитолийдің оңтүстігінде каналдың сол бөлігіне салынған көше қазір тәуелсіздік даңғылын, оңтүстік-батысты және оңтүстік-шығыстағы Е көшесін байланыстырады. Бұрын Canal Street деп аталатын көшедің ең солтүстік бөлігі кейіннен Вашингтон штатының құрметіне Вашингтон даңғылы деп аталды. Қазіргі уақытта қаланың астынан ағын сулар жиі Тибер ағысы деп аталады, бірақ оның жалпы өткені Каналмен танылады.
By the late 1850s, the Washington City Canal had become disused, as had the Washington branch of the C&O Canal. During the Civil War years the canal deteriorated further and was serving as both a sewer and storm drain system for the central part of the city. Various proposals were made to either rehabilitate the city canal or fill it in. Congress appropriated some funds during 1866, but no work was done at that time. In 1871, Alexander "Boss" Shepherd, the city's director of Public Works, directed that the Tiber Creek portion of the canal be covered over. This work was accomplished over many years, along with other drainage alterations in the central city. A new street that was constructed over this portion of the canal was designated initially as B Street NW. The street was later renamed Constitution Avenue NW. The southern portion of the Washington City Canal remained open for years afterward, but was eventually paved over. The section between South Capitol and New Jersey Avenue was filled in during the late 1870s and the section east of that in the early 1880s. The section east of South Capitol was filled in gradually between 1928 and 1930. A street constructed south of the Capitol over that section of the canal now connects Independence Avenue, Southwest, and E Street, Southeast. Formerly designated as Canal Street, the northernmost section of the street was later renamed Washington Avenue in commemoration of the state of Washington. At present, the streams flowing under the city in the sewers are often referred to as Tiber Creek though its common past with the Canal is acknowledged.