Кіріспе

Лаккаваксен қалашығы – АҚШ-тың Пенсильвания штатындағы Пайк округындағы ең үлкен және солтүстікке орналасқан қалашық. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 5,066 адамды құрайды. 19-ғасырдың басына дейін аймақта алгонкин тілінде сөйлейтін ленапе және ирокез тілінде сөйлейтін сенека тайпалары тұрған. Екі тайпаның да аймақта тұрақты елді мекендері болған жоқ, олар осы жерді аң аулау үшін пайдаланған. Олардың құралдары, ыдыс сынықтары және сүйек қалдықтары үңгірлерде және тайпалардың лагерь орындарында табылған. Аймақтың тұрақты еуропалық қоныс иелері Джонатан Конклинг пен Джон Барнс болды, олар 1770 жылы салып бастады. 1779 жылғы Минисинк шайқасында полковник Джозеф Брант басқарған, негізінен ирокездер мен британдықтарға адал адамдардан құралған топпен болған шайқаста 40-50 еуропалық қоныс иесі қаза тапты. 19-ғасырдың басында аймақтағы негізгі коммерциялық қызмет – ағаш кесу болды. Жыл сайын 50 миллион куб фунт (120 000 м³) ағаш өндірілді. Жұмысшылар Делавэр өзені арқылы Истон және Трентон қалаларындағы нарықтарға ағаштарды жеткізді. 1829 жылы Делавэр және Гудзон каналы Пенсильвания штатының Хонсдейл және Нью-Йорк штатының Кингстон қалалары арасында жұмыс істей бастады. Өз кезінде канал компаниясы елдегі ең ірі жеке коммерциялық кәсіпорын болды. Ол Лаккаваксен қалашығында ғана 28 шлюз салды, бұл каналдың биіктігін 85 метрге көтерді. Ескі шлюздердің кейбіреулері әлі де көрінеді, ал бірнеше шлюз үйлері қазір жеке меншікте. Бруклин көпірінің әйгілі инженері Джон А. Роблинг салған Делавэр су құбыры 1848 жылы каналдың бір бөлігі ретінде салынды. Қазір ол Ұлттық саябақтар қызметі (NPS) тарапынан Ұлттық тарихи инженерлік ескерткіш және Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде сақталған. Канал Нью-Йорк қаласын Карбондейл, Уилкс-Барре және Скрантон аудандарының бай көмір кендерімен байланыстырды, қаланың өнеркәсіптік құйма зауыттарына отын және кеңейіп келе жатқан тұрғын үйлерді жылытуға мүмкіндік берді. 1848 жылы Нью-Йорк және Эри темір жолы аймақ арқылы салынды. Канал тағы 50 жыл бойы жұмыс істесе де, темір жолдар ақырында каналдарды қолданыстан шығарды. Сонымен қатар, темір жол аймаққа туризм мен жаңа кіріс көздерін әкелді. Жоғарғы Делавэр аңғарының таулы ландшафты қалалық туристер үшін танымал орынға айналды. Лаккаваксен, Вест Коланг және Маст Хоуп қалаларында станциялар салынды, ал жақын маңдағы демалыс орындары тез дамыды. Олар көбінесе келушілерге балық аулау, жаяу серуендеу және атпен жүру бойынша кеңес беретін. 19-ғасырдың ортасынан бастап көк тас кеніші аймақтағы маңызды кәсіпорынға айналды. Ол аймақтың ғимараттары мен тротуарларын салуда кеңінен қолданылды. 1905 жылдан 1918 жылға дейін батыс жазушысы Зейн Грей әйелі және өсіп келе жатқан отбасымен бірге Лаккаваксенде тұрды. Оның алғашқы әңгімелері жоғарғы Делавэрде балық аулау тәжірибесін көрсетеді. Грейдің 1914-1918 жылдардағы үйі Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген, қазір NPS оны үй-музей ретінде сақтап, Үстіңгі Делавэр көрікті және демалыс өзенінің аймағының бөлігіне айналдырған. Грей жергілікті Юнион зиратында жерленген. Дәрігер Орван Гесс осы жерде дүниеге келген.

География

АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы 81,2 шаршы миль (210 км2), оның ішінде 78,4 шаршы миль (203 км2) құрлық және 2,8 шаршы миль (7 км2) (3,45%) су алабын құрайды. Лаккаваксен Жоғарғы Делавэр өзені ұлттық паркінің көрнекті аймағында орналасқан және Нью-Йорк қаласынан шамамен екі сағаттық жерде жатыр. Сонымен қатар, ол Пайк округінің орталығы – Милфорд қаласынан солтүстік-батысқа қарай шамамен жиырма екі шақырым қашықтықта орналасқан.